CapitulumTertium

Conſiderandum eſt .n. remediū contra ip̄am.Quinqꝫ aūt ſūt r̄media quibꝰ adulatōis pct̄mexcludit̉ et bitat̉ .ſ. deceptō. redargutō. detractio. bone ꝯſcīe ꝯditō. ꝓpͥe miſerie ꝯſideratio.Primū remediū ad adulatōem vitandā ē deceptōnis ꝯſideratō. Ab illo .n. ſemꝑ cauenduꝫē qui ſemꝑ decipit: ſꝫ oīs adulator ē talis. Itadicit Augꝰ ſuꝑ pͣs. Adulatō ē fallaci laude ſeductō. vn̄ ꝓuer. xj. Simulator ore decipit amicū ſuū .i. adulator. Qui aūt verbis blādis allicit ad peccādum. aut blāditijs et fauoribꝰ inſtruit qͣliter peccata fiāt. aut in bono blādimentis extollit ideo talis decipit amicuꝫ ſuū.huic nō eſt credendū Hiere. xij. Nō credas eiscū locuti fuerint tibi bona. pͣs. Oleū pct̄orisnō impinguet caput meū. Glo. i. ſimulata dilectio et falſa laus adulatoris nō impīguet caput meū .i. mentē meā nō delectabit nec a vigore veritatis mouebit. Uidemꝰ .n. manifeſteꝙ adulatores cū aliqueꝫ falſe irriſerint de illodicūt. vide qūo illi vnxi caput. Secūdum remediū ꝯͣ adulatōnis pct̄m ē melioris redargutio. Naꝫ redargutio viri iuſti multū valet adcircūſpectōeꝫ nr̄oꝝ operū: ne adulatōne aliqͣin bonis que facimꝰ extollamur Eccͣs. vij. Aelius ē a ſapiēte corripi ꝙͣ ſtultoꝝ adulatōnibꝰdecipi. Rō huius ē. qꝛ cū ſapiens hēat rectumiuditiū rōnis. iō eſt aliorū regula directiua.Stultus aūt vel vitōſus cū extortū hēat iuditiū rōnis et ꝑ ꝯn̄s appetitū inordinatū: nō eſtſequēdus ſꝫ potiꝰ deteſtādus. ꝓuer. j. Fili miſi te lactauerint pct̄ores .ſ. adulando p̄terita.extollēdo p̄ſentia. inclinādo ad futura: ne acquieſcas eis. Ad qd̓ Sen̄. qͣſi dat bonuꝫ documentū dicens. Sit tibi tamtriſte ſi lauderis aturpibꝰ ꝙͣ ſi lauderis ob turpia. Tertiuꝫ remediū ꝯͣ adulatōnis vitiū ē detractōnis ꝯſideratio et impugnatō. Nam ab illo cauere debemus qͥ velut hoſtis nos ſemꝑ ꝑſequit̉. Sꝫ talē adulator. vn̄ Augꝰ ſuꝑ pͣs. Duo ſunt generaꝑſecutoꝝ .ſ. vituꝑantiū. ⁊ adulantiū. Sꝫ plusnocet lingua adulatoris ꝙͣ gladiꝰ ꝑſecutoris.Et Gregꝰ dicit ꝙ remediū ꝯͣ adulatōem eſt detractō. Sciendū ē inquit ꝙ ne īmoderatis laubibꝰ eleuemur plerūqꝫ nr̄i rectoris mode ramine detractoribꝰ lacerariⁱ ꝑmittit̉ vt quos voxlaudātis eleuat linguā detrahentis humiliet.Idem. vj. q. j. Sunt plurimi Et Amb̓. de officijs. Nō ē vera amicitia vbi ē adulatō fallax.Et Sen̄. in epl̓is. Malū hoīem blāde loquentem agnoſce tuū laqueū eſſe. hꝫ .n. ſuū venenūblanda or̄o. Quartū remediū ꝯͣ adulatōem ēbone ꝯſcīe ꝯditio. Nā bona ꝯſcīa ſemꝑ minusde ſe eſtimat et in agēdis ſuis ſemꝑ metuit nealiquid rep̄henſibile inueniat̉. Et Gregꝰ Bonarū mentiū ē ibi culpaꝫ agnoſce̓ .i. time̓. vbiculpa nō ē. di. v. Ad eius. Hinc idē Gregꝰ. Inter v̓ba laudantiū et vituperātiū ad mentemſemper recurrendū ē. ⁊ ſi in ea nō inuenit̉ bo-

