¶ Nonum
¶ Capitulumſenſitiua. q̄ eſt etiā in brutis. Nec oꝑat̉ aīmaniſi mediantibꝰ iſtis potētijs. Ecce qūo eſt deiẜmago: qꝛ ſicut vna ē eſſentialit̓ ⁊ trina ī potentijs. q̄ realiter diſtinguunt̉ adinuicē. ita ꝙvna nō eſt alia. vna tn̄ ī eſſentia aīa. Ita vnaeſſentia diuina in tribꝰ ꝑſonis realit̓ diſtīctisadinuicē. ita ꝙ vna nō eſt alia pater ⁊ filius ⁊ſpūſſanctꝰ. ⁊ hi tres vnū ſūt. Honorat̉ autemiſta ymago. qn̄ cōſeruat̉ in ſua puritate. ⁊ potentie eiꝰ exercent̉ ꝓpter ip̄m deū: cuiꝰ eſt ymago. Et de memoria ait ſalomon Eccͣes vltīo.Lemēto creatoris tui in diebꝰ iuuētutis tue.an̄qͣ beniant dies afflictōnis tue ⁊ appropinquēt anni de qͥbꝰ dicas mihi nō placēt. Et pͣs.Gn̄dic aīa mea dn̄m. ⁊ noli obliuiſci oēs retributōnes eiꝰ .i. bn̄fitia eiꝰ. q̄ ideo dicunt̉ retributōnes: qꝛ cū male feceris qͦttidie peccādotanta eſt caritas dei. ꝙ innūera bona bn̄fitiorū ſuoꝝ reddit tibi. Ait etiā ip̄e dn̄s in tren̄.Recordare pauꝑtatis mee quā .ſ. ſumpſi ꝓ te.abſinthij ⁊ fellis .i. amariſſime paſſionis quāſuſtinui ꝓ te. ¶ De intellectu dicit mgr̄ in. ij.ſnīaꝝ. di. j. Fecit deus rōnalē creaturā vt ſūmū bonū intelligeret. Et hoc eſt ad qd̓ hortat̉ip̄e deus hoīes dicēs ꝑ pͣs. Uacate ⁊ vidēte qm̄ego ſū deus. vacate .i. ceſſate a vitijs ⁊ ab alijsoꝑbꝰ exterioribꝰ aliqn̄. qꝛ alit̓ n̄ p̄t videri autintelligi deꝰ. Intelligite qm̄ ego ſum deus qͥ ⁊nō mutor. Ego ſum deus quo meliꝰ excogitarinō p̄t. Ego ſū verū vniuerſale ⁊ ſūmū bonuꝫ.Intelligenda qͦꝫ ſūt mādata dei et ſeruanda.⁊ curioſa omittēda. ẜm illud Eccͣi. iij. Altiorate ne q̄ſieris. ⁊ fortiora te ne ſcrutatꝰ fueris: ſꝫq̄ p̄cepit tibi dn̄s illa cogita ſemꝑ. et in pluribus oꝑbꝰ eius ne fueris curioſus. ¶ De volūtate ꝓuer. Fili p̄be mihi cor tuū ⁊ volūtatēEt modū docet dicēs Deutro. vj. Et Math̓. xx.ij. et Luc. x. Diliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo. Hugo in li. de arra aīe. Scio aīa mea.qꝛ vita tua amor ē. ⁊ ſine amore eſſe nō potesEa aūt eſt vis amoris. vt talem te eſſe neceſſeſit. quale eſt illud qd̓ amas. Hoc eſt amare belle bonū qd̓ eſt volūtatis. Si gͦ deuꝫ aīa amatvere deū habet. immo ⁊ deus eſt ꝑticipatōne.Scd̓m illd̓. Ego dixi dij eſtis. Si terrā amasterra es. Oſee. Abhoīabiles facti ſūt .ſ. pct̄ores ſicut ea q̄ dilexerūt. Ex toto corde ſeu volūtate deū diligit. qͥ eū ſuꝑ oīa diligit. qͥ ꝓpterobſeruandū mādata dei. ⁊ ſubſtantiā ⁊ familiam ⁊ patriā ⁊ famā ⁊ tꝑalem vitaꝫ poſtponitEx toto corde diligit. qͥ oīa que amat ꝓpter deūdiligit. Cū igit̉ tibi dicendū ſit. Redde ratōempillicatōis tue de aīa tua et potentijs. quā ratōem reddere poterit q̄ dei ymaginē in lutumſe pe ſepius pct̄ōꝝ ꝓiecit. Qui bn̄fitioꝝ dei rariſſime recordatꝰ eſt. ſꝫ bn̄ iniuriaꝝ q̄ ſibi fecitꝓximus. ad vlciſcendū nō remittendum. Quideū nec cognoſcere voluit nec eiꝰ mādata neceius verba. Sꝫ totū acumē intellectus ſui poſuit ad fraudes inueniēdas. ad p̄dādū. Qui totum affectum ſuū poſuit in terrenis ⁊ carnali
