TitulusQuodecimus

Et ratio eſt quia nō male ſentiūt de ſacramēto licꝫ eo male et ſacrilege vtant̉. Unde ſuntmagis ſortilegi ꝙͣ heretici. Et eodē mō de adorātibus demonem et ſacrificantibꝰ ei. quia ſihoc faciūt credētes diuinitatē eſſe in demonevel credentes ꝙ cultus latrie ſit ei exhibendꝰvel ꝙ oīno ex exhibitione talis cultꝰ aſſeqͣnt̉quod requirūt a diabolo. nō obſtāte dei ꝓhibitionē. tales eſſent heretici. Sed ſi hoc faciunt nō iſta ſentientes de demone: ſed vt aliqͦpacto cum demone ꝑ iſta facilius exequāturab ip̄o quod intēdunt. tales non ſunt heretici ex natura rei licet grauiter peccēt. Nō obſtat ꝙ ẜm iura ſimoniacus dr̄ hereticus. vt.j. q. j. Quiſqͥs ꝑ pecuniā. ⁊ tn̄ nō habet errorem ī intellectu. Nā ſimoniacus nō eſt hereticus ꝓprie ſed large dr̄ hereticus ꝓpter quādam ſimilitudinem. qꝛ exquo vendit vel emitſacra: ita agit ac ſi eſtimaret donū gratie pecunia poſſe poſſideri. ẜm Tho. Sed non hoceſtimādo ſicut cōiter accidit nō eſt hereticꝰ.quia nō hoc credit .ſ. donū gratie poſſe pecunia poſſideri: ſed bn̄ veꝝ eſſꝫ ſi hoc crederet.¶ Iteꝫ non obſtat quod dr̄ de hereticis. quicunqꝫ. ⁊. c. Accuſatus. li. vj. vbi dicit̉ ꝙ adorans hereticū eſt hereticꝰ. Sed grauius peccat qͥ adorat demonē ꝙͣ qui adorat hereticuꝫ.gͦ ⁊cͣ. Nam adorās hereticū eſt tūc hereticusſi adoret ip̄m credens eſſe adorādum. Si aūtadoret ip̄m ꝓpter aliquod cōmodū temporale ſine aliqͦ errore fidei ī ītellectu nō ē ꝓpe hereticus: ſed iuris fictōne vel p̄ſumptione ſeuſimilitudinarie. qꝛ agit ſicut male ſentiret d̓fide. ſicut ille quē adorat. ¶ Item ſi arguat̉ īꝯtrarium ſic. Qui iudicādus eſt vt hereticꝰvidetur eſſe hereticus quia iudiciū debet ſeqͥrei veritatem. Sed talis iudicandꝰ eſt vt hereticus. Nam eccleſia nō poteſt iudicare niſi de his que patēt. Occultorū em̄ cognitor eſtdeus ⁊ iudex. diſ. xxxiij. Grubeſcant. Sed eaque ſūt in intellectu nō poſſūt patere niſi exfactis extrīſecis viſis vel ꝓbatis. gͦ talis faciens talia eſt iudicandꝰ hereticus. Pretereaimpoſſibile videt̉ ꝙ aliquis faciat talia .ſ. cōculcādo corpus xp̄i ⁊ huiuſmōi. niſi male ſētiat de corꝑe xp̄i. ꝓbat̉ hoc. quia impoſſibileeſt malitiam eſſe ī volūtate quin ſit error inintellectu. Nā ẜm ph̓m omīs malus eſt ignorans ſeu errās. Cū gͦ talia facientes hebeantmaliciam ī voluntate. gͦ habēt et errorem inintellectū. ¶ Reſpōdet̉ ad iſta. Ad pͥmū. Duplex eſt iudiciū dei qui videt interiora hoīmequi nō poſſunt iudicare de interioribꝰ niſi ꝑexteriora. Aodo ille qui iudicat̉ vt hereticᵗiudicio d̓i eſt vere hereticꝰ ex natura rei. Deꝰem̄ nullum iudicat hereticuꝫ niſi habētē errorem fidei in ītellectu. Sed ille qui iudicat̉hereticus iuditō hominum non oportet ꝙ ſithereticus ex natura rei: ſed ꝙ fecerit tale fa-

