Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
1079
Einzelbild herunterladen
 

TitulusPecimus

talis ad illud modū ſimplicis ꝓmiſſionis.Aut talis intēdit hoc iurare adhibendomum iuramentū ad qd̓ poſtea ꝓmittit. Qd̓pt̄ intelligi duplr̄. Uno intēdat iurae primū iurarnentū ſicut rem ſpūalem. vtqꝛ dīc iuro euāgeliū. hmōi. Scd̓ointēdat relaxatōꝫ ad pͥmū iuramētū exprimere formā pͥoris iuramēti qͣſi dicat. iuropͥmū iuramentū .i. ẜm formā exp̄ſſam ī pͥmoiuramēto. tūc de nouo obligat̉ ad iuramētuꝫ extendat̉ antiquū ad nouā ꝓmiſſionē. Naꝫ video vbi reqͥrit̉ notabilis exp̄ſſio refert an expͥmat̉ noīatim an relationē ad aliud vt in ſnīa qn̄ iudex dīc ꝯdem vel abſoluo ꝓut ī actis ꝯtinet̉. Et p̄cipueqꝛ deꝰ cui fit iuramētū reſpicit ad mentēad formā v̓boꝝ. xiiij. q. v. Si qͥd. notan qͥs iurat ẜuare ſtatuta ꝯn̄itatis velalicuiꝰ collegij ſi ſūt abrogata ꝯͣriamſuetudinē ſit rōnabilis p̄ſcripta. vt in. c.fi. de ꝯſue. videt̉ obligatꝰ ad illa qꝛ iaꝫhn̄t vim ſtatuti. ar. ad hoc. diſ. iiij. §. legesvbi dr̄ leges inſtituunt̉ ꝓmulgant̉. firmant̉ aūt moribꝰ vtentiū approbant̉.nulle at̄ ꝯͣriam ꝯſuetudinē abrogate ſunt.quod probat̉. c. ſequentia.Queritur vtꝝ poſſit .§. vij.peti reductio eius qd̓ arbitros eſt iudica ad arbitriū boni viri maxīe vbi interuenit iuramentuꝫ vel pena. Dīc ad hoc Poſti niſi arbitramentū eſſet ꝯͣ deū: caſu nullo ē parendū. vt ī. c. Iulianꝰ.. c. Qui reſiſtit. xj. q. iij. dn̄t ꝑtes arbitͣmentū obſeruare nec pn̄t ꝯͣuenire ſine metu pene vl̓ ꝑiurijqͣſi ꝑtes voluerint ſe ī hoc ligare iuri ſuo īhoc renūciare. vt ī. c. pͥmo.. ij. de pac. Et. vijq. j. Ꝙꝑiculoſuꝫ. dīc forte iudex debe̓t occurrere obuiare iniqͥtati ex officio ſuoſatis ꝑſonaꝝ cauſe qͣlitatibꝰ. extͣ de trāſac.c. fi. Sed an valeat pactum ſeu renunciatiovt reductioni ad arbitriū boni viri ſit locus reſpectu oīs leſionis. Etſi valeat ex ſeſolū. an firmet̉ iuramēto vel pena. Ad quodſic rn̄det Nico. ſy. Aut qͥs abſente ꝑte extraiudiciū renūciat petitioni huius reductōis. valet. qꝛ iuris futuri renūciatio tenet.vt in. l. j. E. de pac. de deci. c. Ex multiplici.Aut hoc fit ī iudicio vel extͣ in pn̄tia ꝑtiū.In qͥbꝰ caſibꝰ tenet iuris futuri renunciatioqꝛ hꝫ vim pacti de petendo. iuxta notata īdicta. l. j. C. de pac. Bar. Aut obligauit ſe pactū qͥs ad petendā hanc reductōeꝫ. etſumus ī caſu dubij nr̄i. Dij. de re. iu. ī regula. Scienti. ī .vj. loq̄ns in ſimplici pacto autrenūciatōe tenet hoc obſtante poteritrōne magne leſionis pete̓ reductōeꝫ hanc. qꝛid pactū debꝫ intelligi ſi vt bonus vir fuerit arbitͣtus. ar. ī. l. quero. ff. de int̓locū. IdeBar. dictā. l. Et Io. an. ī regula. Scienti.

