TitulusDecimus

Hinc ē ꝙ in mēdatō oris qd̓ ꝓprie dicit̉ mēdaciū ſemꝑ ē ibi pct̄m ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cx. ⁊Augꝰ. xxij. q. ij. Primū. Sꝫ ſimulatō oꝑis nōſemꝑ ē pct̄m: cū oꝑe ſimulādo non agat ꝯtraillud ad qd̓ oꝑa inſtituta ſūt ita directe ſicutdicēdo ore mēdatia vt dicit idē Tho. ſuꝑ Gen̄.vbi etiā ponit quadruplicē ſimulatōem. Prima ſimulatō eſt ſignificatōis. qͣlis fuit in Iacob qui ſimulauit ſe eſſe Eſau cooꝑiendo manus ⁊ collū pelliculis edoꝝ Gen̄. xxvij. Significabat̉ .n. ꝙ minor ppl̓us .i. xp̄ianus p̄ferendꝰeſſet maiori .i. iudaico. ſicut et minor pͥus recepit bn̄dictōnem. Secūda ſimulatō ē cautele.ſicut patet in Ioſue qui ſimulauit fugā ab eisqui erant de ciuitate Hay Ioſue. viij. Tertiaſimulatō ē doctrine .ſ. cū fit ad inſtruēdū alios⁊ ſic xp̄c finxit .i. ſimulauit ſe lōgius ire Luē.vlt̓. qd̓ fecit ad inſtructōnem diſcipuloꝝ. vt .ſ.inſtātius inuitaret̉ ab eis. et on̄deret ſe longeeſſe ab eis qͦ ad fidem ſue diuinitatis. Quarta ſimulato ē duplicitatis. cū quis .ſ. ꝑ oꝑa ficta intendit deciꝑe. de qͣ Iob. xxxvj. Simulatores et callidi ꝓuocāt iram dei. et iſta vltimaeſt pct̄m nō alie pͥores. hec Tho. Hinc Hieroait. Utilem ſimulatōem et in tꝑe aſſumēdamDÿeū regis iſrl̓ nos docet exempluꝫ qui cū nōpotuiſſet īterfice̓ ſacerdotes Baal. niſi finxiſſet ſe velle idolū cole̓ dicens. Congregate mihioēs ſacerdotes ſpāal. rex Achab ẜuiuit ī paucis ſibi. ego ſeruiā ei in multis. Et Dauid qn̄mutauit faciē ſuā corā Abimelech et dimiſiteum et abijt. Nec miꝝ ꝙͣuis iuſtos homīes tn̄aliqͣ ſimulare ꝓ tꝑe ob ſuā et alioꝝ ſalutē. cūetiā dn̄s noſter non hn̄s pct̄m nec carnē pct̄iſimulatōem peccatricis carnis aſſūpſit vt cōdemnās in carne pct̄m nos in ſe face̓t iuſticiādei. hec ille. xxij. q. ij. Utilem. Sed nota ẜm. bTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. iij. ꝙ Hieroꝰ ſumit ſimulatōꝫlarge ꝓ quacunqꝫ fictōne ſicut etiā ſūpta ē cūſupͣ diſtincta eſt qͣdrifarie. nā ſtricte ſumendoſonat in vitiū. cū .ſ. fit ad decipiēdū. vn̄ Hÿeuin illa ſimulatōne peccauit. remuneratus aūtfuit a deo tꝑalibꝰ nō ꝓ ſimulatōne ſꝫ ꝓ zelo qͦdeſtruxit cultuꝫ Gaal. vt. iiij Regū. x. Dauidaūt in ſimulādo ſe fatuū. vt hr̄. jRegū. xxj. n̄peccauit. qꝛ fuit fictō illa ſeu ſimulatō ſigural̓ſicut glo. exponit ſuꝑ illud pͣs. Bn̄dicā dn̄m.Dicit etiā Augꝰ in lib̓. de queſtionibꝰ euāgelioꝝ ꝙ non omne qd̓ fingimus mendatiū eſt:ſꝫ qn̄ illud quod fingimus nihil ſignificat tūceſt mendatiū. Cū aūt fictio nr̄a refert̉ ad aliquā ſignificatōem nō ē. mendatiū ſꝫ figura deritatis. Et ſubiūgit exemplū de figuratis locutōnibꝰ in quibꝰ fingit̉ aliqua res nō vt aſſerat̉ ita eſſe ſed eā ꝓponimus vt figurā alteriꝰqd̓ aſſerere volumus. vt illud qd̓ hr̄ Iudic̄. ix.ꝙ ligna voluerūt ſibi ꝯſtituere regē ⁊cͣ. Sic ēde fictōne oꝑis .ſ. cū fit ad aliquod ſignificanbum non ē ſimulatō ꝓpͥe. ſicut cū xp̄c finxit ſe

