Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
1022
Einzelbild herunterladen
 

TitulusNonus

alij tabernas frequētant conuiuia. Hinc etAug. ad Aureliū. Cōmeſſationes et ebrietates ita cōceſſe et licite putātur vt in honorebeatiſſimoꝝ martirum ſoluꝫ dies ſolēnes quod vnuſquiſqꝫ non lugenduꝫ videathoc carneis oculis aſpicit: ſed etiam qͦtidie celebrātur. diſ. xliiij. Et ꝓpterea qꝛ multa innumera mala fiunt ī feſtis. dicit deus ÿſa. c. j. Solēnitates vr̄as odiuit aīa mea:facta ſūt mihi moleſta. et Amos. v. ait dn̄s.Odi et ꝓieci feſtiuitates veſtras qꝛ .ſ. eas vobis facitis mihi. Malach̓. ij. ait ip̄e. Diſperdam ſuꝑ vultū veſtrū ſtercus ſolēnitatūpeſtraꝝ .i. peccata que facitis ī feſtis maīfeſtabūtur coram omībꝰ ad ꝯfuſionem veſtrā.Iſti ceſſare faciūt qͣntū ī eis eſt .i. deficere. annullare dies feſtos dei a terra.Ꝙͣtum ad ſecundū .§. iiij.ſciendū ẜm Tho. vbi ſupͣ. finis huius precepti .ſ. de obſeruatione feſti eſt vt homo vacet rebus diuinis qd̓ ſignat̉ ī hoc qd̓ dr̄. Memento vt diem ſabbati ſanctifices. Illa ſāctificari ī lege dicūt̉ que diuino cultui mancipātur. Unde de conſe. diſ. iij. Ieiunia. dr̄.Die dn̄ica nihil aliud agendū niſi deo vacādum. nulla oꝑatio ī illa ſancta die agat̉ niſitm̄ ÿmnis pſalmis canticis ſpūalibꝰ dies illa tranſigatur. intelligit̉ de oꝑatione ꝓhibita. vt patebit infra. Et quod dicit̉ dn̄icaidem dicēdum de alijs feſtis p̄ceptis. quia vbieadeꝫ ratio ibi idem ius. Eſt aūt dies dn̄icamultum pͥuilegiata ꝓpter multa magnifica īea die geſta. Nam ī eo mūdus ſumpſit exordium. reſurrectōnem xp̄i mors interitūvita ſumpſit initiuꝫ. dicit Leo papa. diſ. lxxp. die dn̄ico. Ipſa etiam die dicit̉ natus īmundo xp̄c Ih̓s. ī ea miſit apl̓is ſpiritūſāctum. creditur ad iudiciū finale venturū.Debꝫ die feſto īſiſti oꝑbꝰ ſpūalibꝰ. or̄onis.meditationis. auditōnis diuinorū. lectōnis. elemoſinis. huiuſmōi. Unde factꝰ eētIh̓s annoꝝ. xij. aſcendentibꝰ parentibꝰ eiushieroſolimā ẜm ꝯſuetudineꝫ diei feſti xp̄c eis aſcēdit Luc. ij. Et ad quid virgo glorioſa Ioſeph puero iuiſſꝫ niſi ad adorādūdeum vacandū diuinis vt lex iubebat. Etinter cetera debēt homīes vacare compūctōi cōtritioni peccatoꝝ ſuoꝝ recogitātes queegerūt alijs diebꝰ in quibꝰ fuerunt occupati.Dicit̉ em̄ Leui. xvj. Sabbatū requietōnis ē:affligetis aīas veſtras .ſ. cōtritōeꝫ. ẜm Origenē. Item auditioni miſſe diuinoꝝ officiorum p̄dicationū de quo dicet̉ ptꝰ ſequēti.ca. Item admonitioni correctōi ꝓximoꝝp̄cipue familie ſue. exemplū in Iob de ſcribitur ī .j. c. Cūqꝫ in orbem tranſiſſēt dies mittebat Iob ſanctificabat eos .i. in capite ebdomade quod eſt dn̄ica. Hicit̉ autem ſanctificare filios. quia .ſ. illa die admonebat eos

corrigebat de defectibus ſi quos īfra ebdomadam feciſſent. vt exponit Tho. ſuꝑ Iob. Ueletiaꝫ quia offerebat orationes ſacrificiaeis. Item inſiſti debet magis elemoſinis. Incuius figuram legit̉ ī Leuit. duo agni offerebātur die ſabbati. alijs diebus vnū tm̄ .ſ.in holocauſtum. Thobias etiaꝫ p̄parato prādio ī die feſto miſit filiū ad vocandum pauperes ad comedendum eis. pͥus tn̄ ſepeliuit mortuum queꝫ audiuit in platea iacere.vt habetur Thob̓. ij. Sed quis eſt hic qui itacelebret feſta vacando diuinis et laudabimꝰeum: cum inuenerimus? Nonne tota occupatio hominū in feſtis eſt circa corpus; Mulieres vacāt et non parum temporis exponūtin ſe ornando ad capiendas animas. famuli famule ad p̄parandū cibos accuratius ſolito. mercatores ad faciendū ſuos computos ratiocinia ſcribendū libros literas. inferioris conditionis homīes ad audiendumde palatinis vel ſpectacula vana. nulla curafiliorum familie. ſed om̄es liberi dimittūt̉ab faciendum maſa quod cum multo labore ebdomadam lucrati ſunt. in feſtis in tabernis ludis non in elemoſinis expendūt.O abuſio peruerſa hominū iactura temꝑisirrecuꝑabilis et negociū gratiſſimum demonijs. Apte de his dixit Diere Tren̄. j. c. Uiderunt ea hoſtes .i. demones inimici peſſimime ſeu eccleſie deriſerūt ſabbata ſua .i. feſtaquia .ſ. deo ſed ſibi vacāt ventri vl̓ demōi. Sed queri poteſt vtꝝ quis abſtinendo ſe acriminalibꝰ operibus manualibus per hocſolū non vacat diuinis niſi audiendo miſſam vel non audiendo quia non poteſt ſedtotum feſtum ſolatiatur ratiocinat̉ de ocioſis peccet mortaliter. Et videtur ſic quiamaxime cadit ſub p̄cepto quod eſt de intētion legiſlatoris. ſꝫ ad hoc intentio latoris hꝰp̄cepti de ſanctificatione ſabbati eſt vt vacetur deo. Talis autem non vacat deo. quia etſi audit miſſam illud valde modicū eſt reſpectu totius diei. et modicum pro nihilo reputatur. de cōſecͣ. diſ. ij. Revera. ⁊cͣ. Quod ſiveꝝ eſſet durus eſſꝫ hic ſermo multi preterſuū credere. immo et cōmūe credere damnarentur. Poſſet ergo ad argumentū reſpōderi quandam diſtinctionem quam ponit. bTho. pͥma ſcd̓e. q. xcix. arti. ix. dicit em̄ ī reſponſione ad argu. ſecūdum. Intentio legiſlatoris circa aliquod preceptum eſt de duobꝰvno quidem ad quod inducere intendit pep̄cepta legis. hoc eſt virtus. Aliud eſt deintendit p̄ceptum ferre. hoc eſt quod inducit vel diſponit ad virtutem .ſ. actus virtutis. Non em̄ idem eſt finis p̄cepti et id de quop̄ceptum datur. ſicut nec in alijs rebus ē idēfinis id quod eſt ad fineꝫ. hec Tho. Et hocvidet̉ poſſe dici ꝙͣuis intēdat legiſlator fi-