¶ Sextum¶ Capitulum
ſuſtine̓ tāta grauamīa ciuitateꝫ deſeret. ꝓpt̓ qd̓deſerēt̉ artes. agricultura tollet̉. ⁊ finalit̓ policia ꝑibit. ſi lōgo tꝑe hmōi tirānidē exerce̓ ſtudeāt. Patet gͦ qͣnta mala ꝑueīre pn̄t ex inſipīap̄ſidentis. Rex Salomon ꝯſiderās ſapīaꝫ ſiueprudentiā ſūme neceſſariā eſſe p̄ſidentibꝰ. deo ſibi ꝓmittēte ꝙ daret omnē qd̓ peteret: ip̄am ſolū poſtulauit dicēs. Da ſeruo tuo cor docile. vtiudicare poſſit ppl̓m tuū ⁊ diſcerne̓ inter maluꝫ⁊ bonū. iij Reg. iij. Tulliꝰ ī li. de officijs. loquēsde bello Atheniēſiū. p̄fert prudētiā fortitudini.Prīceps aūt ex pͥtute pru §. j.dētie p̄cipue dꝫ circa qͣtuor ſtude̓. vilꝫ vt deo placet. ppl̓o ꝓ poſſe ſufficiat. reipublice ꝓuideat. etleges iuſtas ⁊ poſſibiles condat. Ad hec om̄iaꝑagenda. debꝫ cura ꝑuigili intende̓. ¶ Et pͥmoꝙ deo placeat. Qui em̄ alios regit ⁊ ordīare ſtudet in finē debitū. prius conari dꝫ. vt ſeip̄m ordinet in deū qͥ eſt finis oīm regētium. Ex hoc aūtduo bona ꝯſequet̉. Primo qꝛ pͥnceps a ppl̓o magis diligit̉. ſi viderit eū eē cultorē dīnoꝝ ⁊ oꝑātē v̓tuoſa. Un̄ ph̓s dīc. Prīcipē decet eē deiculāDebet .n. pͥnceps eccl̓ias fabricare. ⁊ eas freq̄ntare. hoſpitalia erige̓. ⁊ pauꝑes enutrire. Secūdo qꝛ faciliꝰ ppl̓m gub̓nabit ⁊ ad bona tͣhet. Uidēs .n. ppl̓us dn̄m ſuū de diuinis curātē. admirabit̉ eū. putans ip̄m deo eſſe ꝯiunctū. ⁊ ſibi familiarē. eūqꝫ imitare ſtudebit. Rex Salomō edificato tēplo. ſtetit ante altare dn̄i ī ꝯſpectu eccleſie iſrl̓. ⁊ expāſis manibꝰ ī celū. ⁊ genibꝰ ī t̓rāfixis. longā orōeꝫ an̄ deū fudit ꝓ ſalutē ppl̓i ꝓpt̓qd̓ ppl̓us bn̄dicēs regi. gaudēs reuerſꝰ ē in tab̓nacula ſua. iij ℟. viij. ⁊. ix. Ex hiſtoria triꝑtita hētur de Cōſtantino. ꝙ fuit dei cultor. viſio in ſōnis ſigno crucis. ⁊ ei dicto. ꝙ ī hoc vince̓t: fecitvexillū crucis an̄ exercitū deferri. Et de palatōoratoriū fecit. ⁊ tabernaculū inſtar eccleſie fieri mādauit. qd̓ ſecū deferebat qn̄ ī bello ꝓcedebat. vt tam ip̄e ꝙͣ milites diuina audirēt. ⁊ ml̓ta pulchra ordīauit ad exaltatōꝫ fidei ⁊ eccleſieSimilit̓ Ioſias rex factꝰ ſuꝑ iuda multū fuit ſolicitꝰ ⁊ zelās ad r̄ducēdū ppl̓m ad veꝝ cultū deiuij ℟. ⁊. ij. ꝑal̓. ¶ Secūdo dꝫ ſtude̓ vt ppl̓o ſatiſfaciat qd̓ fit. dū ſe nō ſeueꝝ ſꝫ reuerēdū exhibꝫſi familiā honeſtā ⁊ curialē hēat. ſi ſapiētes cōſiliarios ꝯſulat. ſi iudices iuſtos teneat. ſi bn̄factores digne p̄miat. ⁊ delīquētibꝰ penas debitasīfligat. Per hec ppl̓us ꝯſolabit̉. diſſēſiōes. emulatōes ⁊ murmuratōes vitabit. ſicqꝫ ī pace quieſcēs ī dilectōꝫ pͥncipis aſſurget. Rex dd̓ multūſe gͣtū ⁊ dilectū ppl̓o exhibuit. Un̄ volēti exiread bellū ꝯͣ abſalon. dixit ppl̓us. nō exibis qꝛ tuonꝰ ꝓ decem milibꝰ ꝯputaris. ij℟. xviij. Sic clemēs papa ab oībꝰ multū amabat̉. Nicolaꝰ etiāoībꝰ ſe amabilē exhibebat. ¶ Debꝫ tertō ſtudēvt ꝓuideat reipublice. qd̓ qͥdē fit ſi habūdent eaq̄ pn̄t eē ad directōeꝫ. ꝯſolatōeꝫ. ⁊ corꝑalē ſuſtētatōeꝫ. Ad directōeꝫ aūt reipublice̓ valēt ſapientes. ad qd̓ maxīe debꝫ pͥnceps intēdere. Debꝫei ꝓcurare ꝙ ī ciuitate ſit ſtudiū lrāꝝ ꝓ pueris
