CapitulumPrimum

eſt figurate ẜm Tho. vbi ſupͣ. ad ſignificandūꝙ deus receſſurus erat a ppl̓o iudeoꝝ ſeruilisꝯditōnis ꝓpter ꝑfidiā eius ꝑacta paſſione filijſui ⁊ demū reuerſurus in fine mūdi cū ꝯuerterent̉. Interim expectant meſſiaꝫ cū azino .i.ſenſu azinino ⁊ ſuꝑficiali. De hoc etiā. xxij. q.ij. § Abrahā. Proph̓auit inqͥt Amb̓. qd̓ ignorabat. Ip̄e ſolꝰ diſponebat redire: ſꝫ dn̄s fuitlocutꝰ ꝑ os eiꝰ ⁊ ſic fuit ibi ꝓph̓ia ſꝫ large n̄ ꝓpevt dic̄ Nico. d̓ lira. exqͦ n̄ intellexit r̄uerſionē.Secundo videndum .§. ij.eſt de multiplici mō mēdatij. Om̄s .n. qͥ loquūtur mēdatiū varie ip̄m ꝓnūtiant. Triplex at̄diuiſio ponit̉ de mēdatō ẜm diuerſas ꝯſideratōes eius ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cx. Poteſt .n.ꝯſiderari pͥmo mō ex ip̄a ſui falſitate q̄ veritati opponit̉. Secūdo ex ꝑte finis qͥ ibi intenditur. Tertō ex ꝑte criminis qd̓ ibi auget̉ velminuit̉. ¶ Scd̓m pͥmā ꝯſideratōeꝫ ſic diuidit̉mēdatiū a ph̓o in .iiij. ethicoꝝ. in mēdatiū qd̓trāſcēdit veritatē in maiꝰ. ⁊ illud qd̓ deficit inminus. Primū ꝑtinet ad iactātiā. qd̓ ꝓhibetſapiēs dicēs. ꝓuer. xxx. Nō addas quicꝙ v̓bisillius et arguaris inueniariſqꝫ mēdax. ⁊ Ambro. Ueritatis ea regula ē vt nil faciat qͥs cōmendādi ſui gr̄a qͦ minor aliꝰ fiat. xj. q. iij. Siqͥs vero nō obediat. Aliud mēdatiū qd̓ deficita veritate in minus ꝑtinet ad ÿroniaꝫ dicēdoſ. minuſꝙͣ ſe veritas habeat. de qͦ in pͣs. Diminute ſunt veritates a filijs hominū. Et Augꝰ.Nō ita caueat̉ iactātia vt veritas deſerat̉. EtGregꝰ. Incauti ſūt humiles qͥ mendatō ſe illaqueāt. xxij. q. ij .ſ. dicēdo aliquē defectū queꝫin ſe nō recognoſcūt. Hec diuiſio mēdatij ē ꝑſe. qꝛ mendatiū inꝙͣtum huiuſmōi opponit̉ veritati. Ueritas aūt eſt quedā eqͣlitas dū .ſ. itadicit̉ ſicut in mente habet̉. Equalitati aūt opponit̉ ꝑ ſe maius et minꝰ. De iactātia aūt etde ÿronia dr̄ in ti. de inani gl̓ia. Et dicit ph̓usin. iiij. ethicoꝝ. ꝙ iac̓tator qͥ mētit̉ in laudādoſe vltra id qd̓ ē vituꝑabilior ē ꝙͣ ÿronicus qͥ deſe negat bona que in ſe recognoſcit. et hoc qꝛmagis recedit a medio veritatis. Rō. huius ēẜm Bonauen. in. iij. di. xxxviij. qꝛ v̓tus eſt debono ⁊ difficili. Sꝫ difficiliꝰ eſt hoīem accedere ad negandū bonū qd̓ in ſe ē ꝙͣ ad dicendumbonū de ſe qd̓ nō hꝫ. Magis .n. appetit hō reputari ⁊ exaltari ꝙͣ deſpici. Item iactator ſe reddit hoībꝰ magis oneroſū ꝙͣ yronicꝰ. Si tn̄ yronicus negat de ſe bona q̄ ꝯgnoſcit hr̄e vt indelaudet̉ tūc magis peccat ꝙͣ iactator. qꝛ vtrūqꝫibi ē ÿronia et iactātia. ¶ Scd̓m ſacundā ꝯſideratōem .ſ. ex ꝑte finis ſic diuidit̉ a mgr̄o ſentētiaꝝ in. iij. di. xxxviij. mēdatiū in ꝑnitōſuꝫ.iocoſū et offitōſum. Aut .n. intendit qͥs ex mēdatō malignitatē ſeu nocumentū et ſic ē ꝑnitioſum. aut delectabilitatē ꝓximi et ſic ē iocoſum. aut vtilitatē et ſic eſt offitōſum. Et mendatio ꝑnitioſo pſi ſunt illi duo ſenes qͥ accu-

