¶ Capitulum¶ Secundum

viij. ar. vij. Et ꝙͣtū ad meritū ſciendum ꝙ duplex ē mūditia. Una p̄ambula et diſpōſitiuaad dei viſionē. Et hec ē depuratio affectꝰ ab īordinatis affectionibus. Et hec mūditia cordis fit ꝑ virtutes que ꝑtinēt ad vim appetitiuaꝫ. vt temꝑantia. fortitudo et iuſtitia. Aliamūditia cordis eſt que eſt quaſi ꝯpletiua r̄ſpectu viſionis diuine. Et hec ē mūditia mentisdepurate a fantaſmatibus et erroribus. vt .ſ.ea que ꝓponūtur de deo: nō accipiātur ꝑ modū corꝑaliū fantaſmatū aut ẜm hereticas ꝑuerſitates. Et hanc mūditiā facit donū ītellectus. Similiter eſt duplex diſio dei. vna qͥdeꝫꝑfecta qua videt̉ deus ꝑ eſſentiā. Alia v̓o inꝑfecta ꝑ quā etſi nō videamꝰ de deo quid ſit.videmus tamē quid nō eſt. Et tāto deū in hacvita ꝑfectius cognoſcimus: ꝙͣtomagis ītellectus nr̄ cognoſcit deū excedere: quicquid ītellectu ꝯprehēdit̉. Utraqꝫ dei viſio ꝑtinet ad donū intellectꝰ. Prima ꝯſumatiue. ẜm ꝙ habet̉ī patria. Secūda inchoatiue: ẜm ꝙ habet̉ viſio de deo in via.¶ De ſcripture ſacre nobilitate. qualitate etvtilitate.¶ Capitulum ſecundum.Eclaratio ſermonumtuoꝝ illuminat: et intellectū datparuul̓. pͣs. cxviij. Sermones deide qͥbus. pͣs. loqͥtur ſunt verba ſacre ſcripture. qͥbus nobis locutus eſt deus ꝑꝓphetas. vt in veteri teſtamento. vel ꝑ ſe īcarnatū et apl̓os eiꝰ vt ī nouo. Sꝫ tenebroſa aqͣin nubibus aeris inqͥt. pͣs .i. obſcura ſcīa inꝓphetis. quia oīa in figurā ꝯtingebāt illis. Innouo qͦꝫ dixit xp̄c ioh̓. vj. Uerba q̄ loquor bobis ſpiritus et vita ſunt .i. ſpūaliter ītellecta:viuificabūt vos. Caro nō ꝓdeſt quicꝙͣ .i. ſuꝑfitialiter ītellecta. nō ꝓfitiūt hoī vt illud quoddixerat de ſacramēto corporis ſui. Niſi māducaueritis carnē filij hominis ⁊cͣ. quia aliquiex diſcipulis ẜm litterā ſuꝑfitialiter intellexerūt ſcandalizati ſūt. Sic et omnes heretici errauerūt nō ītelligentes ſcripturas. Ad capiēdū igit̉ cognitōem et verā notitiā de his queſūt in ſcriptura. ſpirituſſāctus ꝑ donū ītellectus menti declarat ẜmones dei. Un̄ et de ſaluatore dicit̉. luc. vltimo. ꝙ poſtꝙͣ reſuſcitatapparens diſcipulis comedit cum eis ait. Hecſcripta ſūt ⁊cͣ. Et tūc apperuit illis ſenſū. vt ītelligerent ſcripturas. quas .ſ. exponebat eisDe ip̄a igr̄ ſcriptura ſacra que ꝯtinet ſermones dei videnduꝫ. de qua in dictis verbis. pͣs.tria videntur notari. Primo īnuitur eximiaauctoritas. ibi. declaratio ẜmonū tuoꝝ. ſecūdo ꝯcedit̉ magna vtilitas. ibi. illuminat. Tertio exigit̉ ad eā plurima humilitas. ibi. intellectum dat paruulis.¶ Auctoritas ſcripture mar. §. j.ior eē nō pt̄. quia .ſ. ē a deo reuelata. Iō dicit

