FitulusOuodecimus

angelo vel celo aliquis inclinat̉ ad eligendūaliquid ſibi vtile cuius ratōeꝫ ignorat. Et eꝯͣmale fortunatꝰ dicit̉ aliquis qn̄ ex ſuꝑioribꝰcauſis. puta celo angelo ad ꝯͣria eius electioinclinat̉. Sicut de quodaꝫ dicit̉ Piere. xxij.Scribe virum iſtū ſterilē qui ī diebꝰ ſuis nōꝓſperabit̉. Ubi dicas ꝙ nūꝙͣ volūtas homīsad malum inclinat̉ niſi ꝑmiſſiue. nō aūt effectiue. Cōtingit em̄ homī bn̄ vel male ẜm fortunā aliqn̄ ſeip̄o agente. vt cū fodiēs ī terrainuenit theſaurum quieſcentē. Qn̄qꝫ occaſione alicuiꝰ alterius cauſe cōcurrentis. vt cumquis vadit ad forum cauſa emendi aliquid ⁊ibi inuenit debitorem ſuū quem nō credebatīuenire. hec Tho. ī iij. cōtra gētiles. c. lxxxix.De quibus bonis eſt.§. j.fortunā. Et eſt dicendū ꝙ circa bona corꝑalia exteriora. nam reſpectu bonoꝝ ſpūaliumſeu mentalium nō p̄t eſſe fortuna: nec poteſtaliquis dici bn̄ vel male fortunatus reſpectuhoꝝ. Cuius ratio eſt qꝛ homo tūc dicit̉ bn̄ velmale fortunatus. qn̄ accidit ei aliquid bonivel mali p̄ter eius intentōem. Sed bona ſpiritualia vel mala. ſicut ſunt oꝑa virtuoſa vl̓vitioſa. non poſſunt alicui euenire p̄ter eiusintentōnem cum ꝯſiſtant in electōne cuꝫ quaconcurrit intentio homīs. poteſt tn̄ reſpectuhoꝝ dici bene vel male naturatꝰ .ſ. ẜm ꝙ habet inclinatōnes naturales ad vitia vel virtutes. Eſt gͦ fortuna circa bona exteriora. eo ꝙpoſſunt homī euenire p̄ter eius intentōnem.⁊ reſpectu hoꝝ poteſt hō dici bn̄ naturatus.⁊ bn̄ fortunatus. a deo gubernatus. ⁊ ab angelo cuſtoditus. A celo autē propter diſpoſitōnem relictam in corpore dicitur homo nōſolum bn̄ vel male fortunatus: ſed etiā benevel male naturatus. Tho. in. iij. ꝯͣ gentiles. c.lxxxix. Contingit ergo error circa fortunaꝫ.qn̄ .ſ. quis eſtimat etiam bona virtualia eēfortuna. et hec eſt inſania falſa. vel cum quisponit ſpeꝫ vel finē ſuū in bonis exteriobꝰ fortune. ⁊ hec ē vanitas. Sed beatus ait p̄s. cuiꝰeſt nomen domini ſpes eius ⁊ non re. in va. ⁊inſa. fal. Habet enim fortuna circa bona ip̄aexteriora d̓ quibus eſt. ſex defectus. ⁊ ideo nōſperandum in eis.Primo defectū īꝑmiſcibilitatis. PrimūSecūdo defectum equitatis. defectuꝫ .ſ.īꝑmiſcibiTertio defectū veritatis.Quarto defectum ſtabilitatis. litatis qd̓Quinto defectum fidelitatis. hēat fortuSexto defectū ꝑfectibilitatis.na patꝫ. qꝛnullus eſt in hac vita ita bn̄ fortunatꝰ quin īaliquo ſit male fortunatus. Boetius de philoſophica conſolatōne. Nullus eſt tam cōpoſite felicitatis quin in aliquo cum ſua fortunarixetur. Salomon fuit felix ⁊ glorioſus in regno ſuo. ⁊ tn̄ in ſenectute ſua inſurrexeruntguerre ꝯͣ eum vt patet. iij Regū. xj. Octauia

