Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
1104
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumSecūdum O

peccatū mortale qꝛ infidelitas. extͣ. de heret.c. j. Dubius in fide infidelis eſt. ſecus ſi aliqn̄vacillaret circa ea ſunt fidei modū tēptatōnis diſplicētia rōnis. qꝛ tūc veīale velnullū pct̄m ē. Et ſil̓r ſiqͥs crederet qͥlibꝫ inſua fide vt iudeꝰ. ſarracenus. hmōi ſaluaretur. dūmodo ſeruaret legeꝫ ſuā viueret ẜmrōnem naturaleꝫ. hoc em̄ eſt dubitare fideſua īmo credere xp̄o dicēti Mar̄. vlt. Quicrediderit baptizatꝰ fuerit ſaluus erit. Quip̓o credide̓it condemnabitur. Non em̄ qͥsſaluari pt̄ niſi ī fide catholice eccleſie. xxiiij.q. j. Quia ex ſola.Ad fidem ſuſcipiendaꝫᵐ. §. j.nullus iudeus vel gentilis debet cogi. ratio īẜm Tho. vbi ſupͣ. quia credere eſt volūtatis.Unde dr̄ diſ. xlv. De iudeis p̄cepit ſācta ſynodus nemini vim inferre ad credendū. Cuipult miſeretur deus. quē vult indurat.ergo inuiti ſūt ſaluādi ſed volentes. vt integͣſit forma iuſticie. ſicut ꝓprij arbitrij voluntate ſerpēti obediens perijt. ita vocāte ſegratia dei quiſqꝫ credēdo ꝓpria mentis ꝯuerſione ſaluat̉. diſ. xlv. He iudeis. Sꝫ ſuſceptāetiā metu tormētoꝝ mortis cogendus ē retinere. vt dicto. c. de iudeis. Et redeūt ad iubaiſmuꝫ etiam ſi infantes fuerint baptizativel mētu mortis ad baptiſmū adducti debetꝓcedi ꝯtra eos ſicut ꝯtra hereticos. Et ſil̓iterꝯtra taliū fautores. extͣ. de heret. Gōtra xp̄ianos. li. vj. Siqui tn̄ infideles cogerēt̉ abſoluta coactione violentiaꝫ. non ſuſciꝑent ſacramētum. vnde nec eſſent cogēdi ad retinēdum exquo ſuſceperūt. ſecus de coactōneꝯditionali vt dictum eſt. Debēt vero iudeialij infideles adduci ad fidem rōnibus ꝑſuaſibilibꝰ autoritatibꝰ oſtendēdo ex eoꝝ libriseoꝝ errorem dulcibꝰ modis. vt dicit Gregdiſ. xlv. Qui ſincera. Poſſūt etiam ad fidemadduci ẜm Vil. ꝓmiſſis et muneribꝰ quidem factis fide ſuſcipienda. quia hoc eſſetſimonia. ſed ad captandū beniuolentiam. etexcludendū ab eis timorē inopie huiuſmōij. q. ij. pio. Poſſunt etiam adduci ad fideꝫẜm Ray. grauiorem exactionem pēſionuꝫab eis. ī principio tn̄ locationis pꝰ. xxiij.q. iiij. Debꝫ. Item nota poſſeſſiones aliabona mobilia vel immobilia iudeoꝝ vl̓ aliorum infideliū ad fidem ꝯuerſoꝝ debēt auferri ab eis. niſi ſint vſuraria. vl̓ de vſuris ēpta obnoxia reſtitutioni. extͣ. eo. De iudeis.Uſuraria at̄ eorū debēt reſtitui eis a quibusextorte ſunt vſure. vel eoꝝ heredibꝰ. ſiinueniūtur poterūt ip̄is ad fideꝫ cōuerſisep̄m tanꝙͣ pauꝑibus diſpenſari. Ray. et hocin totū vel in ꝑtem ẜm qͣntitateꝫ ip̄oꝝ bonorum. qualitatem conuerſoꝝ plus vel minꝰindigentiū. extͣ de vſuris tu. Si autem inuitis parētibꝰ tales baptizati eſſent. videt̉

