TitulusSeptimus
veniā petens. At illa t̓ribilit̓ arguit diabolū dicēs. O maledicte dei. nō ſufficit tibi ꝑditio tua niſi ⁊ tecū q̄ras hr̄e ſocios penaꝝ: qͦmō auſus es pete̓ ⁊ noce̓ velle mihi deuotis:Uade Sathana. nunꝙͣ alicui ex mihi deuotis ampliꝰ nociturꝰ. Qui ſubito cū magͦ vlulatū diſparuit. Et militeꝫ v̓go rep̄hendit diO miſer quō ꝓpt̓ modicū pecunie ita ꝑmiſiſti te decipi ⁊ ad tantū nefas deduci vt fidemabnegares ⁊ vxorē tuā diabolo exponeres?Age pnīaꝫ de pct̄o tuo ⁊ deꝰ tibi ignoſcet tātum ſcelus. Reuerte̓ ad illā eccl̓iaꝫ vbi vxortua deſcēdit ad adorandū ⁊ ibi eā inuenies.Domū at̄ reuertēs illū theſaurū repone vbiinueniſti et deo cū vxore tua fidelit̓ ſeruias īfutuꝝ: ꝯfeſſus pct̄m tuū. ⁊ ſic diſꝑuit. Et miles reuerſus inuenit vxorē ſuaꝫ in illa eccleſia. ⁊ om̄ia relinquētes pro deo laudabilitervixerunt deuotiſſimi facti virginis Marie.¶ Septimus titulus de Ira. Capitulū pͥmūde Ira. et ibi de diuerſis modis ire ⁊ nocumētis eius et remedijs.IRa ponitur a gregorio. xxxj. morai. et abalijs doctoribꝰ vnū ex vitijs capitalibꝰ. Pro cuiꝰ declaratōe ſciendum ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. clviij. arti .j. ꝙ iraꝓpe loquendo eſt paſſio appetitꝰ ſenſitiui a qͣvis iraſcibilis noīat̉. Circa paſſiōes aūt aīeduplicit̓. in eis pt̄ malū inueniri. Uno modoex ip̄a ſpecie paſſionis q̄ ꝯſiderat̉ ẜm obiectūpaſſionis. ſicut īuidia ẜm ſpēꝫ ſuā importatqd̓dam malū. Obiectū aūt eiꝰ .i. mat̓ia circaquaꝫ eſt triſticia de bono alioꝝ. qd̓ ẜm ſe repugnat rōni. Et iō inuidia mox noīata importat aliqͥd mali. vt dīc ph̓us ī. ij. ethi. Hocat̄ nō ꝯuenit ire q̄ eſt appetitꝰ vindicte .i. punitōis. Uīdicta eī pt̄ bn̄ ⁊ male appeti. Aliomō inuenit̉ malū in aliqͣ paſſiōe ẜm quātitatē ip̄ius .i. ẜm habūdantiā ⁊ defectū. et ſicpt̄ malū inueniri ī ira. qn̄ qͥs iraſcit̉ plus vl̓minꝰ debito p̄ter rōeꝫ rectā. hec Tho. Et licꝫoēs ſint īclinati ad irā magis tn̄ colerici rōeignee ꝯplexiōis. Mulie̓s at̄ rōne debilitatisrōnis. Un̄ Ecͣci. x. Nō ē creata ſuꝑbia hoībꝰnec ira natōi mulieꝝ. q. d. licꝫ viri magis inclinent̉ ad ſuꝑbiā. ⁊ mulie̓s magis ad iraꝫ n̄tn̄ ſe iuſte pn̄t excuſare qͣſi creati ſint cuꝫ ea⁊ vitare nō poſſint. qꝛ hoc falſuꝫ ē. Et Ecͣci.xxv. dr̄. Nō ē caput neqͥus ſuꝑ caput colubrii. ita venenoſū. Et n̄ eſt ira ſuꝑ irā mulieris.De ira loquens pͣs. ait. .§. j.pͣs. xxx. Miſerere mei dn̄e qm̄ tribulor. ꝯtriſtatus eſt ī ira oculus meus: aīa mea ⁊ venter meus. Multe ⁊ varie ⁊ qͣſi ꝯtinue ſūt tribulationes hoīm. ꝓpter qd̓ dicit apl̓us .j. ad
