Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
1094
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumSecundum

cōſuetudo daret. Archiep̄us inqͣtū hmōi nipt̄ vl̓ hꝫ ī ſubditis ſuffragāeoꝝ ſuoꝝ lꝫ ip̄ospoſſit abſolue̓ viſitādo. .n. ſeqͥt̉. pt̄ abſolue̓ a voti fractōe. diſpēſare. vr̄ tn̄ ſic̄ piabſolue̓a ſnīa ep̄i lꝫ d̓beat ſꝫ ad r̄mitte̓ita diſpēſare. et ſuffraganeis ſuis poſſit diſpēſare ſint ſb̓diti. ꝙͣuis ꝯfeſſores abeis ab abbatibꝰ electi poſſint eis diſpēſare ſic̄ abſolue̓ a caſibꝰ etiā ep̄is reſeruatis.Itē pn̄iarij qͦrūcūqꝫ hn̄t pt̄atē diſpēſādi niſi īqͣtū ꝯmittit̉ eis ſpālit̉. pt̄as diſpēſādireſpicit iuriſdictōeꝫ. Un̄ pt̄ ꝯmitti hoī īferioris ordinis. Sꝫ vtꝝ an ſacerdos poſſit diſpēſare ī potis ſuo vl̓ alieno iure. vl̓ diſpēſatōeꝫ ꝯmitte̓ dubiū ē. Sūmꝰ at̄ pn̄iariꝰ diſpēſat ī poto r̄ligiōis cōmutādo vnā r̄ligiōeꝫ inaliā ſic̄ pꝫ ī lr̄is qͣs apoſtate ab eis d̓fer̄t. Papa at̄ p̄t diſpēſare ī voto volūtario ſīplici ſolēni tꝑali ꝑpetuo hoīe. Et de voto ſolēni ſacri ordīs ſuſceptōeꝫ pꝫ. qꝛ caſtitas illi ē anexa ex ſtatuto eccl̓ie etiā ꝑticl̓ari.puta oriētal̓ qꝛ greci etiā in ſacerdoto ꝯiugiovtūt̉. Papa at̄ diſpēſare pt̄ in ſtatuto cōcilivl̓is. De voto ſolēni ꝓfeſſionē etiaꝫ pt̄ qꝛ lꝫpapa poſſit face̓ ꝓfeſſus fuerit ꝓfeſſuspt̄ tn̄ face̓ ſit obligatꝰ religiōi ad votūreligionis. qꝛ in voto ītelligit̉ excepta auctoritate pape. hec Pe. pal̓. vbi ſupͣ. Idē tenet Ricar. ī. iiij. Tho. ī. iiij. Io. neapol̓. inqͦlibꝫ. Ugo cardi. Inno. Hoſti. ꝯmūit̉ canoniſte .ſ. papa pt̄ diſpenſare in voto ſolēni r̄ligiōis qͥdē tm̄ vt ſit r̄ligioſus ẜuetvota ſꝫ de religioſo pt̄ face̓ laicū ex magͣvrgēte. Sꝫ ip̄e Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxviij. ar.xj. tenꝫ ꝯͣriū .ſ. poſſit tali diſpēſare. IdēAl. Primū ꝯmūiꝰ tenet̉. Et Io. ī ſū. ꝯfeſ. dīcſe vidiſſe hoc factū a papa aliqͦ. Dīc etiaꝫRicar. votū qd̓ ē de hijs ſt̄ ſuꝑerogatōnis diſpēſabile ē. qꝛ diſpēſatōis ī qͦlibꝫ tali voto pt̄ inueniri rōnabil̓ .ſ. ꝓfectus maiorisboni. vl̓ vitatō mali. ſiue cōꝑatōem ad rempublicaꝫ ſiue ꝯꝑatōem ad vouentē. Reformatō .n. pacis int̓ regͣ maiꝰ bonū ē ꝯmūitatiꝙͣ ꝯtinētia vniꝰ ꝑſone. In tl̓i .n. caſu ſi ꝑſona ꝯtinētiā vouerat nubat ob̓iam dn̄i papeſua ob̓ia magis meritoria ē ſibi ꝙͣ cōtinē ꝙͣtūad pͥmū ſub̓ale. Uitatō .n. ꝯmūis mali vt vitatio diſcordie int̓ regͣ ſūt in pace. vitatōprobabilis trāſgreſſionis poti ſi probabilitasſit vehemēs pt̄ eſſe rōnabilis diſpenſandiin qͦcūqꝫ ſuꝑerogatōnis voto. Aliter .n. nonvideo quō obligatō pro caſtitate facta qn̄qꝫꝯͣ caſtitatē militaret. Etſi dicis hoceēt ſe ſꝫ accidēs .ſ. ꝓpter īfirmitatē ꝑſone.hoc obſtat. Recta .n. dictare vr̄ aliquemeſſe loco dei in eccl̓ia qui ꝑiculis cōmūitatuꝫ ꝑſonaꝝ penſatis īfirmitatibꝰ. vtilitatibꝰ etdānis poſſit rōnabilit̉ obuiare. Et dico ratōnabiliter. qꝛ vbi non ē diſpenſandi ratōnabil̓