lōgius ire Luc. vlt̓ .i. ꝯpoſuit motū ſuū quaſivolētis lōgius ire ad aliquid figurate ſignificanduꝫ. ẜm Augꝰ .ſ. cū eſſet receſſurus aſcendendo in celū: ꝑ hoſpitalitatē tamē retinebat̉qd̓ammō in terrā. Item ſciendū ꝙ ſi nunꝙͣ liceat mēdatiū dice̓ qꝛ ſemꝑ eſt pct̄m. xxij. q. ij.ihi. Un̄ licet veritatē occultare cū expedit.et ad prudentiā ꝑtinet. Sic Abraham interrogatꝰ de Saraÿ abegiptijs dixit ſororē ſuāeſſe. nō aūt dixit vxorē ſuā ne ab egiptijs occideret̉: vt libere eā poſſit hr̄e. vt hr̄ Gen̄. xij.In qͦ facto (vt dicit Augꝰ) veritatē celare voluit nō mendatiū dici. Soror .n. dicit̉ qꝛ filiafr̄is erat. xxij. q. ij. Querit̉. Tūc .n. tales .ſ. neptis ⁊ nepos dici ꝯſueuerāt fr̄es auūculi. Saray aūt neptis erat Abrahe. Sicut et Loth qͥgermanus Saraÿ erat dixit Abrahā: fratresſumus Gen̄. xiij. Ita etiā cū plures ſint cauſe mouētes ad aliqd̓ agēdū: abſqꝫ vitio mēdatij p̄t vna aſſignari etiā minus efficax ceterisalijs tacitis. Sicut Samuel cū miſſus fuit adn̄o ad inungendū Dauid in regē iſrl̓ cū eſſetin bethleem int̓rogatꝰ a ſenioribꝰ de cauſa ſuiaduētus: tacita cauſa pͥncipali .ſ. de vnctionefienda reſpondit ſe veniſſe ad ÿmolandū ſacrificiū: qd̓ et fecit ꝙͣuis illa nō eſſet cauſa pͥncipalis. jRegū. xv. Uidet̉ etiā poſſe abſqꝫ vitiomendatij vti verbis ſophiſticis ſeu locutioneduplici ad obuiandū malis. cum .ſ. quis dicitaliqua verba que intelligi pn̄t duplicit̓ et advnū quidem intellectū dicit. alium intellectuꝫintēdit inprime̓ in mēte auditoris. vt ſi de aliquo qui ad mortē querit̉ interrogatus vtrumtranſiuerit ꝑ illā viam qui hoc nouit dicat n̄trāſiuit hīc: intēdens loqui de loco in qͦ ip̄e ēqd̓ vtiqꝫ veꝝ eſt. Similit̓ ſi quis clericus int̓rogatus in porta ciuitatis vtꝝ hēat aliquid d̓quo debet ſolui gabella et ille hn̄s reſpōdit ꝙnō: intendens qꝛ nō obligat̉ ipſe ad gabellamſoluendā. nō dicit mendatiū ꝙuis ille alit̓ intelligat verbū ꝙͣ ꝓferens. Un̄ et angelus Raphael interrogatus a Thobia quis eſſet. et deqͦ genere. Reſpōdit ex filijs iſrl̓ ego ſū Azarias Ananie magni filius Thob̓. v. Quod verūeſt ẜm interp̄tatōem illoꝝ nominū ẜm mgr̄min hiſtorijs et nō alit̓. Iſrl̓ .n. interp̄tat̉ vidēsdeum. Azarias vero adiutor. Ananias autemgloria dei interp̄tatur. Erat vtiqꝫ angelus exvidentibꝰ deū ꝑ ſpēm. Adiutor Thobie. Ananie filius .i. dignus gloria dei. Thobias tn̄ aliter intellexit. Cauendū tn̄ a ſcādalis qn̄ taliapn̄t detegi. Sꝫ nec in iuditio p̄t quis ſic loquiiuridice int̓rogatus. Sic Abraham dicēs adſeruos ſuos. Expectate hic cum azino ⁊ poſtꝙͣ adorauerimus reuertemur ad vos loquensde Iſaac quem intendebat ymolare Gen̄. xxij.Non in hoc dixit mendatium quia vel ip̄e intendebat reuerti cum filio ſperans illum ymolatum a domino reſuſcitandum. vel locutus