CapitulumSecundum
cōſuetudo daret. Archiep̄us inqͣtū hmōi nipt̄ vl̓ hꝫ ī ſubditis ſuffragāeoꝝ ſuoꝝ lꝫ ip̄ospoſſit abſolue̓ viſitādo. Nō .n. ſeqͥt̉. pt̄ abſolue̓ a voti fractōe. gͦ ⁊ diſpēſare. vr̄ tn̄ ꝙ ſic̄ piabſolue̓a ſnīa ep̄i lꝫ n̄ d̓beat ſꝫ ad eū r̄mitte̓ita ⁊ diſpēſare. et ꝙ cū ſuffraganeis ſuis poſſit diſpēſare cū ſint ſb̓diti. ꝙͣuis ꝯfeſſores abeis ⁊ ab abbatibꝰ electi poſſint cū eis diſpēſare ſic̄ ⁊ abſolue̓ a caſibꝰ etiā ep̄is reſeruatis.Itē pn̄iarij qͦrūcūqꝫ n̄ hn̄t pt̄atē diſpēſādi niſi īqͣtū ꝯmittit̉ eis ſpālit̉. Nā pt̄as diſpēſādireſpicit iuriſdictōeꝫ. Un̄ pt̄ ꝯmitti hoī īferioris ordinis. Sꝫ vtꝝ an nō ſacerdos poſſit diſpēſare ī potis ſuo vl̓ alieno iure. vl̓ diſpēſatōeꝫ ꝯmitte̓ dubiū ē. Sūmꝰ at̄ pn̄iariꝰ diſpēſat ī poto r̄ligiōis cōmutādo vnā r̄ligiōeꝫ inaliā ſic̄ pꝫ ī lr̄is qͣs apoſtate ab eis d̓fer̄t. Papa at̄ p̄t diſpēſare ī oī voto volūtario ſīplici⁊ ſolēni tꝑali ⁊ ꝑpetuo ⁊ cū oī hoīe. Et de voto ſolēni ꝑ ſacri ordīs ſuſceptōeꝫ pꝫ. qꝛ caſtitas illi ē anexa ex ſtatuto eccl̓ie etiā ꝑticl̓ari.puta oriētal̓ qꝛ greci etiā in ſacerdoto ꝯiugiovtūt̉. Papa at̄ diſpēſare pt̄ in ſtatuto cōcilivl̓is. De voto ſolēni ꝑ ꝓfeſſionē etiaꝫ pt̄ qꝛ lꝫpapa n̄ poſſit face̓ ꝙ ꝓfeſſus n̄ fuerit ꝓfeſſuspt̄ tn̄ face̓ ꝙ n̄ ſit obligatꝰ religiōi ⁊ ad votūreligionis. qꝛ in oī voto ītelligit̉ excepta auctoritate pape. hec Pe. d̓ pal̓. vbi ſupͣ. Idē tenet Ricar. ī. iiij. ⁊ Tho. ī. iiij. ⁊ Io. neapol̓. inqͦlibꝫ. ⁊ Ugo cardi. Inno. ⁊ Hoſti. ⁊ ꝯmūit̉ canoniſte .ſ. ꝙ papa pt̄ diſpenſare in voto ſolēni r̄ligiōis n̄ qͥdē tm̄ vt ſit r̄ligioſus ⁊ n̄ ẜuetvota ſꝫ de religioſo pt̄ face̓ laicū ex magͣ cāvrgēte. Sꝫ ip̄e Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxviij. ar.xj. tenꝫ ꝯͣriū .ſ. ꝙ n̄ poſſit cū tali diſpēſare. IdēAl. Primū ꝯmūiꝰ tenet̉. Et Io. ī ſū. ꝯfeſ. dīcſe vidiſſe hoc factū a papa cū aliqͦ. Dīc etiaꝫRicar. ꝙ oē votū qd̓ ē de hijs q̄ ſt̄ ſuꝑerogatōnis diſpēſabile ē. qꝛ diſpēſatōis ī qͦlibꝫ tali voto pt̄ inueniri rōnabil̓ cā .ſ. ꝓfectus maiorisboni. vl̓ vitatō mali. ſiue ꝑ cōꝑatōem ad rempublicaꝫ ſiue ꝑ ꝯꝑatōem ad vouentē. Reformatō .n. pacis int̓ regͣ maiꝰ bonū ē ꝯmūitatiꝙͣ ꝯtinētia vniꝰ ꝑſone. In tl̓i .n. caſu ſi ꝑſonaq̄ ꝯtinētiā vouerat nubat ꝑ ob̓iam dn̄i papeſua ob̓ia magis meritoria ē ſibi ꝙͣ cōtinē ꝙͣtūad pͥmū ſub̓ale. Uitatō .n. ꝯmūis mali vt vitatio diſcordie int̓ regͣ q̄ ſūt in pace. ⁊ vitatōprobabilis trāſgreſſionis poti ſi probabilitasſit vehemēs pt̄ eſſe rōnabilis cā diſpenſandiin qͦcūqꝫ ſuꝑerogatōnis voto. Aliter .n. nonvideo quō obligatō pro caſtitate facta qn̄qꝫꝯͣ caſtitatē nō militaret. Etſi dicis ꝙ hoc nōeēt ꝑ ſe ſꝫ ꝑ accidēs .ſ. ꝓpter īfirmitatē ꝑſone.hoc n̄ obſtat. Recta .n. rō dictare vr̄ aliquemeſſe loco dei in eccl̓ia qui ꝑiculis cōmūitatuꝫ⁊ ꝑſonaꝝ penſatis īfirmitatibꝰ. vtilitatibꝰ etdānis poſſit rōnabilit̉ obuiare. Et dico ratōnabiliter. qꝛ vbi non ē diſpenſandi ratōnabil̓