erudiēdis. Ꝙ ſint iuriſperiti ꝓ directōe cauſarū⁊ ꝯſilijs dandis. ⁊ alij ſapiētes. ẜm ꝙ viderit ciuitati expedire. Unde ponit ph̓us. Ꝙ ad veꝝ regē ꝑtinet ſapiētes etiā extraneos ſi ꝓprios n̄ ht̄honorare ⁊ ꝓmouere. Ad ꝯſolatōeꝫ at̄ reipublice valēt v̓tuoſi. nō .n. ſolū ī ciuitate debꝫ eſſe directō q̄ eſt ꝑ ſapiētes. ſedētiā rct̄a oꝑatō q̄ eſt ꝑamicos dei. Et ad hoc maxīe dꝫ pͥnceps intēdē̓.vilꝫ vt habeat ī ciuitate r̄ligioſos v̓bū dei p̄dicātes. clericos honeſtos dīna celebrantes: ⁊ aliostimētes deū. qͥ ꝓ ppl̓o orēt. cū freq̄nter īueniamciuitates ſaluatas ꝓpt̓ merita aliqͦꝝ amicoꝝ d̓iAd corꝑalē v̓o ſuſtētatōeꝫ valēt bona fortune.Un̄ pͥnceps diligēter dꝫ attēde̓. ne ī ciuitate accidat cariſtia. ſꝫ habūdātia vic tualiū ſit ī ea. etad hoc ꝯſequēdū dꝫ p̄ue īre tꝑa. ānos vberes ⁊fertiles cū ſterilibꝰ ꝯſiderare. ⁊ fructꝰ r̄ ẜuae̓ tꝑeoportuno. n̄ obſtāte ꝙ ꝑditō fiat ī fructibꝰ reſeꝫuatis. Debꝫ at̄ p̄cipue conatū adhibe̓. c̄ca maxīe neceſſaria vt ē frumētū. ſal ⁊ hmōi. Pharacrex egipti vidēs Ioſeph ſapiētē. eū ml̓to honorep̄ueīt. ⁊ toti r̄giōi p̄fecit. vt copia frumēti ẜuatifuture fami ꝓuide̓t Gen̄. xlj. in epl̓a quā dr̄ areſto. alexādro ſcpͥſiſſe. tale ſibi dat docum̄tū. Decet regē legiferos honorae̓. r̄ligioſos venerari.ſapiētes ſublimae̓. ⁊ cū eis ꝯferre. Ꝙͣtū v̓o ad ꝓuiſiōeꝫ eoꝝ q̄ pn̄t accide̓: ſubdit. Oꝑtet regē futura cogitare ⁊ futuris caſibꝰ prudet̉ occurrē.¶ Cu aūt ẜm ph̓m vj. ethico. §. ij.due ſit prudētie politice. Una q̄ ē qͣi architectonica ī pͥncipe exiſtēs. q̄ nūc dct̄a ē regͣtiua vl̓ legis poſitiua. Et alia qͣi manu oꝑās ī ſb̓ditis exiſtēs. q̄ ꝯmūi noīe retēto dr̄ politica. Reſtat pꝰp̄dicta. vt de hac aliqͥd dicamꝰ. Ubi prius oſtēdendū ē omnē hoīeꝫ natura eē politicū ⁊ ciuilē⁊ ꝑ ꝯn̄s ÿdoneū ad obſeruātiā ciuiliū p̄ceptoꝝ.Nec obſtat ꝙ aliqͥ eligāt vitā ſolitariā ⁊ campeſtrē. hoc em̄ pt̄ eſſe tribꝰ d̓ cauſis. vt ponit ph̓spͥmo politice. qꝛ aut tales ſūt vt dij. aut ſicut beſtie. aut bonis fortune p̄uati. Aliqͥ eī tacti amore dei. vitā ſocialē deſerūt. ⁊ ſolitariā eligūt. vtexpeditius diuine ꝯtemplatōi vacare poſſit. ſicfuerūt multi ſct̄i patres. vt Anthoniꝰ Bn̄dietmultiqꝫ alij ī deẜto degētes. Hi tales pn̄t dici dijꝑticipatiue. qꝛ deo aſſil̓ari ſtudēt ī ꝯtēplatōe ſūme veritatis. Alij v̓o hn̄t naturā ſilueſtrē ⁊ ferocē. ⁊ ad ꝯuiuēdū cū alijs īportabilē. tales ſb̓ iugo legis ſil̓ cū alijs ſtare nō valētes beſtie dicūt̉nō hoīes. qꝛ hoīm ē inſimul ſocialit̓ cōuiue̓. Dehoc duplici gene̓ hoīm dīc ph̓s p̄dicto li. ꝙ nonpotēs cū alijs ꝯmūicare. ei nulla ē ꝑs ciuitatis.ſꝫ ē vl̓ beſtia vl̓ deꝰ. Sūt inſuꝑ alij qͥ ciues eē nōpn̄t. ſūt em̄ bonis fortune pͥuati. puta diuicijs ⁊potētia: hi pauꝑtate p̄ſſi ciuitates deſere̓ cogūt̉⁊ loca cāpeſtria ⁊ ſolitaria ad agros excolēdoshabitare. His cauſis r̄motis. q̄ ꝯmūit̉ ſt̄ ab humana natura extͣnee. oīs hō naturalit̓ ē ciuilis⁊ politicꝰ. Qd̓ dupl̓r on̄di poteſt. Primo ex eoꝙ hn̄t ꝯmūēs ꝯceptꝰ. qͦs ꝑ vocē vult alteri cōmūicare. Delectat̉ em̄ hō alteri indicare quod