Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumQuintum

ſtella ceteris magnitudīe ac ſplēdore notiſſima. colorē. magnitudinē. figurā: quod ē mirabiliꝰ ſui curſꝰ ordinem legēqꝫ mutauit. turbauit. Sꝫ hoc de lucifero ſtella cōtigit nec ātea nec poſtea cōtigiſſe dicūt. Nos ī diuinis libris legimꝰ. etiam ſolē ip̄m hoc a dn̄o petiuiſſꝫ vir ſāctꝰ Iheſus naue: donec ceptū p̄liūpictoria termīaret. Et retrorſū rediſſe vt regiEzechie. xv. āni ad viuēdū additi. hoc etiādigio dei ſignificarētur adiūcto. Sꝫ qͦꝫ miracula meritis ſūt ꝯceſſa ſct̄orum. qn̄ creduntiſti facta: magicis artibꝰ tribuūt. Un̄ eſt illd̓quod ſupra cōmemoraui virgilij. Siſte̓ aquāflumīs bertere ſidera retro .ſ. quādam ma facere. Nam fluuiū ſtētiſſe ſuꝑiꝰ īferiuſqꝫfluxiſſe. factū ē ſub iheſu naue .ſ. ī iordane. etab Pelia helizeo. de maxīo ſide̓ .ſ. ſol̓ reuerſo. ſub Ezechia rege dictū ē. Non ergo de noticia naturaꝝ caliginē ſibi faciāt īfideles. qͦipoſſit ī aliqua re diuinitꝰ fieri aliud: ꝙͣ ī eꝰ naͣtura humanā ſuaꝫ exꝑiētiam cognouerūt.ꝙͣuis ip̄a que ī xerū natura om̄ibꝰ nota ſūt minꝰ mira ſūt: eſſētqꝫ ſtupēda cōſiderantibo cūctis. ſi ſolerent homīes mirari mira nonrara. Quis em̄ cōſulta ratōne videat ī hominū īnūerabili nūeroſitate tāta ī nature ſimilitudīe. valde mirabil̓r ſic habe̓ ſingl̓os ſingulas facies: vt niſi īter ſe ſimiles eſſēt. diſcerneret̉ ſpēs eoꝝ ab aīalibꝰ ceteris: et rurſniſi inter ſe diſſil̓es eſſēt. diſcernerētur ſinguli ab homībꝰ ceteris. Quos ergo ſimilesfitemur. diſſimiles īuenim Sꝫ mirabilior ēcōſideratō diſſimilitudīs. Sicut ergo fuitimpoſſibile deo quas voluit īſtituere. ſic eieſt īpoſſibile ī quid voluerit quas īſtituit mutare naturas. Nob̓ tn̄ iſta que velut ꝯtͣ naturam fiūt. cōtra naturā fieri dicūt̉. quo more hoīm locutꝰ ē. Et apl̓s dicēdo ꝯtra naturāī olea īſitū oleaſtꝝ. factum eſſe participē pinguedīs oliue. Et que mōſtra oſtēta. portentaprodigia nūcupant̉. hoc mōſtrare debēt. hocoſtēdere vel preoſtēdere. hoc predice̓ quod facturꝰ ſit deus. que de corporibꝰ hoīm ſe prenūciauit eſſe facturū. nulla impediēte difficultate. nulla preſcribēte lege nature. Quod igitur de ſē piterno ſupplicō damnatoꝝ. ſcꝫ ignisſuū ꝑꝓphetam .ſ. ÿſaiā. dn̄s dixit: fiet omninoUermis eorū moriet̉: ignis eoꝝ extīguet̉. Ad hoc em̄ vehemētiꝰ cōmendandū. etiam dn̄s Ih̓s cum mēbra que hominē ſcādalizant. pro his hoībꝰ poneret. quos vt ſuabra qͥs diligit. eaqꝫ p̄ciꝑet āputari. Bonū ē inqͥt debilē introire ī vitā. ꝙͣ duas manꝰ habētēmitti ī gehēnaꝫ. ī ignē īextinguibilē. vbi vermis eoꝝ moritur: ignis eoꝝ extīguitur. Sil̓r de pede idē de oculo dixit. em̄piguit vno loco eadeꝫ verba ter dice̓. prout .ſ.refert Marcꝰ euangeliſta. Quē terreat iſtarepetitō illiꝰ pene ꝯminatō tamuehemēs orebiuīo: Et ī peteribꝰ ſcripturis. Uīdicta car

