PecimusTitulus

beniali inꝙͣtum diſponit̉ ad mortale ꝓpter qd̓quis perdit̉. Et ſic intelligendū ē illud. c. Necartificioſo. xxij. q. ij. Sciendum aūt ꝙ opinioquorundā fuit. vt refert Ugo cardi. ſuꝑ illudpͣs. ꝑdes oēs ⁊cͣ. et glo. ſuꝑ. c. Ne qͥs arbitret̉.xxij. q. ij. et. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. vbi ſupͣ. arti. fi.ꝙ omne mendatiū etiā offitōſum in viris ꝑfectis ē mortale. ſꝫ Ugo nō eā approbat. qͥnīmob. tho. vbi ſupͣ expreſſe reprobat vt falſā. IdeꝫBonauen. in. iij. Et rō huius ē ẜm ip̄m. quianulla circūſtātia aggͣuat in infinitū niſi quetrāſfert in aliā ſpēm. Circūſtantia aūt ꝑſonenon tranſfert in aliā ſpēm niſi forte rōne alicuius ānexi. puta ſi ſit ꝯͣ votū ip̄ius: qd̓ nō p̄tdici de mēdatio offitōſo et iocoſo. et ideo neutrū eoꝝ eſt mortale in viris ꝑfectis niſi rōneſcādali. Et ad hoc p̄t referri qd̓ dicit. Augꝰ ꝑfectis eſſe p̄ceptū nonſolum nō mentiri ſꝫ necvelle mētiri. ꝙuis hoc nō aſſertiue ſꝫ ſub dubitatōne dicat. Nec obſtat ꝙ ponunt̉ in ſtatrꝯẜuande veritatis: qꝛ veritateꝫ tenent̉ ex ſuoofficio in iuditio vel doctrina ꝯẜuare. Cōtraque ſi mentiant̉ vt iudicādo vel p̄dicādo eritmortale. alit̓ vero nō oꝫ ꝙ ſit mortale. Eſt at̄ꝯͣ p̄ceptuꝫ octauū illud .ſ. Nō loq̄ris ꝯͣ ꝓximūtuū falſuꝫ teſtimoniū ẜm mgr̄m ſnīaꝝ in. iij.di. xxxvij. ⁊ hoc cū ē mortale. p̄ter aūt p̄ceptūcū ē veniale. ¶ Oſtendit̉ autē gͣuitas et deteſtatio eiꝰ: qꝛ inficit intellectū. minuit affectū.tollit dei aſpectū. Ꝙ inficiat intellectū patetex hoc. qꝛ falſum ē malū intellectꝰ cui mēdoſinnitit̉. Sicut veꝝ ē bonū intellectus a qͦ mēdoſus recedit. Un̄ dicūt dānati. Grrauimus avia veritatis Sap̄. v. Sicut aūt intellectus ēnobiliſſima potentia p̄uia volūtati qꝛ bonumintellectus ē quod mouet affectū ad ſui amorē. Ita corruptō eius ꝑ falſitatē ē ꝑiculoſiſſima. ꝓpter qd̓ diſtricte ꝓhibet̉ Leuit̓. xix. Nonloq̄ris mendatiū. Scd̓o mendatiū minuit beniuolētie affectū. Naꝫ mendaces ꝯmunit̉ ſuntexoſi hoībꝰ. Diſplicet em̄ cuilibet ſe decipi abalio. Et merito tales abhominant̉ ab homībꝰqꝛ mēdatiū deſtruit ⁊ ꝯturbat totā ꝯuerſatōꝫhoīm adinuicē. Tota .n. ꝯmunicatō hoīm adinuicē inſtrumentalit̓ ꝯſiſtit in actu ſignificatōnis. Nullus .n. p̄t aliquid ſui cordis ſeu ꝯceptus mētalis alteri ꝯmunicare niſi ꝑ aliquodint̓ mediū ſignum. in quibꝰ ſignis vox obtinetpͥncipatū. Corruptō gͦ ſignificatōnis q̄ ꝓceditex līgua mēdaci ē corruptō totius generatōishumane. vn̄ videmus hoc ſequi ꝙ ex multitudine mendatioꝝ et hoīm qͥ ſunt mēdaces qͣſinullus credit alteri ſed ſemꝑ ſuſpectū habet.iuxta illuq Hiero. Mendaces faciūt vt vera dicentibꝰ non credant̉. Sine mutua aūt credulitate nulla ē fida ſocietas. nulla in aliqͦ fidesnulla ſpes et cōfidentia firma. nulla amicitiavera. nullum pactū firmū. nulla ꝯcordia. nulla pax. nulla deniqꝫ in aliquo bono firmitas.