ſauerūt Suſannaꝫ falſo de adulterio vt occiberet̉. vn̄ vni eoꝝ dixit Daniel. Aētitus es incaput tuū. Dan̄. xiij. Mendatō iocoſo videturpſus fuiſſe Ioſeph qn̄ dixit ꝑ ꝓcuratorē ſuumfr̄ibꝰ ſuis. Neſciebatis: qꝛ nō eſt ſimilis mei inegipto in auguriādi ſcīa Gen̄. xliiij. Ubi dicitAugꝰ ꝙ qꝛ nō ſerio ſꝫ iocō dictū ē vt exitꝰ docuit nō ē habendū mendatiū. Mendatia em̄ amendacibꝰ ſerio agunt̉ nō ioco. xxij. q. ij. Qd̓ait. Iſta tn̄ videt̉ obſcura locutō: cū mēdatiūiocoſū ſit mendatiū et pct̄m niſi dicat̉ ea intentōe vt qui audit ꝑpendat nō vere ſꝫ iocoſedici ſeu fabuloſe qd̓ nō ibi ꝯtingit. Sꝫ p̄t diciẜm Gr̄anum. q. ea. §. Itē ꝙ dr̄. ꝙ ſūt quedammendacia que et ſi culpa leui nō careāt tn̄ nōſūt dānabilia. īmo nec ſunt qͣſi habenda mendatia qꝛ .ſ. nō nocēt. et iſto mō p̄t intelligi dictū Augꝰ. Poſſet tn̄ dici ẜm mgr̄m in hiſtor̄.illa verba dixit loquēs ẜm opinionē egiptōꝝqui credebant eum hr̄e auguriandi ſcientiaꝫ.Mendatiū offitioſum dixit Raab iericontinacū dixit de exploratoribꝰ qͦs in domo habebatabſcōditos ꝙ receſſerāt Ioſue. ij. Et obſtetrices egiptie Sephora ⁊ Phua Pharaoni .ſ. ꝙmulieres hebree haberēt obſtetricandi ſcīam⁊cͣ. Et circa hoc dic̄ Gregꝰ ī. xviij. moral̓. ꝙ n̄nulli obſtetricū fallatiā conant̉ aſſerere hocmēdatij genus non eſſe peccatū: maxime qꝛ deillis mentiētibꝰ ſcriptū ē ꝙ edificauit eis dn̄sdomos. in qua magis recōpenſatōne ꝯgnoſcitur quid mēdatij culpa mereat̉. Nā benignitatis eaꝝ merces q̄ eis in eterna potuit vita retribui p̄miſſa culpa mēdatij in terrena ē recōpenſatōne declinata. xxij. q. ij. Si quelibet. Exquo mō loquēdi poſſet videri illud mēdatiumobſtetricū fuiſſe mortale. qꝛ nullꝰ pͥuat̉ eterna remuneratōne niſi pro mortali. Sꝫ Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. cx. arti. vlt. dicit. ꝙ illud mēdatiūp̄t duplicit̓ ꝯſiderari. Uno mō ꝙͣtū ad affectūbeniuolētie in iudeos et ꝙͣtum ad reuerētiamdiuini timoris ex quibꝰ ꝯmendat̉ in eis indoles v̓tutis. Et ſic eis debet̉ r̄muneratō eterna.Un̄ Hieroꝰ expōit ꝙ dn̄s edificauit eis domosſ. ſpūales. Alio mō p̄t ꝯſiderari ꝙͣtum ad ip̄mexteriorē actū mēdatij quo quidē nō potuer̄teternā remuneratōem mereri: ſꝫ forte aliquāremuneratōem tꝑalem cuius merito non repugnabat illa deformitas mēdatij ſicut repugnabat merito remuneratōis eterne. et ſic intelligenda ſūt verba Grego. non ꝙ merereniꝑ illud mēdatiū amitte̓ remuneratōeꝫ eternāquā iā ex p̄cedēti affectōne meruerāt. Ex hijspatꝫ mēdatiū fuiſſe veniale. Et nota ꝙ ꝙͣuisinterrogatus a iudice ẜm formā rectā iuris.⁊ de ꝑtinētibꝰ ad pt̄atem eius teneat̉ ex legisneceſſitate n̄ mētiri al̓ peccaret mortalit̓ ẜmTho. et Bonauē. in. iij. ideo obſtetrices mētiendo nō peccauer̄t mortalit̓ ẜm Bonauen. qꝛfuit ibi opꝰ miſcd̓ie cuiꝰ inquiſitō vel rep̄hēſio