CapitulumNonum
Primo grauitas ſceleris. ibi. Odiſti.Secūdo ml̓tiformitas crimīs. ibi. obẜuātes.Tertio inutilitas oꝑis. ibi ſuꝑuacue.¶ Primū eſt grauitas ſceleris in ſuꝑſtitōibꝰ.⁊ hoc on̄dit̉ in prima ꝑte ex hoc qd̓ dicit p̄s.deū odire tales. Odiſti ⁊cͣ. Nō autē dicitur inſcriptura deum aliquē odire niſi ꝓpter mortale pct̄m. vn̄ apparet iſtud eſſe dānabile ⁊ eternali igne puniri. ⁊ merito. Nā iſtud vitiuꝫ deipſurpat diuinitatē. irritat fidelitatem. agit ꝯͣdei ⁊ eccleſie p̄cepta ⁊ voluntateꝫ. Primū pꝫex hoc. qꝛ ſcire futura vel occulta ē ꝓpriuꝫ deiiuxta illud ÿſa. xlj. Futura ⁊ nouiſſima ānūciate nobis ⁊ dicemꝰ qꝛ dij eſtis. Et Salomonin. iij Regū. viij. Tu ſolus noſti corda filioꝝhoīm. Sanare etiaꝫ infirmos ſine medicinis⁊ remedijs naturalibꝰ ē ꝓprium dei. Sꝫ ꝑ ſuꝑſtitōnem ⁊ obſeruanciā augurioꝝ ⁊ diuinatonum q̄runt homīes ſcire futura ⁊ occulta. etꝑ incantatōnes ⁊ breuia querūt ſanitatē ſinemedio naturali ⁊ ſine dei adiutorio. vnde ſeqͥtur ꝙ volunt ſibi vſurpare q̄ ſūt ꝓpria deo qd̓eſt maxime ſuꝑbie. Secundū .ſ. ꝙ irritat fidelitatem .i. promiſſioneꝫ quam fecit deo in baptiſmo patet ex hoc. quia in baptiſmo ꝓmiſitabrenūciare diabolo ⁊ pompis eius. Sꝫ talibus vti ⁊ facere eſt querere auxiliū diaboli ⁊facere pactū cuꝫ eo eū venerari vt ꝑ ea vana⁊ falſa que facit ſibi ꝯferat qd̓ q̄rit ſanitateꝫvel noticiaꝫ alicuius rei occulte ⁊ huiuſmoī.Unde Criſoꝰ de cananea inquit. Nō ꝑrexit addiuinos. nō vocauit magos. nō alligaturamqueſiuit. nō inpoſtatrices mulieres adduxit.i. īcantātes. nō ad falſa p̄ſidia ꝯfugit. ſed reliquit omnes diaboli falſitates ⁊ venit ad dominū ih̓m. vbi oſtendit hec eſſe adiutoria diaboli. Et Apl̓us dicit ad Gal̓. iiij. Dies obẜuatis ⁊ tēpora ⁊ menſes ⁊ ānos. timeo ne forte īvanū laborauerim in vobis .ſ. fidē vos ꝑdēdo.Et Augꝰ dicit. xxvj. q. vij. Nō obſeruetis. pꝰ ꝙͣmulta taliū ꝑticulariter poſuit. ꝙ qui iſta ſectant̉ fidem negant ⁊ baptiſmū. ⁊ ſūt deteriores infidelibus. et ſi ſe nō correxerint ad eternā dānatōnem tendūt. Tertiū patet ex hoc.quia deꝰ exp̄ſſe ꝓhibet iſta dicēs. Nō auguriabimī: nec obẜuabitis ſomnia. Eccleſia etiamꝓhibet iſta vt patet. xxvj. q. v. ꝑ totū. ⁊. q. vij.Et extͣ de ſortil̓. c. In tabulis. Un̄ ad deteſtatōem huiꝰ ſceleris ponit̉ inter caſꝰ reſeruatosep̄is. Fiunt etiam in hijs maxima ſacrilegia.quia īmiſcent̉ cū hijs ſacramēta vel ſacrālia.⁊ multa turpiſſima fiunt ⁊ comedūt̉ ⁊ dicunt̉que turpe eſſet dicere. Odiſti ergo ⁊cͣ.Capitulum nonum de Fortuna.Eatus vir cuiꝰ ē nomēdomini ſpes eius: ⁊ non reſpexit īvanitates ⁊ inſanias falſas. Beatitudinem quilibet naturalit̓ appetit: ſed ad eam nō ꝑuenit niſi ſpes eius ſit
