TitulusDecimus

per euāgeliū vel per ſanctos: intelligitur perdeū cuius veritas ꝯtinet̉ in fide eiꝰ vel in euāgelio eius. et ſancti hāc veritatē p̄dicaueruntet tenuerūt. Un̄ et Augꝰ dicit. ꝙ iurare ē deuꝫin teſtē inuocare. qꝛ .ſ. principalit̓ inuocat̉ teſtimoniū eius. Diffinit̉ aūt hic iuramentū cōmunit̉ ꝓut .ſ. fit illicite vel licite. ꝙͣuis cū fit illicite potius dici debeat ꝑiuriū ꝙ iuramētū:qꝛ iuramētū īportat actū v̓tutis ꝑiuriū verovitij. Et dr̄ iuramentū qͣſi iuris aſtringimentū. vel qꝛ ꝓ iure ſumit̉ vt habeat̉ ꝓ vero qd̓ ſiciurat̉. ẜm. b Tho. vbi ſupͣ. Dr̄ etiā ſacramētūob ſacra aſtringimentū. ẜm Nico. ſiculū. Iſtealio mō et ꝯmuniꝰ dr̄ Abbas de Sicilia. ſꝫ inhoc. ti. vbi freq̄nt̉ allegat̉. d. Nico. de Sicilia..§. j.De iuramento quomō ſit licitū ſi fiat cū debitis modis qd̓ totuꝫnotat̉ et ꝓ themate accipi p̄t in auctoritate q̄habet̉ Hiere. iiij .ſ. Et iurabunt in noīe meo.Uiuit dn̄s in veritate. iuditio. et iuſticia. Ubitria notantur.Primo actꝰ licitus religiōis. ibi. Et iurabūt.Scd̓o modꝰ ꝯgruꝰ locutōnis. ibi. Uiuit dn̄s.Tertō effectus neceſſarius huius actōis. ibi.In veritate. iuditio. et iuſticia..§. ij.Ꝙͣtum ad primumꝙ iuramentū ſit etiā licitū et bonū on̄dit̉ exrōne. ex fine. ex ſcripture ſerie ſeu narratōe.Ratio aūt qua ꝓbat̉ iuramentū in ſe licitū ēiſta. Ile qui iurat īuocat diuinū teſtimoniūad ꝯfirmandū ea q̄ dicit. vt pꝫ ex diffinitioneAugꝰ dicētis. Iurare ē deū in teſtē inuocare.nihil aūt ꝯfirmat̉ niſi ꝑ aliqd̓ qd̓ eſt certiꝰ etpotius. ⁊ ideo in hocip̄o ꝙ homo ꝑ deū iurat:fatet̉ eū potiorē. vtpote cuius veritas eſt infallibilis et ꝯgnitō vniuerſalis: et ſic aliqͦ mōdeo r̄uerētiā p̄bet. Un̄ Hieroꝰ dicit ſuꝑ Math̓.ꝙ qui iurat: aut venerat̉ aut diligit eū ꝑ quēiurat. Et ph̓s. vj. methaph̓. dicit ꝙ iuſiurādū ēhonoratiſſimū. Exhibere at̄ deo honorē et reuerentiā ꝑtinet ad v̓tutē latrie ſeu religiōisUnde ⁊ Deūt̉. vj. vbi agit̉ de ſeruitute latrie.dr̄. Illi ſoli .ſ. deo ẜuies. ⁊ ꝑ nomē eius iurab̓.Unde ⁊ Ligurgus gentilis cum dediſſet legesLacedemonijs multū vtiles. illis tn̄ viderent̉multū gͣues. finxit Ligurgꝰ eas accepiſſe abAppolline. ⁊ ideo nō velle minuere vel mutare ſine ꝯſilio eius. vn̄ exegit iuramentū ab eisꝙ non eas tranſgredirent̉ quouſqꝫ rediret adeos cū reſponſione. Sicqꝫ in̄ receſſit nec vnꝙͣreuerſus ē vt haberēt cām obẜuandi eſtimāsin tanta reuerētia et obſeruatōne hīturos iuramentū ꝙ nunꝙͣ trāſgrederent̉. Secūdo pꝫhoc idem ex fine. Nā cuius finis bonus ē: ip̄mqͦꝫ bonū eſt. niſi materia de ſe ſit mala. vt fenerari vel furari ꝓpter elemoſinā faciendā. quiatūc finis ſeu intentio bona nō excuſat. Finisaūt ꝓpter qd̓ inductū ē iuramētū. ē ad certifi-