dicēs etiam illud ꝓcede̓ ſi int̓ueniſſet ibi iuramentū ſeu pena. Naꝫ iuramentū ẜm Bar.hꝫ in ſe illā ꝯditōꝫ quaꝫ habebat pactū preambulū .ſ. venire ꝯͣ ſi equuꝫ fuerit arbitͣtus. Oꝑet̉ aūt illud pactū ſeu renunciatō reſpectu modice leſionis. Et idē tenet dn̄s An.et videt̉ qͣſi ꝯmunis opīo. Un̄ Fede. ꝯtrariiſentit reſpectu cuiuſcūqꝫ leſionis qn̄ .ſ. pactivel renūciatio eſſꝫ iuramēto vallata niſi dolus ex aīo ꝓcedat. Gal. dīc ꝯn̄iter obẜuari obſtante qͣcunqꝫ cautela v̓boꝝ ꝓpter enor leſionē pt̄ peti reductō ad arbitriū boniviri. qꝛ eſt veriſimile arbitͣtor poſſet eosenormit̉ lede̓. Ego dice̓m aut deceptio venit exꝓpoſito tūc reſpectu quantecūqꝫ leſionis p̄t peti reductō ad arbitriuꝫ boni viri obſtante qͦcunqꝫ pacto. qꝛ ſicut exp̄ſſept̄ renunciari dolus futurꝰ: ita fortius tacite ſub inuoluto v̓boꝝ. Iteꝫ ſi arbitriū retractat̉ dolū. multo fortiꝰ arbitramentū. etin hoc vident̉ ꝯn̄iter ꝯuenire doc. Et dr̄ int̓uenire dolus ex ꝓpoſito qn̄ ſcient̉ odiuꝫ velfraudē vel grām. gͣuauit alteraꝫ ꝑtē. Aut deceptio venit re ip̄a ſed ſine dolo arbitͣtoris ettūc ſi modice ledat fit reductio. etiāſiſit facta renūtiatio. Si aūt fuit facta renūciatō huius reductōnis. tūc nonſolū modiceſꝫetiā reſpectu magne ꝙͣtitatis leſionis nonpt̄ peti reductio iſta. Secus reſpectu enormis vl̓ maxīe leſionis. qꝛ illud ſꝑ videt̉ exceptū. Ad ſecundū membꝝ. Aut qͥs renūciatſeu pactū facit de petendo hmōi reductōeꝫetiā pre textu magne leſiōis. aut renūciat etpaciſcit̉ multuꝫ generalit̓. vt .ſ. poſſit arbitͣtor alte baſſe in totū vel in ꝑteꝫ auferre abvna ꝑte et dare alteri ꝓut ſibi videbit̉. Et inpͥmo caſu ſi dolus int̓ueuit ex ꝓpoſito poteritnihilominus peti obſtante illa renūciatōne. qꝛ dolus futurꝰ remitti non pt̄. Aut deceptio venit re ip̄a. ſic peti poteſt reductio reſpectu magne ꝙͣtitatis leſionis. qꝛ potuit ꝑs ex pacto ſibi piudicare. vt in regula.Scienti. de re. iu. li. vj. Sꝫ reſpectu maxime enormis leſionis p̄t̄ peti reductō exquo detali fuit exp̄ſſum. qꝛ renūciatio dꝫ trahi extͣ intentōeꝫ agentis. vt in. c. volūtate. ſen. excō. Ideꝫ. d Anto. Pe. de ancha.Et dīc Bal. magna ꝙͣtitas vel ꝑua dr̄ reſpectu ꝑſonaꝝ cauſe. In ſecundo caſu tuncaut preceptū arbitͣtoris eſt ꝯͣ deū. ligat.ꝙͣtumcūqꝫ ſit pena appoſita ẜm Hoſti. bn̄. īc. Qui reſiſtit. xj. q. iij. Ideꝫ puto vbi fit ꝯtraius ꝯmune remiſſibile ꝑtes. vt ī. c. Si diligēti. de fo. ꝯpe. Aut eſt ꝯͣ ius priuatuꝫ ip̄iꝰꝑtis. Etſi deceptio veīat ex ꝓpoſito dolo arbitri pt̄ peti reductio rōneꝫ ſupͣdictaꝫ. Ethoc tenēt Io. cal. Io. an. Bar. et ē ꝯmūedictū. Aut int̓uenit ſine dolo. valet itapt̄ peti reductio. Ita tenuit Io. cal. et I.