¶ Capitulum¶ Sextum

filios quos creauit. qͦs ſanguine ſuo redemit.ſi eos in mortali inuenerit in morte. qͥn gladioeterne dānatōnis occidat. etiā ſi fugerent ſubclamide. b. marie. ꝓuer. vj. Zelus et furor viri n̄ parcꝫ in die vindicte nec acqͥeſcet cuiuſꝙͣ p̄cibꝰ. Quinto pꝫ ex ꝯtaminatōe bonoꝝ exgenere. Nā quecūqꝫ qͥs faciat. ieiunia. elemoſinas. martiria ſuſtineat. nō placent deo ſi ſintcū mortali Eccͣi. xxxiiij. Dona impioꝝ n̄ ꝓbataltiſſimus. nec reſpicit in oblatōnibꝰ eoꝝ Iacobo. Qui in ono offendit. multa bona ꝑdit .ſ.meritū bonoꝝ oꝑm ex genere. qͦ ad vitā eternā. Sexto apparet qͣntū diſpliceat deo pct̄m exeius deſtructōnis elaboratōne. Om̄s em̄ labores aſſūpſit vt deſtrue̓t pct̄m. Uoluit em̄ carnē aſſumere. vt carnē a pct̄o mūdaret. p̄dicare vt illud ꝯdempneret. Sacr̄a inſtituere. vtillud deſtrueret. Apl̓os in mundū mittere. vtillud expugnaret. vendi. vt nos redimeret. ligari. vt nos a pct̄is ſolueret. ſanguinē fundēvt nos a pct̄is lauaret. crucifigi. vt illud crucifigeret. occidi. vt occideret pct̄m Aug. Hecom̄ia hūiliter patit̉ deus. vt mūdus qͥ ꝑierat:liberaret̉. Septimo pꝫ ex dei ſeꝑatōne ⁊ ex hereditatōne. Nullus em̄ ē ei tantū amicus. qͥnſi īueniat in mortali priuet he̓ditate vite eterne et fruitōne eius Iſa. lix. Iniquitates veſtrediuiſerunt inter vos et deum veſtrum.¶ Peccatu ideo timenduꝫ. §. ij.ē et cauendum. quia multa nocumēta infer̄tipſi facienti. Naturalis em̄ ratio dictat. vt timeat quis et euitet que homī plurimū nocēt.Precipue aūt ſunt ſeptem nocumēta peccati.Quia facit ſibip̄i inimicum et odioſum.Quia efficit ip̄m durum et ponderoſum.Quia ꝯſtituit eum ſeruū et deſpectuoſum.Quia reddit animū īmundum ⁊ maculoſum.Quia oſtendit illum fatuum ⁊ exprobroſum.Quia innuit eū varium et mēſtruoſum.Quia relinquit demum nudum ⁊ amaricoſū.¶ Ꝙtum ad primū claret ſacra ſcriptura atteſtat̉. qꝛ pct̄m facit hoīem ſibip̄i inimicum etodioſū. pͣs. Qui diligit iniquitatē odit animaꝫſuā. Et tob̓. xij. Qui faciūt pct̄m ⁊ iniquitatē.hoſtes ſūt anime ſue. Non em̄ maius odium ⁊inimicitia p̄t ad aliquē demōſtrari. ꝙͣ cum qͥsillū occidit et vita pͥuat. qd̓ eſt maximū bonūin tꝑalibꝰ rebꝰ. Sꝫ vt dr̄ Sap̄. xvj. ꝑ malitiaꝫſ. peccati occidit homo aīam ſuā. quia .ſ. p̄uateā vita gr̄e. ſi pct̄m mortale ē. que excedit incomꝑabiliter om̄ia bona tꝑalia ⁊ naturalia.Et iō dicit ſapiēs Eccͣi. xxj. Quaſi a facie cōlubri fuge pct̄m. Sicut em̄ vidēs colubrū ꝓpebeniente. nō expectat eū vt magis videat: ſedſubito fugit. timens ne eū mordeat ⁊ occidat.ita cū ſerpēs ātiquus appropinqͣt ad aīam ſuamala ſuggeſtione. vt virus pct̄i infunbat. nōē remiſſe agendū ⁊ dimittendū appropinqͣre ꝑdiſcurſū cogitatōnū: ſꝫ ſubito fugiendū ꝑ reſiſtentia. ⁊ expulſionē talis temptatōis Iaco.

