Primus.Citulus

columbaꝝ Luce. ij. ¶ Quintuꝫ caput ē ſuꝑbia cū inani gl̓ia. Et hi ſunt qͥ dereliquerūtdeū. ꝑ nullū .n. vitiū ita recedit̉ a deo et bellatur ꝯtra deū ſicut ꝑ ſuꝑbiā. Sꝫ ve coroneſuꝑbie dicit̉ ijſa. xxviij. Naꝫ detracta ē ad inferos ſuꝑbia tua. ijſa. xiiij. Singulariter at̄Maria de hūilitate ꝯmendat̉ Diero. PrimaAarie virtus fundamentū oīm virtutū humilitas: ⁊ ip̄a ait. Quia reſpexit humilitatēancille ſue Lu. pͥmo. ¶ Sextū caput ē ira ꝑquā homines pēſſimi blaſphemauerūt ſct̄miſrl̓. Sꝫ ve eis qͥ ꝑdider̄t ſuſtinēciā Ecͣci. ij.id ē pacienciā .ſ. victi ab ira. Uirgo ſingularis int̓ omnes mitis nos culpis ſolutos mites fac ⁊ caſtos: canit eccl̓ia de glorioſa v̓gine Maria. Reuolue ſcripturā nunꝙͣ inueniesaliqͥd duꝝ vel aſperū ex ore v̓ginis ꝓceſſiſſevel in oꝑe. Sꝫ tota pulcra ⁊ ſuauis. vt dicit̉Cant̉. iiij. ca. ¶ Septimū caput ē inuidia: ⁊hi alienati ſūt retrorſuꝫ a deo qui oīa bonaſua ꝯmunicat. Inuido aūt diſplicet ꝙ aliqͥshabeat bona: ⁊ ſic alienus ē a ꝯditōnibꝰ dei.Sed vt dicit̉ in epl̓a Iude pͥmo ca. Ue his qͥabierūt in viā Caijm et Chore ⁊cͣ. hi ꝑ inuidiā moti. pͥmus occidit Abel. alius fecit coniurationē ꝯtͣ Aaron: ⁊ male ꝑierūt. O ꝙͣardenter v̓go Maria ꝯmunicat ⁊ ꝓcurat hoībꝰbona. Oībꝰ ait Bern̄. ſinuꝫ miſericordie ſueaꝑit: ⁊ de plenitudine eius om̄es accipiunt.eger curationē. triſtis ꝯſolationē. captiuusredemptioneꝫ. pct̄or veniaꝫ. iuſtus grāꝫ. angeli gloriaꝫ: dei filius carnis ſub̓aꝫ. Gene gͦdictū fuit ei. Aue id eſt ſine ve alicuiꝰ capitalis vitij. ⁊ ſic in aqͥs ſue gr̄e: ꝯtribulaſti tudeus capita draconū. id eſt vitia. ¶ Terciuꝫpe pene .ſ. temꝑalis incurrit̉ ꝑ pct̄m venialeDeus eī ait Gregꝰ. delictū hoīs ſine vltionenō patit̉. Aut em̄ homo punit ꝑ ſeip̄m .ſ. ꝑſufficientē ꝯtritionē. Aut deus cū homīe. depeni. diſ. j. Si pct̄m. Deus cū homine punitqn̄ ꝑ penas in pn̄ti vel ī purgatorio pacienttoleratas pct̄a purgat .ſ. venialia. de qͦ ve pt̄intelligi illud Mich̓. ij. Ue qͥ cogitatis inutile: quod de ſe videt̉ veniale. Sꝫ virgo Mariaſola ab hmōi ve fuit immunis. Unde Augꝰ.Si oēs ſancti ⁊ ſct̄e duꝫ hic viuerēt interrogati fuiſſent ſi pct̄m haberēt: oēs vna vocern̄derēt. Si dixerimus qꝛ pct̄m nō habemꝰip̄i nos ſeducimus: excepta ſct̄a virgine Maria. ⁊ ſic caput draconis. id eſt pͥmos motuspct̄oꝝ cōtriuit et ꝯfregit ī aquis ſue gracie.¶ Explicit prologus.¶ Titulꝰ pͥmus d̓ Auaricia diuiſus ꝑ pluracapl̓a. Capitulū primū ꝑ modū p̄dicatonis.Ilij hominū vſqꝫ quoIgraui corde vt quid diligitis vanitatē et queritis mendaciū: pͣs. iiij Gregꝰ. xiiij. moral̓.

