¶ Capitulum¶ Decimūoctauum
iurias ſupportare defectꝰ alioꝝ ⁊ hꝰ. Date elemoſinā ⁊ oīa mūda ſūt vobis ait xp̄c Luc. xj. i.nullā īmūdiciā ex rebo vobis ꝯceſſis ꝯtrahetisſpūalibꝰ vel tꝑalibꝰ. Et petrꝰ in canonica ſua.Unuſquiſqꝫ ꝓut accepit grām in alterutꝝ illaꝫadmīſtrātes vt boni diſpēſatores ml̓tiformis gͣtie dei. Un̄ ⁊ gregꝰ ī omel̓. Habēs ītellectū. curꝫoīno ne taceat. Habēs reꝝ affluētiā. vigilꝫ nea miſcd̓ie largitate torpeſcat. Habēs artē qͣ r̄gitur magis oꝑe ſtudeat vt vſū atqꝫ vtilitatē illiꝰcām ꝓxīo ꝓcuret. Habēs loquēdi locū ꝓ retētotalēto timeat: ſi tn̄ valet ⁊ opꝰ ē. ꝓ pauꝑibꝰ ītercedat. hec ille. Quilibet gͦ de bono qd̓ hꝫ. debetꝓximo ſubuenire loco et tempore ſuo.Miſericordia ẜm ſe eſt. §. vij.maxīa v̓tutū. licꝫ ꝑ ꝯꝑatōeꝫ ad habētem maiorea ſit caritas. hoc at̄ ſic d̓clarat b. tho. ſcd̓a ſcd̓eq. xxx. arti. iiij. Aliqua v̓tus pt̄ eē maxīa dupl̓rUno mō ẜm ſe. Alio mō ꝑ ꝯꝑatōeꝫ ad habētē.Primo mō miſcd̓ia ē maxīa v̓tutū. Pertinet eīad miſcd̓iaꝫ ꝙ alij effūdat. Et qd̓ plꝰ ē. ꝙ miſerias alioꝝ ſubleuet: ⁊ hoc ē maxīe ſuꝑioris. Un̄ etmiſereri ponit̉ ꝓpriū deo. Et ī hoc maxīe dr̄ eiꝰom̄ipotētia maīfeſtari. Un̄ gregꝰ ī collecta. Deus qui om̄ipotentiā tuā parcēdo maxīe ⁊ miſerādo maīfeſtas ⁊cͣ. Sed ſcd̓o mō .ſ. qͦ ad habētē.miſcd̓ia nō ē maxīa niſi ille qui ht̄ ſit maximꝰ.qui nō habeat ſuꝑiorē: ⁊ h̓ eſt ſolꝰ deus. qꝛ neminē habꝫ ſupͣ ſe. ſed om̄es ſub ſe. Ei at̄ qui ht̄ aliquē ſupͣ ſe. vt eſt oīs creatura. maiꝰ eſt ⁊ meliꝰ ſibi ꝯiūgi ſuo ſuꝑiori. ꝙͣ ſupple̓ defectū ſui inferioris. Et ideo ꝙͣtū ad hoīeꝫ qͥ ht̄ deū ſuꝑiorē. caritas ꝑ quā vnit̉ deo. ē potior v̓tꝰ ꝙͣ miſcd̓ia perquā ꝓximoꝝ ſubleuat̉ defectꝰ. Un̄ ⁊ apl̓us adCol̓. iij. Cū dixiſſet induite vos ſic electi dei ſācti et dilecti viſcera miſcd̓ie ⁊cͣ. Poſtea ſubdit.Suꝑ oīa aūt caritatē habete q̄ eſt vinculū ꝑfectōnis. Et hinc ē ꝙ vita ꝯtēplatiua cuiꝰ officiū⁊ actꝰ ē deo ꝑ dilectōꝫ inhere. ⁊ deſiderijs viſiōiseꝰ inardeſce̓: ꝑfectior poīt̉ ⁊ ſuauior ꝙͣ vitā actiua: ꝑ quā hō ſe exercet ī elemoſinis corꝑalibꝰ. ſpaſcēdo famelicos ⁊ hmōi. Ul̓ etiā ī elemoſinisſpūalibꝰ. docendo ignorantē. p̄dicādo. curā aliorū gerēdo. Sed inter oēs v̓tutes que nos ordinant ad ꝓximū miſcd̓ia ē potior qͦ ad nos. ſic ⁊potioris v̓tutis .ſ. caritatis effectꝰ. Ab ea em̄ vtdictū ē ꝓcedit. Nā ſupple̓ defectū alteriꝰ inꝙͣtuꝫhmōi ē ſuꝑioris ⁊ melioris. Et iō Oſee. vj. dicit̉a dn̄o. Miſericordiā volo ⁊ nō ſacrificiū. Quāauctoritatem xp̄c allegauit. qn̄ iudei murmurabāt ꝯͣ eū. ꝙ in domo mathei publicani cū pct̄oribꝰ māducaret ⁊ bibe̓t. Eūtes at̄ diſcite qͥd eſt.iſcd̓iam volo ⁊ nō ſacrificiū. Huiꝰ aūt rō eſtꝙ miſcd̓ia magis ſit gͣta deo ꝙͣ ſacrificiū offerre qd̓ ꝑtinet ad cultū diuinū ⁊ v̓tutē religionisẜm tho. vbi ſupͣ. Quia deū nō colimꝰ ꝑ exteriora ſacrificia vl̓ munera ꝓpt̓ ip̄m. ſꝫ ꝓpter nos⁊ꝓpt̓ ꝓxīos nr̄os. Non em̄ deꝰ indiget ſacrificijsnr̄is. ſꝫ vult ea ſibi offerri ꝓpt̓ nr̄am deuotōemexcitandā. ⁊ ꝓximoꝝ vtilitatē. Et ideo miſcd̓ia