iiij. Reſiſtite diabolo et fugiet a vob̓ Bernh̓.Uiā pct̄i ingrediētibꝰ mel ꝓpinat ſophiſticꝰ. ſdiabolus. ꝓgrediētibꝰ fel ⁊ acetū. egredientibꝰpenenū aſpidū īſanabile. Ingrediētes ꝯtaminat. ꝓgrediētes obſcurat vel obſtinat. egrediētes extminat. vt in aīa et corꝑe dānent̉ iuſtoiuditō dei. ¶ Ponit̉ ſil̓itudo in li. de. vij. donisde duobꝰ fr̄ibꝰ. fatuo ⁊ ſapiēti. Qui ſimul incedentes deberēt redire in pr̄iam ſuā. a qͣ elōgati erāt. venerūt ad quoddā biuiū. vbi audierūta paſtoribꝰ loci. ꝙ vna illaꝝ viaꝝ erat. que directe ducebat ad ciuitatem ſuā. que vtiqꝫ eratalta. arta. ⁊ aſꝑa: ſꝫ ſecure ducebat ad pr̄iamſuā. Altera r̓o via erat plana. lata. delectabilſꝫ ꝑiculoſa et latronibꝰ plena. Cum gͦ auditishis ſapiēs vellet caꝑe viā montuoſā ⁊ aſperā.exqͦ ſecura eſſet. dixit ei fr̄ fatuus. Rogo te neſumamꝰ tantū laborē: ſꝫ eamus ꝑ iſtā aliā q̄ ēita delectabilis. ꝙͣuis em̄ ibi ſint ꝑicula. poterimus euadere illa diuerẜ modis. Cui ſapiēsaſſentiuit. Cum gͦ igit̉ ꝓſequerent̉ ꝑ latā viā.a latronibꝰ capti. ſpoliati. et vulnerati ſūt. Etcū fatuus in foueā ꝓijceret̉ occidēdus. ⁊ aliusligatus ad mortē duceret̉. maledicebat ſapiēsfatuo: dicēs. ꝙ ꝓpter ſuā fatuitatē qꝛ voluit capere illā: ip̄e moreret̉. Rn̄dit fatuus. Tu potius maledicaris. qm̄ tibi potius īputandū ē.qui ſciebas me fatuū. et mihi credidiſti ⁊ acquieuiſti. Ad ꝓpoſitū. Duo fr̄es aīa et corpus.ſeu affectus vel appetitus rōnalis et ſenſualisSapiēs eſt aīa cui rō dictat bn̄facere. arduapirtutū ꝯſcende̓. Stultus appetitus ſenſualisvel corpus. qui non vult niſi delectabilia ſibi.Cū aūt ꝑuenit quis ad vſū rōnis. occurrit biuiū .ſ. via v̓tutū difficilis. quā ſequat̉. qꝛ a paſtoribꝰ .i. p̄latis et p̄dicatoribꝰ ſibi manifeſtat̉ꝙ hec ē que ducit ad vitā. Altera aūt q̄ occurrit .ſ. delectatōnū mūdi. etſi lata videat̉ ⁊ placida. tn̄ plena ꝑiculis et latronibꝰ demonū. etad ꝑditionē ducit. Licꝫ aūt aīe ſeu rōni videatur magis ſequēda via aſpera qꝛ ſecura. tn̄ allectus a fr̄e .ſ. appetitu ſenſuali. cui grauius ēvia v̓tutū ⁊ pnīe: ꝑmittit ſe duci vt cōplaceatfatuo ꝑ viam latā. p̄cipue cum multos videatire ꝑ eam. cogitans ꝙ etſi multa ꝑicula inueniet: ip̄e euadet. vel ſi erret ꝙ poterit emēdari.Pergendo igitur ꝑ viam latā mūdi: inciduntin latrones demones qui ſpoliāt bonis ſpiritualibꝰ et vulnerāt in naturalibꝰ. et occiduntaīam et corpus deijtiēdo in foueā inferni. Un̄Iacobꝰ. Unuſquiſqꝫ temptat̉ a ꝯcupīa ſua abſtractus ⁊ illectus. Deinde ꝯcupīa cuꝫ ꝯceꝑitparit pct̄m. Peccatum v̓o cū ꝯſumatū fueritgenerat mortē. Et pauci ſunt qui per pnīamredeant ad viā ſalutis. vt ſperant. potius p̄ſumūt. In inferno aūt poſiti aīa et corpus poſtfinem vltimum. ꝯquerit̉ anima de corꝑe quianoluit laborare: ſꝫ magis rōnabiliter corpusde anima que vt domina eius et ſapiēs noluitrefrenare. et ſibi ſubiectum facere.