Titulus. viij.Capitulum. .j.
ad impediendum euꝫ ab aliqͦ malo ꝑpetrādocuilibet licet. ſicut retinere hoīeꝫ ne ſe p̄cipitet. extͣhere eū d̓ domo ruitura ꝑ vim: ⁊ huiuſmōi. vl̓ ne ſe vl̓ aliū ꝑcutiat detinere. Sedſimplr̄ aliū intrudere vl̓ detinere ad eū ꝑtinꝫqͥ hꝫ pl̓iter de actibꝰ hoīs exterioribꝰ diſponere et vitā alteriꝰ. hec Tho. vn̄ hmōi faciensmorte punit̉ ẜm legē. 6. de p̓uato carce̓. l. vita. Ex qͦ pꝫ eē mortale pct̄m. Et ſil̓it̓ v̓berareabultū ei qͥ n̄ hꝫ curā eiꝰ vt ſt̄ ꝑentes. mgr̄i. ⁊hmōi. ꝑtinꝫ ad īiuriā vn̄ et mortale ē. ꝑētibꝰtn̄. maritis. mgr̄is. ꝙͣuis ſit ꝑmiſſa moberatacaſtigatō. n̄ tn̄ uſqꝫ ad mutilatōeꝫ membri qꝛtūc eēt mortale. Itē ꝙͣtū ad mutilatōeꝫ. Sciendū ꝙ cū totiꝰ hoīs vita nō ordīet̉ ad aliqͥdꝓpͥū ip̄iꝰ hoīs. ſꝫ ad ip̄aꝫ potiꝰ oīa q̄ ſt̄ hoīs ordināt̉. Iō pͥuare aliqueꝫ vita ī nullo caſu ꝑtinet ad aliquē niſi ad publicā pt̄ateꝫ cui cōmittit̉ ꝓcuratō boni ꝯmūis. Sꝫ p̄ciſio membri pt̄ ordinari ad ꝓpā ſalutē vniꝰ hoīs. ⁊ iō īaliqͣ caſu pt̄ ad eū ꝑtine̓. puta ſi mēbꝝ ſit putridū. ꝓ ꝯẜuatōe vite licite ip̄e īfirmꝰ vl̓ q̄ hꝫcurā eiꝰ ꝯmittit medico p̄cibēdū ⁊ hoc qn̄ alit̓ſaluti corꝑis ꝓuideri n̄ pt̄. Et qꝛ ſaluti aīe intēptatōe ꝯcupīe alit̓ ꝓuideri n̄ pt̄ ꝙͣ ꝑ p̄ciſionē. qꝛ pctm̄ ſubiacꝫ volūtati. Io nec ꝓpt̓ ꝯẜuādā caſtitatē ſeu vīcēdas tēptatōes carnislicꝫ virilia abſcide̓. qꝛ mortale pct̄m ē.Octauus titulus de Inuidia. Capitulumpͥmū de ip̄a Inuidia. ⁊ de nocumētis eius.Quidiam eſſe vnuꝫ exſeptem capitalibus vitijs ponit Grego ī. xxxj. mora. EtIbea Tho. xxij. q. xxxvj. arti. iiij.Iſidorꝰ at̄ in li. de ſūmo bono. ⁊ Caſſianꝰ ī li.de īſtitutis cenobioꝝ. n̄ ponūt īuidiā int̓ capitalia qd̓ forte iō fecer̄t ꝓpter hoc ꝙ inuidiamanifeſte naſcit̉ ex īani gl̓ia. Sꝫ vt dīc ibi. bTho. n̄ ē ꝯͣ rōem vitij capital̓ ꝙ ip̄m oriat̉ exaltero. qꝛ vt dīc Grego. xxxj. mora. Capitalia vitia tanta ſibi ꝯiunctōne coniungunturvt nō niſi vnū de altero ꝓferat̉. Sed hoc ē ꝯͣrōnem vitij capitalis ꝙ nō habeat aliquamrōem ꝓducēdi ex ſe multa genera pct̄oꝝ: qꝛ̓nō hꝫ inuidia. ſed multa ex ea vitia ꝓceduntvt īfra patebit. Diffinit̉ at̄ īuidia ẜm Ioh̓eꝫdamaſcenuꝫ. ij. li. ꝙ eſt triſtitia de alienis bonis. ¶ Pro cuiꝰ declaratione dicit. bea Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxvj. arti. ij. ꝙ triſticia d̓ alienisbonis pt̄ ꝯtinge̓. iiij. modis. ¶ Prīo mō īꝙͣtūqͣs dolet de bono alterius inqͣtū ex eo timeturnocumentum vel ſibip̄i vel alijs bonis et tal̓triſtitia non eſt inuidia. ⁊ poteſt eſſe ſine peccato .ſ. cū moderata eſt. nec ex hoc facit aliqd̓inconueniens. Unde Grego. xxij. moral̓. ait.euenire plerūqꝫ ſolet vt nō amiſſa caritate.⁊ inimici nos ruina letificet. Et rurſus. Eiꝰgloria ſine inuidie culpa contriſtet: cū ⁊ ru-
