PecimusTitulus
qꝛ ꝑiuriuꝫ ex genere ſuo eſt mortale: nec excuſatur nō implendo quod coactus iurauit.At ad dictum. c. Uerū reſpondet Io. cal. tripliciter. ¶ Primo ꝙ loquit̉. c. poſt abſolutionem a tali iuramento. Sed hoc non placet Io. an. ⁊ bene. quia poſt abſolutionē velrelaxationē cum in nullo peccet non ſeruando: nō eſt imponenda penitentia. ¶ Secundo reſpondet ꝙ procedit in foro iudiciali. ſecus in foro penitentiali. ¶ Tercio et meliꝰquia textus nō dicit ꝯtrauenientē non peccare mortaliter. ſed nō punienduꝫ tanꝙͣ promortali .ſ. voluntarie cōmiſſo. qꝛ metus licꝫnō excuſet tn̄ alleuiat culpam. Nico. aūt ſy.dicit ꝙ ſi nō intendit ſe obligare: nō obliget̉.et ꝑ ꝯſequens nō peccet ꝯtraueniendo. Sedpeccauit ſic iurando. qd̓ fuit veniale tm̄ velnullū. Si intendit ſe obligare. tunc ꝯͣueniēdo an̄ relaxationē peccat mortalit̓. et in hoccaſu intelligit̉ dictū. b Tho. ſꝫ nō ita grauit̉puniendus vt pro volūtario ꝑiurio. vt ī dicto. c. Uerū. Ubi aūt ſumus ī dubio vtꝝ habuit animū obligandi vl̓ nō. dico ꝙ tunc ꝓpeloquit̉. c. veꝝ. Naꝫ in dubio p̄ſumendū eſſetꝙ nō habuit animū obligandi. Sed qꝛ poſſetaccide̓ ꝯtrariū ne eccleſia daret materiā deierandi voluit ꝙ ī dubio ſeruaret̉ tale iuramentū qͣſi voluerit ſe obligare: ſꝫ poſt factūreſpectu pene ē reſtringendū in mitiorē ꝑtēvt nō puniat̉ tanꝙͣ ꝓ mortali. hec Nī. ſy. Sꝫpͥmuꝫ nō videt̉ veꝝ .ſ. ꝙ ſit veniale iurandoqd̓ nō intendit. qꝛ cū iuret mēdacioſe hoc ſꝑeſt mortale cum aduertit ẜm beatū Tho.Sextus caſus eſt quando iuramentū ꝯtinet tͣpitudinē ex ꝑte recipientis⁊ maxīe ꝯcurrente tͣpitudine ex ꝑte materieſuꝑ qͣ preſtat̉. ſꝫ ex ꝑte iurātis nulluꝫ imminet pct̄m iurāti. et tūc iuramentū obligat. ſꝫpt̄ peti abſolutō nō obſtante ꝯͣdictōe aduerlarij. Et iſte eſt ꝓprius caſus. c. j. ⁊. c. Debitores. eo. ti. Et ꝑ iſtū caſuꝫ pt̄ decidi qͥd dicenduꝫ ſit in filiofamil̓. renūciante Macedonianō et iurāte non ꝯͣuenire. Et Gar. ī dicta. l.Si qͥs. decidit ꝙ iuramentū obligat ſꝫ petat̉abſolutō. Sed Io. an. poſt Iaco. de bel. plusſentit .ſ. ꝙ iuramētuꝫ nō obliget: qꝛ ꝯͣ bonosmores. Itē qꝛ iuramentū reprobat̉ nonſolūcū ꝯtinet ī ſe pct̄m ſꝫetiaꝫ qn̄ pt̄ eſſe occaſiopct̄i. ar. c. Cū ab om̄i. de vi. ⁊ ho. cle. Et notaẜm. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxix. ꝙ votū ē magis obligatoriū ꝙͣ iuramentū ex ſui rōne. etrōnem huiꝰ habes īfra de voto. ibi vide. Et qꝛmaior ē obligatio voti ꝙͣ iuramēti. Hinc eſtꝙ ſi qͥs voueat caſtitatē etiam ſimplr̄ ſi poſtea iurat alicui mulieri ꝙ ducet eā in vxorēdꝫ potius votū ẜuare ꝙͣ iuramētū. ⁊ ad hoctenet̉. al̓ peccaret mortalit̓. Et qd̓ dīc Gratianus. xxij. q. iiij. §. Un̄ dat̉. ꝙ talis n̄ ꝓhibet̉ẜuare iuramētū: illud falſum ē nec tenendū
