TitulusDecimus

in ſe eſt ita graue ꝙ ꝑ eam incurritur dei maledictō. ſequit̉ hoīm erga ip̄m deteſtatō et deiire ꝓuocatō ꝓducitur maloꝝ obſtinatō. Propͥmo dicit dn̄s ꝑ ꝓph̓am adulatoribꝰ. Maledicā bn̄dictōnibꝰ vr̄is. Quia vt exponit Gregꝰ.Qui iniq̄ agūt bn̄dicunt̉ ab eis. adulanturqꝫpct̄oribꝰ dūmō diuites fiant j. q. j. Multi. Adqd̓ etiā facit qd̓ ait Hiere. ꝓph̓a. xx. Maledictꝰqͥ ānūciauit pr̄i meo digna. Natus ē tibi puermaſculꝰ ⁊ letificauit eū. Or̄ de qͦ naſcimur eſtmūdus. puer maſculꝰ mūdi ē opus magni ſceleris. Filij mūdi ſūt oꝑa q̄ fiūt a mūdo .i. mūdanis. Annūciat aūt pr̄i .i. mūdo maſculū natum et letificat: qn̄ adulator laudat hoīem demagno ſcele̓. et ſic letū facit quia de huiuſmōigaudet mūdus. Hic at̄ .ſ. adulator ē maledictꝰa dn̄o. Qn̄ .n. aliqͥs ꝑpetrat aliquā notabilemvindictā vel malū aliud: ſolet ei dici ab adulatoribꝰ. Feciſti ſicut maſculꝰ. Pro ſcd̓o dr̄ ꝓuer .xxiiij. Qui dicūt īpio iuſtꝰ es: maledicenteis ppl̓i ⁊ deteſtabunt̉ eos tribꝰ. Un̄ Augꝰ ſuꝑillo verbo. Iniquꝰ bn̄dicit̉ .ſ. ab adulatoribus.Exacerbauit dn̄m pct̄or: ſic ait. Hec ē magnaira dei vt d̓ſit correctō ⁊ adſit adulatō. Et ſubdit cām. Adulantiū .n. līgue alligāt hoīes inpct̄is. delectat .n. ea face̓ in quibꝰ nōſolū metuit̉ rep̄henſor ſꝫ laudat̉ oꝑator. ¶ Pro tertioſ. qd̓ inducit obſtinatōem dr̄ figurate d̓ Dinafilia Iacob violata deſignāte aīam ſuggeſtionibꝰ diaboli aſſentientē ꝙ Sichen ꝯſtupratoreiꝰ ip̄m triſtē effectā blanditijs deliniuit Gen̄.xxxiiij. Cū .n. pet̄o ꝯmiſſo ꝯſcīa morbeat ⁊ triſticiā mēti inferat blāditie ⁊ adulatōnes ꝓcurate oꝑa diaboli detinēt aīam ī malo. vn̄ dn̄sꝑ Ezech̓. ꝯͣ adulatores dicit. Edificabāt ip̄i parietē. et illi liniebāt eū. Qd̓ exponēs Gregꝰ inmoral̓. ait. Edificare ꝑieteꝫ ē quēlibet ꝯͣ ſe obſtacula ⁊ duritiā pct̄i ꝯſtrue̓ .i. ꝯmitte̓ pct̄a q̄reddūt hoīem durum. Sꝫ ꝑietē liniūt qͥ pct̄aꝑpetrātibꝰ adulant̉. vt quē illi ꝑuerſi agētesedificant. ip̄i adulātes qͣſi nitidū reddāt. diſ.xliiij. Sūt nō nulli. In ꝯꝑatōe v̓o ip̄iꝰ ad aliapct̄a occurrūt due qōnes. Prima q̄ſtio eſt.An pct̄m adulatōnis ſit gͣuiꝰ pct̄o homicidij.Et vr̄ ꝙ ſic: qd̓ tali rōne on̄do. Oct̄m qͣntopl̓ꝰmentē corrūpit ⁊ plus alicui nocet tāto ē grauius. Sꝫ ita facit adulatō r̄ſpectu homicidij.qd̓ duplicit̓ ꝓbo. Primo qꝛ ſuꝑ illud verbumpͣs. Qm̄ laudat̉ pct̄or in deſiderijs aīe ſue. Exacerbauit dn̄m pct̄or Pieroꝰ ſic dicit Nihil eſtꝙ tā facile corrūpat mētes hoīm vt adulatō.Secūdo ꝓbo hoc idē. qꝛ ſuꝑ illud pͣs. Cōuertant̉ ſtatim erubeſcentes: dicit glo. ſic. Plusnocꝫ līgua adulatoris ꝙͣ gladiꝰ ꝑſecutoris. vn̄Augꝰ. Noli putare te nō eſſe homicidā cū fr̄ituo male ꝑſuades. Si em̄ male ꝑſuades: occidis. d̓ peni. di. j. Noli. gͦ videt̉ adulatō eſſe grauiꝰ pct̄m̄ homicidio. ℟eo. ꝙ adulatō ⁊ homīcidiū in gͣuedīe ſe hn̄t ſicut excedētia ⁊ exceſſa.

