CapitulumSeptimum

ſtatuit illa determīata die qua occurrūt cuſtodienda. ⁊ nil vnꝙͣ ordinauit de remiſſiōe.etſi de trāſlatōne officij. et ſic ſeruat ꝯſuetudo. Patꝫ etiaꝫ hoc a ſimili. Nā ſi occurrat ieiuniū eccl̓ie vel ex voto ī vna eadeꝫ die qͣ aliud ieiunium eccl̓ie. put a vigilia Mathei velThome apl̓i cum ieiunio qͣtuor tempoꝝ. veletiaꝫ ſexta feriā huiuſmōi quis ex voto hēatieiunare. nullus dicit ꝙ debeat alia die etiāieiunare ī ſupplementū: ſed illa dies determinata ſatiſfacit vtriqꝫ ⁊ voto ⁊ ieiunio eccl̓ie.ſic ī ꝓpoſito. Feſtū ſct̄i Bartholomei alicubicelebratur. xxiiij Auguſti. Alicubi. xxv. Inhoc ſeruandus eſt mos patrie. extͣ eo. ꝯq̄ſtꝰ.feſta autem dicuntur.§. j.ferie eo .ſ. ꝙ p̄ſtent vacatōem ab his que ī foro iudiciali agi ꝯſueuerunt. vel dicunt̉ feriequaſi feſtiue. Feriarū autem quedaꝫ ſūt repentine. quedam temꝑanee. quedaꝫ ſolēnes.¶ Temporanee ſūt q̄ dant̉ ꝓ fructibꝰ colligēdis. ⁊ ſūt duoꝝ menſiū gratia meſſiū ⁊ vindemiaꝝ. ⁊ ẜm diuerſas regiōes citius aut tardius indicūtur aut p̄conizant̉. ff. eo. l. p̄ſideset de offi. ꝓcōſul. l. Si in aliqua. Et ī his nōpt̄ fieri ꝓceſſus iudicialis niſi d̓ ꝯſēſu ꝑtiū.extͣ. eo. ꝯqueſtus in fi. Repentine ferie ſt̄ qͣsImꝑator indicit vel ꝓpter victoriam quaꝫ fecit. vel quia vxorem duxit. vel quia ei filiusnatus eſt ⁊ huiuſmōi. Et dicūt̉ repentine qꝛrepente ⁊ ſubito indicūtur: ⁊ nullus p̄ter pͥncipem indicere pōt. C. de ferijs. l. nullo. Ferie vero ſolennes ſūt feſta inſtituta ab eccleſia de quibꝰ dictum eſt. Unde ſi ciuitas vl̓ dominus indicit ſeu mandat aliquod feſtū ſubcerta pena celebrari. penam quideꝫ poſſꝫ exigere a violatoribus: ſed culpam non incurrunt. quia nō pertinet ad eos feſta p̄cipere.et in primis ⁊ ſecundis ferijs .ſ. temporaneiset repentinis poteſt manualiter operari. nōautem in ſolennibꝰ vt infra declarabit̉. Debꝫautem incipi feſtum quo ad ceſſationem aboperibus a veſpera .i. ſero vigilie. ⁊ terminatur in veſpera feſti. extͣ. eo. Omnes. Et idē dedie dn̄ica. de ꝯſecͣ. diſ. iij. c. ꝓnunciandū. Tamen initium feſtoꝝ ⁊ finis iuxta eorū qualitatem ⁊ regionum ꝯſuetudines ſeruari debꝫet ſicut magnitudo eoꝝ exigit prius inciꝑe ⁊tardius finire. extͣ. eo. Qm̄. Et vbi eſt de more generali aliquoꝝ artificū vt barbitonſoꝝ⁊ huiuſmōi. ꝙ ī ſabbato vel vigilijs magno.feſtoꝝ laborant ꝑ duas horas noctis qꝛ tūcꝑſone magis ꝯcurrūt ꝙͣ alijs diebꝰ pt̄ tolerari talis mos quia etiaꝫ de ſero feſti qn̄ liceretlaborare die trāſacta non laborāt uſqꝫ ad mediam noctē. ⁊ ſic uidet̉ admitti poſſe compēſatio conſuetudi ne ſic agēte. et dn̄s Eugeniquartus ſuꝑ hoc requiſitus etiam cuꝫ talibꝰdiſpenſauit vt ꝑcepi a fidedignis.