ẜm Bonauen. in. iij. et Glo. in dicto. c.Septimus caſus eſt quandonulla alia turpitudo ē niſi qꝛ ē preſtitū ꝯͣ legeꝫ. Et ī hoc diſtingue. Aut eī lex reſiſtit infauorē reipublice pͥnciplr̄ ⁊ tūc nō eſt necͣiaabſolutō qꝛ iuramētuꝫ illud n̄ valuit. vt ī. c.Si diligēti. de fo. ꝯpe. aut pͥnciplr̄ in fauorēiurātis licꝫ ſecūdario ī fauorē publicū. vt inmulie̓. ⁊ in mīore. ⁊ tūc ſumus ꝓprie ī caſu. c.Cū ꝯtingat. et. c. ij. de pac. li. vj. ⁊ in AutenSacͣmenta impubeꝝ. Et puto ꝙ ī hoc abſolutio ſit deneganda. Primo facit ad hoc regula generalis ꝙ iuramentum eſt ſeruandūquod ẜuari pt̄ ſine ꝑiculo anime. Itē nullahic reꝑit̉ turpitudo. Nā exqͦ lex ꝓuidit fauore ꝑſone ⁊ tal̓ ꝑſona iuramēto renūciat iuriſuo. nulla t̓ pitudo reꝑit̉ inꝯͣhente. Nā lex deinō hꝫ ꝓ turpi ꝙ ẜuet̉ iuramentū. nec ex ꝑteꝯͣhentis pt̄ argui dolꝰ vel aliqͣ alia deceptio.nec mat̉ia de ſe ē turpis. et ſic ſumꝰ extͣ t̓minos. c. debitores. ⁊. c. j. eo. ti. Ibi eī reꝑit̉ tuipitudo ex ꝑte recipiētis. ⁊ mat̓ia etiaꝫ in ſe ēturpis ſeu ꝓhibita. ⁊ſi qͣ culpa inuenit̉ ſatispunit̉ in retractatōe actus iuramēto n̄ accedente. Nec ī hoc videt̉ dictū Fede. ꝓbabile ꝙſ. fiat abſolutō. qꝛ ꝯͣctuꝫ eſt ꝯͣ legē vl̓ ſtatutū.Nā ſi hoc eēt veꝝ defacili euacuaret̉ diſpoſitio. c. Cū ꝯtingat. et. c. ij. de pac. li. vj. et Auten. Sacͣmenta. ⁊ ī ſimilibꝰ. petendo abſolutōeꝫ a iuramēto. Nec ē veriſimile ī aliqͦ iſtoꝝiuriū que emanauerūt ita ſolēniter: ꝙ nullafuiſſet facta mētio de abſolutōe a iuramēto.ſicut fit ī. c. Ueꝝ. ⁊ in. c. j. eo. ti. Nec obſtat ſidicat̉ ꝙ turpitudo ē ex ꝑte recipiētis ī eo ꝙꝯͣ lege vel ſtatuto diſpoſitum ꝯtraxit. Diſponit eī in fauorem ꝑſone principlr̄. cui fauoriꝓpe renūciat ⁊ ſic nulla turpitudo. Ex ſolo gͦꝯtͣctu contͣ legē edito ī fauorē ꝑſone nō preſumit̉ dolꝰ. Pactuꝫ gͦ pr̄i factū a filia dū nuptui tͣderet̉ ꝙ dote ꝯtenta nullū ad pr̄na bona regreſſum hr̄et. ꝙͣuis īprobet lex ciuilis:tn̄ ſi firmatū ſit iuramēto hoc pactū non vinec dolo p̄ſtito dꝫ ſeruari ꝓut dr̄ in. c. Ꝙͣuis.de pac. li. vj. Similit̓ dos ⁊ donatō ꝓpter nuptias ⁊ſi alienari non poſſit etiā ꝯſentientevxorē. vt dr̄. ff. d̓ fundo do. l. lex iulia. nec valet talis alienatō. tn̄ ſi vxor iurat nō ꝯͣuenirevalet. vt de iureiuran. c. Cum cōtingat. et depac. c. Ꝙͣuis. libro. vj.¶ Octauꝰ caſus eſt quando retentis t̓minis ſupͣdictis eo ꝙ ſtatuto reſiſtēteꝯtrahit̉. et dat̉ leſio in ꝯtractu. vel dat̉ leſiovltͣ dimidiū iuſti pretij ſtatuto nō reſiſtentevt in. c. Cum dilecti. de emp. ⁊ ven. Nunquidtunc poterit peti abſolutio a iuramento: Etdico ꝙ aut leſio eſt modica ⁊ tūc non pt̄ peti. qꝛ pro modica leſione iura nō curant dae̓remedia ſpecialia. Ad hoc. c. Abbas. extͣ de