CapitulūSeptimum

eſt. ſignū eſt ꝙ ex malicia peccat et nō facileemēdetur. ſi aūt ſemel occaſione peccati oblata ī peccatū ruit. ⁊ poſtea triſticiā ⁊ verecūdiā on̄dit de pct̄o. ſignū ē ꝙ peccatū ſit expaſſione et ꝙ defacili emendet̉. Si gͦ emēdatio ſperetur: debꝫ p̄cedere admonito ⁊ differri denūciatio quouſqꝫ videatur admonitōiseffectus. precipue ſi emendatōnem ꝓmittit.Si auteꝫ eſt infectiuū alioꝝ ꝙ non emendetniſi immineret occaſio ſimilis ī peccatū ruendi quā declinare non vellet admoītus. tūcem̄ debꝫ pręlato denūciari ne in p̄cipitiū ruat. Si autem nō ſperetur emendatio. tūc ꝯͣſiderandum eſt an illud peccatū ſit aliorū īfectiuū. ſicut hereſis. fornicatio. ⁊ huiuſmōiaut cedat in damnuꝫ aliquod alterius. ſicutfurtum. homicidiū. ⁊ huiuſmōi. Si aūt peccatum non eſt infectiuū aliorū vel damnificatiuū. poteſt denūciatio differri quouſqꝫ videatur admonitōis effectus. p̄cipue ſi emendationem ꝓmittit. ſi aūt eſt infectiuum aliorum debet denunciari p̄lato vt gregi ſuo caueat. Semꝑ em̄ bonū multorum debꝫ p̄ponibono vnius vnde ⁊ fama vnius negligi debetvt innocētia vel fama multitudinis cōſeruetur. Si aūt vergat ī damnū corꝑale alteriusdebet fieri comꝑatō damni illiꝰ temꝑalis adbamnū fame iſtius ⁊ illi damno quod p̄ponderat magis obuiandum. Hicit etiaꝫ Ricar.ꝙ niſi certiſſimis ſignis appareat incorrigibilitas vel exaſperatio .i. turbatio futura corrigendi. nō debet fraterna correctio p̄termitti. Etſi cum quis corrigit̉ turbari videt̉ aliꝙͣtuluꝫ poſtea ī ſe reuerſus ſe corrigit. Sedquid ſiquis ſciat peccatum aliquod alteriꝰ.vel impedimētum matrimonij. aut irregularitateꝫ. aut aliquod huiuſmōi: quod ille igͦrat. puta ſcit aliquem nō rite ordinatum velnō baptizatū. ⁊ videt eum mīſtrare in ſacrisvel ſcit illum excōmūicatū. aut ſcit aliquemvxorem habere quā de iure non poteſt ꝓpterimpedimentū ꝯſanguinitatis vl̓ affinitatis⁊ huiuſmōi. aut etiam detinere rem alienam⁊ hmōi. Quid ī hmōi caſibꝰ fieri debet. nunquid illum ignorāteꝫ auiſare debet ⁊ admonere de defectu ſuo: ho ẜm Vil. Si cōmodepoteſt eum admonere de tali defectu ⁊ creditꝑſonam illā ꝑſuaſibileꝫ eſſe ⁊ corrigibilē īdedebet manifeſtare ſibi al̓ peccaret quia ſi laborat habēs talem defectū ignorātia craſſa ⁊ſupīa nō excuſat̉. Si ignorātia ꝓbabili adhuc debꝫ ei dicere. nazet ſi inde nō peccat excuſatus ignorātia facti. tn̄ inde ſequit̉ periculum vel damnū alienū et iniuria ſacramētoꝝ. Sed ſi ſit ꝑſona imꝑſuaſibilis ⁊ incorrigibilis et timetur de ſcandalo eius ſufficit ſidicat p̄lato non accuſando nec denūciādo ſedſimpliciter ſignificādo. Etſi ē tale qͥd vbi ſitꝑiculum alioꝝ vel damnuꝫ et pt̄ ꝓbare ī iu-

