¶ Titulus¶ Decimuſquartus
demones. ac ſi oīa elem̄ta ꝯtererent̉ adinuicēPoſt hec videt maximā multitudinē hn̄tiumaſpectū horribilē in qͦbaꝫ prato. Hi ꝑſuadebātſibi reuerſionē ꝓmittētes ei multa ⁊ magna ſireuerterent̉ ad ſuos. Cū aūt ille nullo modoaſſentiret. in dicto prato igne ſucceſo nudatuꝫveſtibꝰ ī ignē ꝓijciūt. cū furcis ferreis ⁊ oncinis diſcerpētes. Sꝫ īuocato noīc ih̓u ⁊ crucisſignaculo ſibi īp̄ſſo. ignis ille extinctꝰ eſt. Exīde ducūt illū ꝑ tenebras denſiſſimas ⁊ horribiles. in qͥbꝰ ſenſit ventū calidiſſimū q̄ totū videbat̉ eū ꝑforare. Ductꝰ aūt ad orientē cepit audire vulgi fletus miſerabiles. Campūqꝫ latiſſimū vidit terminū nō hn̄tē. totū ardentē vt ferrū candēs. Ubi vidit infinitā multitudinē manibꝰ affixoꝝ ⁊ pedibꝰ. ventres hn̄tiū deorſum ⁊dorſa ſurſū. Hi p̄ doloribꝰ videbant̉ terrā mordere cuꝫ dentibꝰ. Alij clamabāt parce. ꝑce. Ettūc demones currētes ſuꝑ eos grauiꝰ flagellabant. Cū his igit̉ dictū militē iūgunt ⁊ affligūt. Sꝫ inuocato ih̓u ad finē cāpi illeſū ſe inuenit. Poſt hec ducūt eū ad aliū campū equalis magnitudīs. vbi vidit ſil̓r hoīes affixos: ſꝫſupinos qͥ hēbant ignitos ſerpētes voluenteseos ſuꝑ vētres ⁊ brachia ⁊ capita eoꝝ ⁊ pectora: et horribiles buffones qͥ ignitis aculeis videbant̉ extͣhere eoꝝ viſcera. ſil̓r ⁊ dentibꝰ quieiulabāt miſerabilit̉. Et ꝑ hos trāſeūtes demones flagellabāt. De inde ducūt militē ad tertiūcampū. qͥ plenꝰ erat hoībꝰ vtriuſqꝫ ſexus. qͥ affixi erāt clauis candentibꝰ ꝑ totū corpꝰ Hi predolore clamare nō poterāt: ſꝫ ſuſpirare modicū. ſic qͥ laborāt in extremis. Et de his fecerūtdemones ⁊ de milite vt de prioribꝰ. Ad qͣrtū v̓ocampū ducit̉ miles plenuꝫ multis ignibꝰ. vbierāt oīa genera tormentorū q̄ excogitari pn̄t.Alij ibi ſuſpēdebant̉ cathenis igneis ⁊ ſulfureis. Alij ꝑ pedes. alij ꝑ manꝰ. alij ꝑ caput. alijoncinis ferreis pēdebāt ꝑ vnguēs. Alij ꝑ oculos ⁊ ꝑ alia mēbra torq̄bant̉ ⁊ orebāt̉. Alij metall̓ bulientibꝰ. Alij ī ſartagine frigebāt. Alijverū aſſabant̉. Poſtremo dū ducūt eū ad domū cuiꝰ finis nō videbat̉. q̄ plena erat foueisrotūdis plenis metall̓ bulientibꝰ. ⁊ hoībꝰ plulantibꝰ. in qͥbꝰ alij hēbāt vnū pedem. alij duosAlij uſqꝫ ad genua. Alij uſqꝫ ad ventrē. Alij uſqꝫ ad pectꝰ. Alij uſqꝫ ad collū. Alij uſqꝫ ad oculos. Trāſe ūtes ꝑ huiꝰ domū demones militemtorq̄bant cū alijs. Sꝫ īuocato ih̓u liberabat̉.Demū duxer̄t eū ad fluuiū ſulphureū ⁊ ignēſub qͦ dicebāt eſſe infernū. ī qͦ erat pons artꝰ ⁊arduꝰ. ⁊ ita cōgelatꝰ ⁊ lubricꝰ. vt etiā ſi latiſſimꝰ fuiſſꝫ vix aliqͥs ſtare vel aſcēdere potuiſſetita artꝰ vt vix ī eo pedē ponere potuiſſꝫ. Inuocato aūt noīe ih̓u meliˢ ⁊ meliꝰ ꝑ eū aſcenderepotuit. ⁊ demones ad pedē remāſerūt. fluuiusaūt plenª videbat̉ diuerſi generis draconū etſerpentiū. Cūqꝫ eſſet ī ſūmo pontis. tantꝰ clamor exiuit de fluuio vt vix ſtare poſſet. Sꝫ īuocato ih̓u libere trāſiuit. hoc aūt trāſacto vidit pratū ameniſſimū diuerſi generis florum