nus imꝑator fuit ita fortunatꝰ vt diceret̉ deeo in ꝓuerbio. Nec melior Troiano. nec felicior Octauiano. qui tn̄ nō habuit filiū cui dimitteret imꝑium. Huiꝰ ratōnem aſſignat Augꝰ dicēs. Deus felicitatibꝰ terrenis amaritudines īmiſcet vt alia querat̉ .ſ. felicitas. cuiꝰdulcedo nō eſt fallax. ¶ Secūdus eſt defectusequitatis ſeu rectitudinis. inꝙͣtuꝫ .ſ. boni vident̉ male fortunati ⁊ mali bn̄ fortunati ẜmillud p̄s. Ecce peccatores ip̄i ⁊ habundantes īſeculo obtinuerūt diuicias. Et de ſanctis dicitur Sap̄. iij. Tanꝙͣ in fornace .ſ. tribulatōisꝓbauit electos dominꝰ. Un̄ Gregꝰ in. xv. moral̓. ait. Pn̄tis vite ꝓſꝑitas innocencie. teſtisnō eſt. quia multi ad ꝑhennē vitaꝫ ꝑ flagellaredeunt. ⁊ pleriqꝫ ad infinita ſupplicia ꝑducēdi ſine flagello moriunt̉. Et Augꝰ. Nihil infelicius felicitate peccantiū. qua penalis nutritur impunitas. et mala voluntas eius veluthoſtis īterior roborat̉. xxiij. q. j. Paratꝰ. circa finem. Tertius eſt defectꝰ veritatis. Al̓ta em̄ credimus eſſe fortuita que nō ſunt. vtoꝑa bona vel mala ex quibus aliquis p̄miat̉vel punit̉ in vita iſta. vt ꝙ quis furetur. vndepoſtea ſuſpendit̉. vel quia aliquis īſiſtat virtutibus ⁊ ſciencie. un̄ exaltatur. Et eꝯͣ multaattribuūt homines induſtrie hūane que ſuntfortuita. vel ita inherent temporalibus ac ſiamitti nō poſſint Augꝰ. Aagne virtutis eſtcuꝫ felicitate luctari. Magne felicitatis eſt afelicitate nō vinci. Quartꝰ eſt defectus ſtabibilitatis. Nā bona fortū huiꝰ mūdi parū durāt. p̄s. Uidi īpium ſuꝑexaltatū ⁊ eleuatū ſicut cedrus libani. et trāſiui .ſ. ꝑ conſideratōeꝫ⁊ ecce nō erat. queſiui eum ⁊ nō inuentꝰ ē locus eius. Alexander magnus in breui d̓uictoDario omniū obtinuit munitōes ⁊ regna. etpoſt. xij. annos cognouit ꝙ moreretur. et tūcomīa amiſit. j Mach̓. j. Innocentius de vilitate conditōnis hūane ait. Subito cum nō ſuſpicatur īfortuniū accidit. calamitas irruit.morbus inuadit. mors intercipit quam nullꝰeuadit. Et vt dicit Boetius de philoſophicaconſolatōne. In omni aduerſitate fortune īfeliciſſimuꝫ infortunij genus eſt fuiſſe felicē.¶ Quintus eſt defectus fidelitatis vel diſcretionis. Nam pagani fortunā cecam appellātet pingūt. eo ꝙ paſſim in quoſlibet incurrēsſine vllo examine meritoruꝫ ⁊ ad bonos ⁊ admalos venit. Tullius d̓ amicicia. Fortūa nōmodicum ignaros multos excecauit. Nō aūtipſa fortuna ceca eſt. ſed eos cecos plerumqꝫefficit quos ꝯplexa eſt. Et Seneca. Fortunaei cui multū fauet ſtultuꝫ efficit. Eꝯͣrio facitprudens. Nā vt ait Seneca. Fortune inſtabilitas prudentis animū nō ꝯquaſſat. Nam virtuoſus neqꝫ bona fortuna extollit̉. quia nullum bonū exterius eſt quod ip̄e multū appretiet̉. neqꝫ mala fortuna deprimit̉. qꝛ de nullo