dicio tenetur ſi credit iudicē exhibituꝝ iuſticiaꝫ. ſecus ubi nō ē ꝑiculū vel damnū alioꝝ.vel ſi eſt ꝓbare nō pōt. ar. ij. q. vij. pleriqꝫ. vl̓etiaꝫ ſi ꝓbaret nō fieret iuſticia nec adhiberet̉ remediuꝫ. ar. xj. q. iij. Qn̄. Idem videt̉ dedenūciatione fienda prelato ſuꝑ crimine qn̄eſt ita malus vel negligēs ꝙ nihil ex hoc faciet ad ꝓuidēdū. Inutilis em̄ vid̓r ⁊ fruſtra.¶ Capitulū ſeptimū d̓ negligentia circa obſeruationē feſtoꝝ ubi agitur quomodo feſtadebeant celebrari.Ertinet ad negligētiaꝫſeu torporeꝫ circa p̄cepta omiſſiocelebratōis feſtoꝝ. Terciū em̄ p̄ceptum decalogi eſt illud. Memēto vt diem ſabbati ſāctifices Exod. xx. quodp̄ceptum literaliter intellectū ẜm Tho. ſcd̓aſecunde. q. cxxij. arti. iij. eſt partim morale ⁊partim ceremoniale. Morale quidem ꝙͣtū adhoc ꝙ homo deputet aliquod tp̄s vite ſue advacādum diuinis. Ineſt em̄ homini naturalis inclinatio ad hoc ꝙ cuilibet rei neceſſariedeputetur aliquod tempus ſicut corꝑali refectioni. ſomno et alijs huiuſmōi. vnde etiaꝫ ⁊ſpirituali refectōni qua mens homīs in deoreficitur ẜm dictamen naturalis ratōnis aliquod tempus deputatum ad bacādum diuinis cadit ſub p̄cepto morali. Sed inꝙͣtum inhoc p̄cepto determinat̉ ſpeciale tempus ī ſignum creationis mundi ſic eſt preceptū ceremoniale. Similiter et ceremoniale eſt ẜmallegoricam ſignificationeꝫ ꝓut fuit figurafuture quietis xp̄i ī die ſabbati ī ſepulchro.Et ſimiliter ẜm moralem ſignificationē ꝓutſignificat ceſſationem ab om̄i actu peccati.⁊ quietem mentis in deo ⁊ ẜm hoc eſt quodāmodo generale p̄ceptum. Similiter etiaꝫ ceremoniale eſt ẜm ſignificationē anagogicāꝓut .ſ. figurat futuram quietem fruitionis īdeo: que erit in patria. Preceptum gͦ de ſāctificatione ſabbati ponitur inter p̄cepta decalogi inꝙͣtum eſt morale nō inꝙͣtum eſt ceremoniale .i. ꝙͣtum ad determinationeꝫ illiusdiei. Ceremonialia autem ceſſant in noua lege. vnde qui obſeruaret nūc diem ſabbati qͥaī lege moſaÿyca mandatum: iudaizaret ⁊ mortalit̓ peccaret. Et dicūt̉ tales obẜuatores ſabbati ſeqͣces et mīſtri antixp̄i qͥ faciet cuſtodiri ſabbatū ad complacenduꝫ iudeis. vt dicitur de ꝯſecͣ. diſ. iij. ꝑuenit. Succedit at̄ obẜuātie ſabbati ī noua lege obſeruātia diei dominice nō ex vi p̄cepti legis diuine. ſꝫ ex ꝯſtitutōe eccl̓ie et cōſuetudine ppl̓i xp̄iani. Dicit̉em̄ de ꝯſe. diſ. iij. ꝓnūciandum. Omnē diē dominicum ob reuerentiaꝫ reſurrectionis Ih̓uxp̄i dn̄i noſtri de veſꝑa vſqꝫ ad veſꝑam: ne aiudaiſmo capiant̉ .ſ. p̄cipimꝰ obſeruari. Nec