CapitulumPrimum

excludit̉ de ea merito. vt habetur paraboliceMath̓. xxij. Poſſūt hoīes mittere ſortē .i. ponere ⁊ querere ſigna demonſtratiua qͥs debeathabere veſtem dn̄i .i. caritatem: puta ſi auditlibenter verbū dei. ſi ē ꝓmptus ad bonum. etdolet de p̄teritis. Sed dn̄s dat ipſam cui placet ẜm illud ꝓuer. xvj. Sortes mittunt̉ ī ſinūſ. ab homībꝰ: ſꝫ a dn̄o temꝑant̉ .i. diſponit̉ qͥshabeat qd̓ ſorte querit̉. Sic cecidit ſors ſuꝑMathiam Act̉. j. i. illud ſignū diſtinctiuum .i.ſuper humilem. Interpretatur em̄ paruus.¶ Citulus quartus de Inani gloria. Capitulum primū de ip̄a pͥmogenita ſuꝑbie filia.Rimogenita ſuperbiefilia ē pana gloria queeſt vitium capitale ex quo ſeptemalia oriunt̉. ẜm Grego. xxxj. morāl̓. vt infra dicet̉. Et ꝙͣuis multum ſue genitrici peſſime aſſimilet̉: differt tn̄ realit̓ ab ea.Nam ſuꝑbia inordinate excellentiaꝫ appetit.Inanis gloria vero manifeſtatōem ip̄ius excellentie apud alios. Poſtꝙͣ eī turrim babil.i. ſuꝑbie celſitudinem in mente ſua ceꝑit edificare ꝑtingentem ad celuꝫ vt celebret̉ nomēeius in terra ꝑ vanam gloriaꝫ exqͥrit. Cuiustameꝫ finis ꝯfuſio eſt ẜm illud apl̓i ad Phil̓.iij. Gloria eoꝝ in confuſionē. Et cū cetera vitia ī ſeruis diaboli īhabitēt (vt dicit Criſoꝰ)hec etiā in ſeruis dei habitaculum repperit.Nulla em̄ ē tā excelſa virtus q̄ dulcedine glorie nō tangat̉. ait quidam ex gentilibꝰ. Unde⁊ vulgare ꝓuerbiū eſt ꝙ cuilibet placet caroa laude. Un̄ narrat valerius maximus. ꝙ cuꝫin qͦdam bello quidā mutus ſtrēnue dimicaſſet. ita ꝙ debebat̉ ei ẜm moreꝫ illius ciuitatistriumphus .i. quidā honor vnde reſultabat eimagna gloria. cū ſibi nō daret̉. tanta fuit auiditas illiꝰ glorie ꝙ fregit vīcula mutitatis.⁊ petijt illum triumphū. De ſancto Baſilio legitur ꝙ in diebꝰ ſolennibꝰ cum ī habitu pontificali ornatus ꝓceſſionalit̓ iret: ordinauerat vt quidā ſibi diceret. pr̄ ſepulchrum tuuꝫnodum ē ꝑfectum. iube gͦ cōpleri. quia neſcisqn̄ dn̄s veniet. ⁊ hoc ne inſurgeret fumus inanis glorie. Sed ⁊ cum papa cōſecrat̉ quidāeleuans in arūdine ſtupam incenſaꝫ clamat.pr̄ ſancte ſic trāſit gloria mundi .ſ. cito. Ratūaūt huius qͣre tamardent̉ deſiderat̉ ē: qꝛ beatitudo q̄ naturalit̓ appetit̉: habet in ſe gloriā.l. claritatē ⁊ decoreꝫ ſꝫ verā ⁊ ꝑmanentē. Un̄⁊ ip̄a beatitudo frequent̉ in ſcripturis glorianūcupatur. p̄s. cxlix. Gloria hec ē oībus ſanctis eius. Et Iaco. j. Beatus vir qͥ ſuffert temptatonem: qm̄ cū ꝓbatus fuerit accipiet coronam glorie .i. p̄miū. Alia ratō ē quia naturaliter hō appetit ꝑpetuari. ⁊ quia ī vita non p̄t

