TitulusOuodecimus

Et hoc ẜm naturaꝫ poſſibile eſt. Aīa em̄ vehemēter affecta īmutat oculū. oculꝰ īmutatꝰīmutat aerē. aer at̄ īmutat tenerā carnē pueri et ſic ledit vt cibū euomat. pͥmū ī faciētemortale eſt. ī paciente nullū. ſcd̓m in agentepct̄m nō eſt exqͦ naturale eſt niſi ſtudioſe fieret ad nocēdū. Nō tn̄ faciēda eſt aliqͣ incantatio vel ſuꝑſtitio ad hoc remouēdū. vt faciunt mulieres ⁊ frequēter De illis vero clericis qui altaria induūt lugubribꝰ veſtibꝰ vl̓ꝯſueta lumīaria extingūt. ⁊ hmōi ſi facianthoc ad imp̄candū alicui malū ꝓpter pͥuatuꝫodium: mortaliter peccāt. Et ſil̓r ſi dicūt veldice̓ faciūt miſſā de requieꝫ ꝓ ꝑſona viua vtmoriat̉. Sed ſi fiant ad huīliatōem prius dicta .ſ. veſtire altaria veſtibꝰ lugubribus veletiā expoliare. non eſt ꝓhibitum. xxvj. q. v.Quicūqꝫ. De ſacrificātibꝰ deo nūmoꝝ .ſ. māmona vt diuites fiant. Et de facientibꝰ ſortilegia aqͣ baptiſmi. vel oleo ſct̄o. vl̓ criſmate.dicit Vil. ꝙ talia ſūt enormia ꝓpter idolatriam ⁊ ꝑ enormē ſuꝑſtitōnem nō tn̄ p̄ciſe dicēdū eſt eis ꝙ al̓ non ſit eis ſalus ſi peniteant.ſed abſoluendi ſūt. Eſt tn̄ hic caſus epālis. ⁊ẜm quoſdaꝫ incurrit̉ irregularitas etiā ſi occultū ſit. Et idē videt̉ dicēdū de illis qui tradūt ſe diabolo vel ex deſꝑatione vel vt aliqͦdobtineāt ab eo etiam ſi inſtrumētū facerent.ſicut legit̉ de quibuſdā. De imaginibꝰ aſtronomicis dicit Tho. vbi ſupͣ. ꝙ habēt effectūnon a corporibꝰ celeſtibus ſed a diabolo. qͥaneceſſe eſt ibi ſcribi quoſdam caracteres quinaturaliter ad nihil oꝑantur.¶ Capitulū ſcd̓m de triplici Infidelitate.E infidelitate nūc agēduꝫ. Ꝙ infidelitas ſit pct̄m ſic ꝓbat̉. quia virtuti ꝯͣriat̉ vitiū: ſedIfides eſt virtꝰ. gͦ infidelitas eſt vitium que ei ꝯtrariat̉. Sꝫ ꝓ huius declaration dicit b. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. x. ꝙ infibelitaspt̄ accipi dupliciter. Uno modo ẜm purā negationem vt .ſ. dicat̉ infidelis ſolū ex hoc.nō habet fidem. Et ẜm hoc infidelitas nō ht̄rōnem pct̄i ſicut ī illis qui nil audierūt de fide. ſed magis hꝫ rōnem pene. qꝛ .ſ. talis ignorantia diuinoꝝ ex peccato pͥmi parētis cōſecuta eſt. Qui aūt ſic ſūt infideles damnāturquidem ẜm illud. Qui non crediderit: ꝯdemnabitur Mar̄. vlt. Damnant̉ aūt tales ꝓpteralia pct̄a que ſine fide remitti nō pn̄t. nō aūtdamnāt̉ ꝓpter pct̄m infidelitatis. Un̄ Aug.tractās illud quod ait xp̄c. Si non veniſſem⁊ locutꝰ eis nō fuiſſem pct̄m nō haberēt. dic̄ꝙ loquit̉ d̓ pct̄o quo nō crediderūt ī xp̄m .ſ.infidelitatis. Tamē (vt dicūt doc) pie credēdum eſt ꝙ ſiquis ī loco eēt vbi nil audiſſꝫ vl̓audire poſſet de fide. ſi ẜm rōnē naturalē vi-

