Capitulū. vij.Titulusᵐ. xj.

Otaleꝫ pn̄iam. tn̄ ꝑpendi pt̄ ex hoc magnitudopct̄i. In foro ciuili ꝑiuriū ī iudicō pūit̉ corꝑalit̓ ⁊ varie. Sꝫ ⁊ deꝰ ꝑ iudicia ſua terribiliaon̄dit horrorem huiꝰ vitij. Nā vt hr̄. ij Regū.xxj. ſuperuenit ſterilitas terre ſeu fames tꝑeDauid q̄ ꝑſeuerauit tribꝰ ānis. ⁊ cū Dauid adn̄o q̄ſiſſet cām huiꝰ flagelli vt remediū adhiberet. Rn̄dit dn̄s ꝙ euenerat ꝓpter ꝑiuriumSaulis qꝛ .ſ. fregit ꝓmiſſioneꝫ firmatā iuramento factā gabaonitis a Ioſue et ſenioribꝰiſrl̓ ſuꝑ reſeruatōe eoꝝ in vita. Ip̄e at̄ Baulqͣſi zelās ꝓ filijs iſrl̓. qꝛ gabaonite deceꝑanteos fingētes in remotis habitare ⁊ cū eis q̄rēpaceꝫ: occidi fecit ml̓tos ex eis. dictūqꝫ ē Dauid ꝙ fames illa nō ceſſaret qͦuſqꝫ ſatiſface̓tiniurie gabaonitaꝝ. Miſit gͦ ꝓ eis ⁊ queſiuitqͥd vellent ſibi fieri. Qui petierūt om̄es deſcēdētes ex Saul mares ſibi dari ⁊ crucifigi. qd̓⁊ factū ē. excepto ifiboſeth filio Ionate cuipeꝑcit vt ẜuaret ip̄e ſuū iuramētū qͦ ſe aſtrīxerat Ionate ſe eiꝰ generatōem ſeu filios ſeruatuꝝ. Sil̓iter vna ex cauſis q̄ aſſigͣt̉ in ſcriptura de captōe regis iuda Sedechie ⁊ deſtructōnis hieroſolimoꝝ fuit. qꝛ ip̄e rex iuramentū fidelitatis qd̓ fecerat Nabuchodonoſor fregerat ſe rebellans. vt hr̄. iiij Regum. xxv. Inalia at̄ vita prna ſibi reſeruat̉ ī igne eterno.Naꝫ dr̄ Apoca. xxj. de mendacibꝰ ꝙ ꝑs illoꝝin ſtagno ignis et ſulphuris. Periurium ꝓpeſemper includit mendacium ⁊ addit contemptum dei. vnde multomagis eis debetur.¶ Capitulum ſeptimum de Adiuratione.E adiuratione que habet ſimilitudinē ad iuramētū. vn̄licite faciēdo .i. cū debitis circūſtātijs actꝰ v̓tutis latrīe ē. Un̄ ⁊ apl̓svtit̉ adiuratōe cū dīc Ro. xij. Obſecro vos ꝑmiſcd̓iam dei vt exhibeatis corꝑa vr̄a etcͣ. Etetiā eccl̓ia cū dīc. ꝑ crucē tuā. vl̓ ꝑ mīſteriuꝫincarnatōnis tue. l. n. do. ⁊ hmōi. Eſt gͦ adiuratō inducere aliquā ꝑſonā vl̓ creaturaꝫ adaliqͥd faciendū vl̓ nō faciendū ex inuocatōnealicuius rei ſacre. et fieri pt̄ ẜm. b Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. lxxxx. ad creaturā rōnalē ītellectualē⁊ irrōnalē. Et cū fit erga creaturā rōnalem.aūt ītēdit ncc̄itatē īpone̓ faciēdi qd̓ petijt illi quē adiurat. ſic̄ īponit ſibi ncc̄itatē faciēdiqd̓ iurādo ꝓmittit. Aut nō intēdit imponereneceſſitatē ſed potius ꝑ modū dep̄catōnis intēdit ex inuocatōne illius rei ſacre expreſſe īducere illū ad faciendū. Et in iſto ſcd̓o caſu licitū ē adiurare quācūqꝫ ꝑſonā ſuper re licitaetiā ip̄m deū ſicut ⁊ licitū ē dep̄cari. Nō tn̄ leuiter facienduꝫ ē ⁊ in rebꝰ friuolis. ſicut necleuit̉ iurādū ob reuerentiā reꝝ ſacͣꝝ. In prīoaūt caſu aut adiurat perſonaꝫ ſubditā ⁊ ẜmdebituꝫ moduꝫ. vtputa in caſu in quo liceret