declaratio ẜmonū tuoꝝ. qͥ .ſ. ſūt a te deo ꝓferē te. Vt em̄ ait petrꝰ in canonica ſecūba. Spirituſancto inſpirati. locuti ſunt omnes ſancti dei homines .ſ. auctores libroꝝ ſacre pagine. Et paulus ad heb̓. j. multipharie multiſqꝫ modis olim deus loquēs patribus in ꝓphetis .ſ. in veteri teſtamēto. nouiſſime diebꝰ iſtislocutus eſt nobis in filio. Hinc et ambro. ī epiſtola ad col̓. ait. Omnis ratō ſuperne ſcientievel terrene creature in eo eſt. qui eſt caput earum et auctor. vt qui hunc nouit: nihil vltͣquerat. quia hic eſt perfecta virtus et ſapiētia. quicquid alubi queritur hic perfecte īuenitur. In daniele et ſalomone infidelibus ſe eſſe auctorē tocius ſapientie. quod infibeles nōputant. quia non legūt in euāgelijs ⁊ ꝓphetisaſtrologiam et alijs hmōi. que deſpecta ſuntquia nihil valent ad ſalutē: ſed mittunt in errorem. Et quia his ſtudent curam anime nonhabent di. xxxvij. §. hinc etiam filius. Et qͥadeus eſt verax: omnis autem homo mendax.Hinc eſt ꝙ doctrine hominum reperiunt̉ cuꝫadmixtōne alicuius erroris. Sed doctrina ſacre ſcripture plena veritate. quia a deo qͥ mētiri non poteſt. io. xvij. ait xp̄c. Sermo tuusveritas eſt. Vnde criſoſt. dicit. ꝙ ſicut ſacerdoseſt debitor. vt veritatē quam audiuit a deo .ſ.in ſcripturis libere p̄dicet. ita et laÿcus eſt debitor vt veritatē quam audiuit a ſacerdote ꝓbatum in ſcripturis: defendat fidutialiter. qd̓ſi non fecerit: prodidit veritatē. De auctoritate et veritate eius habetur infra. ¶ Ꝙ nulla falſitas ſit in ſcripturis ſacris nec liceat dubitare de veritate eius: on̄dit aug. dicēs ī epiſtola ad hieroni. Si ad ſcripturas ſacras admiſſa fuerint vel offitioſa mendatia. quid ineis remanebit auctoritatis. que tandeꝫ de ſcripturis illis proferetur. cuius pondere contentioſe falſitatis obſeretur improbitas. diſ. ix.In decretis. Idem auguſt. di. ea. Quis neſciatſacram ſcripturā canonicam. tam veteris q̄noui teſtamēti certis terminis ſuis continerieamqꝫ poſterioribus omniū ep̄orum litterisita preponi. vt de illa dubitari aūt diſceptarinō poſſit. vtrum verū vel vtrū rectum ſit qͦquid in ea conſtiterit.Secundū .ſ. magna vtili­ v. vtas ſcripture ſacre patet ex effectu. quia illuminat. Ad quod etiā facit quod idem. pͣs. aitpͣs. cxviij. Lucerna pedibus meis verbum tuum et ſumē ſemitis meis. Et petrus in canonica ſua. Habetis ꝓpheticū ſymoneꝫ. cui benefacietis attendentes. quaſi lucerne lucenti incaliginoſo loco. Et licet ſcīe ſeculares etiā illuminent ī multis. Aliter tamē et aliter. Illequidem vt nocti lucent in nocte: et īterpollatī. Hec aūt ſacra doctrina vt radiꝰ a ſole iuſtitie ꝓcedēs. dn̄o deo ſemꝑ ⁊ totū orbē. Illūiatōſiquidē illarū ſcientiarū defectibilis ē. qꝛ ſiue