qua ſubuenimꝰ defectibꝰ ꝓximoꝝ. ē ſacrificiuꝫmagis deo acceptū: vtpote ꝓpīquiꝰ vtilitati ꝓximoꝝ deẜuiēs. ẜm illd̓ ad heb̓. vlt̄. Bn̄ficiētie etor̄onis nolite obliuiſci. talibꝰ .n. hoſtijs ꝓmeret̉deꝰ. Sic etiā intelligēdū ē qd̓ ait Ambro. ī glo.ſuꝑ illd̓. j. ad thimo. iiij. Pietas ad oīa vtil̓ eſt.Om̄is ſūma xp̄iane diſciplīe ī miſcd̓ia ⁊ pietateꝯſiſtit. ꝙͣtū .ſ. ad ſūmā opeꝝ exterioꝝ xp̄iane diſcipline. Nā ꝙͣtū ad affectū interiorem. affectūcaritatis qua ꝯiūgimur deo. p̄ponderat dilectūni ⁊ miſcd̓ie ad ꝓximos. Qd̓ aūt ſubdit ambro.in dicta auctoritate. Quā q̄ habuerit .ſ. miſericordiā. ⁊ ſi lubricū paciat̉ vapulabit qͥdē. ſed nōperibit: qd̓ nō eſt ſic intelligēdū. ꝙ ꝓpt̓ oꝑa miſericordie luxurie deſeruiēs. in ea moriēs euabet ꝑditionē eternā. vt qͥdā oppināt̉ ⁊ peſſime.Sed qꝛ ex elemoſinis qͣs facit miſericors. or̄onibus alioꝝ al̓n r̄uerſus ad pn̄iaꝫ. recedit a lubrico luxurie: ⁊ ſi puniat̉ pena tꝑali h̓ vel ī purgatorio. tn̄ ꝑ pn̄iaꝫ euadit gehennū. Sic legimꝰ īvitiſpatꝝ de quodā magne ꝑfectōis viro ſolitario. qui ſuꝑbia elatꝰ ſuaꝝ v̓tutū. in lubricū luxurie mētalis lapſus. cellā dimiſit vt ad ſeculuꝫvadēs. oꝑe turpitudines exequeret̉: ſꝫ nocte ſuperueniēte dū iter age̓t. declinauit ad cellā duorū iuuenū. qui deo ẜuire ceperāt in ſolitudine.Qui reuerēter receptꝰ ab eis ⁊ inuitatꝰ ad īſtruendū eos diuina dei. Dū miſcd̓ia vſus eſt. ⁊ elemoſina ſpūali docēdi ⁊ ꝯſulendi illos. ad ſe reuerſus recognouit defectū ſuū. ⁊ ad cellā rediens damnatōeꝫ per penitentiam euaſit.Ad ꝯmēdatōeꝫ miſeri §. viij.cordie ⁊ actuū eiꝰ .ſ. elemoſinaꝝ facit qd̓ ait ambro. di. lxxxvj. nō ſatis ī fi. Miſcd̓ie coīs ē vſusideoqꝫ ꝯmune p̄ceptū ē oībꝰ etatibꝰ: ⁊ om̄ibꝰ officijs neceſſaria. ab om̄ibꝰ deferenda. Nō milesnō publicanꝰ excipiat̉ nō agricola nō vrbanꝰ.oēs in ꝯmūi monēt̉ vt ꝯferāt nō habēti. Miſericordia em̄ plenitudo v̓tutū eſt. ⁊ ideo oībꝰ p̄ſcripta eſt ꝑfecta forma v̓tutis. dū .ſ. dictū ē Luc.vj. Eſtote miſericordes ſic ⁊ pater vr̄ celeſtis miſericors eſt. Et pͣs etiaꝫ oſtēdit ꝙͣlaudabilis ſitmiſcd̓ia in bſu eius dū dicit in pͣs. Iocūdus hōqui miſeret̉ ⁊ cōmobat: diſponit ẜmones ſuosin iuditō qꝛ ineternū nō cōmouebit̉. Ubi tria.Primo motus interior inuit̉. ibi. Qui miſeret̉.Secūdo actus exterior ſubdit̉. ibi. ⁊ cōmodat.Tertō fructꝰ vberior addit̉. ibi. Iocūdꝰ homo.Ꝙͣtū ad primū maxīa bo. §. ix.nitas ⁊ laus eſt hoīs in eſſendo ſimilem deo ſeuimitando deū. circa miſericordiā aūt iubemurdeo aſſil̓ari: dū dicit̉. Eſtote miſericordes ſicut⁊ pater vr̄ miſericors ē. De ip̄o aūt deo miſericorde dicit̉ in li. ſapiētie. Miſereris oīm dn̄e etnihil odiſti eoꝝ que ꝑfeciſti. diſſimulans pct̄ahoīm ꝓpter penitētiā. ⁊ pͣs. Miſeratōnes eiꝰ ſuꝑomnia oꝑa eius. Quod tripliciter pt̄ intelligi.Primo quideꝫ qꝛ ex miſcd̓ia maxīe nob̓ reddit̉ꝯmēdabilis ⁊ amabilis. ⁊ magis ꝙͣ ꝑ alia operaſua. licꝫ omnia ꝑfectiſſime faciat. Unde Bern̄.