Tſint. cogenbi ad ſeruandū fidem receptam inbaptiſmo. Vil. etiam dicit licꝫ nutricibus occulte baptizare ꝑuulos iudeorū. ſed ſiin articulo mortis hoc facerēt credit nonpeccarent ⁊cͣ.De diſputādo de fide .§. ij.cum infidelibus dicit Tho. ſcd̓a ſecunde. q. x. in huiuſmōi diſputatione ſūt duo conſidrāda. Unum ex ꝑte diſputātis. quia ſi diſputat tanꝙͣ de fide dubius volēs exꝑiri rōem veritatem. tūc peccat ꝓculdubio tanꝙͣ infidelis. Si at̄ diſputat ad ꝯfutandū erroretvel cauſa exercitij laudabile eſt. Aliud ēſiderādum ex ꝑte audientiū. quia aut ſūt inſtructi in fide firmi. tūc nullum ꝑiculuꝫ⁊diſputare coraꝫ eis. Aut ſūt ſimplices ī fide titubantes. tūc diſtinguendum eſt. quiaſi ſolicitātur ab infidelibꝰ nitentibꝰ in eis fidem corrumꝑe tūc neceſſe eſt publice diſputare. dūmodo inueniantur aliqui ad hoc idonei hoc em̄ ſimplices in fide firmabūtur. ettolletur infidelibꝰ decipiendi facultas. Si v̓o ſūt ſolicitati. tūc ꝑiculoſū eſt corā eis diſputare de fide. quoꝝ fides .ſ. ſimpliciū ex hocreddit̉ firmior nihil aduerſum audierūt.Et ideo non expedit eis vt audiant verba infidelium diſputantiū ꝯtra fideꝫ. hec Tho. Etſic intelligendū eſt illud Gelaſij. xxiiij. q. iij.Cum qͥbꝰ. vbi dr̄. Eanonū mgr̄is atqꝫ cuſtodibus noſtris nullū fas eſt inire certamē cihomībus cōditionis aliene. Ubi glo. hereticis non eſt diſputanduꝫ nec aliqͦ de fideC. de ſum. trini. l. Nemo. Sed ad hoc poteſtdiſputari cum eis vt ꝯuincant̉. vt in dubium reuocēt fidem nr̄aꝫ. Prohibētur auteꝫomēs laici diſputare de fide occulte vl̓ publice. extͣ de hereticis. Quicūqꝫ. li. vj.De conuerſatione fi­ .§. iij.delium cum infidelibus qūo ſit ꝓhibitū. Nota prīo hereticis ꝓhibita eſt etiā locutūfidelibꝰ hoc qꝛ excōicati ſūt. extͣ here. Excōmūicamꝰ.. xj. q. iij. excoīcato. Sed cialijs infidelibꝰ vt iudeis ſarracenis ēhibita locutio. ſed nimia familiaritas ꝯuerſatio. Un̄. xxviij. q. j. dicit̉. Omnes deincepsclerici ſiue laici iudeoꝝ conuiuia vitent. neceos qͥſꝙͣ ad ꝯuiuiū excipiat. qꝛ apud xp̄ianos cōibꝰ cibis vtāt̉. indignū atꝫ ſacrilegum eſt eoꝝ cibos a xp̄ianis ſumi. ea que(apl̓o ꝑmittente) nos ſumimꝰ ab illis iudicetur immūda. ac ſi inferiores incipiāt xp̄iani ꝙͣ iudei: ſi vtamur cibis eoꝝ. et ip̄i nr̄o.ꝯtemnant. Et dicit ibi glo. idē ē de gētilibꝰvt ſarracenis. qꝛ ip̄i hodie iaꝫ cibos diſcernūt. lꝫ cōtineāt̉ verb̓ edicti. vt. xj. q. iij.Ad mēſam. ꝯtinētur tn̄ in alijs. vt. ff. de petihere. l. Itē veni. Ita ſic. ij. q. j. Multi. Et aſſignat ibi glo. rationem qͣre eſt ꝓhibitum