Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
1073
Einzelbild herunterladen
 

PecimusTitulus

qꝛ ꝑiuriuꝫ ex genere ſuo eſt mortale: nec excuſatur implendo quod coactus iurauit.At ad dictum. c. Uerū reſpondet Io. cal. tripliciter. Primo loquit̉. c. poſt abſolutionem a tali iuramento. Sed hoc non placet Io. an. bene. quia poſt abſolutionē velrelaxationē cum in nullo peccet non ſeruando: eſt imponenda penitentia. Secundo reſpondet procedit in foro iudiciali. ſecus in foro penitentiali. Tercio et meliꝰquia textus dicit ꝯtrauenientē non peccare mortaliter. ſed punienduꝫ tanꝙͣ promortali .ſ. voluntarie cōmiſſo. qꝛ metus licꝫ excuſet tn̄ alleuiat culpam. Nico. aūt ſy.dicit ſi intendit ſe obligare: obliget̉.et ꝯſequens peccet ꝯtraueniendo. Sedpeccauit ſic iurando. qd̓ fuit veniale tm̄ velnullū. Si intendit ſe obligare. tunc ꝯͣueniēdo an̄ relaxationē peccat mortalit̓. et in hoccaſu intelligit̉ dictū. b Tho. ſꝫ ita grauit̉puniendus vt pro volūtario ꝑiurio. vt ī dicto. c. Uerū. Ubi aūt ſumus ī dubio vtꝝ habuit animū obligandi vl̓. dico tunc ꝓpeloquit̉. c. veꝝ. Naꝫ in dubio p̄ſumendū eſſet habuit animū obligandi. Sed qꝛ poſſetaccide̓ ꝯtrariū ne eccleſia daret materiā deierandi voluit ī dubio ſeruaret̉ tale iuramentū qͣſi voluerit ſe obligare: ſꝫ poſt factūreſpectu pene ē reſtringendū in mitiorē ꝑtēvt puniat̉ tanꝙͣ mortali. hec. ſy. Sꝫpͥmuꝫ videt̉ veꝝ .ſ. ſit veniale iurandoqd̓ intendit. qꝛ iuret mēdacioſe hoc ſꝑeſt mortale cum aduertit ẜm beatū Tho.Sextus caſus eſt quando iuramentū ꝯtinet tͣpitudinē ex ꝑte recipientis maxīe ꝯcurrente tͣpitudine ex ꝑte materieſuꝑ preſtat̉. ſꝫ ex ꝑte iurātis nulluꝫ imminet pct̄m iurāti. et tūc iuramentū obligat. ſꝫpt̄ peti abſolutō obſtante ꝯͣdictōe aduerlarij. Et iſte eſt ꝓprius caſus. c. j.. c. Debitores. eo. ti. Et iſtū caſuꝫ pt̄ decidi qͥd dicenduꝫ ſit in filiofamil̓. renūciante Macedonia et iurāte non ꝯͣuenire. Et Gar. ī dicta. l.Si qͥs. decidit iuramentū obligat ſꝫ petat̉abſolutō. Sed Io. an. poſt Iaco. de bel. plusſentit .ſ. iuramētuꝫ obliget: qꝛ ꝯͣ bonosmores. Itē qꝛ iuramentū reprobat̉ nonſolū ꝯtinet ī ſe pct̄m ſꝫetiaꝫ qn̄ pt̄ eſſe occaſiopct̄i. ar. c. ab om̄i. de vi. ho. cle. Et notaẜm. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxix. votū ē magis obligatoriū ꝙͣ iuramentū ex ſui rōne. etrōnem huiꝰ habes īfra de voto. ibi vide. Et qꝛmaior ē obligatio voti ꝙͣ iuramēti. Hinc eſt ſi qͥs voueat caſtitatē etiam ſimplr̄ ſi poſtea iurat alicui mulieri ducet in vxorēdꝫ potius votū ẜuare ꝙͣ iuramētū. ad hoctenet̉. al̓ peccaret mortalit̓. Et qd̓ dīc Gratianus. xxij. q. iiij. §. Un̄ dat̉. talis ꝓhibet̉ẜuare iuramētū: illud falſum ē nec tenendū