ctū per qd̓ appareat male ſētire de fide. ⁊ perꝯn̄s iuris p̄ſumptōe hereticus reputat̉. Etſiq̄ratur ſi eccl̓ia ht̄ ſtatim iudicare tales quiſic adorāt demones vel baptizāt imagines:hereticos. ⁊ punire ſic̄ hereticos? ℟o. Iſtudmagis pertinet ad canoniſtas ꝙͣ theologos.Tn̄ prīo iudicio ſub correctione ſedis apl̓icedicēdū ꝙ nō ꝙͣtū eſt ex natura rei quicqd̓ ſitiuris p̄ſūptōne. Et rō pt̄ eſſe iſta. qꝛ qn̄cunqꝫaliqͥs effectus dependere pt̄ ex duplici cauſa.nūꝙͣ ex natura rei ex illo effectu pt̄ iudicarip̄ciſe altera cauſa. Cuꝫ igit̉ iſte effectꝰ qui eſtadorare demonē vl̓ baptizare imaginē pt̄ ꝓcedere ex duplici cauſa .ſ. vel credo demonemadorandū. ⁊ imaginem caꝑe ſacr̄alis effectꝰ.vel quia aliquo pacto facto cū demone tacito vel exp̄ſſo hoc facio vt facilius obtineamquod volo a demone in his q̄ non ſūt ſupͣ facultateꝫ ſuā. nō debeo ſtatim iudicare ex tali effectu p̄ciſe alterā cauſam .ſ. ꝙ hoc faciatmale ſentiēs de fide. Et id̓o qn̄ ꝯſtat de hmōieffectu. vlterius inqͥrēdū eſt de cauſa. etſi exerrore et ꝑuerſitate fidei hoc faciat iudicādꝰeſt hereti cus. Si ex alia cauſa. iudicandꝰ ſortilegus et viliſſimus peccator. Sꝫ dicēs. qūoeccleſia iudicabit aliquē hereticū ſi ex factoſtatim non pt̄ iudicare cū interiora videre n̄poſſit: ℟o. Pereticꝰ cognoſcitur ꝑ actus ⁊ diſtinctos habitus ꝑ diſtinctos actus. Sic̄ habitus fidei cognoſcit̉ ꝑ actum fidei qui ē credere ⁊ ꝯfiteri ea q̄ ſūt fidei. ⁊ habitus caſtitatis ꝑ caſte viuere. Sic eccleſia pōt̄ iudicarealiquē hereticū inquirendo ſi ht̄ actū diſcretēdi ſeu male ſentiendi de aliquo articulo fidei. Itē etiāſi aliquē inſtruxit publice vl̓ occulte de oppoſito articulorū fidei. ⁊ alijs modis. p̄ciſe tn̄ ex cauſa adoratōis demonis iudicare nō pt̄ ex natura rei eſſe hereticū aliquēniſi pͥus īueſtigata cauſa adoratōis ⁊ inuētoꝙ hoc fece̓it credēs aliqd̓ diuinū eē ī eo. al̓ ſihoc feciſſꝫ nō ꝓpter hoc ſꝫ vt pacto illo factocū demone aliquid ab eo ꝯſeq̄ret̉ ⁊ iudicaret̉hereticꝰ cū tn̄ ſit ſortilegꝰ. nō diſtīgueret̉ ſortilegiū ab hereſi cū tn̄ ſint diuerſe ſpēs pct̄orū. Nō gͦ ex natura rei talis iudicādꝰ ē he̓ticꝰ etſi iuris p̄ſūptōe ẜm gloſatores iuris iudicet̉. Poſſꝫ tn̄ eccl̓ia ſtatuere valde rōnabiliter ꝙ talia faciētes .ſ. adorātes demones velimagines baptizātes. et. hꝰ. et ſi nō hr̄ent errorē fidei ī intellectu vt heretici punirētur.vtꝝ at̄ hoc ſit ſtatutū ꝑ aliqͣ iura nouer̄t canoniſte. ¶ Ad ſcd̓m ℟o. ꝙ nō eſt impoſſibileꝙ aliqͥs ꝯculcet corpus xp̄i abſqꝫ hoc ꝙ maleſentiat vel peruerſitateꝫ fidei habeat de corpore xp̄i. gaīa pt̄ hoc facere ſciens ſe peccare⁊ credes firmiter ibi eſſe corpus xp̄i. ⁊ ꝓpterhoc vt placeat demoni. et faciliꝰ obtineat qd̓vult ab eo. Et licet omīs malus erret. nō tn̄errore intellectus qui eſt hereſis. ſed errans