TitulusQuodecimus

glorie ſuꝑne. Alij ꝑuerterunt liberi arbitrijpſuꝫ aſſerētes homīes poſſe venire ad quēdāſtatuꝫ ꝑfectōnis ab eis fictū in quo eis omīalicerent ⁊ ſubditi non eſſent alicui legi: inducentes illud Apl̓i. j Thimot̄. j. Iuſto non eſtpoſita lex ⁊cͣ. Nos reprobat eccleſia in cle. adnr̄am. de hereticis. ⁊ vocant̉ begardi. Omnisanima inquit idem apl̓us Ro. xiij. poteſtatibus ſublimioribus ſubdita ſit. Et. xj. q. iij. Sidn̄s. cū. ca. ſequentibꝰ. Ad aucͣtoritatem apl̓irn̄det. b Tho. prima ſcd̓e dicens ꝙ iuſto nō ēimpoſita lex. intelligit̉ hoc vt ꝑ penas retrahens ſꝫ bn̄ vt ſe regulans ⁊ ordinans. nā iuſti nō timore pene ſeruāt leges. ſꝫ amore virtutis ſubijciūt ſe ⁊ regulāt ſe ẜm leges. Tertius error ꝑnitioſus circa animā eſt. ꝙ aīmenō patiant̉ poſt hanc vitam penā ſꝫ oēs ſaluent̉. Hic fuit error Origenis qui dānatus ēꝓ heretico ab eccleſia. Contra quos expreſſedixit xp̄c. Ibunt hij .ſ. mali in ignē eternum.Iuſti aūt in vitā eternā. Et ÿſa. vlt̄. Uermiseoꝝ .ſ. remorſus cōſciencie maloꝝ nō moriet̉⁊ ignis eoꝝ nō extinguet̉. Parabolaꝫ etiamvere hiſtorie ad hoc ponit xp̄c Luc. xvj. de diuite ſepulto ī inferno. ⁊ Lazaro pauꝑe deportato ad ſinum Abrahe .i. limbum. Gentiles qͦponūt malos homīes in alia vitā torqueri etbonos requieſcere. Exemplū etiā habet̉ notabile de quodam viro qui habuit vxorē valdemūdanam ⁊ laſciuā vitijs deditā cum tn̄ vireſſet multum virtuoſus. Et vir quidē paſſuseſt multa aduerſa ⁊ infirmitates cauens ſibietiā a leuibus peccatis. Uxor aūt voluptatibus vacabat ⁊ omīa ſibi cedebāt in ꝓſꝑitateꝫnec ſentiebat vnꝙͣ moleſtiaꝫ infirmitatis. Habebāt aūt vnam filiam quā pr̄ inſtruebat ẜmdeum. mater aūt ad vanitates trahebat. d̓fūctis vtriſqꝫ cepit filia vacillare animo dubitans quod ſibi melius foret imitari. vel pr̄eꝫbonū ſꝫ circūdatuꝫ calamītatibꝰ in vita ſuaaut matrem prauā. ſꝫ bn̄ fortunatā ī mūdo.Suꝑ hoc igit̉ anxia ⁊ orāti vidit ī viſu celūaꝑtum ⁊ ſanctos in magna gl̓ia. inter quos ⁊pr̄em aſpexit in magna leticia ⁊ gaudio. ⁊ exinde inclinās oculos vidit terrā aꝑtam ⁊ ī ꝓfundo terre maximū ignem in quo cruciabāt̉peccatores. vbi cum alijs vidit ⁊ mr̄em ſuammaximis cruciatibꝰ laborantē rugitū et eiulatum emittens ꝓpter īmenſitateꝫ penaꝝ. adquā iteꝝ ſupra aſpiciētē pater ait. Uide filiadiligenter ⁊ ꝯſidera que vidiſti. vt cognoſcascuius vitam debeas imitari. naꝫſi malos mores matris ſectata fueris ſecuꝫ ad īferna traheris. ſi autē monita mea ⁊ exempla mecumin eternū gaudebis. Quibus viſis edocta illarectam vitā tenuit. In. iiij. quoqꝫ dialogoꝝmulta exempla habent̉ de pena ⁊ gloria alterius vite. Confuſi ſūt gͦ omēs qui exacuerūtvt gladiuꝫ linguas ſuas ⁊ cōuicti de erroribꝰ

