Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
1095
Einzelbild herunterladen
 

TitulusVndecimus

vel qꝛ religionē ꝑfecte ꝯformat̉ xp̄o. vn̄in voto ꝯtinētie alijs eēntialibꝰ votis religionis pt̄ diſpēſari ẜm qͦſdā. Sꝫ hoc etiāpr̄ ſufficienter dictū. qꝛ bonū cōmūe ē multomeliꝰ ꝙͣ bonū priuatū. Et ideo vt alij dicūtbabiliꝰ ſi cōmūīs vtilitas totiꝰ eccl̓ie aut vniꝰregni vl̓ ꝓuintie expoſceret: poſſet cōueniēt̓ in voto ꝯtinētie ī voto religionis diſpēſari ꝙͣtūcūqꝫ eēt ſolennizatū. .n. per votumpt̄ ſe deo obligare ab eo in alteri tenetur vtdictū ē. vn̄ tal̓ poſſet neceſſitas īmine̓ poſſꝫalicui iuſte ꝓhiberi ne voueret. Et neceſſitate manēte p̄t etiā in voto diſpenſari fct̄o.Periculū aūt mortis corꝑalis vt dr̄ imminere ex quibuſdaꝫ infirmitatibꝰ qͥbꝰ remediat̉ cōitū ẜm medicinā ē ſufficiens vt invoto cōtinentie diſpēſet̉: nec peccat talis vouendo ꝯtinentiā exponēs ſe ꝑiculo ꝓpt̓ deū etbonū v̓tutis. Itē nota ẜm Ricar. orbi. mino.ī. iiij. diſ. xxxviij. votū de nūꝙͣ petēdo diſpēſatōnē a dn̄o papa ī aliqͦ voto ē ſpāliter obligatoriū. ē. qꝛ materia voti n̄ſolū debetnecͣria ſedētiā vtilis ad ſalutē. Quedā .n. etſiſint licita. non tn̄ expediūt ad ſalutē alicui.Sꝫ nūqͣ pete̓ diſpēſatōeꝫ a papa non ē aliqͥdvtile ad ſaluteꝫ. immo qn̄qꝫ multum expeditpete̓. ⁊cͣ. Uotū de non petendo illud qd̓ eſſetptile aīe vouentis ē obligatoriū. ſed qn̄qꝫ ēvtile aīe vouentis vt diſpenſet̉ ī illo voto. qꝛqn̄qꝫ ē nimiſgͣue votum illi qui vouit ad obſeruandū ita ꝓbabiliter timet trāſgreſſiōisꝑiculū. votū non petēdo diſpenſatōnem apapa ē vniuerſaliter obligatoriū. In caſu tn̄ ī eēt vtiliꝰ aīe vouētis petere diſpēſatōeꝫ ꝙͣ pete̓. obligatꝰ eēt ad petēdū. qꝛ cuꝫaliqͦs vouet aliqͥd qd̓ in vno caſu pt̄ eſſe vtilead ſalutē in alio obligatur in illo caſu ī ē vtile ad ſalutē. etiā in illo caſu ī ē inutile niſi fuerit intētio vouētis ſi non obligat in om̄i caſu ī nullo obligetur. hec ille.Queritur vtrū pouens. §. x.ieiunare ī feſto alicuiꝰ ſct̄i ſi illd̓ feſtū ē ī dn̄ica teneat̉ illa die ieiunare. Rn̄dꝫ Io. neapo.in qͦlibꝫ. viij. q. xxxv. diſtīctōeꝫ qͣdrimēbreꝫ.videlꝫ aut tal̓ vouēs intēdit voue̓ ieiunare ieiunio afflictōis. vt videlꝫ affligēdo carnē ſuāſatiſfaciat d̓o pct̄is. ſubijciat carnē ſpūi. p̄ẜuet ſe ī poſteꝝ. aut intēdit voue̓ ieiunareieiunio exultatōis .i. vt magis ſit diſpoſitꝰ adſpūale gaudiū ꝯtēplatōem diuinoꝝ. aut deneutro ītēdit qꝛ neutro cogitauit qn̄ vouitaut vtroqꝫ intēdit qꝛ intēdit voue̓ ieiunareꝓpt̓ vtrūqꝫ p̄dct̄oꝝ. In. j. cāu tal̓ dꝫ ieiunare ī dn̄ica ſꝫ ī ſabbato p̄cedēti. Cuiꝰ ē. qꝛ ieiuniū afflictōis ad qd̓ qͥs ſe ꝑticulariter obligat dꝫ ꝯformari regulari ẜm idē ieiunio adqd̓ obligat eccl̓ia vl̓is. Sed ieiuniū afflictōisad qd̓ obligat eccl̓ia vl̓is ſi ē ī dn̄ica trāſfert̉ īſabbato. ⁊cͣ. Talis etiaꝫ īcōgrue bouit ieiu-

