¶ CapitulumQuintum
ſtella p̄ ceteris magnitudīe ac ſplēdore notiſſima. colorē. magnitudinē. figurā: ⁊ quod ē mirabiliꝰ ſui curſꝰ ordinem legēqꝫ mutauit. turbauit. Sꝫ hoc de lucifero ſtella cōtigit nec ātea nec poſtea cōtigiſſe dicūt. Nos ī diuinis libris legimꝰ. etiam ſolē ip̄m cū hoc a dn̄o petiuiſſꝫ vir ſāctꝰ Iheſus naue: donec ceptū p̄liūpictoria termīaret. Et retrorſū rediſſe vt regiEzechie. xv. āni ad viuēdū additi. hoc etiā ꝓdigio dei ſignificarētur adiūcto. Sꝫ qͦꝫ miracula q̄ meritis ſūt ꝯceſſa ſct̄orum. qn̄ creduntiſti facta: magicis artibꝰ tribuūt. Un̄ eſt illd̓quod ſupra cōmemoraui virgilij. Siſte̓ aquāflumīs ⁊ bertere ſidera retro .ſ. quādam magā facere. Nam fluuiū ſtētiſſe ſuꝑiꝰ īferiuſqꝫfluxiſſe. factū ē ſub iheſu naue .ſ. ī iordane. etab Pelia ⁊ helizeo. ⁊ de maxīo ſide̓ .ſ. ſol̓ reuerſo. ſub Ezechia rege dictū ē. Non ergo de noticia naturaꝝ caliginē ſibi faciāt īfideles. qͦi n̄poſſit ī aliqua re diuinitꝰ fieri aliud: ꝙͣ ī eꝰ naͣtura ꝑ humanā ſuaꝫ exꝑiētiam cognouerūt.ꝙͣuis ⁊ ip̄a que ī xerū natura om̄ibꝰ nota ſūtnō minꝰ mira ſūt: eſſētqꝫ ſtupēda cōſiderantibo cūctis. ſi ſolerent homīes mirari mira nonrara. Quis em̄ cōſulta ratōne nō videat ī hominū īnūerabili nūeroſitate ⁊ tāta ī nature ſimilitudīe. valde mirabil̓r ſic habe̓ ſingl̓os ſingulas facies: vt niſi īter ſe ſimiles eſſēt. nō diſcerneret̉ ſpēs eoꝝ ab aīalibꝰ ceteris: et rurſniſi inter ſe diſſil̓es eſſēt. nō diſcernerētur ſinguli ab homībꝰ ceteris. Quos ergo ſimiles ꝯfitemur. diſſimiles īuenim ¶ Sꝫ mirabilior ēcōſideratō diſſimilitudīs. Sicut ergo nō fuitimpoſſibile deo quas voluit īſtituere. ſic ei nōeſt īpoſſibile ī quid voluerit quas īſtituit mutare naturas. Nob̓ tn̄ iſta que velut ꝯtͣ naturam fiūt. ⁊ cōtra naturā fieri dicūt̉. quo more hoīm locutꝰ ē. Et apl̓s dicēdo ꝯtra naturāī olea īſitū oleaſtꝝ. factum eſſe participē pinguedīs oliue. Et que mōſtra oſtēta. portentaprodigia nūcupant̉. hoc mōſtrare debēt. hocoſtēdere vel preoſtēdere. hoc predice̓ quod facturꝰ ſit deus. que de corporibꝰ hoīm ſe prenūciauit eſſe facturū. nulla impediēte difficultate. nulla preſcribēte lege nature. ¶ Quod igitur de ſē piterno ſupplicō damnatoꝝ. ſcꝫ ignisſuū ꝑꝓphetam .ſ. ÿſaiā. dn̄s dixit: fiet omninoUermis eorū nō moriet̉: ⁊ ignis eoꝝ nō extīguet̉. Ad hoc em̄ vehemētiꝰ cōmendandū. etiam dn̄s Ih̓s cum mēbra que hominē ſcādalizant. pro his hoībꝰ poneret. quos vt ſua mēbra qͥs diligit. eaqꝫ p̄ciꝑet āputari. Bonū ē inqͥt debilē introire ī vitā. ꝙͣ duas manꝰ habētēmitti ī gehēnaꝫ. ī ignē īextinguibilē. vbi vermis eoꝝ nō moritur: ⁊ ignis eoꝝ nō extīguitur. Sil̓r ⁊ de pede ⁊ idē de oculo dixit. Nō em̄piguit vno loco eadeꝫ verba ter dice̓. prout .ſ.refert Marcꝰ euangeliſta. Quē nō terreat iſtarepetitō ⁊ illiꝰ pene ꝯminatō tamuehemēs orebiuīo: ¶ Et ī peteribꝰ ſcripturis. Uīdicta car