candū hoīes et ſic ad tollēdū ꝯtrouerſias. necmateria de ſe mala eſt ſed bona vt dictum eſt.Tertō patet hoc ex ſcripture auctoritate vbiponunt̉ exēpla ſanctoꝝ a nobis imitāda. Ibiaūt inuenimus et deū et angelū ⁊ hoīem ſanctū pluries iuraſſe. Per memetip̄m iuraui dicit dn̄s ⁊cͣ Gen̄. xxij. Ut .n. dicit apl̓s ad Peb̓.vj. homines per maiores ſuos iurant. Deusaūt quia ſuperiorē non habet ꝑ ſemetipſumiurauit. et in pͣs. Iurauit dn̄s et nō penitebiteū ⁊cͣ. Iurare aūt dei eſt a ſeip̄o nullatenꝰ ordinata ꝯuellere. penitere vero eadē ordinatacū voluerit īmutare. xxij. q. iiij. Incōmutabilis. Ip̄e etiā deus incarnatus in euāgelio legitur iuraſſe: cū vꝫ dicebat. Amen dico vob̓.qd̓ ip̄emet exponēs. ſubbit Luc. iiij. in veritate dico vobis ꝙ multi leproſi erāt in Irl̓ ⁊cͣ.que locutō eſt iuratoria ẜm Inno. extͣ d̓ iureiurā. c. Etſi xp̄c. Poſſet tn̄ dici ꝙ talis locutioſit potius quedam firma aſſeueratō veritatisꝙͣ iuramentū. ſicut cum quis dice̓t. Certe ſic ſehabet iſtud: et talis expoſitō magis eſt predicanda. Iurauit etiam angelus bonus ꝑ viuētem in ſecula ſeculorū ꝙ tempus nō eſſet amplius. vt hr̄ Apoc. x. Aulti etiā ſancti in nouo et veteri teſtamēto inueniuntur iuraſſe. vtapl̓us Paulus: cū dicebat. Quotidie moriorꝑ gloriam vr̄am fratres. q̄ locutō fuit iuratoria. vt dicit Augꝰ. xxij. q. j. Nō eſt. ⁊ ad Ro. j.Teſtis ē mihi deus. ⁊ ī pluribꝰ alijs locis ſuaꝝepl̓aꝝ. Sꝫ ⁊ Abraham Iſaac Iacob ⁊ Ioſephſanctiſſimos viros inuenimus iuraſſe vt patꝫin Gen̄. Uerum vt dicit. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.lxxxviiij. nihil prohibet aliquid ẜm ſe eſſe bonū quod tn̄ cedit in malū vtentis eo. qꝛ .ſ. nōvtit̉ ꝯuenienter. ſicut ſume̓ euchariſtiā eſt inſe bonū. ⁊ tn̄ qui indigne ſumit: iuditium ſibimāducat et bibit. vt dr̄. j Corint̓. xj. Sic ⁊ iuramentum ꝙͣuis in ſe ſit bonū: ſi quis vtaturfalſo vel in re illicita aut īdiſcrete et leuit̉: cedit in malum eius. Iuramentū igitur etſi ſitbonū non tn̄ eſt ꝯnumerandū int̓ illa bona q̄ꝑ ſe ſunt appetenda. vt ſunt actus dilectōnis.obediētie. et humilitatis. or̄onis. ⁊ huiuſmōi.Nec tn̄ ꝯnumerandū int̓ illa que de ſe ſūt mala. vt blaſphemia. homicidiū. et huiuſmōi. ſedint̓ bona licita que tn̄ per ſe nō ſint appetenda vt pͥma ſꝫ in neceſſitate exercēda Tho. vbiſupͣ. et Bonauen. in. iij. Etſi int̓ bona neceſſaria q̄ .ſ. ſunt ordinata ad ſubueniendum alicuidefectui. ſicut medicina que nō ꝑ ſe queriturſꝫ ꝓpter neceſſitatē ad ſubuenienduꝫ videlicethumane infirmitati. et inꝙͣtum ad hoc iuuatqͥs vti ea et nō alit̓. ſic et iuramēto vtendū eſtin neceſſitate. ⁊ iō dr̄ Eccͣi. xxiij. Iuratōni nōaſſueſcat os tuum. multi .n. ſunt caſus in illa.Qd̓ aūt dn̄s ꝓhibuit iurare oīno. vt Math̓. v.intelligit̉ ꝓhibuiſſe non qꝛ ex ſe malum ſit iuramentum. vt furtum. adulteriū. ⁊ huiuſmōi.