ente eo qͦſdā bene erigi credimus. ⁊ ꝓficienteillo pleroſqꝫ iniuſte opprimi formidamꝰ. hecille. Sicut ex ſubmerſiōe Pharaonis cū exercitu ſuo ī mari rubro ppl̓us iſrl̓ ml̓tū gauiſus ē et feſtinauit cantās canticū Cantemusdn̄o. ⁊ pulſans timpanum cum Maria eo 5mortuus ē inimicus qͦ volebat eos ī ẜuitutēreducere Exodi. xv. Et eꝯͣ Mathatias cū ſuiscōtriſtatus eſt valde de exaltatōe ⁊ ꝓſꝑitateregis Antiochi. quia querebat ppl̓m iudeoꝝtrāſferre ad ritus gentiliū deo vero relicto.j Rachab̓. ij. Scd̓o mō pt̄ aliqͦs contriſtaride bono alterius nō ex eo ꝙ ille habeat illudbonū ſed qꝛ ſibi deeſt illud bonū. ⁊ hic ꝓpͥe eſtzelus ẜm ph̓m. ij. rethoricoꝝ. Dr̄ etiā emulalatio. Et ſi iſte zelꝰ ſit circa bona honeſta. laudabilis ē ẜm illud. j Corin. xiiij. Emulaminiſpūalia. Sic faciebat apl̓us cū dicebat. ij. adCoꝝ. xj. Emulor vos dei emulatōne. quaſi diceret. Inuideo qͥbuſdā ex vobis ſꝫ īuidia q̄ ēẜm deū. Conſiderabat in aliquibꝰ eoꝝ eſſe aliquas ꝑfectas cōditōnes q̄ non ita forte apparenter erant in eo. vl̓ ex humilitate in ſe nonreputabat eē licꝫ ſimplr̄ eſſet ꝑfectior ill̓. ⁊ inillis emulabat̉ cupiens ꝓficere. iſta gͦ non ēꝓpͥe inuidia niſi large dicta. Et ſic intelligit̉dictū Piero. ad Allethā de inſtructōne filie.Pabeat ſocias cū qͥbꝰ diſcat. qͥbꝰ īuideat. qͣrūlaudibꝰ mordeat̉. Sumit̉ hic inuidia ꝓ zeloſeu emulatōne qͦ qͥs debꝫ incitari ad ꝓficiēdūcū melioribꝰ. Si aūt de tꝑalibꝰ ſit triſtitia talis pt̄ eſſe ſine pct̄o. vt ſi ẜm primuꝫ motumtriſtat̉ ꝙ nō hꝫ ſibi neceſſaria q̄ aliꝰ habꝫ cūpct̄o. vn̄ qn̄ ꝑ talem defectū incidit in patiētiā vl̓ murmuratōeꝫ vl̓ nimis mēte deijcitur⁊ ꝑtinebit ad accidiā. Tertō mō triſtat̉ qͦsde bono alterius inꝙͣtuꝫ ille cui accidit illudbonū eſt eo indignus. que qͦdē triſtitia nō pt̄oriri ex bonis honeſtis ex qͥbꝰ aliquis iuſtusefficit̉. niſi forte contriſtaret̉ qͦs videndo magnos pct̄ores a deo viſitari magnis donis etvirtutibus qͣſi iudicando eos indignos. ſicutcōtriſtatꝰ et indignatus ē frater ſuꝰ maior deſuſceptione frīs ꝓdigi magnifica Luce. xv.Sꝫ hoc eēt cōtriſtari ꝯͣ deū ⁊ īiuſtū reputarevel inuidētia fraterne gratie que eſt blaſphemia in ſpiritumſanctum. Sed contriſtari dediuitijs ⁊ alijs bonis tꝑalibꝰ que poſſunt bonis ⁊ malis prouenire. hanc triſtitiam vocatph̓us ij. rethoricoꝝ neemeſim. et dicit ipſamad bonos mores ꝑtinere. Sꝫ hoc iō dīc. qꝛ cōſiderabat ip̄a bona tꝑalia ẜm ſe ꝓut poſſuntmagna videri non reſpiciētibꝰ ad eterna. Sꝫẜm doctrinā fidei tꝑalia bona q̄ proueniuntindignis ex iuſta dei ordinatōne diſponunt̉vl̓ ad eoꝝ correptōnem vl̓ ad eoꝝ dānatōemſicut diues ſepultus ī infernū Luce. xvj. Ethmōi bona qͣſi nihil ſunt in cōꝑatōe ad bonafutura q̄ ſeruantur bonis. Et ideo huiuſmōi