bus: oēm rem viliſſimā magis amans ꝙͣ deuꝫqd̓ patet. qꝛ ꝓ vno ſolido dicet multa ꝑiuria.palde ergo timendū eſt talibus.¶ Secūdo reddēda eſt rat. §. ij.tio de corꝑe nr̄o ⁊ mēbris eiꝰ. Ad qͥd em̄ dataſūt nobis on̄dit apl̓us ad Ro. xij. Ut exhibeatis corꝑa vr̄a deo hoſtiā viuentē .i. vt mactemus ip̄m vitijs ⁊ ꝯcupiſcētijs tanꝙͣ aīal īmolatū ⁊ viuat in oꝑbꝰ virtuoſis. Nā vt ait petrus in canonica. xp̄c ſemel mortuꝰ eſt ꝓ peccatis nr̄is. iuſtꝰ ꝓ iniuſtis. vt offerret nos deoſequētes eū. mortificatos qͥdem carne. viuificatos aūt ſpū. Et cū incōꝑabiliter debeamusplꝰ laborare ⁊ exercere mēbra nr̄a ī obſequiūdei ꝙͣ diaboli. mūdi vel carnis. īmo ſolū in honorē dei debemꝰ corpꝰ exercere. ⁊ nūꝙͣ in pct̄o.hūanū dico ait apl̓s ꝓpter infirmitatē carnisvr̄e. Si ait exhibuiſtis mēbra vr̄a ſeruire iniqͥtati iniqͥtatē .ſ. de vna ad aliam laborādo. itaexhibete nūc ſeruire ip̄a iuſtitie in ſanctificatōem. vt vel ſaltim tantū laborēt mēbra vr̄a ꝓdeo. quantū feciſtis ꝓ mūdo vel pct̄o. Quinqꝫſenſus nr̄i exteriores. ꝙͣuis radicē habeāt ī aīma. tn̄ nō vtit̉ eis aīma niſi ꝑ organa qͥbꝰ ſūtaffixa. Ut potentia viſiua ꝑ oculos ad aſpiciēdum. ad neceſſitatē ⁊ vtilitatē nō ad vanitatēDedit tibi oculos vt aſpiciēdo celos et ornamēta eiꝰ ſolē. lunā ⁊ ſydera. elemēta ⁊ aīalia q̄ſunt in eis. ⁊ alia pulcra oꝑa dei: vt inde exurgas ad contemplandū pulcritudinē ⁊ magnitudinē creatoris. a qͦ oīa pulcra ⁊ pulcerrimꝰipſe. Inuiſibilia em̄ dei a creatura mūdi ꝑ eaq̄ facta ſūt intellecta cōſpiciunt̉ .i. dei ꝑfectōesAd Ro. j. Dedit tibi aures vt diſciplinas morales. ſcīas naturales. artes parias ab alijsaudiēdo valeas addiſcere. ⁊ ex armonia cantuum ⁊ muſicoꝝ īſtrumētoꝝ. ꝯſideres cantꝰ ſuaues angeloꝝ. Dedit ⁊ nares ad odorandū. vtex fragrātia floꝝ ⁊ aromatū. intelligas qꝛ ſct̄idei ī patria florebūt ſicut lilium. et ſicut odorbalſami erūt an̄ diuinā maieſtatē. Dedit ⁊ līguam ⁊ palatū vbi ē guſtus. vt līgua tua ⁊ n̄ſolū mēte vt angeli deuꝫ laudes. admoneas ꝓximū. ꝯfitearis pct̄m tuū. Poſuit in ea ⁊ guſtū. vt ex ſuauitate ciboꝝ ⁊ potuum ꝑcipias.qm̄ dulcis ē dn̄s oīs dulcedinis auctor. et clames cū ſapiētiſſimo viro. O ꝙͣſuauis ē ſpūs tuus dn̄e: qͥ vt dulcedinē tuā in filios demōſtrares. panē ſuauiſſimū de celo p̄ſtitiſti. hn̄tē oēꝫſaporē ſuauitatis Sap̄. xvj. Nōſolū māna patribꝰ ī deſerto: ſꝫ refectōem internalē ſct̄is tuis. cuiꝰ ꝯꝑatōne oē dulce amarū. vt ait Bern̄.Dedit ⁊ manꝰ vt nō abſcōdas manꝰ ſub aſcella piger. Sꝫ vt docet Sal̓on. Qd̓cūqꝫ p̄t manus tua inſtanter oꝑare boni. qꝛ nec opꝰ. necrō nec ſcīa valēt apud inferos qͦ tu ꝓperas. pedes dedit ad ambulandū ad loca neceſſaria tibi ⁊ ꝓximo vtilia. Nō pedes veloces ad effudēdum ſanguinē. vel ad maluꝫ qd̓cunqꝫ concurrentes: ſꝫ ad birigendos pedes nr̄os in biam