Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Quintus

venit orare. Orant vtiqꝫ nob̓. qd̓ ꝓbat̉ tͣpl̓r.Prīo auctoritate. ij. macha. vlt̓. dr̄ de Hiere. defūcto. Hic ē multū orat ppl̓o. Secūdo ratōe. or̄o alijs facta ꝓueīat ex caritate: ꝙͣto.ſ. ſūt ī pr̄ia ſūt ꝑfectōris caritatis. tātomagisorāt viatoribꝰ eoꝝ or̄onibꝰ pn̄t iuuari. qͣntoaūt deo ꝯiūctiores. tāto eoꝝ or̄oes ſūt magis effic aces. Habꝫ .n. hoc ordo diuinꝰ vt ſuꝑioꝝ excellētia in inferiora refūdant̉. Sic ex claritateſolis in aere ptꝫ. Un̄ ẜm Hiero. Si appl̓i martires abhuc ī corꝑe ꝯſtituti. qn̄ ſe dn̄t eſſe ſoliciti. alijs orant. ꝙͣtomagis poſt coronas victorias triūphos. Tertō ex offitō ꝯſuetudīeeccl̓ie. que dirigit or̄ones ad ſct̄os. vt ptꝫ ī letanijs. Fruſtra at̄ hoc fieret ſi orarēt. autēaīalia bruta dicunt̉ deū inuocare in pͣs īpropͥeē: inqͣtū .ſ. nat̉ali deſiderio aliqͥd a deo deſiderātqd̓ a deo obtinēt. Sicut et dicūt̉ obedire qͣſiꝑcipiētes intelligētes mādatū: ſed inqͣtū naturali inſtinctu mouēt̉ ab ip̄o. pͣs. Que faciūtverbū eiꝰ. Tertō ꝯueīt orare viatoribꝰ om̄ibꝰnōſolū iuſtis: ſedētiā pct̄oribꝰ. licꝫ dicat̉ Ia.v. Aultū em̄ valet dep̄catō iuſti aſſidua. Ualettn̄ exaudit̉ or̄o pct̄oris. vt ptꝫ de or̄one publicani Luc. xviij. Et hoc ex merito ſui ſic iuſtiſꝫ ex pura miſcd̓ia. ſi tn̄ debite orat. nec ē ꝯͣ illd̓Io. ix. Oct̄ores deꝰ exaudit. qꝛ intelligit̉ ẜmtho. petit inqͣtū pct̄or ẜm deſideriuꝫ pct̄i .i.ꝯmittendū aliqd̓ iniquū. audiat̉ ꝓceditex miſcd̓ia dei. Uel pt̄ dici ẜm Augu. illud dixit celidonius nondū ꝑfecte illuminatꝰ. Sicputabat ſed ſic erat. Si pct̄or etiā inimicitias ſeruās dicēdo. Pater nr̄ ⁊cͣ. Uel aliud ꝓpterſui ſalutē: peccat nec mentit̉ dicēs. Dimittenobis ⁊cͣ. Loquit̉ em̄ in ꝑſona eccl̓ie que ſemꝑdicit veꝝ. Et ſic de alijs hmōi oratōnibꝰ. Pro quibꝰ perſonis debet. §. v.mus orare. Dicendū hoīes debent orare primo pro ſeip̄is. ſecūdo defūctis. tertō pro viuisalijs. De ordine tn̄ eſt multū curandū. vtrūprius vno ꝙͣ pro altero. dūmodo oret̉ pro ſe pro alijs. Sicut aūt qͥlibet tenet̉ magis dilige̓ſalutē ſuā ꝙͣ cuiuſcūqꝫ alteriꝰ. ita magis ſeorare tenet̉. Et qꝛ ex p̄cepto tenet̉ quilibꝫ ad faciendū ea quibꝰ ꝯſequat̉ ſalutē. Salutē aūtſequi poſſet niſi graciā virtutes. que dantur a deo frequēter mediāte oratōe: ideo ex precepto tenet̉ homo aliqn̄ orare. Sed qn̄ vel quō eſt determīatū. difficillime determīaretur.pe. de pal̓. niſi forte ī articulo neceſſitatis vel inpericulis. Quādo qͥs facit oratōem ſe ſemꝑexaudit̉. Si tn̄ ꝯcurrāt tres alie ꝯditōnes .ſ. petendo neceſſaria ad ſalutē ꝑſeuerāter et pie ẜmtho. in. iiij. Ꝙͣuis aūt pct̄or poſſit orare pieita .ſ. eius oratō ex habitu pietatis informet̉pt̄ tn̄ eius oratō eſſe pia ꝙͣtū ad hoc. petit aliquid ꝑtinens ad pietatē. Sicut ille qui non habet habitū iuſticie pt̄ aliquid iuſtū velle. Et ꝙͣuis eius oratō ſit meritoria ex quo ē in mortali pct̄o. poteſt tn̄ eſſe īpetratoria. qꝛ merituminnitit̉ iuſticie. īpetͣtio gr̄e. tho. ſcd̓a ſcd̓e. Si

