Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
1060
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumSecundum

omnibꝰ diuites facti eſtis in illo ita vt nil vobis deſit in vlla gr̄a. paulopoſt de multis rep̄hendit. Nec mēdatiuꝫ dixit in huiuſmodi qꝛerant balde boni inter illos in quibꝰ erāt illaꝑfecta dona de quibꝰ laudauerat. Quarto laudari p̄t quis ad malū finē vel ẜuatis debitis circumſtantijs: qd̓ ꝑtinet ad adulatōem. Ꝙͣtum ad tertiū fit laudatio vel alius actꝰputa honoris reuerētie ad ꝯplacēdū inordinate. et qͣdrupliciter. Primo laudādo de ſibidubio vel incerto. ꝓpter qd̓ dr̄ Eccͣi. xj. laudes viꝝ in ſpecie ſua. Glo. i. ne iuxta ſpēm corporis eſtimes qͣlitatē mētis. qꝛ videt que foris ſūt. deus aut intuet̉ cor. Et Eccͣi. xj. dicit̉.Ante mortē laudes quenꝙͣ. Glo. Stultumlaudare pugnantē qͣſi pugne victoreꝫ. Illeem̄ qui videt̉ bn̄ agē neſcimus animo agat.aut ſi velit vel poſſit ꝑſeuerare in fineꝫ. Secūdo laudat̉ qͥs male laudat̉ de illicito. ẜmillud. Laudatur pct̄or in deſiderijs aīe ſue. EtIſa. v. Ue dicitis malū bonū. videlicet laudando malū tanꝙͣ bonū. vn̄ Caſſiodorꝰ in qͣdāepl̓a ſic ait. Adulatō blāda om̄ibꝰ applaudit.oībꝰ ſalue dic̄. Prodigos vocat liberales. auaros parcos. ſapiētes laſciuos. vel ꝓdigos curiales. garrulos affabiles. obſtīatos ꝯſtātespigros maturos graues. hec ille. Tertō laudat̉ qͥs indebite laudat̉ de bono ſed vltra ꝙͣſit. vel ſeruatis debitis circūſtantijs. quop̄t intelligi illud Iſa. iij. Popule meus beatum te dicūt ip̄i te decipiūt. Quarto tacetmalū qd̓ videt nec rep̄hendit p̄t. Un̄ videtur approbare et qͣſi laudare cum hoc facit nediſpliceat illi: ſꝫ vt placeat. Un̄ Geda. Adulator tacet et dat ꝯſenſū ne offendat illū queꝫcredit hr̄e ꝓpitiū. Improprie tn̄ dr̄ huiuſmodiadulatō. hec Alex. ſecūda ꝑte ſūme. q. xxxvj.Secundo notatur in .§. ij.fecto ip̄ius adulatoris qꝛ ex ip̄a adulatōne inficit̉ pct̄or efficit̉. vn̄ dr̄. Oct̄oris oleo .ſ. adulatōis ꝓpt̓ qd̓ qͥs efficit̉ pctor maculatur inaīa. aūt nōſolū ſit pct̄m ſꝫ mortale et gͣueꝓbat̉. Nullus cl̓icus punit̉ pena depoſitonisniſi mortali et gͣui. et ē. qꝛ illa ē maximapena maior etiā excoīcatōe. vt pꝫ. xxiij. q. iiij.forte. Sꝫ adulator punit̉ huiuſmōi pena.br̄ di. xlvj. Elericus adulatōibꝰ et ꝓditōnibꝰvacare deprehendit̉ degradet̉: ab officio. ⁊cͣ.Sciendū tn̄ ſemꝑ ſꝫ tribꝰ modis adulatio ē mortale. Primus ē rōne materie laudatōnis .i. qͥs laudatur de aliqͦ crimīali. Et dehac intelligit̉ illud Ezech̓. xiij. Ue qui ꝯſumitpuluillos ſub cubito manus. faciūt ceruicalia ſub capite vniuerſe etatis ad capiendasaīas Qd̓ exponēs Gregꝰ in moral̓. ait. Ad huiuſmōi puluillus ſub cubito ceruical ſub capite ponit̉ vt mollit̉ quieſcat̉. Quiſqͥs maleagētibꝰ adulat̉ puluillū ſub cubito ceruicalſub capite ponit. vt qui corripi ex culpa debu-

