Titulus¶ Decimuſquartus
⁊ alios īnumeros grecos ⁊ latinos. qͦs īpleuitin medio eccleſie ſpū ſapiētie ⁊ intellectꝰ ad exponendas ſcripturas ſacras ſapiētia plenas.Loquēdo aūt ꝑ hos ⁊ qͦttidia nos p̄dicatores.vocauit terrā nō grecie tm̄ vel affrice vel ÿtalie: ſꝫ terrā totā .i. mūdū. Et hoc eſt qd̓ ſubditA ſolis ortu uſqꝫ ad occaſū .i. ꝑ totū. In oēmem̄ terraꝫ exiuit ſonꝰ eoꝝ. Ex ſyon tn̄ ſpēs decoris eiꝰ .i. pulcritudo huiꝰ ſapiētis locutōniscepit ex ſyon .i. ppl̓o iudeoꝝ. qꝛ vt dicit yſaiasDe ſyon exibit lex .ſ. euangelica. et verbū dn̄ide hierl̓m. Nullus gͦ p̄t ſe excuſare: qꝛ ignoratiſta documenta ſapientie. Ubiqꝫ em̄ p̄dicat̉ etp̄dicatū eſt. In ꝑticulari etiā vocat terrā quēlibet peccatorē a ſolis ortu uſqꝫ ad occaſū .i. aprincipio qͦ in eo orit̉ ſol intelligētie quo adbſum. uſqꝫ ad mortē dat hoī docum̄ta ſapiētie¶ Reddes igit̉ ratōem de tot documētis ſapīeqūo ea obſeruaueris. Et certe male illi poter̄treddere ratōeꝫ. nec īpune trāſibūt qͥ verba deiaudiētes. nil eoꝝ q̄ audiūt: faciunt. Facti ẜmꝓph̓am ſicut aſpidis ſurbe aures eoꝝ obturantis. q̄ nō audiet vocē incantantiuꝫ. Aſpis ſerpens cū ꝑpendit aliquē incantaturū eū. vnaꝫaurē figit in terrā ⁊ aliā cauda obturat ne audiat. Sic multi audiētes dei verbū. ex vna ꝑte figūt mentē in terrenis. ex alia ꝓmittūt ſibifuturū tp̄s vite ad emendandū. vn̄ incantatōp̄dicantis ſapiēter. nō p̄t euꝫ educere de clauſura pct̄i. Peiꝰ illi ratōem reddent. qͥ audiētesverbū. nil menti retinēt vel rumināt meditādo. Un̄ aīalia īmunda ī lege iudicant̉ q̄ nō rumināt. Eterne mortis iuditiū formidate frēsait Greg. ſi verbū vite audiētes in vētre mēorie nō retinetis. Signū em̄ mortis ē. cū infirmus nō retinet cibum. Sꝫ peſſime illi rōnemreddēt ⁊ grauiſſime punient̉. qͥ nec ip̄a verbadignant̉ audire. nolētes intelligere vt bn̄ agerent. Hos ꝯdemnabit ſtudioſitas regine ſabaq̄ venit a finibꝰ terre audire ſapīam ſalomōisath̓. xij. Contra hos igit̉ ī reddēda rōne dicet ſapiētia vt hr̄ ꝓuer .j. Quia vocaui vos ꝑſcripturas ⁊ rēnuiſtis. Extendi manū meā incruce etiā dando documēta. nec fuit qͥ aſpice̓tſ. ad imitanduꝫ. Deſpexiſtis oē ꝯſiliū meū ibibatū. ⁊ increpatōnes meas neglexiſtis. Ego īinteritu vr̄o ridebo ⁊ ſubſannabo. cū vobis qd̓timebatis: aduenerit. Clamabūt ad me ⁊ nonexaudiam eos. eo ꝙ exoſam habuerint diſciplinam. ⁊ timorē domini nō ſuſceperint.¶ Sexto reddenda eſt ra. §. vj.tio de pct̄i inqͥnamentis. Scd̓m Augu. pct̄m̄ ēdictū vel factū vel ꝯcupitū ꝯͣ legē dei. Et ī hacdiffinitōne includit̉ omiſſio cuiuſlibet horumẜm Tho. in ſūma. Nā ita peccari p̄t mortalit̓vel venialiter omittēdo ſicut cōmittendo. Sꝫprimū occultiꝰ ⁊ iō magis timendū. Et de oībꝰhis differētijs pct̄oꝝ redbēda ē rō an̄ tribunal̓xp̄i. vbi qͥcquid latet apparebit. nil inultū remanebit. Et de mal̓ oꝑbꝰ dicit ſalomō Eccͣes