in nomine domini .i. ī virtute dei ⁊ auxilio eiꝰqui in ſe non confidit: ſed in adiutorio graciedei vel in nomine domini. quod nomen ē Ih̓squi interpretatur ſaluator .i. ſalutem anime⁊ corporis ſꝑat conſequi a ih̓u ſalutari. ⁊ nōreſpexit ad vanitates .i. ad temporalia ī quibus confidat. ⁊ inſanias falſas .i. ſuꝑſtitōnesvarias. Circa hoc multi errant aſpiciētes adtalia. et confidentes in illis quaſi per illa ſaluandi non a deo.Eſt enim inſania falſa fortunationis.Eſt inſania falſa conſtellatōnis.Eſt inſania falſa fatationis.Multi credunt ⁊ aſſerunt multas vanitates⁊ inſanias .i. fatuitates falſas. Circa iſta aliqui do fortuna. aliqui de conſtellatōnibus. alijde fato. De fortuna varie ſunt homines opinati. Aliqui ethnici ⁊ rudes homīes opinatiſunt deam eſſe. vnde ⁊ rome ei fecerunt edem⁊ aram ⁊ ſimulacrum. ipſamqꝫ vt deam colebant. et ipſum ſimulacrum fortune locutumeſt pluries ꝙ matrone rite eam dedicauerāt.Sed Augꝰ in. iiij. de ciuitate dei. capi. xviij. ⁊.xix. vbi iſta refert oſtendit hoc eſſe fallaciam⁊ errorem. Nam Plato ⁊ alij philoſophi ⁊ ſapientes omnes deos vtriuſqꝫ ſexus (ſi tn̄ ſexūhabent. cum nec ſexum habeant: nec pluresſint ẜm veritatem) dixerūt eos eſſe bonos: ſꝫfortuna aliqn̄ eſt bona aliqn̄ mala. An fortecum mala eſt in malignū demonem ꝯuertit̉.⁊ dea nō eſt. Sed cuꝫ ſint multi homines fortunati. tot erūt dee iſte. quot ſunt homīes bone fortune. Et cum ſint plurimi male fortunati erit fortuna ſi vna eſt. ſimul bona ⁊ mala. Bonaꝫ eſſe dicūt que bonis ⁊ malis veīt.in hoc differens a felicitate quam etiam dicebant ⁊ colebant vt deaꝫ. quia felicitas illa eſtquam boni habent p̄cedentibus meritis. Fortuna vero que bona dicit̉. ſine vllo examinemeritoruꝫ fortuitu accidit homībus bonis ⁊malis vn̄ fortuna nomīat̉. Sꝫ qūo eſt bonaſi ſine vllo iuditio venit ad bonos et malos:Ut quid colitur que ita ceca ē paſſim in quoſlibet incurrens vt ſuos cultores plerūqꝫ p̄tereat; ⁊ ſuis ꝯtēptoribus hereat; Aut ſi aliqͥt̉ꝓficiunt cultores eius vt ab illa videantur etament̉. iaꝫ merita ſequit̉ nō fortuitu venit.Ubi eſt gͦ illa diffinitio fortune: vbi eſt quoda fortuitis nomen accepit? Nihil em̄ prodeſteā colere ſi fortuna eſt. Si ſuos cultores diſcernit vt proſit fortuna nō eſt. Ꝙ ſi Iupiteripſam quo voluerit mittit ipſe ſolus colatur.nō illa que reſiſtere nō poteſt ei iubenti. Falſiſſimum gͦ eſt fortunam deam eſſe. ⁊ verſutiademonū factum eſt vt loq̄ret̉ fortune ſimulacruꝫ. Ad qͥd em̄ aliud locuta ē niſi vt homīesrecte viue̓ nō curarent. cōciliata ſibi fortunaque illos ſine vllis meritis bonis faceret fortunatos? Et Lactantius dicit in li. iij. ꝙ hoc