TitulusSextus

ſct̄i. ac doctores eccleſie. ⁊ credere ph̓is gentilibus ac poetis. ⁊ hiſtoriographis. ⁊ mercatoribus qui om̄es habūdant falſitatibꝰ in ſuisdictis. ¶ Decima ſtultitia eſt p̄ditatōis infructuoſe Tren̄. ij. ꝓph̓e tui viderunt tibi falſa ⁊ ſtulta: nec aperiebāt iniqͥtatem tuam vtte ad penitentiā reuocarent. Proph̓e ſecūdūGreg. dicunt̉ ibi p̄dicatores quia ꝓcul fant̉.i. ea. que ſpectant ad futurā vitā. hi vidēt eisfalſa dum ſub rōne veri cultus diuini ⁊ ſanedoctrine p̄dicant falſa. Stulta dicūt dum eaque non ꝑtinent ad ſalutem docent curioſa⁊ īutilia. Un̄ apl̓us. ij. ad Thimoth̓. ij. Stultas autē ⁊ ſine diſciplina queſtiones deuita.Undecima ſtultitia eſt locutionis indebiteIſa. xxxij. Fatuus fatua loquit̉. ⁊ ꝓuer. xv.Os fatuorum ebullit ſtultitiā. ſicut fecit Nabal viris Dauid. ꝓpter quod Dauid ꝓpoſuerat occidere eum ꝓpter improperium illis dictum. Sed Abigail vxor eiꝰ eum placauit dicens de ipſo Nabal. Stultitia eſt in eo. et ẜmnomen ſuum ſtultus eſt. jReg. xxv. ¶ Duodecima ſtultitia eſt inſtabilitatis ⁊ inꝑſeuerātie Ecc̄i. xxvij. Stultus vt luna mutatur. EtGal̓. iij. inqͥt Apl̓us. Sic ſtulti eſtis vt cū ſpūceꝑitis nūc carne cōſumamī. ¶ Tertiadecima ſtultitia eſt luxurie Iudic̄. xix. dixit ille qͥreceꝑat in domum ſuam hoſpitio Leuitā cūvxore ſua cuꝫ vellent ea abuti. Ceſſate a ſtultitia hac. ⁊. ij Reg. xiij. dixit Thamar Amonpolenti eaꝫ violare. Noli facere ſtultitiā hāc.¶ Quartadecima ſtultitia eſt adulterio fauere .ſ. in retinendo adulteram. ꝓuerb̓. xviij.Qui tenet adulteram ſtultꝰ eſt. quia .ſ. foueteam in peccato ⁊ ſeip̄m vituꝑat. Unde CriſoSicut crudelis et iniquus eſt qui caſtam dimittit. ſic fatuus eſt et iniquus qui meretricem tenet. patronus em̄ turpitudinis eſt quicelat crimē vxoris. xxxij. q. j. Sicut. ¶ Quītadecima eſt reſpōſionis indebite. ꝑuer. xviij.Qui prius reſpondet ꝙͣ audit ſtultum ſe eſſedemonſtrat confuſione dignum vel etiam cūquis reſpondet male ei qui male locutus eſt.ſ. ꝯtumeliam. Unde ꝓuer. xxvj. Nō reſpōdeasſtulto iuxta ſtultitiam ſuam ne ei ſimil̓ efficiaris. Debet tn̄ aliqn̄ reſpōderi cū correctōevel punitione ſi ad eum ſpectat officium adrep̄mendā audaciā eius. ꝓpter qd̓ ibi dicitur.Reſpōde ſtulto ẜm ſtultitiā eiꝰ .ſ. corrigendocum oportet. ne ſibi ſapiēs videat̉. ¶ Sextadecima eſt īterrogatōis īcōgrue Eccleſiaſtesvij. Ne dicas qͥd putas cauſe eſt ꝙ priora tꝑameliora fuerūt ꝙ nūc ſūt. Stulta eſt em̄ huiuſcemodi int̓rogatio. Nam difficile eſt ſcirequalitatem tēporū p̄teritorū ſeu ꝯditōeꝫ hominū qui in p̄teritū fuerūt. quia etſi aliquamala narrant̉ magis publica et enormia nōtn̄ alia cū īnumera fuerint ſemꝑ mala mūdi.Sed ⁊ ꝙͣto quis plus viuit. plus experit̉ ma-