ueret ⁊ non implicaret ſe alijs vitijs. deus eūnō deſereret. ſed aliquo mō euꝫ illuminaretꝑ ſe vel ꝑ aliquem ad credendū. Cui em̄ vultdeus miſeretur. ⁊ quē vult indurat. Nō ergoinuiti ſūt ſaluādi ſed volentes. Sicut homoꝓprij arbitrij voluntate ſerpenti obediēs perijt. ita vocāte ſe gratia dei quiſqꝫ ꝓprie mentis ꝯuerſiōe ſaluat̉. diſ. xlv. De iudeis. Secūdo modo accipi pt̄ infibelitas ẜm ꝯͣrietatēad fidē. quia .ſ. aliquis repugnat auditui fidei vel ꝯtemnit eam. ẜm illud ÿſa. liij. Domine quis credidit auditui noſtro? Et in hoc ꝓprie ꝑficitur ratio infidelitatis. ⁊ ẜm hoc eſtinfidelitas ſpāle peccatū. Nec eſt ꝯͣ hoc qd̓ dicit Damaſcenꝰ .ſ. ꝙ pct̄m eſt ꝯͣ naturā. cū habere fidem nō ſit ī natura humana quia ſupͣrōeꝫ eſt ꝑ dei infuſionē. qꝛ ꝙͣuis hoc ſit. tn̄ vtidem Tho. dicit. ī natura humana eſt vt nōrepugnet diuino inſtinctui ⁊ exterioris veritatis p̄dicatōi. Sic .n. īfidelitas ē ꝯͣ naturā.Orit̉ aūt infidelitas ex pct̄o ſuꝑbie. Ex ſuꝑbia em̄ ꝓcedit ꝙ homo nō vult ſubijce̓ intellectum ſuum regulis fidei ⁊ ſano intellectuipatrū. Poſſet etiaꝫ dici ꝙ ſicut virtutes theologice nō reducūt̉ ad cardinales. ſꝫ ſūt p̄ores eis. Ita ⁊ vitia oppoſita virtutibus theologicis non reducūt̉ ad vitia capitalia. ſicutoppoſita vitia cardinalibꝰ virtutibꝰ. b Tho.vbi ſupͣ. Eſt autem hoc vitium in intellectu:ſicut ī ꝓximo ſubiecto. in voluntate vero ſicut ī primo motiuo .ſ. ad diſſentiendū ab hique ſūt fidei. Eſt aūt triplex infidelitas .ſ. paganoꝝ. iudeorum. ⁊ hereticorum. Et paganineutrum teſtamentum recipiūt niſi quia ſamaritani tm̄. v. libros Moyſi. Sarraceni aliquas ceremonias legis. Iudei vetus teſtamētum ꝙͣtum ad corticeꝫ. Heretici vtrūqꝫ teſtamētum cōiter recipiūt ſꝫ falſe exponūt. It̄nota ẜm Tho. ibidem ꝙ ꝙͣuis opera infidelium que ſūt de genere bonoꝝ vt ieiunia. elēoſine ⁊ huiuſmōi. nō ſint eis meritoriā ꝓpterinfidelitatem q̄ eſt grauiſſimum peccatoꝝ. tn̄qꝛ pct̄m non corrumpit totū bonū nature. ſꝫremanet ī eis lumen naturale. ideo nō omīsactus eoꝝ eſt mortale pct̄m. ſꝫ actus ꝓcedenſex ip̄a infidelitate vel relatus ad ip̄am etiaꝫſi ſit de genere bonoꝝ. puta ſarracenus ieiunat vt ſeruat legē Machamēti de ieiunio mādantem. iudeus celebrat ſuas feſtiuitates. ethmōi. in his eſt mortale. Et de his intelligitur illud dictum Auguſti. Omnis infideliuꝫvita peccatum eſt. xxviij. q. j. §. ij. Sed ieiunando ob caſtitatem ſeruandam ⁊ alia faciendo ex dictamīe rōnis naturalis nō peccat.dicendo verbum ocioſū ex ſe non niſi venialiter peccat. ¶ Item nota ꝙ dubitare de aliqͦeoꝝ que ſūt fidei ex deliberatōe rōis. quia .ſpult dubitare nō magis declinans ad vnamꝑtem ꝙͣ ad alteram qd̓ eſt ꝓprie dubitare. eſt