nis impij. ignis et d̓mis. Eligat quiſqꝫ qd̓ placet. aut ignē corꝑi. v̓mē aīo: hoc ꝓprie. illd̓ tropice. aut vtrunqꝫ. ꝓprie corpori. Iam em̄ ſatisſuperiꝰ diſputaui poſſe aīalia ī igne viuere. etī oſtōne ſine cōſūptōe. et ī dolore ſine morteꝑ miraculū oīpotētiſſimi creatoris. Cui hocpoſſibile eē qͥ negat. a quo ſit quicquid ī naturis om̄ibꝰ miratꝰ ignorat. Ip̄e eſt em̄ deꝰ: quiom̄ia in hoc mūdo magna ⁊ parua miraculaq̄ ꝯmēorauimꝰ ⁊ incōꝑabil̓r pl̓a q̄ nō ꝯmēorauimꝰ fecit. eadēqꝫ ip̄o mūbo vno atqꝫ oīm maximo miraculo īcluſit ¶ Et īfra in. c. x. Gehēna illa q̄ ſtagnū ignis ⁊ ſulfuris dicta eſt. corporeꝰ ignis erit. ⁊ cruciabit corꝑa bānatoruꝫaut ⁊ hoīm ⁊ demonū. Solida hoīm. aerea demonū. Aut tm̄ hoīm corꝑa cū ſpiritibꝰ .i. aīabo eoꝝ. Demones aūt ſpūs ſine corꝑibꝰ herentes. ſumēdo penā. nō imꝑtiēdo vitā corꝑalibꝰignibꝰ. hec om̄ia Augꝰ. Quod aūt dicit de corꝑibꝰ demonū ẜm opinionē aliquoꝝ loquit̉ nōaſſertiue. Un̄ a mobernis nō tenet̉. ꝙ demōeshabent corpora vnita ſibi.Vltra cruciatū ignis .§. v.qͦ corꝑa damnatoꝝ pꝰ iudiciū torq̄būt̉: eruntip̄oꝝ corpoꝝ miſerie alie ⁊ pene. Quaꝝ p̄maē om̄imoda infirmitas. Erūt corꝑa illa infirma intꝰ ⁊ extͣ. Iob. xx. Artabit̉ .ſ. extͣ. ⁊ eſtuabit .ſ. intͣ: ⁊ oīs dolor irruet ſuꝑ euꝫ. Un̄ poteſtde quolibet tranſgreſſore mādatorū dei ⁊ ideodamnato. illd̓ Deutro. xxviij. d̓ificari. Percutiet te dn̄s egeſtate. febre et frigore. ardore eteſtu. aere corrupto ac rubigine. Et paulopPercutiet te dn̄s vlcere egipti. ſcabie ⁊ prurigine. amētia ⁊ cecitate ⁊ furore mētis. Augebit beꝰ plagas tuas magnas ⁊ ꝑſeuerātes īfirmitates peſſīas ⁊ ꝑpetuas. ⁊ ꝯuertet ī te om̄safflictōes egipti qͣs timuiſti ⁊ adherebūt tibi¶ Secūda miſeria illoꝝ corpoꝝ ē deformitaseoꝝ. Sicut .n. ignis nr̄ cū ſit formoſꝰ oīa quelambit ⁊ tāgit etiā lucida ⁊ decora. deturpat ⁊denigrat: ita ignis īferni ⁊ multomagis cū ſitobſcurꝰ. benigrat ⁊ det̉ pat corꝑa illa. tren̄. iiijDenigrata ē ſuꝑ carbōes facies eoꝝ .ſ. r̄proborū. ⁊ n̄ ſūt agniti in plateis hirl̓m .ſ. ſuꝑne: īmō ab ea excluſi. Si .n. ethiopes ſūt ita nigriꝓpter calorē ſol̓ intēſū ī illa patria. quātomagis corꝑa damnatoꝝ ab illo igne? Et ſi ignisqͥ dr̄ ſct̄i Anthonij ita deturpat mēbra humana. quātomagis ille ignis inferni: cum ille ſitvmbra vel ſignū eiꝰ. Un̄ dice̓ pōt qͥlibet damnatꝰ illd̓ Iob. xxx. Cutis mea denigͣta ē. ⁊ oſſamea aruer̄t chaumate ¶ Tercia miſeria ē fetoris qͣlitas. Iob. xxv. Si aſcēderit uſqꝫ ad celos. ⁊ caput eiꝰ nubes tetigerit .ſ. ī md̓o ꝑ digͣtates ⁊ dominia reprobo: qͣi ſterqͥliniū in fineꝑbet̉ .ſ. in inferno. Nec mirum ſi fetor nimiusibi erit: vbi ſunt tot trunci putridi. qui defixifuerant: ⁊ tot cabauera de fecibus inferni. vbiomnes ſordes mūdi cōgregant̉: tanꝙͣ in ſētina et latrina totiꝰ mūdi. Unde Iſa. xiiij. dicit̉.