ſibi reciꝑe ⁊ exige̓ iuramētū aut nō. Si prīomō licituꝫ ē ⁊ adiuratꝰ ſubditꝰ tenet̉ ſicut exp̄cepto ⁊ iuramēto exacto face̓ vle dice̓ ad qd̓adiurat̉. Si ſcd̓o mō tūc peccat mortalit̓ adiurās. qꝛ vſurpat ſibi pt̄atē in aliū quā n̄ hꝫ.⁊ ſic facit ꝯͣ iuſticiā ⁊ ledit ius ꝯmūe. Un̄ pͥnceps ſacerdotū Caÿphas cū dixit xp̄o Adiurote ꝑ deū viuū vt dicas ⁊cͣ. Math̓. xxvj. gͣuter peccauit. qꝛ nō habebat pt̄ateꝫ ſuꝑ eum.Sil̓iter ſi eēt ſubditus adiuratꝰ ⁊ adiuraret̉ſuꝑ aliqͣ re facienda de qͣ adiurās non poſſetſibi p̄ciꝑe nō tenet̉ ſibi obedire. ſicut ſi adiuret vt diceret ſi ꝯmiſit aliqd̓ crimē occultū deqͦ nō p̄ceſſit infamia vel ꝓbatō aliqͣ et peccatadiurās. Ad creaturā intellectualem pt̄ fieriadiuratō. vn̄ eccl̓ia vtit̉ exorciſmis q̄ ſūt q̄dāadiuratōes ꝯͣ demōes. ⁊ hoc eſt veꝝ ſi fiat adhoc vt ꝑ v̓tutē dīni noīs vl̓ reꝝ ſacͣꝝ eos tāꝙͣinimicos expellamus ne nob̓ nocere poſſintſpūalit̓ vel tꝑaliter ẜm pt̄ateꝫ a xp̄o tditamLuce. x. Ecce dedi vob̓ pt̄atē calcādi ſupͣ ſerpentes ⁊ ſcorpiones ⁊ ꝯͣ om̄em v̓tutē inimici.⁊ ſic dr̄. xxxiij. q. j. Si ꝑ ſortiarias. ꝙ cū aliqͥſunt maleficiati pn̄t fieri erga eos exorciſmi.ſed nō ē licitū eos adiurare ad aliqͥd ſcienduꝫvl̓ obtinendū ab eis. ſicut fit ꝑ artē magicampl̓ notoriā ⁊ hmōi. qꝛ hoc ꝑtinet ad ſocietatēcū eis hn̄dam ⁊ pactū quod nō licet niſi ſpāliinſtinctu ſpūſſancti. vl̓ reuelatōe diuina aliqͥſancti ad aliquos effectus oꝑatione demonūvtantur. Sicut fecit. be Iacobꝰ apl̓us ergaHermogenem. ⁊. b Dn̄icus pluries. Ad irrōnalē creaturā pt̄ duplr̄ fieri adiuratio. Prīovt adiuratō. ferat̉ ad ip̄aꝫ creaturā irrōnalēẜm ſe. ⁊ ſic vanum eēt. Alio mō vt referat̉ adeū a qͦ creatura illa agit̉ ⁊ mouet̉. Et tūc duplr̄. Uno mō ꝑ modū dep̄catōis qd̓ ꝑtinꝫ adeos qͥ dīna inuogatōe miracula faciūt. Aliomō ꝑ modū ꝯpulſiōis aduerſus diabolū qͥ innocumētū nr̄m vtit̉ creaturis irrōnabilibꝰ.Et tal̓ ē modꝰ adiurādi ī exorciſmis eccl̓ie. etſic licet. Sꝫ adiurare eas ita ꝙ demonū auxiliū imploret̉. non licet. hec omnia. bea Tho.Titulus vndecimus de Uoto. ⁊ votitrāſgreſſione. Capitulum primum.Ouete et reddite domino deo pro inquitp̄s. lxxv. Euꝫ oīa q̄ poſſidemꝰ dn̄iſint ⁊ ab eo receꝑimꝰ. iuxta illudqd̓ dixit ip̄e Pd̓. j. ꝑalip. vltͣ. Que d̓ maū tuaaccepimꝰ: dedimꝰ tibi. Tua ſt̄ oīa dn̄e. Decetip̄i dn̄o offerre mūera ⁊ vota ī r̄cogͥtōeꝫ dn̄ijſui ac bn̄ficij recepti. Ip̄m .n. voue̓ aliqͥd ē qͦdāmō dare illud. Dr̄ .n. fieri aliqͥd cū fit cauſa eius. qꝛ effectus v̓tute ꝯtinet̉ in cā. quēadmodū faciēs inſtrumētū qͦ alicui detur certū