Theſal̓. iij. Nemo moueat̉ .i. turbet̉ et a bonō recedat in tribulatōnibꝰ his: ſcientes qm̄in his poſiti ſumꝰ. Tribulatio eſt om̄e id qd̓affligit hoīem et quaſi tribulus pungit. Exhis hō turbat̉ ꝑ paſſionē. ſꝫ hoc humanū ē.et paſſionibꝰ nec meremur nec demeremur.nec laudabiles nec vituꝑabiles ſumus. ẜmph̓m in. iij. ethico. Et hoc ideo qꝛ naturalesſunt. et naturalia n̄ ſunt in pt̄ate nr̄a ea auferre. vn̄ ⁊ nec motus ire. Nemo aūt peccat īeo qd̓ vitare nō poteſt. ẜm Auguſ. Nonſolūaūt turbat̉ ſꝫ ꝑ tribulatōnes frequent̉ ꝑturbat̉. id eſt totus vel ſimul turbat̉ ⁊ appetitꝰſenſualis ⁊ appetitus rōnalis. ⁊ hoc eſt pct̄mA qua miſeria petit liberari dicens. Miſerere mei deus qm̄ tribulor: ꝯturbatus eſt .ſ. ꝓpter tribulationes in ira .ſ. oculus rōnis. etanima .ſ. potencia voluntatis. ⁊ venter ſenſualitatis. vbi notant̉ tria.Primo auxiliū diuinale. ibi. Aiẜere mei ⁊cͣ.Scd̓o vitiū capitale exp̄ſſatū. ibi. ꝯtͣbatꝰ ē.Tercō excidiū ppl̓are inſinuat̉. ibi. aīa mea.A ſecundo inchoando. §. ij.vitiū capitale ē ira q̄ tūc eſt vitiū cū ī ea cōturbat̉ oculus ⁊ aīa. intellectus et volūtas.Nā ī ira ꝑ zelū que v̓tus ē etſi turbat̉ oculꝰrōnis. non tn̄ aīa .i. volūtas: ſꝫ in ira ꝑ vitiūꝯturbat̉ frequent̉ .i. ſimul turbat̉ oculꝰ ratōnis cum aīa .i. volūtate. Un̄ ira diffiniturꝓut eſt pct̄m qd̓ eſt īordinatus appetitꝰ vindicte. ẜm Auguſ. Alia diffinitio ē Damaſceni .ſ. ꝙ ē accenſio ſanguinis circa cor. ſꝫ hecē materialis. ⁊ ꝯuenit etiaꝫ ire ꝑ zelū. Capitale at̄ dr̄ ẜm. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. clviiij. arti.vj. qꝛ ex ea multa alia vitia oriunt̉. Ꝙ aūtex ira multa vitia oriant̉: habet̉ hoc duplici rōe. primo ex ꝑte ſui obiecti qd̓ hꝫ multūde rōe appetibilitatis. inꝙͣtuꝫ .ſ. vindicta appetit̉ ſub rōne iuſti qd̓ ſua dignitate allicit.Alio mō ex ſuo impetu qͦ mentē precipitatad q̄cunqꝫ inordinate agenda. ¶ Eſt aūt iramagis vitiū capitale ꝙͣ odium: qd̓ tn̄ gͣuiuspct̄m ꝯn̄iter. qꝛ hꝫ ira finē multū appetibilēqꝛ .ſ. appetit maluꝫ ſub rōne boni .i. iuſti magiſꝙͣ odium qd̓ appetit malū ſub rōne mali.Ipſa aūt ira pct̄o variatur. Ꝙͣtum adprimū. pecA ph̓o ſpecificat̉.catum ireA xp̄o graduatur.bariat̉. qꝛ aliqn̄ eſt mortale. aliqn̄ veniale.Pro cuius declaratōe ſciendū ẜm. bt̄m Tho.vbi ſupͣ. arti. iij. ꝙ motus ire pt̄ eſſe inordinatus et ꝯſequent̉ pct̄m triplicit̓. videlicꝫ.Primo ex ꝑte mali qd̓ alteri appetit̉.Scd̓o ex ꝑte modi qͦ interius qͥs iraſcit̉.Tercō ex ꝑte facti qd̓ exterius oſtendit̉.Ex parte mali qd̓ iratus appetit. tunc iraeſt peccatuꝫ mortale qn̄ .ſ. quis appetit iniuſtam vindictam ſeu punitōꝫ proximi notabiliter dānoſam. ⁊ hoc ẜm deliberatā rationē.