litias hoīuꝫ ꝙͣ in p̄teritū fuerūt. ⁊ ſic vident̉homines deteriores eſſe. Ratō tn̄ hoc dictatſic debere eſſe. quia ſicut ꝙͣto aliquid fluēs abaliquo principio magis elongat̉. tanto paulatim magis debilitat̉ in ſuo vigore. ſic ⁊ mūdus quantomagis ꝓcedit vlterius tantomagis deficit a v̓tute naturali ⁊ a feruore ſpūs ⁊gracie inchoato ꝑ xp̄m. ¶ Decimaſeptima ēſtultitia loquacitatis nimie Eccleſiaſtes. x.Stultus verba multiplicat. ⁊ ꝓuer. xxix. Totum ſpiritum ſuum profert ſtultus. ⁊ ibideꝫ.Uidiſti hominem velocem ad loquendū. ſtultitia magis ſperanda eſt .ſ. de illo. quia ſapiēsprius conſiderat quid loquatur. ¶ Decimaoctaua eſt ſtultitia inobedientie. Reg. xiij.dixit Samuel Sauli. Stulte egiſti: nec cuſtodiſti mandatum domini Math̓. vij. Om̄isqui audit verba mea inquit xp̄c. et non facitea ſimilis erit homī ſtulto qui edificauit domum ſuā ſuꝑ arenā. ⁊ deſcendit pluuia. ⁊ venerūt flumīa. ⁊ flauerūt venti in domum illā⁊ facta eſt ruina eiꝰ magna. ¶ Decimanonaeſt ſtultitia mundane letitie Eccleſiaſtes. viCor ſtultorum vbi letitia. puer. x. Per riſumſtultus oꝑatur ſcelus. ¶ Uigeſima ſtultitiaeſt ocioſitatis ⁊ accidie. ꝓuer. xij. Qui ſectat̉ociū ſtultiſſimus ē. ⁊ Eccleſiaſtes. iiij. Stultus cōplicat manus ſuas.¶ Titulus ſextus de Gula. Capl̓m pͥmumde Gula. ⁊ de ſpeciebꝰ eius. ⁊ de pena. ⁊ remedijs.Ola eſt vnum ex ſeptēcapitalibus vitijs. Dequo vitio inquit Ambro. Gula aꝑadiſo regnātē expulit. diſ. xxxvSexto die. Poteſt autem ſic diffiniri. Gula ēinordinatus appetitus cibi ⁊ potus. Diciturautem gula appetitus īordinatus ẜm. b Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. cxlviij. arti. j. in eo ꝙ recedit abordine rationis in quo ꝯſiſtit bonum virtutis moral̓. Et quia ex hoc aliquid dicit̉ peccatum eſſe ꝙ virtuti ꝯtrariatur. ideo gula eſtpeccatum. Sed ſciendum ẜm Tho. vbi ſupraꝙ duplex eſt appetitus. Unus quideꝫ naturalis qui ꝑtinet ad vires potentie vegetabilisin quibꝰ nō poteſt eē v̓tus ⁊ vitiū eo ꝙ n̄ pn̄tſubici rōni. Un̄ ⁊ vis appetitiua diuidit̉ ꝯtranutritiuā digeſtiuaꝫ ⁊ expulſiuam q̄ ꝑtinentad vegetatiuā vt ꝑtes eius. Et ad talem appetitū .ſ. naturalem hmōi vegetatiue ꝑtineteſuries ⁊ ſitis vbi nō ē pct̄m. Un̄ Gregꝰ. Sepe ſine culpa agit̉ qd̓ venit ex culpa. vnde etſine culpa cum eſurimus comedimus. qd̓ tn̄ex culpa p̄mi ꝑentis eſt factum vt eſuriamꝰdiſ. v. c. Ad eius. Alius eſt appetitos ſenſitiuꝰin cuiꝰ ꝯcupīa vitium gule conſiſtit. Unde et