ſuis qui omnes defecerūt. Etſi qui adhuc remāſerūt errores omīno deficient vt iudeorū.De quibus p̄s. Gladius in labijs eorū .ſ. falſedoctrine occidētis qui eis aſſentiūt. Et quareetiā ꝑmittat deus eos in errore ꝑmanentesviuere aſſignat p̄s. ratōeꝫ dicens. paulopoſt.Ne occidas eos neqn̄ obliuiſcant̉ ppl̓i mei .ſ.qui fuerūt xp̄m occidentes duꝫ adhuc ꝑmaētgenus eorū. Sed diſꝑge illos .ſ. ꝑ mūdum nepoſſint nocere ꝓtector meus dn̄e. Demū concludit. Conuertent̉ ad veſꝑam .i. in fine mūdi. ⁊ famē patiēt̉ vt canes famē .ſ. v̓bi veritatis. Errores hereticoꝝ de tēpore in tempꝰ defecerūt. quos etiā ad tempꝰ ꝑmiſit deus ex fidelibꝰ ſurgere ad exercitiū fideliuꝫ doctoruꝫ.vt ſcripturas attētius ꝑſcrutarent̉ et veritatem inuenirent ⁊ ꝓbationē fidelium. vt dicitAugꝰ. xxiiij. q. iij. c. fi. Paganoꝝ vero opinioex toto pene defecit niſi ponāt̉ īter paganosſarraceni quibꝰ legeꝫ dedit Machometꝰ plenāerroribus ⁊ vitijs qui adhuc durant. Sed itaclare eſt falſa eoꝝ ꝑfidia vt ⁊ animalia brutaipſam deberent deteſtari ⁊ repudiare.¶ Capitulum octauum d̓ Superſtitionibusper modum predicatōnis.Diſti omnes obẜuantes vanitates ſuꝑuacue. p̄s. xxx.videtur hoc eſſe contra illd̓ Bap̄.xj. Diligis em̄ omīa q̄ ſūt ⁊ nihilodiſti eoꝝ que feciſti. Cum gͦ deus fecerit oēshomines ⁊ bonos ⁊ malos. ergo nulluꝫ odit.Sed ad hoc dicit Augꝰ in gloſa ordi. ꝙ aliudeſt quod facit deus in homine. aliud quod facit homo in ſe. facit em̄ deus in homine naturam: que qꝛ in ſe bona eſt nō odit. ſed diligitip̄am etiā in peccatore. Sꝫ quod facit homoeſt peccatū ⁊ hoc deus odit: nec tn̄ odit vt hōſicut nec turbat̉ vt homo. Nā homo iraſcit̉ ⁊odit cum quadā alteratōne ⁊ ſui īmutatōneDeus autē īmutabilis eſt: nec habet corpus.nec ſenſualitatē corꝑi annexā in qua oriunt̉ira ⁊ odiuꝫ ⁊ alie paſſiones. Dicit̉ autē iraſci⁊ odire ꝑ ſimilitudinē ⁊ effectuꝫ homīs iratiaut odientis. Qui em̄ obit aliquē nō vult eūvidere. ſed querit eum puniri. ⁊ ſic altiſſimusodio habet peccatoe̓s. vt dicit̉ Eccͣi. xij. quianon reſpicit eos ſua gracia ſed punit ⁊ exterminat. Et hoc modo intelligitur iſtud. Odiſtiomnes ⁊cͣ. Et exponit Ugo cardi. de obſeruātibus .i. nimis affectuoſe querētibus panitates .i. vanas diuitias ſuꝑflue ponentibus ineis finem ſuū. ⁊ de attendentibꝰ nimis ad ſubtilitates philoſophicas et iuridicas inutilit̓.⁊ de vtentibus ſuꝑſtitionibus que plene ſuntbanitatibus ⁊ fallacijs. Et iſtam tertiam expoſitionem ꝓſequendo .ſ. de obſeruancia ſuꝑſtitionum. tria in dicto verbo notantur.