pltīo. Cūcta q̄ fiūt adducet dn̄s in iubitiū. ꝓoī erratu ſiue bonū ſiue malū .ſ. exiget̉ rō. Nōſolū de malo oꝑe in ſe: ſꝫ etiā in eo qd̓ de ſe eſtbonū vel al̓s videt̉ bonū ꝓpter aliquā malamcircūſtantiā error ē ⁊ in iuditiū adducet̉. Etquantūcūqꝫ occultuꝫ opꝰ fuerit. manifeſtabitabſcōdita tenebraꝝ .i. pct̄oꝝ ait apl̓s. ¶ Sꝫ etd̓ verbis rō exiget̉ xp̄o dicēte Math̓. xij. De oīverbo ocioſo qd̓ locuti fuerīt hoīes reddēt ratōem in die iuditij. prīo ꝑticularis iuditij qͥ ēī morte. Et ẜm Greg. j. moral̓. dr̄ verbū ocioſū. qd̓ neceſſitate vel vtilitate .ſ. rōnabili caretO qͥs vnꝙͣ enumeraret multitudinē verboruocioſoꝝ. q̄ qͦttidie dicimꝰ: nullaꝫ nobis de hocꝯſcīam faciētes? Ꝙſi de ocioſis rō exiget̉ cuꝫpena. qͥd de ꝯtumelioſis. de detractorijs. de ꝑiurijs ⁊ blaſphemijs. adulatōnibꝰ ⁊ alijs malis.¶ Sꝫ ⁊ in cogitatōibꝰ īpij: int̓rogatio erit dicit ſapiēs .ſ. in futuro examīe. Nā vt ait ſaluator nr̄. Ex corde exeūt cogitatōes ⁊ he ſūt q̄ coinquināt hoīem. qͦ .ſ. ad aīaꝫ. Nec tn̄ ait greg.Immūda cogitatio mentē maculat cū pulſatſꝫ cū ꝑ delectatōem ſuꝑat. de pe. d. iij. Quis at̄tāte virtutis ⁊ ſct̄itatis extat. qͥ nō hꝫ cogitatōnes inutiles ⁊ ſuꝑfluas. etiā qn̄ clauſo oſtioſenſuū in ſecreto vult patrē orare. Delicta at̄iuuētutis mee ⁊ ignorātias meas q̄ ſūt omiſſiones. ne memineris dn̄e. Sꝫ ab occultis meismunda me. ⁊ ab alienis ꝑce ſeruo tuo. ait pͣs.Cuilibꝫ gͦ timendū ē in iſta ratōis exactōe. vn̄in vitiſprm legit̉. ꝙ cū qͥdam ſanctꝰ pr̄ ad extrema veniſſet ⁊ alij plures viſitaſſent eū. Uidentes eū tremere totū. dicunt ei. Et tu pr̄ times mori cū ſꝑ ī pnīa vixeris? Rn̄dit ille. Uere timeo. Naꝫ licet ꝑ. lx. ānos laborauerim iniſta ſolitudīe ad ſeruiendū deo. tn̄ qꝛ alia ſuntiuditia dei ꝙͣ hoīm. iō timeo. ne forte placuerint deo. vn̄ ⁊ Iob. Semꝑ em̄ qͣſi tumētes fluctus timui dn̄m. Plurīa ſūt pct̄a nr̄a q̄ nob̓leuiſſima vel nulla vident̉. q̄ tn̄ deus diſcutit⁊ punit. Un̄ in vitis fr̄m legit̉. ꝙ cū qͥdam virvalde religioſꝰ ⁊ ſanctꝰ infirmatꝰ eēt ad mortēleta facie ⁊ totꝰ exhilaratꝰ dixit aſtātibꝰ qͥ eumviſit auerāt. Ecce bt̄ a Maria mater dei. Salutemus eā. Qd̓ cū oēs feciſſent ⁊ magnā ꝯſolatōeꝫ ꝑcepiſſent. licet nil viderēt: dixit infirmO ꝙͣgrate ⁊ iocūde recepit beata mater dei veſtram ſalutatōem. ⁊ ip̄a qͦꝫ vos reſalutauit. ꝑpaululū aūt cepit expaueſcere ⁊ valde anxiari. adeo ꝙ ſociꝰ eiꝰ vix ſufficiebat ad extergendum ſudorē ex labore. Et factus ī agonia qͣſitunc deo redderet ratōnem de vita ſua. Aliqn̄dicebat quaſi ad alium loquens. Hoc non eſtperum. Forte de aliquo pct̄o. ꝙ dÿabolus etobiciebat ad inducendum ad deſꝑatōem. Aliqn̄ dicebat. O dn̄e dona mihi ⁊ parce hoc modicū. Dixit ei ſotius. Quid ē hoc frater. Etiāne parua pct̄a requirunt̉. ⁊ de eis deus exigitratōem; Quid ait. vtiqꝫ. Et ea q̄ nulla putanthomines eſſe peccata. Cōfortauit tn̄ eū ſotiꝰ