cā ſi diſpenſaret̉ nō eēt diſpenſatō ſꝫ diſſipatio ẜm Pern̄. iij. de ꝯſide. ad Eugeniū papā.Dicit iterum ꝙ ꝙͣuis manente obligatōne deiur̄ nature ſit ſolue̓: tn̄ ip̄a obligatō non fuitde iure nature abſolute ſed ſub hac cōditōneſ. qͦuſqꝫ ꝑ ſuꝑiorem ex cauſa rōnabili fueritrelaxata. Naturale .n. iudiciuꝫ rōis dictat ꝙꝑ aliquē ſuꝑiorē poſſit tal̓ obligatō relaxariex rōnabili cā. Circa hāc materiā .ſ. d̓ diſpenſatōe potoꝝ dīc. b Tho. ī. iiij. diſ. xxxviij. ꝙ diuerſe ſūt opinionēs. Quidā .n. dicūt ꝙ quodlibet potuꝫ pt̄ ꝑ p̄latos eccl̓ie diſpenſatōnemhr̄e ꝓ libito p̄lati. qꝛ vt dicūt. in qͦlibet dotoītelligit̉ ꝯditonal̓r volūtas p̄lati ſuꝑioris .ſ.pape ad cuiꝰ diſpēſatōem ꝑtinent actus oīmſubditoꝝ. ⁊ ſic cū voluerit ille ſummꝰ prelatꝰrelaxare pt̄ vt nō teneat̉. Sꝫ hoc n̄ vr̄ bn̄ dictū. qꝛ q̄dā ſūt ī qͥbꝰ ē hō ita liber ſui ꝙ etiamꝯͣ p̄ceptū pape p̄t illa facere. ſicut ꝯtinere etalia ſimilia. vn̄ abſolute ſine cōditone voluntatis alicuiꝰ p̄lati pt̄ talia voue̓. Alij dixer̄tꝙ nulluꝫ votum recipit diſpenſatōnem ẜm ꝙdiſpēſatō ē iuris relaxatō. ſed ſolū ẜm ꝙ ē iuris declaratō. qꝛ papa pt̄ declarare hoc ius.qd̓ fit qn̄ r̄cōpēſatō fit maioris boni. ⁊ tūc pt̄dimitti minꝰ bonuꝫ ad qd̓ qͥs obligauit ſe. Sꝫhoc etiā n̄ vr̄ veꝝ. qꝛ declarare ius n̄ ē ius nouū facere ſed illud qd̓ erat ī iure maīfeſtare.Un̄ ẜm hoc nūqͣ ꝑ diſpēſatōeꝫ poti fieret vtnō ſit ꝯͣ ius qd̓ erat pͥus ꝯͣ ius ſed ſoluꝫ qd̓ videbat̉ eē ꝯͣ ius ⁊ nō erat. Et ideo alit̓ dicendūſ. ꝙ in voto diſpēſari pt̄. etiā ẜm ꝙ diſpenſatōē iuris relaxatō ex aliqͣ legitima cā. Quia npotū de illicito eē nō p̄t̄. nō aūt licet ſubtrahere alicui qd̓ ei debet̉. iō ꝑ potū alicuius n̄ pt̄fieri p̄iuditiū ſuo p̄lato qͦn debeat eius mandatis parere cum fuerit opportunum. Un̄ ſip̄latus videat expedire ex aliqͣ cā rōnabili vl̓ꝓpt̓ ip̄m qͣ vouit vl̓ ꝓpt̓ alios ꝙ votū n̄ ſeruetpt̄ eū ab obẜuatōne voti deo obligare qui al̓de iure erat obligatus. Nec ex hoc dici pt̄ papā diſpēſare ꝯͣ ius dīnū vl̓ naturale. nā obẜuare potū tūc ē de lege naturali vel dīna cuꝫdurat obligatō voti. ceſſante at̄ tali obligatōne obſeruatō nō ē de iure naturali vl̓ dīno. q̄obligatō ceſſat ꝑ diſpēſatōeꝫ legitimā vel cōmutatōeꝫ aut irritatōeꝫ. Nec etiā ex hoc mēdaciū īcurrit ꝙ potū n̄ ẜuat diſpēſatus quiahō de futuris dꝫ hr̄e pias ꝯditōnes adiūctasexplicite vl̓ īplicite vt ptꝫ Iaco. v. De votoꝯtinētie dicūt aliqͥ ꝙ nullꝰ pt̄ diſpēſare in eoꝓpt̓ diuerſas rōes a diuerẜ aſſigͣtas. Dicūtn. aliqͥ hoc accidere qꝛ votū ꝯtinentie non pt̄p̄termitti niſi ad ꝯͣriuꝫ dilabendo. quod nūꝙͣlicet. Alij dicūt hoc ꝯtingere eo ꝙ potū continentie non recipit recōpenſatōem melioriseo ꝙ nō ē digna ponderatō aīe ꝯtinētis vt dr̄Eccͣi. xxvj. Ul̓ iō qꝛ ꝑ ꝯtinentiā homo de domeſtico inimico triūphū capit ẜm quoſdaꝫ.