nis impij. ignis et d̓mis. Eligat quiſqꝫ qd̓ placet. aut ignē corꝑi. v̓mē aīo: hoc ꝓprie. illd̓ tropice. aut vtrunqꝫ. ꝓprie corpori. Iam em̄ ſatisſuperiꝰ diſputaui poſſe aīalia ī igne viuere. etī oſtōne ſine cōſūptōe. et ī dolore ſine morte miraculū oīpotētiſſimi creatoris. Cui hocpoſſibile negat. a quo ſit quicquid ī naturis om̄ibꝰ miratꝰ ignorat. Ip̄e eſt em̄ deꝰ: quiom̄ia in hoc mūdo magna parua miracula ꝯmēorauimꝰ incōꝑabil̓r pl̓a ꝯmēorauimꝰ fecit. eadēqꝫ ip̄o mūbo vno atqꝫ oīm maximo miraculo īcluſit Et īfra in. c. x. Gehēna illa ſtagnū ignis ſulfuris dicta eſt. corporeꝰ ignis erit. cruciabit corꝑa bānatoruꝫaut hoīm demonū. Solida hoīm. aerea demonū. Aut tm̄ hoīm corꝑa ſpiritibꝰ .i. aīabo eoꝝ. Demones aūt ſpūs ſine corꝑibꝰ herentes. ſumēdo penā. imꝑtiēdo vitā corꝑalibꝰignibꝰ. hec om̄ia Augꝰ. Quod aūt dicit de corꝑibꝰ demonū ẜm opinionē aliquoꝝ loquit̉aſſertiue. Un̄ a mobernis tenet̉. demōeshabent corpora vnita ſibi.Vltra cruciatū ignis .§. v. corꝑa damnatoꝝ pꝰ iudiciū torq̄būt̉: eruntip̄oꝝ corpoꝝ miſerie alie pene. Quaꝝ p̄maē om̄imoda infirmitas. Erūt corꝑa illa infirma intꝰ extͣ. Iob. xx. Artabit̉ .ſ. extͣ. eſtuabit .ſ. intͣ: oīs dolor irruet ſuꝑ euꝫ. Un̄ poteſtde quolibet tranſgreſſore mādatorū dei ideodamnato. illd̓ Deutro. xxviij. d̓ificari. Percutiet te dn̄s egeſtate. febre et frigore. ardore eteſtu. aere corrupto ac rubigine. Et paulopPercutiet te dn̄s vlcere egipti. ſcabie prurigine. amētia cecitate furore mētis. Augebit beꝰ plagas tuas magnas ꝑſeuerātes īfirmitates peſſīas ꝑpetuas. ꝯuertet ī te om̄safflictōes egipti qͣs timuiſti adherebūt tibi Secūda miſeria illoꝝ corpoꝝ ē deformitaseoꝝ. Sicut .n. ignis nr̄ ſit formoſꝰ oīa quelambit tāgit etiā lucida decora. deturpatdenigrat: ita ignis īferni multomagis ſitobſcurꝰ. benigrat det̉ pat corꝑa illa. tren̄. iiijDenigrata ē ſuꝑ carbōes facies eoꝝ .ſ. r̄probo. ſūt agniti in plateis hirl̓m .ſ. ſuꝑne: ī ab ea excluſi. Si .n. ethiopes ſūt ita nigriꝓpter calorē ſol̓ intēſū ī illa patria. quātomagis corꝑa damnatoꝝ ab illo igne? Et ſi ignis dr̄ ſct̄i Anthonij ita deturpat mēbra humana. quātomagis ille ignis inferni: cum ille ſitvmbra vel ſignū eiꝰ. Un̄ dice̓ pōt qͥlibet damnatꝰ illd̓ Iob. xxx. Cutis mea denigͣta ē. oſſamea aruer̄t chaumate Tercia miſeria ē fetoris qͣlitas. Iob. xxv. Si aſcēderit uſqꝫ ad celos. caput eiꝰ nubes tetigerit .ſ. ī md̓o digͣtates dominia reprobo: qͣi ſterqͥliniū in fineꝑbet̉ .ſ. in inferno. Nec mirum ſi fetor nimiusibi erit: vbi ſunt tot trunci putridi. qui defixifuerant: tot cabauera de fecibus inferni. vbiomnes ſordes mūdi cōgregant̉: tanꝙͣ in ſētina et latrina totiꝰ mūdi. Unde Iſa. xiiij. dicit̉.