¶ Citulus¶ Duodecimus

et ideo argumētū ſūptū ab illa nō ꝯcludit. Sꝫſciendū ꝙ decretal̓ aliqua pt̄ dici reuocata duplicit̓. Uno mō tanꝙͣ falſa. ſicut qn̄ det̓minat̉exp̄ſſe eſſe falſū ꝙ in illa ꝯtinebat̉. Et ſic dicūtillā decretalē. Exijt. nō eſſe reuocatā ꝑ illā aliam ſubſequētē. Quia nōnūꝙͣ. Alio mō pt̄ dicireuocata quia dubia: quia .ſ. ꝯtenta in illa ſubdubio reuocant̉. Et ſic dicūt ꝙ fuit reuocataQd̓ declarant ſic. Illa decretal̓ dicit̉ reuocaritanꝙͣ dubia. circa quā ⁊ ꝯtenta in ea cōtingitcontrarie opinari. Sed ſic eſt de illa decretaliExijt. vt patet ꝑ conſtitutōeꝫ. Quia nōnunꝙͣergo tanꝙͣ dubia reuocata ⁊ ꝑ ꝯn̄s eius auctoritati nō eſt nccͣio ſtandū. Sed iſta reſponſionō euadit difficultatē ratōnis inducte. quia ſieccleſia diffinit al̓n in fide ⁊ moribꝰ aliquid eēverum. ⁊ poſtea oppoſitū: ergo eccleſia al̓n erraſſet qd̓ videtur abſurdū. Et ideo rn̄detur aliter videlicꝫ. ꝙ ſicut patet extra de baptiſmo eteius effectu Maiores: qn̄ occurrit aliqd̓ dubium in articul̓ fidei vel in ſcriptura ſacra: licetdeclaratō magiſtral̓ poſſit ꝑtinere ad doctoresquoſcūqꝫ. tn̄ declaratō ⁊ det̓minatō auctoritatiua et final̓. cui omnes habent acqͥeſcere. ꝑtinet ad dn̄m papā. qd̓ clare fuit oſtenſuꝫ Act̉.xv. vbi orta diſſenſione. vtrū legalia ſeruari deberent cū euangelio. ꝯſuluerunt petꝝ ⁊ aliosapl̓os qui erant in hieruſaleꝫ. Et petrus ſicutprinceps apoſtoloꝝ decreuit legalia nō eē ſeruanda. Nec obſtat ꝙ iacobꝰ ibidē dicit. Ego iudico nō inqͥetari eos ⁊cͣ. qꝛ petrus pͥmo decreuit. poſtmodū iacobꝰ ſicut loci illiꝰ ep̄us: ad on̄dendū ꝙ ibi ſicut ī tota eccleſia iuriſdictōeꝫ ordinariā habebat. Iacobo aūt ī illo loco. nō qͥdem equalē. ſed ſubordinataꝫ: qꝛ ſua erat ſubilla petri. Itē certū eſt ꝙ ſentētia iacobi nō potuit artare extra termīos ſiue iuriſdictōis. Sꝫilla ſentētia petri obligauit vniuerſos ꝑ orbē.Si gͦ cū occurrūt dubia circa ſcpͥturā ſacramvel articulos fidei. declaratō ⁊ determīatō ſpectat ad papā: multo fortius cū dubia occurrūtcirca intellectū alicuiꝰ conſtitutōnis ſue. vel p̄deceſſoris ſui. declaratō ⁊ determinatō ſpectatad ip̄m papaꝫ. Aodo circa dicta illius ꝯſtitutionis ꝯtingebat dubitari de pauꝑtate xp̄i etapl̓oꝝ. Et ideo Io. xxij. ⁊ rei veritatē ⁊ verumintellectū illiꝰ ꝯſtitutōis voluit declarare. Et iōꝙͣtum ad hoc. nō ꝯtradicit illi ꝯſtitutōi Exijt.ſed illā declarat. Cū gͦ dicit̉ ꝙ in illa decretalidiffinit̉. ꝙ xp̄c ⁊ apl̓i nihil habuerūt. ꝙͣtuꝫ addominiū in ꝓprio vel in ꝯmuni. Dico ꝙ nō eſtverū ſimpl̓r: vel ſi alicubi diceret̉. intelligēdūeſſet ꝙͣtum ad bona īmobilia. nō ꝙͣtū ad mobilia. Et hoc videt̉ dice̓ textus Luce. ix. cū dicit. filius homīs nō ht̄ vbi caput ſuū reclinet.Nō em̄ habebant xp̄c ⁊ apl̓i domū vel agrū: ſꝫbene habuerūt eoꝝ p̄cia. Qd̓ dicit̉ gͦ in illa cōſtitutōne Exijt. dicimus ꝙ abdicato omniumrerū in ꝓprio vel in ꝯmuni ꝓpter deū meritoria eſt ⁊ ſancta. quā primi fūdatores ⁊cͣ. Dicoꝙ abdicatō omniū in ꝓprio vel in ꝯmuni. in-