erat: in ea fultus laudibꝰ qͥeſcat. di. xlvj. Sūt nulli. Ue aūt importat dānatōeꝫ eternā huiuſmōi adulatōne incurrit̉: qꝛ mortale.Et hꝰ eſt. qꝛ quicūqꝫ agit ꝯͣ caritatem dei etꝓximi: peccat mortalit̓. Sꝫ hoc facit adulat̉ in huiuſmōi malis. hoc fouet et nutrit in ip̄o pct̄o. vt pꝫ ex dicta aucͣte et experiētia. ⁊cͣ. Scd̓s modus ē rōne forme vl̓intentōis .ſ. qͥs adulatōem intēdit nocerealicui notabilit̓ in tꝑalibꝰ vel ſpūalibꝰ. vtintēdit ad aliqd̓ illicitū induce̓. vel deciꝑe ip̄min tꝑali ſub̓a viderit in ſe ꝯfidere. vel vtindicet ſecreta cordis ſui vn̄ adulator poſſit einoce̓. Sicut fecerūt phariſei miſerunt diſcipulos ſuos ad xp̄m interrogādū: vtꝝ licebat cenſū dari ceſari dicētes. Agr̄ ſcimꝰ qꝛ verax es ⁊cͣ Math̓. xxij. ei adulando. Et huiuſmōi dr̄ ꝓuer. xxvij. Meliora ſūt vulnera diligētis ꝙͣ oſcula fraudulēta odiētis. q. d. Melioresſūt increpatōes dure v̓bera amici ſeu p̄lati.(etiā ſi vulneret ſēſualitatē ꝯtriſtādo īferat d̓meritis pēas plagas) ꝙͣ fraudulēta oſcula .i. ꝙͣ applauſus adulatōes noce̓ intēdentispl̓ diſſimulātis. Patꝫ hoc etiā rōne. intēdit alicui noce tꝑalit̓ vel ſpūalit̉: mortalit̓peccat qꝛ ꝯͣ iuſticiā agit caritatē. Sꝫ adulat̉ p̄dicto noce̓ intēdit hoc. ⁊cͣ. Tertius modꝰ ē rōne circūſtātie vel occaſionispꝫ ex hoc aliqͥs laudat̉ ſupͣ modū inde ſuꝑbiā incurrit vel inanem gl̓iam talit̉ peccatmortalit̓. tn̄ ⁊ſi accidēs ſeu p̄ter ītentōꝫ hoceueniat: tn̄ qꝛ adulās ē occaſio illiꝰ ruine. ideopeccat mortalit̓: ſi tn̄ occaſio ſit data accepta. ſi ex ꝑua laudatōne ſi inordinata eīcauta qͥs ſuꝑbiat: mortalit̓ peccat. vr̄ .n. occaſio magis accepta ex ſe ꝙͣ bata ab alio. mul tēperandū eſt opus laudatōnis humanein pn̄tia hoīm Augꝰ in. xiij. de trini. ait. Magis optabo a qͦlibet rep̄hendi ꝙͣ ab adulatorelaudari. Nullus .n. rep̄henſor formidādus eſtamatori veritatis. Laudator vero errat ꝯfirmat errorē. ꝓbat̉ hoc rōne regulā illā. Quioccaſionē dani dat bānuꝫ qͦꝫ dediſſe videt̉. ext̉de iniu.. da. Si culpa. Sꝫ qui laudat aliūita exceſſiue et ita īordinate bat occaſio ruine pct̄i mortalis: ſufficient̉ dat ſibi pct̄i mortalis. et ip̄e mortaliter peccatBnīas cōcluſiuas p̄dictas ponit. b Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. cxv. Extͣ p̄dictos tres modos vel caſusadulatio ē veniale videlicet qͥs adulat̉ ſolaintentione placēdi et delectādi non in malovel quis adulat̉ ſola intentōne euitādi aliquod malū ſine alterius detrimēto. vel intentione ꝯſequēdi aliqd̓ bonū in neceſſitate. Nulum .n. hoꝝ de ſe ē ꝯtra caritatē. Et in hijs caſibꝰ intelligendū ē dictū Augu. qn̄ ponit adudulatōem inter venialia. di. xxv. §. Al̓ ea.De grauitate huius .§. iij.pct̄i in ſe. et ꝯꝑatōnem ad alia. Nota pͥmo