De violatoribꝰ feſtorūᵐ. §. ij.dicit p̄s. loquens de peccatoribus. Dixerūt īcorde ſuo cognatio eoꝝ ſimul quieſcere faciamus omēs dies feſtos dei a terra. ẜm literāintelligitur de caldeis qn̄ ceperūt hieruſaleꝫẜm Nico. de lira. Uel de romanis cum deſtruxerūt hieruſalem querētibꝰ tollere cultū veridei ⁊ eius feſta. Vel etiaꝫ moraliter de malisxp̄ianis qui cū cognatōe eoꝝ .i. cū alijs mal̓ad hoc oꝑam dant vt violent feſta ⁊ ad nihilum deducant ſiue laborādo ſiue vitijs in eisſe implicando. Ubi notāduꝫ ꝙ feſtū violatur⁊ male celebrat̉ ex triplici negligētia ſeu defectu.Primo qꝛ nō cauetur a befectibꝰ crimīalibꝰ.Scd̓o quia nō inheret̉ actibus ſpūalibꝰ.Tercio qꝛ nō abſtinet̉ ab oꝑbꝰ manualibꝰ.Ꝙͣtum ad primū debꝫᵐ. §. iij.quis abſtinere a pct̄is ꝑmaxime diebus feſtiuis. quia plus habēt impedire mentē ſi mortalia ſūt a vacando d̓o ꝙͣ oꝑa manualia. Un̄dicit̉ Leuit̉. xxiij. de ſabbato cui ſuccedūt feſta eccleſie. Om̄e opus ſeruile nō facietis ineo: ſed opus ſeruile eſt peccatū. dicit em̄ xp̄oIoh̓ .viij. Omīs qui facit peccatū ſeruus eſtpct̄i. Et ideo dicit. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxij.arti. iiij. ꝙ magis facit ꝯtͣ p̄ceptū de ſāctificatōne ſabbati ſeu feſti qui facit pct̄m die feſto ꝙͣ qui facit aliquod opus corꝑale de ſe licitum. ⁊ Aug. dicit in li. de decē cordis ꝙ melius faceret iudeus ī agro ſuo aliquod vtileagere ꝙͣ ſeditioſus in theatro ī feſto exiſtere⁊ melius femīe eoꝝ die ſabbati lanaꝫ facerētꝙͣ tota die in neomenijs ſuis impudice ſaltarent. Non aūt qui peccat venialiter ī ſabbato. i. ī feſto. facit ꝯtra hoc p̄ceptum. quia venialia non excludūt ſanctitatem. hec Tho.Peccatum gͦ mortale cōmiſſum die feſto eſtmultograuius ꝙͣ alia die idem ꝑpetratum ratione feſti: nam vltra ꝓpriam deformitatem.puta furti vel fornicationis ⁊ huiuſmōi habet ſpecialem deformitatem ex illa circūſtantia temporis ſacri ex qua feſtum violat̉. Un̄talis vt dicit Nico. de lira ſuꝑ Exo. c. xx. nonſolum agit ꝯtra vnū preceptum .ſ. Non mechaberis. aut illud. Nō furtum facies. ſꝫ etiam ꝯͣ illud de ſct̄ificatōe ſabbati. Sꝫ heu miſerāda cecitas xp̄ianoꝝ. qꝛ pl̓a pct̄a faciunt⁊ grauiora ī diebꝰ feſtiuis ꝙͣ ꝑ totaꝫ ebdomadam. Nam cū alijs diebꝰ oporteat eos diuerſis exercitijs laborare vt poſſint viue̓: diebꝰfeſtiuis qn̄ deberent laborare ꝓ aīma. et deovacare implicant ſe in multis vitijs. Alij diſcurrunt ꝓcando ꝑ vias et eccleſias qd̓ peſſimum eſt. alij ſaltando ⁊ tripudiando. alij ludendo vacant ⁊ exinde deum ⁊ ſct̄os blaſphemando. alij benando ⁊ aucupando. alij ſedentmurmurando ⁊ detrahendo. alij luxuriando.