aūt deficiat aliqua iſtaꝝ ꝯditionū. aliqn̄ ex audit̉ aliqn̄ Pro defunctis pt̄ debet orare. tn̄ omnibꝰ. his quos ꝯſtat eſſe ī gloria vel credit eccl̓ia. vt canonizatis oraredebēt. qꝛ indigēt Augꝰ. Iniuriā facit martiri qui orat martire. extra de cele. miſ. Cummarthe. Pro his ſūt ī inferno dānatoꝝ ſeu inlimbo. debꝫ orari. qꝛ pn̄t iuuari nec ī aliquo ſubleuari. Sed tn̄ exiſtētibꝰ ī purgatoriovt. xiij. q. ij. anime. et. c. tempꝰ. Sꝫ qꝛ poſſumꝰ ſcire qͥs vadit ad purgatoriū vl̓ infernū velꝑadiſū quo ad adultos. ideo oībꝰ defūctis pīorari. Quia vt ait Augꝰ. Meliꝰ ſuꝑerūt iſta .ſ.ſuffragia quibꝰ obſūt nec ꝓſūt. ꝙͣ deerūt quibus ꝓſūt. xiij. q. ij. eſtimemꝰ. Pro moriētibꝰin excoīcatōne vel in aliquo mortali notorio. ſine ſignis ꝯtritōnis. orari pt̄ oratōne ſolēnivt dicendo miſſaꝫ defunctoꝝ eis. Sed bn̄ oratione pͥuata ẜm pe. de pal̓. Et ideo eſt. qꝛ ī extremo vite potuit corde penitere ſic ſaluari ⁊cͣ. iſta p̄ſumptōe pt̄ orari .ſ. ſi eſt ī inferno. qꝛ defuncti ſūt in maiori afflictōe ꝙͣ viui.pn̄t ſe in aliquo adiuuare ſicut viuētes: ideo videt̉ magis eis orandū. Pro viatoribꝰ oībꝰorari p̄t. bonis malis etiā p̄ciſis. Et p̄ciſis quideꝫ vt excoīcatis hereticis oratōne priuata. vt deus ꝯuertat eos ad vnitatē. autēinter or̄ones que fiūt mēbris eccl̓ie. quorumſuffragio eccl̓ia priuat. Pro bonis aūt orandūeſt vt ꝓficiant et ꝑſeuerent. Et hoc .ſ. orandoiuſtis fit triplici ratōe. Primo qꝛ multorū p̄cescitius exaudiunt̉. Que ratō tangit̉ in glo. ſuꝑilld̓ ad Ro. xv. Iuuetis me in or̄onibꝰ vr̄is. Secūdo qꝛ ex iuſtis gr̄e agūt̉ deo de bn̄ficijs collatis iuſtis. Tertō vt ſuꝑbiāt vident mīoribꝰſuffragijs īdige̓. tho. ſcd̓a ſcd̓e. Pro mal̓ p̄ciſisvt ꝯuertant̉ ad pn̄iaꝫ. Fiūt aūt or̄ones malis ſed exaudiūt̉ niſi p̄deſtinatis: ſed qꝛ hocdiſcernere poſſū. ideo omnibꝰ orandū.neſcientes quis ꝑtineat ad p̄deſtinatoꝝ numeꝝquis ꝑtineat. ſic ad om̄es affici debemus. vtvelimꝰ om̄es hoīes ſaluos fieri. xxiiij. q. iij. corripiant̉. Etiaꝫ inimicis orandū eſt ſicut xp̄odocuit dicēs Mat̉. v. Orate ꝑſequentibꝰ vos.Et etiā in cruce dixit. Pater ignoſce illis Luc.xxiij. Et pro inimicis orare eis mala in vindictam mortale eſt. Orare eis ī generali. vt .ſ. abor̄one quā facit in generali omnibꝰ fidelibꝰ.intendat exclude̓ inimicū tenet̉ ex p̄cepto. Alioquin ꝯtrariū faciēdo ꝑtineret ad liuorē vīdicte. In ſpāli orare eo tenet̉ quis. niſi ẜmparatōeꝫ animi ī aliqͦ caſu neceſſitatis: qn̄ hocindigeret ad ſalutē ꝯſequēdā. cuꝫ videret alios eo orare ꝑfectōnis eſt magis mereat̉. Unde augꝰ dicit in ſermonē. Niſi Stephanꝰ ſaulo oraſſet eccleſia dei paulum non habuiſſet.De temporibus orandiᵐ. §. vj.Ubi ſciendum. cum xp̄c dixerit Luce. xviij.Oporteret ſemper orare et nunꝙͣ deficere. Et apoſtolꝰ. j. ad theſſ. v. Sine intermiſſione orate.Non ſunt hec intelligenda ſuꝑficialiter. ꝙͣtum