ſi diſpenſaret̉ eēt diſpenſatō ſꝫ diſſipatio ẜm Pern̄. iij. de ꝯſide. ad Eugeniū papā.Dicit iterum ꝙͣuis manente obligatōne deiur̄ nature ſit ſolue̓: tn̄ ip̄a obligatō non fuitde iure nature abſolute ſed ſub hac cōditōneſ. qͦuſqꝫ ſuꝑiorem ex cauſa rōnabili fueritrelaxata. Naturale .n. iudiciuꝫ rōis dictat aliquē ſuꝑiorē poſſit tal̓ obligatō relaxariex rōnabili. Circa hāc materiā .ſ. diſpenſatōe potoꝝ dīc. b Tho. ī. iiij. diſ. xxxviij. diuerſe ſūt opinionēs. Quidā .n. dicūt quodlibet potuꝫ pt̄ p̄latos eccl̓ie diſpenſatōnemhr̄e libito p̄lati. qꝛ vt dicūt. in qͦlibet dotoītelligit̉ ꝯditonal̓r volūtas p̄lati ſuꝑioris .ſ.pape ad cuiꝰ diſpēſatōem ꝑtinent actus oīmſubditoꝝ. ſic voluerit ille ſummꝰ prelatꝰrelaxare pt̄ vt teneat̉. Sꝫ hoc vr̄ bn̄ dictū. qꝛ q̄dā ſūt ī qͥbꝰ ē ita liber ſui etiamꝯͣ p̄ceptū pape p̄t illa facere. ſicut ꝯtinere etalia ſimilia. vn̄ abſolute ſine cōditone voluntatis alicuiꝰ p̄lati pt̄ talia voue̓. Alij dixer̄t nulluꝫ votum recipit diſpenſatōnem ẜmdiſpēſatō ē iuris relaxatō. ſed ſolū ẜm ē iuris declaratō. qꝛ papa pt̄ declarare hoc ius.qd̓ fit qn̄ r̄cōpēſatō fit maioris boni. tūc pt̄dimitti minꝰ bonuꝫ ad qd̓ qͥs obligauit ſe. Sꝫhoc etiā vr̄ veꝝ. qꝛ declarare ius ē ius no facere ſed illud qd̓ erat ī iure maīfeſtare.Un̄ ẜm hoc nūqͣ diſpēſatōeꝫ poti fieret vt ſit ꝯͣ ius qd̓ erat pͥus ꝯͣ ius ſed ſoluꝫ qd̓ videbat̉ ꝯͣ ius erat. Et ideo alit̓ dicendūſ. in voto diſpēſari pt̄. etiā ẜm diſpenſatōē iuris relaxatō ex aliqͣ legitima. Quia npotū de illicito p̄t̄. aūt licet ſubtrahere alicui qd̓ ei debet̉. potū alicuius pt̄fieri p̄iuditiū ſuo p̄lato qͦn debeat eius mandatis parere cum fuerit opportunum. Un̄ ſip̄latus videat expedire ex aliqͣ rōnabili vl̓ꝓpt̓ ip̄m vouit vl̓ ꝓpt̓ alios votū ſeruetpt̄ ab obẜuatōne voti deo obligare qui al̓de iure erat obligatus. Nec ex hoc dici pt̄ pa diſpēſare ꝯͣ ius dīnū vl̓ naturale. obẜuare potū tūc ē de lege naturali vel dīna cuꝫdurat obligatō voti. ceſſante at̄ tali obligatōne obſeruatō ē de iure naturali vl̓ dīno.obligatō ceſſat diſpēſatōeꝫ legitimā velmutatōeꝫ aut irritatōeꝫ. Nec etiā ex hocdaciū īcurrit potū ẜuat diſpēſatus quia de futuris dꝫ hr̄e pias ꝯditōnes adiūctasexplicite vl̓ īplicite vt ptꝫ Iaco. v. De votoꝯtinētie dicūt aliqͥ nullꝰ pt̄ diſpēſare in eoꝓpt̓ diuerſas rōes a diuerẜ aſſigͣtas. Dicūtn. aliqͥ hoc accidere qꝛ votū ꝯtinentie non pt̄p̄termitti niſi ad ꝯͣriuꝫ dilabendo. quod nūꝙͣlicet. Alij dicūt hoc ꝯtingere eo potū continentie non recipit recōpenſatōem melioriseo ē digna ponderatō aīe ꝯtinētis vt dr̄Eccͣi. xxvj. Ul̓ qꝛ ꝯtinentiā homo de domeſtico inimico triūphū capit ẜm quoſdaꝫ.