plenū ⁊ odorū. Et poſt hoc ciuitatē cernit pulcerrimā. murū hn̄tē diuerſis lapidibꝰ p̄cioſisfulgentē. Et de porta eiꝰ exiuit odor mirabilisad cuiꝰ afflatū ita fuit recreatꝰ. ꝙ videbat̉ einullū dolorē. fetorē vel laborē ſenſiſſe ī p̄teritūHuic obuiā aduenerūt cōuenticula ſpecioſiſſimoꝝ hoīm. qͥ introduxerūt in ciuitatem illāSplendor aūt maximꝰ deſuꝑ ſuꝑ hītantes deſcendebat de celo. qͥ inext̉mīabili gaudio ſuauitate ⁊ dulcedīe ꝑfūdebant̉ ⁊ reficiebant̉. ita ꝙnec victu nec alio indigerēt. Ab angel̓ aūt ſāctis dictū ē ei. ꝙ reuerteret̉ ꝑ loca ꝑ q̄ veneratad ſuos. ⁊ cū ille nimis timeret. ꝯfortauerunteū ꝙ ſecure ꝓcederet nullūqꝫ ei impedimētuꝫdemones vel moleſtiā inferrēt. Qd̓ ⁊ factū eſtnil ſentiēs ī reditu moleſtie vel terroris. Mane igit̉ ſcd̓e diei hora qͣ ītrauerat reuerſꝰ ē adportā ⁊ ibi inuenit abbatē ⁊ monachos qͥ euꝫintroduxerāt. narrauitqꝫ egreſſus q̄ viderat.Et ꝙͣdiu vixit artiſſime afflixit ſe.¶ Ꝙ timendū eſt finale iuditiū et de certitudine eius ⁊ cauſa. ¶ Capitulum. XI.Extum palde timendūē oīm finalis diiudicatio Amos.iij. Leo rugiet qͥs nō timebit: Lecde tribū iuda qͥ vicit dÿabolū xp̄c.qͥ etſi tacuit in prīo aduētu ſuſtinēdo nr̄a mala ⁊ maxīas iniurias cū pacientia ⁊ hūilitate.nō ſilebit ī ſcd̓o: ſꝫ qͣſi rugiet vt leo. on̄dens ſiam potentiā ⁊ maieſtatē. ⁊ ī iudicādo ſeuer itatem. Et iō qͥs nō timebit; Ego ai thiero. qͦtiēsdiē illū .ſ. iuditij ꝯſidero. totus ꝯtremiſco. Sꝫbt̄i oēs qͥ timent dn̄m. nō quocūqꝫ timore. qꝛ n̄ſeruili: ſꝫ initiali vl̓ finali. qd̓ on̄dit̉ talē timorem hr̄e eos. qͥ ambulāt in vijs eiꝰ .i. ī obſeruātia mandatoꝝ eiꝰ ¶ Futurū eē finale iuditiūmūdi in qͦ xp̄c venturꝰ ē iudicare viuos ⁊ mortuos. iuſtos ⁊ pct̄ores. articulꝰ eſt fidei. vt pꝫ īſymbolo. vn̄ ⁊ neceſſariū ad ſalutē hoc ſine heſitatōne crede̓. hoc ſcpͥture autoritate theologica ratōe. ⁊ ſibille aſſertōne monſtrat̉. Bt̄usAugꝰ. ī li. xviij. de ciui. dei refert. xxv. verſusſibille de finali iuditō plene agētes. Iuditij ſignū tellꝰ ſudore mādeſcet. Ecelo rex adueniēsꝑ ſcl̓a futurꝰ. Scꝫ ī carne vt pn̄tē iudicet orbem. Un̄ deū cernēt incredulꝰ atqꝫ fidelis. Sicaīe cū carne ardebūt quas iudicat ip̄e ⁊cͣ.Rationē huiꝰ final̓ ⁊ vniˢ. §. j.uerſalis iubitij aſſignāt theologi hanc fore. vtquēadmodū manifeſtata ē mūdo dei potētia īcreatōe rerū. ſapīa ī gub̓natōe mūdi. miſcd̓ia⁊ clemētia ī incarnatōe ⁊ iuſtificatōe impioꝝita etiā manifeſtet̉ mūdo iuſtitia dei. Hec em̄iuſtitia maxīe ꝯmendabilē reddit principē etiudicē quēlibet. Un̄ dr̄ Sap̄. j. Diligite iuſtitiam qͥ iudicatis terraꝫ. Hec autem iuſtitia deinūc nobis ē valde occulta. Nam cū iuſtitia dictet malos deprimi ⁊ puniri. bonos aūt exaltari ⁊ p̄miari. Uidemus aūt vtplurimū īpios⁊ flagitioſos regnare ī mūdo. diuites eſſe. ho-