CapitulumNonum
Ser. ad Augeniū. Prudētiꝰ te abſtrahas a curis huiꝰ ſeculi ꝙͣ traharis ab illis: ne paulatīducaris ad cor duruꝫ. Secūdū ē flagellatiofrequēs ſine emēdatōe. ſicut incus ferrea exfrequēti malleatōne magis indurat̉ Iob. xlj.Eor eiꝰ īdurabit̉ qͣſi lapis. ⁊ ſtringet̉ qͣſi malleatoꝝ incus. Sicut etiā via ꝙͣtomagis atterit̉ pedibꝰ ambulātiū tā tomagis indurat̉. ſicaliqͣ quātomagis ꝑcutiūt̉ ⁊ atterūt̉ tribulatōibꝰ tātomagis fiūt duriores Piere. v. Percuſſiſti eos ⁊ nō doluerūt .ſ. ꝯtritōe attriuiſtieos ⁊ rēnuerūt acciꝑe diſciplinā .ſ. nō ſe emēdando. Tertiū ē ex aduerſitate ad ꝓſperitatem migratō. ſicut metallū liquefactū ꝑ ignēliqueſit: ſed amoto igne magis īdurat̉. ſic aliqui dū ſūt ī igne pauꝑtatis et tribulatōis liquefiūt ꝑ deuotōeꝫ ⁊ ꝯpūctionē: ſed ſi ꝑueniant ad ꝓſperitatē ⁊ diuitias. duri efficiūt̉ etcrudeles. Sic Pharao int̓ flagella qͣſi liquefactꝰ ⁊ ꝯpūctus ſe diſponebat ad bonū recōmendās ſe moyſi: ſed hīta quiete. et remotisflagellis induruit Exodi. viij. ix. et. x. Exemplū ī vitis patꝝ d̓ quodā fornicario qͥ erat valde deuotꝰ ⁊ liberalis ad pauꝑes. pꝰ orōnē cuiuſdā ſct̄i reꝑto theſauro effectꝰ ē durꝰ ⁊ crudelis ad pauꝑes. Sed deo diſpēſante oīa fuerūt ſibi ablata ⁊ pauꝑ effectꝰ. reuerſuſqꝫ ē addeuotōeꝫ pͥſtinā. Quartū qd̓ īdurat ē ire ſuccēſio. Sicut em̄ calor aeris ꝯſumit humiditatē īteriorē. ita ira q̄ ē accēſio ſanguinis c̓cacor humorem gr̄e ꝯſumit īteriorē Gen̄. xlix.Simeō ⁊ Leui vaſa īiqͥtatis bellātia. maledictus furor eoꝝ. qꝛ ꝑtinax. ⁊ īdignatō eoꝝ. qꝛdura. Simeō int̓pretat̉ audiēs merorē. et ſignificat hmōi iracūdos. qꝛ ſꝑ hn̄t aureꝫ erectam ſiqͥd male de eis dicat̉ vt ſe defēdāt. ⁊ ineos īſurgāt. ⁊ ideo vas bellicoſuꝫ dicit̉. Leuiīterp̄tat̉ additus. et ſignificat eos qͦ ſꝑ furoriaddūt. qͣſi ꝓ vno maledicto reddūt duo vl̓ triad̓ quibꝰ ꝓuer. xv. Sermo durꝰ ſuſcitat furorem. Sicut Nabal carmelꝰ dicit̉ durꝰ. j Regxxv. Quintū ē mala aſſuefactō ſeu prauorūimitatō. Cōſuetudo em̄ ē qͣſi altera natura: etfacit habitū mētis. habitus aūt ē qualitas dedifficili mobilis a ſuo ſubiecto. Un̄ pct̄m conſuetudinarium difficile tollit̉. et tātograuiusꝙͣto ꝓlixior ē ꝯſuetudo mali. vt dicit̉ extra deꝯſue. c. fi. Un̄ ⁊ Lazarꝰ qͥ ſepultꝰ erat. ⁊ ſupereū lapis ſignificās duritiā. cum difficultatefuit reſuſcitatꝰ .i. ꝯcurrētibꝰ multis. Clamore xp̄i. fletu. or̄one. et hmōi Diere. vij. Indurauerūt ceruicē ſuā. ⁊ peiꝰ fecer̄t ꝙͣ pr̄es eoꝝ.Sextū ē negligētia. Negligētia em̄ p̄latorūcirca ſubditos facit eos obdurare circa eos.qͣſi nō ꝑtineāt ad eos. ſicut dicit̉ de ſtrutōneꝙ īdurat̉ ad pullos ſuos ſeu oua ſua vnde naſcunt̉. qͣſi ſua n̄ ſint. vt dicit Iob. Septimūē īpudentia. qn̄ qͥs nō erubeſcit peccare. tuncem̄ magis indurat̉. ⁊ fruſtra corrigit̉ ⁊ admo