qd̓ pꝫ. qꝛ homicidiū ē gͣuius pct̄m adulatōne.duplici rōne. Prima ē. qꝛ līgua adulatoris nōnocet ita efficacit̉ ſicut gladius ꝑſecutoris. qd̓pꝫ. qꝛ gladius ꝑſecutoris effectiue occidit qͣſiſuffitiens cauſa mortis. līgua aūt adulatorisnon ita efficacit̉ nocet. qꝛ nullus p̄t alteri eſſeſufficiēs cā peccādi. gͦ cū gladiꝰ ꝑſecutoris ſitcauſa mortis ſufficient̉. ⁊ līgua adulatoris ſitcā peccādi nō efficient̉ ſꝫ occaſionalit̓. iō homicidiū ē gͣuius pct̄m abulatōne. Secūda rōē. qꝛ malū irrecuꝑabile ē gͣuius malo recuꝑabili. Sꝫ nocumentū homīc idij ē irrecuꝑabile.nocumentū v̓o adulatōis ē recuꝑabile. gͦ ⁊cͣ.Ex alia b̓o ꝑte adulatō ē gͣuiꝰ pct̄m homicidio. duplici rōne. Prima ē. qꝛ pct̄m quātoplus nocet in p̄tioſioribꝰ bonis tātograuiꝰ ē:ſꝫ lingua adulatoris plus nocet in p̄tioſioribꝰſ. in bonis ſpūalibꝰ ꝙ gladiꝰ ꝑſecutoris qͥ nocꝫin corꝑalibꝰ tm̄. gͦ ⁊cͣ. Secūda rō ē. qꝛ pct̄mquāto occultiꝰ nocet ⁊ minus caueri p̄t tantoē gͣuius. Sꝫ pct̄m adulatoris occultiꝰ nocet.Magis .n. caueri p̄t a manu ꝑſecutoris ꝙͣ a līgua detractoris. gͦ ⁊cͣ. ¶ Secūda q̄ſtio ē. Anadulator ita gͣuit̉ peccet ſicut ille cui adulat̉.Et vr̄ ꝙ gͣuiꝰ tali rōne. Quicūqꝫ v̓bis alij nocet nō minꝰ nocet ſibi ꝙͣ alijs. Sꝫ ille qͥ alteriadulat̉ inducit eū ad peccanduꝫ mortalit̓. qd̓patꝫ. qꝛ ſuꝑ illd̓ pͣs. Oleū aūt pct̄oris ⁊cͣ. dicitglo. Falſa laus adulatoris a rigore veritatisemollit ad noxia. gͦ ml̓tomagis adulator in ſepeccat. ¶ ℟o. duobꝰ modis. Primo ſimplicit̓⁊ abſolute ſine aliqua diſtinctōe ꝙ ille qͥ adulat̉ alt̓i et nocꝫ ei plus peccat ⁊ plꝰ nocet ſibiꝙͣ illi cui adulat̉. Cuius rō ē. qꝛ ſibi nocet tāꝙͣſufficiēs eā peccandi. alijs aūt nocet et eſt cāpeccādi occaſionalit̓ tm̄. Secundo mō rn̄deocū diſtinctōe. Diſtinguēdū ē .n. de illo cui aliquis adulat̉. Aut .n. ille nō aſſentit adulatōi.aut aſſentit. Primo .n. cū qͥs nō aſſentit adulatōni. tūc adulator peccat mortalit̓ ex intentōne inducenbi illū ad peccatum mortale ꝙͣtūin eo fuit licet adulatōi ille nō aſſenſerit. Secūdo vero cū aliquis adulatōni aſſentit ⁊ acquieſcit. tunc de tali diſtinguo. qꝛ aut eſt quidā qui decipit̉ credendo adulatori plus de ſe q̄ſibi. et talis cū decipitur ab adulatore minuspeccat ꝙͣ adulator. Eſt aliꝰ qui nonſolū creditadulatori ſed etiā fouet adulatorē et ꝓcurat vtfiat adulatō. et talis plus peccat ꝙͣ adulator.de tali loquit̉ Hieroꝰ ad Cellantiā ita dicens.Iſto maxime tꝑe regnat vitiū adulatōnis qd̓eſt grauiſſimū. qꝛ humanitatis ac beniuolētieloco dicit̉. Et ita fit vt qui adulari neſcit autinuidus aut ſuperbus reputetur. hec. b Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. cxv̓. et Raynerius in ſumma..§. iiij.Ꝙtum ad tertiumpͥncipale .ſ. excluſionē ꝯplacentie que orit̉ exadulatōne que notat̉ cum dr̄. Non impīguetcaput meum .i. mens mea non delectabitur.