telligēda ē ſuple omniū īmobiliū. Et eodē mōqd̓ ibi dicit̉. Hāc expropriatōeꝫ xp̄c docuit verbo. ⁊ exēplo firmauit. Dico ꝙ intelligit̉ ꝙͣtūad bona īmobilia q̄ p̄mitiua eccl̓ia habere noluit. qꝛ futurā eccl̓iam in gētibꝰ p̄uidebat. Nōaūt de bonis mobilibꝰ. nec etiā de īmobilibꝰ intellexit. ꝙͣtū ad ius ī oſu: ſꝫ ſolū ꝙͣtū ad ius etdominiū in re ſimpl̓r. Uel pt̄ aliter dici. diſtinguēdo de ꝓprio ⁊ ꝯmuni. Nā ꝓprium pt̄ accipidupl̓r. Uno mō ꝓut diſtinguit̉ ꝯtra ꝯmune. ⁊ſic abdicatō reꝝ etiā mobiliū in ꝓprio ē ſācta⁊ meritoria. Alio mō ꝓut diſtinguit̉ ꝯͣ alienūEt ſic abdicatō reꝝ in ꝓprio. videlꝫ ꝙ qͥs viueret nō de ſuo ſꝫ alieno. in qͦ nullū ius haberetſaltim ſic ꝑs ꝯmūitatis. nō ē meritoria nec ſācta. Sil̓r abdicatō in coī pt̄ intelligi duplicit̓Uno mō ꝙ coītas nihil habeat ꝙͣtū ad ius ⁊ dominiū in rebo mobilibꝰ vel īmobilibꝰ ꝓ vllo tēpore. ⁊ ſic abdicatō in ꝯmūi nō ē ſct̄a nec meritoria. Alio mō ꝙ ſic ꝯmunitas nihil habeatꝙͣtū ad ius ⁊ dominiū. ꝙ ſingl̓i eoꝝ haberentꝓ libito volūtatis. ac ſi haberēt in ꝓprio. ⁊ nōẜm diſtributōꝫ ſuꝑioris: ⁊ ſic dico ꝙ abdicatōin ꝯmūi ē meritoria ⁊ ſct̄a quā pͥmi fūdatoresẜuauerūt. vt ptꝫ Act̉. iiij. qꝛ ſingl̓i nō vtebāt̉bonis illiꝰ coītatis ad votū. ſꝫ ꝓut diſtribuebat̉ eis a ſuꝑioribꝰ. Qd̓ ergo dicit̉ in decretali Exijt. ꝙ abdicatō in ꝓprio ē ſct̄a ⁊ meritoriavidelicꝫ ꝓut diſtinguit̉ ꝓpriū ꝯtra ꝯmune. nōꝓut diſtinguit̉ ꝯtra alienū. Et ſil̓r abdicatioin ꝯmuni ē meritoria. ꝓut cōmune diſtinguit̉ꝯtra ꝓpriū in ꝑticulari habēdo ius ⁊ dominiūquilibet de coītate in rebo. Et ex his patet ꝙ q̄fuerūt ꝑ nicolaū circa pauꝑtatē xp̄i ⁊ apl̓orūdicta vel edita in ꝯſtitutōe Exijt. nō fuerūt cōtraria. Sꝫ ꝑ Io. xxij. ī ſua ꝯſtitutōe. Quia qͦrundaꝫ fuerunt magis explicite declarata.¶ Secundo ꝯtra verā. §. xxiiijꝯcluſionē arguit̉ ſic. face̓ ꝯtra p̄ceptū eſt mortale ẜm om̄es. Sꝫ apl̓is fuit p̄ceptū nihil hr̄ein ꝓprio vel in cōmūi. qd̓ patꝫ Mat̉. x. vbi xp̄odixit imꝑatiue. Nolite poſſide̓ aurū neqꝫ argētū neqꝫ perā neqꝫ calciamenta nec buas tunicas ⁊cͣ. Et cōfirmat̉ hoc qꝛ Mar̄. vj. dicit̉ ꝙ p̄cepit eis ne qͥd in via tollerēt. Et ad idem dicitglo. augu. ſuꝑ illud qd̓ dixit petrus contractoAuꝝ ⁊ argētū nō ē mihi: qd̓ p̄ceptū dn̄i petrſeruabat nō habēs aurū et argentū. Cū ergoapoſtoli nō dicant̉ peccaſſe mortalit̓ circa paupertatē. Si habuiſſent aliquid in ꝓprio vel incōmuni. feciſſent cōtra p̄ceptum ⁊ mortaliterpeccaſſent. gͦ nihil habuerūt in ꝓprio vel in cōmuni. ¶ Sed ad iſtud rn̄detur multipl̓r ⁊ optīme. Primo qͥdeꝫ qꝛ ẜm augu. in pluribꝰ locisIſtud nō fuit p̄ceptū ſꝫ documētū: vnde faciendo contrariū non peccabant mortaliter. ſicutnec religioſi peccāt mortaliter tranſgrediendo documēta .i. monitōes ⁊ ceremonialia ſuorū ordinū n̄ ex cōtēptū. Et ꝙ n̄ fuerit p̄ceptū.ptꝫ ex hoc. qꝛ ſub eodē cōtextu dicit̉ Lu. x. Ileminem ꝑ viam ſalutaueritis. Nimis em̄ durū