netur Ezech̓. iij. Domus iſrl̓ attritta fronteē. ⁊ īdomabili corde. Et nota circa ſeptimū .ſ.īpudentiā. ꝙ ſicut timor ⁊ ītimiditas ſūt aliqn̄ vitia. ſic ⁊ verecūdia cū ſit timor de turpi⁊ īuerecūdia ſūt aliqn̄ pct̄a cū .ſ. exeūt t̓mīosrōnis. Pro cuiꝰ declaratōe dicit Durādꝰ ordinis minoꝝ ī ſūma ꝙ īuerecūdia ē pct̄m qn̄hō nō erubeſcit peccare vl̓ aliqͥd īhoneſtū facere vl̓ dice̓ corā deo ⁊ ſct̄is hoībꝰ: qd̓ ꝑtinerevidet̉ ad obſtinatōꝫ. Ad qd̓ facit illud Hiere.iij. Frōs meretricis facta ē tibi erubeſce̓ noluiſti. ⁊ eiuſdē. viij. c. Cōfuſionē nō ſūt ꝯfuſierubeſce̓ neſcierūt. Et Gregꝰ. ix. moral̓. Sūtnōnulli qͦs ad ꝑpetrandaꝫ neqͦtiā oborta malitia ſubito īuitat: ſed tn̄ hūana verecūdia reuocat. Et plerūqꝫ ꝑ hoc ꝙ exteriꝰ erubeſcūtad īteriora ſua redeūt. ⁊ ꝯͣ ſe int̓nū iudiciū ſumūt. qꝛ ſi ꝓpt̓ hoīem mala face̓ metuūt quātomagis ꝓpt̓ deū qͥ cūcta ꝯſpicit nec mala appetere debuerūt. Et ſūt quidā qͥ poſtꝙͣ deū mēteꝯtēpſerīt. multomagis hūana iudicia ſpernūtatqꝫ oē qd̓ appetūt audacter face̓ n̄ erubeſcūt.Et qͦs ad ꝑpetrādū malū occl̓ta īiqͥtas īuitatnulla aꝑta verecūdia retardat. ſicut de iudice iniqͥtatis dicit̉ ꝙ deū nō timebat. ⁊ hoīes n̄perebat̉ Luc̄. xviij. Erubeſcētia ecōtrario ēvitioſa qͣdruplicit̓. Uno mō qn̄ verecūdat̉ qͥsde aliqͦ defectu nature vl̓ fortune. vt qꝛ ē turpis aſpectꝰ. paruꝰ. vl̓ ſtrabo. vl̓ pauꝑ. vl̓ illegitimꝰ. ⁊ hꝰ. ⁊ hoc ē vitiū ſi ſit nimia erubeſcētia. vt de hoc nimis ꝯtriſtet̉. pl̓ retrahat ſe abonis. Ad qd̓ facit qd̓ ait Hieroꝰ. Noli deſpicere bonitatē figuli .ſ. dei qͥ te fecit. vt voluitdiſ. lvj. Naſci. Et Criſoꝰ. diſ. ea. Nūꝙͣ erubeſcamus de vitijs parentū: ſed āplectamur virtutem. Scd̓o qn̄ qͥs erubeſcit veritatē dicere vbi ⁊ qn̄ ē opus. ⁊ hoc ne diſpliceat. vel amittat fauorē. vl̓ qꝛ materia turpis. et poſſeteſſe mortale. Tertō qn̄ p̄ verecūdia ī ꝯfeſſione reticet pct̄a p̄cipue mortalia: qd̓ eſſet motale. de peni. diſt. v. c. j. Quarto qn̄ timet īdeirrideri. ⁊ ideo ſubtrahit ſe a bonis ne videat̉⁊ irribeat̉. ⁊ de tali irriſione nimis erubeſcit.⁊ hꝰ. Hec Durādus ordinis minoꝝ.Titulus nonus de Accidia. Capitulumprimū de accidia ⁊ filiabus eius.Tcidia vltimo poniturquam inter vitiā capitalia Gregꝰ. xxxj. moral̓. ponit.Sic autē diffinit̉ a Damaſceno.Accidia ē triſticia aggrauans .i. q̄ ita depͥmitaīum hoīs. vt nil boni ei age̓ libeat. Ab alijsdiffinit̉. ꝙ ē torpor mentis bona negligentisinchoare. Pro cuiꝰ declaratōe dicit. b Thoſcd̓a ſcd̓e. q. xxxv. arti. j. ꝙ triſtitia de ſe nonnomīat aliquid laudabile vel vituperabile.quia paſſio eſt. ⁊ paſſiones cū naturales ſintſcd̓m ſe non ſunt peccata. Ande ī. .ij. ethicoꝝ