cū moriat̉. q̄rit ꝑ gloriā .i. famam q̄ durat inmentibꝰ hoīm. Un̄ dicit ſapiens de iuſtis. Uiuēt noīa eoꝝ in ſcl̓m ſeculi. Prima ē inanisgl̓a ẜm Augu. q̄ campū intrat ꝯͣ v̓tuoſos pugnatura. vltima ē ī receſſu. Un̄ qꝛ nullꝰ quaſieuadit quī ab ea aliqn̄ feriat̉. ꝓpterea ſaluator Math̓. v. nō dixit ſimplicit̓ negando bt̄i qͥnō hn̄t ſpm̄ .i. ventū īanis gl̓e: ſꝫ bt̄i pauꝑesſpū. i. qͥ paꝝ hn̄t de ea. In huiꝰ figurā fortiſſimꝰ ⁊ ſāctiſſimꝰ Samſon cū maxilla azini mille ex philiſteis occidiſſet. aliquātulū gloriatꝰē dicēs. In maxilla azini ⁊cͣ. Iudic. xv. ſubitotn̄ hūiliatꝰ ē ſitiēs uſqꝫ ad mortē vt recognoſce̓t a deo oēm ſuā virtutē. Sic ⁊ apl̓i fortiſſimi poſtea ſācti cū ſīplicitate vite ſue ⁊ doctrine demones ab obſeſſis corꝑibꝰ expuliſſent. ⁊vitia in mētibꝰ eoꝝ occidiſſent cū ad xp̄m reuerſi de huiuſmoī gloriarent̉. xp̄c eos exēploterruit ſathane de celo cadētis ex ſuꝑbia vndeortū hꝫ īanis gloria. Tanto aūt (inqͥt Augꝰ.d̓ ciui. dei) efficimur deo acceptōres quāto fuerimus ab hac īmūdicia mūdiores. Hāc xp̄cvitare exēplo ſuo nos docuit dicēs Ioh̓. viij.Ego gloria meaꝫ nō quero (⁊ merito) qꝛ ip̄aducit ad ꝯfuſionē et̓nā. Un̄ p̄s. xlviij. Qui cōfidūt in virtute ſua: et ī multitudīe diuitiaꝝſuaꝝ gloriāt̉. Frater nō redimit: redimet hōnō dabit deo placatōnem ſuam. Ubi tria d̓ īani gloria notantur.Primo cauſa a qua oriatur. ibi. Qui ꝯfidūtin virtute ſua.Secundo materia in qua exerceatur. ibi. et īmultitudine diuitiaꝝ ſuaꝝ gloriantur.Tertō qͣ pena puniāt̉. ibi. fr̄ n̄ redi: re. hō ⁊cͣ.Ꝙͣtum ad primum..§. j.Ondit. p̄s. cauſā īanis gl̓e eſſe ſuꝑbiā. Naꝫ exhoc ꝙ confidūt homīes in virtute ſua gloriātur. Confidere autē in virtute ſua eſt eſtimare mala ⁊ pericula poſſe euadere. ⁊ bona ſpiritualia ſibi poſſe ꝓcurare ex ſeip̄o. Fallit̉ autētalis ꝑ ſuperbiam appetentem excellentiā ſupra ſe eſtimans ſe aliquid eſſe cuꝫ nihil ſit. vtait apl̓us ad Gal̓. vj. Naꝫ ſine me (inqͥt xp̄s)nihil poteſtis facere Ioh̓is. xv. quinīmo ſcd̓mapl̓m. ij. ad Corin. iij. Nō ſumus ſufficientescogitare aliquid a nobis qͣſi ex nobis. Si aūtaccepiſti .ſ. a deo omīa ait idem. qͥd gloriarisqͣſi nō acceꝑis? Scienduꝫ tn̄ ẜm. b Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. cxxxij. arti. j. ꝙ appetitus glorie d̓ ſe n̄nomīat aliqͥd vitioſum: ſed appetitus inanisglorie. Sic etiā gloriatio ſiue gloriari p̄t bn̄⁊ male fieri. ¶ Pro cuius declaratōne videndum eſt quid ſit gloria. Eirca quod dicit Tullius in rethorica ſua. ꝙ gloria ē frequens dealiqͦ fama cū laude. Et ad idem ꝑtinet (quodait Ambro) .ſ. ꝙ gloria ē cū clara laude notitia. gloria igit̉ claritatē quādam ſignat. Un̄gloriari idem eſt ꝙ clarificari. vt dicit Augꝰ.ſuꝑ Ioh̓em. tractans illud v̓bū xp̄i. Clarifica