Et ſic mendatiū eſt cā innumerabiliū malorque odio habent̉. ꝓpter quod dr̄ Eccͣi. vij. Nolivelle mentiri omne mendatiū .i. vllo mēdatō.Tertio tollit dei aſpectū ẜm hoc qd̓ dr̄ in pͣs.ꝑdes oēs qui lo. mē. et merito. Om̄e .n. ſimileapplaudit ſuo ſimili. Cū aūt deus ſit ip̄a veritas ſūma: nō p̄t cū mendatō quis apparere inꝯſpectu eiꝰ. Sꝫ vt dicit Ibh̓s Apoc̄. vlt. Poras .ſ. ſuꝑnam ciuitatem quaꝫ vidit: canes etvenefici et impudici et homicide et idolis ſeruientes et oīs qui amat mendatiū. Ego ſū veritas ait v̓bum incarnatū Ioh̓. xiiij. Impijſſima aūt blaſphemia eſſet dicere vel ſentire ꝙ īeo ſit aliqd̓ falſum vel mēdoſum. aut ꝙ ꝑ diuinū v̓bum aut quicqͥd in eo ꝯtētuꝫ mēdoſe aliquid exprimeret̉. immo mirabilit̓ deus diligitita veritatē qꝛ ſeip̄m .ſ. diligit qui ē veritas. qẜm glo. j Corin. xv. Horrēdum ē aliqͥd falſi dedeo dice̓ ⁊ſi ad laudē eius videat̉ ꝑtinere. cumIob. xiij. dicat. Nunqͥd deus indiget nr̄o mendatō: q. d. non vtiqꝫ. Conſtat autē ꝙ creaturarōnalis inꝙͣtum talis ē eius imago. et oīs eiꝰſignificatiua exp̄ſſio ē imago illiꝰ verbi factaet creata ad hoc vt primā veritatē ſemꝑ expͥmat exterius. et ẜm illius regulā ſe dirigat inoībꝰ. et oīa faciat ab ea nullatenus deuiandoſꝫ venerādo. laudādo. et magnificādo. Sꝫ mēbatium ē corruptela et macula et deprauatiooīm predictoꝝ. Et vt dicit Anſhelmus. Adeomēdatium ē malum ẜm ſe ꝙ deus nō p̄t diſpēſare ꝙ homo dicat ſine peccato. qꝛ nō p̄t recedere a veritate ſua. De furto poſſet diſpēſare.quia dn̄i eſt terra et plenitudo eiꝰ. Et ideo qd̓poſſidet vnus p̄t alteri dare. Un̄ ⁊ Salomonꝓuer. vj. int̓ ea q̄ odit deus ponit linguā mendacē. In huiuſmodi etiā deteſtatōeꝫ Ananiaset Saphira quia mentiti ſunt Petro de p̄tioagri ſui venditi perditi ſunt corporaliter mortem ſubitaneam incurrentes Act̉. v.De promiſſione ſim .§. iiij.plici .ſ. abſqꝫ iuramēto vel voto. Ubi ſciendumꝙ cum quis promittit ſimpliciter aliquid illicitum vtiqꝫ peccat. ⁊ illud ſeruare non debet.qꝛ peccatū peccato adderet. Un̄ Iſido. In malis ꝓmiſſis reſcinde fidem .ſ. non ſeruando. Siaūt licitum eſt et poſſibile ꝙ ꝓmittit ſꝫ ẜuarenō intendit: vtiqꝫ peccat qꝛ mendatium dicit.Si autē ẜuare intendit. nō ẜuādo cum poteſtvtiqꝫ peccat. qꝛ omne ꝓmiſſum debitum quodiure naturali ẜuādū ē adeo ꝙ ẜm Aug. fidesetiā qn̄ hoſti ꝓmittitur ẜuanda eſt. xxiij. q. j.Noli. Et hoc niſi ſubſit vel ſuperueniat cauſarōnabilis nō implēdi. puta nouus caſus impremeditatꝰ. Un̄ dicit. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. ex.arti. iij. ꝙ p̄t talis non ſeruans quod promiſitexcuſare ſi ſint mutate ꝯditiones ꝑſonarum⁊ negotioꝝ. Vt .n. dicit Sen̄. in lib̓. de bn̄ficijsad hoc ꝙ hō teneat̉ face̓ quod ꝓmiſit: reqͥrit̉ꝙ oīa īmutata ꝑmaneant. Alioquin non fuit