nare in feſto. in vigilia. In. ij. caſu dicendū debꝫ ieiunare ī dn̄ica. cuiꝰ ē. qꝛ votū lici v̓tuoſū obligat. hoc at̄ ē hꝰ. ar. diſ. lxxvj.Utinā. Nec ob. tali die ꝓhibet̉ ieiunari diſ.xxx. Siqͥs tāꝙͣ.. c. Siqͥs p̄ſbit̉. qꝛ hec ꝓhibitio fit ꝯͣ illos ieiunāt ī ꝯtēptū diei dn̄ici. vl̓ex aliquo errore hereticoꝝ ſeu ſuperſtitōne.Nam ex deuotione licet. In tertō caſu dicen ē dꝫ ieiunare ī dn̄ica. cuiꝰ ē. quia cuꝫvouerit ieiunare in die feſto et non in vigiliafeſti. magis ꝓbabile ē ītēdat implicite ieiunare ieiunio exultatōis ꝙͣ ieiunio. afflictōis ꝯſeq̄ns idē iudiciū ē ī hoc. iij. caſu qd̓ ī. ij.In. iiij. caſu vr̄ magis ꝯſulenduꝫ eēt taliieiunaret in ſabbato p̄cedenti ꝙͣ in feſto vt ſicmagis ꝯformaret ſe alijs fidelibꝰ ī ieiunādo.Ceteris aūt paribꝰ magis ꝯſulēdū ē vnicuiqꝫ conformet ſe ꝙͣtum ad diem vl̓i eccleſie inieiunando ꝙͣ ſit ſingularis. Querit̉ vtrūvouēs non comedere carnes ſeu panē ī feſtob. Laurētij. qꝛ fiut aſſatus ad igneꝫ ſicut panis. ieiunare in pane aqͣ feria ſexta. ſi talefeſtū .ſ. ſct̄i Laurētij euenerit ī fexta feria teneatur ad implere potū faciliꝰ vel difficiliꝰ deduobꝰ p̄dictis? ℟o. ẜm. Io. neapol̓. in qͦlibetxvij. diſtinctōeꝫ. qꝛ aūt tal̓ pt̄ ābo pota imple̓ ſine ꝑicl̓o mortis vl̓ gͣuis īfirmitatis. aut pt̄. aut ē dubiꝰ vtꝝ poſſit aut non. In pͥmocaſu dicēduꝫ ē tal̓ tenet̉ ābo īplere. cuiꝰē. qꝛ obligatus ad duo p̄cepta tenet̉ ābo implere. ſꝫ adīple̓ votū ē p̄ceptū. ⁊cͣ. In. ij. cāu tenet̉ ābo īple̓ ſꝫ vnū ſolū. cuiꝰ eſt. quia nullū votū obligat̉ ad faciendū ꝯͣ p̄ceptū dei. ſꝫ occidere ſeip̄m ad qd̓ diſponit gͣuisinfirmitas cōtinuata eſt ꝯͣ illud p̄ceptū. Nonoccides. vt dīc Augꝰ. ī. j. de ci. dei. tenet̉talis niſi ad vnū illoꝝ. Sed q̄rit̉ ad qd̓ illoꝝ magis teneat̉. Rn̄det̉ ſi talis fecit illaduo pota qͦdā ordine ſucceſſiuo tꝑis .ſ. vnuꝫan̄ aliud tenet̉ īplere illud qd̓ pͥus fecit. cuiꝰ ē. qꝛ ſꝑ obligatō pͥor tollit poſteriorem ſibieqͣlē incōpoſſibilē. Exēplū pꝫ ī mr̄imonioin alijs ꝓmiſſionibꝰ. Si at̄ fecit ābo pota ſil̓i. in eodē tꝑe: tenet̉ illud de duobꝰ ad implereqd̓ ſibi placet. cuiꝰ eſt. qꝛ obligatꝰ ad duoaliqͣ ꝓpt̓ indrāꝫ nec magis ad vnū ꝙͣ ad aliudſe obligauit. tenet̉ plꝰ īplere vnū ꝙͣ alid̓. ⁊cͣ. Cōſulenduꝫ tn̄ eēt tali adimplet illudde duobꝰ qd̓ eēt meliꝰ v̓tuoſius. vn̄ ſi vnumilloꝝ eēt maioris deuotōis. aliud maioris afflictōis. deuotō mentis ſit p̄ferenda afflictōi carnis ex eo ē actꝰ ꝑfectioris v̓tutis .ſ.religionis bona per ſe .ſ. deu o. afflictō v̓ocarnis bona accidēs. et actꝰ mīoris v̓tutisqꝛ tēꝑantie. vn̄ ꝯſulendū eēt illud eligeretī hret maiorē deuotōeꝫ. Et tal̓ .ſ. ē certus poſſe niſi alteꝝ duoꝝ īple̓. illo alio qd̓dimittit tenet̉ aliud opus v̓tuoſū facere vl̓in alio die illud reſtaurare. quod probari p̄t