ẜm Bonauen. in. iij. et Glo. in dicto. c.Septimus caſus eſt quandonulla alia turpitudo ē niſi qꝛ ē preſtitū ꝯͣ legeꝫ. Et ī hoc diſtingue. Aut lex reſiſtit infauorē reipublice pͥnciplr̄ tūc eſt necͣiaabſolutō qꝛ iuramētuꝫ illud valuit. vt ī. c.Si diligēti. de fo. ꝯpe. aut pͥnciplr̄ in fauorēiurātis licꝫ ſecūdario ī fauorē publicū. vt inmulie̓. in mīore. tūc ſumus ꝓprie ī caſu. c. ꝯtingat. et. c. ij. de pac. li. vj. in AutenSacͣmenta impubeꝝ. Et puto ī hoc abſolutio ſit deneganda. Primo facit ad hoc regula generalis iuramentum eſt ſeruandūquod ẜuari pt̄ ſine ꝑiculo anime. Itē nullahic reꝑit̉ turpitudo. exqͦ lex ꝓuidit fauore ꝑſone tal̓ ꝑſona iuramēto renūciat iuriſuo. nulla pitudo reꝑit̉ inꝯͣhente. lex dei hꝫ turpi ẜuet̉ iuramentū. nec ex ꝑteꝯͣhentis pt̄ argui dolꝰ vel aliqͣ alia deceptio.nec mat̉ia de ſe ē turpis. et ſic ſumꝰ extͣ t̓minos. c. debitores.. c. j. eo. ti. Ibi reꝑit̉ tuipitudo ex ꝑte recipiētis. mat̓ia etiaꝫ in ſe ēturpis ſeu ꝓhibita. ⁊ſi culpa inuenit̉ ſatispunit̉ in retractatōe actus iuramēto accedente. Nec ī hoc videt̉ dictū Fede. ꝓbabileſ. fiat abſolutō. qꝛ ꝯͣctuꝫ eſt ꝯͣ legē vl̓ ſtatutū. ſi hoc eēt veꝝ defacili euacuaret̉ diſpoſitio. c. ꝯtingat. et. c. ij. de pac. li. vj. et Auten. Sacͣmenta. ī ſimilibꝰ. petendo abſolutōeꝫ a iuramēto. Nec ē veriſimile ī aliqͦ iſtoꝝiuriū que emanauerūt ita ſolēniter: nullafuiſſet facta mētio de abſolutōe a iuramēto.ſicut fit ī. c. Ueꝝ. in. c. j. eo. ti. Nec obſtat ſidicat̉ turpitudo ē ex ꝑte recipiētis ī eoꝯͣ lege vel ſtatuto diſpoſitum ꝯtraxit. Diſponit in fauorem ꝑſone principlr̄. cui fauoriꝓpe renūciat ſic nulla turpitudo. Ex ſoloꝯtͣctu contͣ legē edito ī fauorē ꝑſone preſumit̉ dolꝰ. Pactuꝫ pr̄i factū a filia nuptui tͣderet̉ dote ꝯtenta nullū ad pr̄na bona regreſſum hr̄et. ꝙͣuis īprobet lex ciuilis:tn̄ ſi firmatū ſit iuramēto hoc pactū non vinec dolo p̄ſtito dꝫ ſeruari ꝓut dr̄ in. c. Ꝙͣuis.de pac. li. vj. Similit̓ dos donatō ꝓpter nuptias ⁊ſi alienari non poſſit etiā ꝯſentientevxorē. vt dr̄. ff. fundo do. l. lex iulia. nec valet talis alienatō. tn̄ ſi vxor iurat ꝯͣuenirevalet. vt de iureiuran. c. Cum cōtingat. et depac. c. Ꝙͣuis. libro. vj. Octauꝰ caſus eſt quando retentis t̓minis ſupͣdictis eo ſtatuto reſiſtēteꝯtrahit̉. et dat̉ leſio in ꝯtractu. vel dat̉ leſiovltͣ dimidiū iuſti pretij ſtatuto reſiſtentevt in. c. Cum dilecti. de emp. ven. Nunquidtunc poterit peti abſolutio a iuramento: Etdico aut leſio eſt modica tūc non pt̄ peti. qꝛ pro modica leſione iura curant dae̓remedia ſpecialia. Ad hoc. c. Abbas. extͣ de