c. xix. ſuꝑ v̓. plumbi lamina ⁊cͣ. dīc ꝙ ꝯtͣ auaros qͦs auaricie pondus grauat pͣs. inuehitet increpat dicēs hoc. filij hoīm ⁊cͣ. nō filijsdei. id eſt electis qͥ ex deo nati ſunt .ſ. ꝑ graciāꝯtemnentibꝰ t̓ rena loquit̉ pͣs. ſꝫ filijs hoīm.id eſt t̓ renoꝝ. homo eī ab humo deriuat̉ quifilij ſunt nonſolū generatōe ſꝫ imitatione: hiſunt graui corde. Inter oīa elemēta terra eſtgͣuius: ⁊ int̓ terrena metalla q̄ ꝑtinēt ad diuitias: auꝝ ⁊ argentū ſunt gͣuiora: grauiuꝫaūt locus ꝓprius ad quē inclinant̉ grauia ēcentꝝ vbi eſt infernus. Int̓ vitia illud quoddepͥmit cor ad terrenas diuitias eſt auariciacuius locus ē infernꝰ .ſ. eterne damnatōnis.Unde ſerpenti antiquo dictū fuit. Terrā cōmedes cūctis diebꝰ vite tue Gen̄. iij. id eſt adte ꝑtinebunt qͦs deceꝑis terrena cupiditate.gͦ exqͦ damnatō incurrit̉: filij hoīm vſqꝫqͦ .ſ.ꝑmanetis in hoc vitio. vt diligatis vanitatēid eſt iſta temꝑalia que vana ſunt id eſt citotranſitoria; Unde in inferno dicunt diuites.Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia: aut quid contulitnobis iactancia diuitiaꝝ: Ecce om̄ia tranſierunt velut vmbra Sap̄. v. vana ſunt qꝛ faciunt homines vanos: cum ꝑ hoc fruſtrentur fine ſuo. id eſt eterna vitā. Et hoc eſt accipere in vanum animaꝫ ſuam ẜm pͣs. id eſtnon operari ca tm̄ vnde ſaluent̉: ſicut medicina dicitur vana que non inducit ſanitatem ad quam ordinat̉. Et queritis mendacium. id eſt ip̄a terrena q̄ ſunt mendacioſa:qꝛ promittūt quietem ⁊ dant inquietudinē:ꝓmittunt ſufficienciā ⁊ dant miſeriaꝫ. Filijhoīm ⁊cͣ. Ubi ſciendū ꝙ cuꝫ auaricia ſit immoderatus amor habendi: hec immoderāciapoteſt eſſe triplicit̓ ẜm bt̄m Tho. ſecunda ſecunde. q. cxviij. arti. iij.Primo in affectione.Secundo in retentione.Tercio in affectione.Et ẜm hec tria erunt tres ſermones de auaricia in genere. Uꝙͣtum ad primum .ſ. denimia affectōne ad res temꝑales hoc reprehendit̉ in dicto verſu. filij hoīm. Ubi tria notari pn̄t de auaricia. Et pͥmo eiꝰ mali quidditatē. ibi. vt quid diligitis vanitateꝫ ⁊ queritis mendatiū. Secūdo eius pct̄i ponderoſitatē. ibi. filij hoīm. Tercio eiꝰ affectualitatem. ibi. et q̄ritis mendatiū..§. j.Ꝙͣtum ad primum. Scienduꝙ auaricia vel cupiditas ſumit̉ tripliciter.Uno modo prout eſt non pct̄m ſed pena velradix pct̄i: et ẜm hanc acceptionē auaricianō eſt aliud ꝙͣ quedā inclinatio nature corrupte ad bona corruptibilia et tꝑalia īordinate appetendo. Un̄ apl̓us. j. ad Thimot̉. vj.Radix oīm maloꝝ ē cupiditas. id ē auaricia: eo videlicet ꝙ ex auaricia frequentiꝰ aliapct̄a oriant̉ ad ſimilitudinē radicis: qꝛ ſicut