nū quod de nobis dicitur: magnam nobis triſticiā generare debet. Et rurſū ſi in ea nō inuenit̉ malū qd̓ de nob̓ hoīes loquūtur: in magnā debemꝰ leticiā exilire. xj. q. iij. Int̓ verba.Quintū remediū ꝯͣ adulatōem eſt ꝓpͥe miſerieinſpectio vel ꝯgnitio. Qui .n. cogitat qͣlis eſtintus nō extollit̉ dū laudat̉ exteriꝰ. Un̄ Sen̄.in epl̓a. lxxvij. ſic ait. Intus teip̄m ꝯſidera nōqͣlis ſis alijs credās. Et. b Gregꝰ ſuper Ezech̓.ſic ait. Quid .n. ꝓdeſt ſi oēs laudēt ⁊ ꝯſcīa accuſet; aut quid poterit obeſſe ſi nobis omnesderogēt et ꝯſcīa ſola defendat? q. d. nihil. Ideꝫxj. q. iij. In cunctis.¶ Capitulum. iij. de Iuramento.Pramentum ſic diffiniri p̄t. Iuramentum eſt affirmatio vel negatō d̓ aliqͦ .ſ. de facto velIIfiendo ſacre rei atteſtatōne firmata. Ꝙtum ad primā ꝑtem diffinitōnis huiꝰnota ꝙ hic dicit̉ affirmatō vel negatō nōſolūꝓut ore ꝓfert̉ ſꝫ etiā actu: puta ſi alicui dicatur iura ſuꝑ librū iſtū ſi tale negociū ſic ſe hꝫvel ꝙ dicēs veritatē de tali materia. et ille tāgit librū nihil dicēdo aliqn̄. et tn̄ ille ꝯtactushabet̉ ꝓ iuramento ſeu locutōne iuratoria. Etnota ẜm Io. an. in cle. circa iuramentū qd̓ fitex ordinatōne iuris: multiplicit̓ fit. Quedamem̄ iura dicūt ſimplicit̓ debere iurari. Quedācorꝑalit̓. Quedā ſuꝑ ſācta dei euāgelia. Quedā addūt ip̄oꝝ tacturā. vt. j. q. vij. Quotiens.Apud italicos interp̄tat̉ ꝯſuetudo ꝙ ſufficitquēlibet libꝝ vel quālibet ſcripturā tangere.qd̓ ſatis puto ꝓcedere vbi etiā d̓ iuramēto corporali exprimit̉. Nō ſic vbi de tactu euāgeli.orū ponitur. vt extͣ. de heret̓. in. c. Multoꝝ. incle. ſuper v̓. Tactu. ¶ Ꝙͣtum ad ſecundā ꝑteꝫcum .ſ. dicit̉ de aliquo facto vel fiēdo. nota ẜmb. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxix. et Ray. ꝙ iuramētūē duplex .ſ. aſſertorium. et hoc eſt de aliqͦ factopn̄ti vel p̄terito. cū .ſ. quis iurat aliqͥd ſic fuiſſe factū vel ſic modo eſſe. Aliud dr̄ ꝓmiſſoriūcū .ſ. quis iuramēto ꝓmittit aliquid ſe factuꝝ.Et qd̓libet hoꝝ fit duplicit̓. qꝛ vel per ſimplicem atteſtatōem. vt cū ſimplicit̓ iurat aliquidfuiſſe. vel eſſe. vel nō eſſe. vel eſſe factuꝝ. vel n̄factuꝝ aliquid. vel ꝑ execratōem. vt cū iurat.ſi non ē ita vt aſſerit. vel ſi nō faciet qd̓ ꝓmittit ꝙ deus nō adiuuet eū vel nō ſaluet vel euniat ſibi tale vel tale malū vel filijs ſuis ⁊ huiuſmōi. Et ſic obligat illud per qd̓ ſic iurat vtdiuinū iuditiū in eo exerceat̉. vel diuina vltēſi nō iurat veꝝ. ¶ Ꝙͣtum ad vltimā ꝑtem. cūſ. dr̄. ſacre rei atteſtatōne firmata. ſcienduꝫ ꝙcū iurat̉ ꝑ creaturas nō aſſumunt̉ creature īteſtimoniū ẜm ſe: ſꝫ inꝙͣtum diuina virtꝰ aliqͦmō in eis manifeſtat̉. Vt cum iurat̉ ꝑ fidem.