TitulusNonus

loquimur. occultoruꝫ em̄ cognitor ⁊ iudex eſtdeus diſ. xxxij. Erubeſcāt. Itē poſt admonitionem ſecreto factā ſemel vl̓ pluries quouſqꝫhabet̉ ſpes emendationis eiꝰ ꝑ hanc viaꝫ ꝓcedēdū ē vlterius .ſ. ad ꝓductiōem teſtium. ethoc nō niſi cū ſꝑatur ꝙ ꝑ tales teſtes inductos ille debeat emendari qui ꝑ ſecretam admonitioneꝫ nō ſe a vitio ꝯtinebat. Nā ꝑ hūcmodum ſi nō ꝓbabiliter crederet̉ emēdatō n̄ſunt teſtes inducendi ſed deſiſtendum. Inducūtur autē teſtes ꝓpter tria ẜm Tho. ¶ Prīoad oſtēdēdū ꝙ ſit pct̄m de quo aliquis arguitur. vt dicit hiero ¶ Scd̓o ad cōuincendū d̓actu ſi actus iteret̉. vt dicit Augꝰ ī regula.¶ Tercio ad oſtendēdū ꝙ frater admonēs fecit quod in ſe eſt ad emendatōeꝫ fratris ꝓcurandā ẜm Criſo. ¶ Iccirco at̄ voluit deus teneri hūc ordinem ī fraterna correctōe. qͥa devno extremo nō trāſitur ꝯueniēter ad aliudniſi ꝑ mediū. In correctōe aūt fraterna voluit dn̄s ꝙ principium eſſꝫ occultū dū fratercorriꝑet fratrē inter ſe ⁊ ip̄m ſolū. Finem at̄poluit eſſe publicū. vt .ſ. eccl̓ie denūciaret̉. ⁊ideo ꝯuenienter ī medio ponitur cōductō teſtium. vt pͥmo paucis indicet̉ pct̄m fratris qͥpoſſūt ꝓdeſſe ⁊ nō obeſſe vt ſaltim ſic ſn̄ multitudinis infamia emēdet̉. Et qd̓ Aug. dicitī regula ꝙ peccatū fratris occultū pͥus p̄poſito debet oſtendi. ꝙͣ .ſ. teſtibꝰ. intelligenduꝫ ēꝙ prius dicat̉ p̄lato ꝙͣ teſtibꝰ ẜm qd̓ p̄latus ēq̄dam ꝑſona ſingularis que magis pt̄ ꝓdeſſeꝙͣ alij. nō aūt ꝙ dicat̉ ei tanꝙͣ eccl̓ie .i. ſicutī loco iudicis reſidēti. Eſt gͦ ſeruandꝰ iſte ordo vt primo ſecrete corripiat̉ frater delīq̄nsde ſuo peccato occulto cū ꝑ hanc correctōemſꝑatur emēdatio et nō aliter. deinde p̄lato vtꝑſone priuate intimet̉ vt admoneat. tercioteſtibꝰ ꝑſoīs maturis ⁊ diſcretis dicat̉ .i. cōram eis corripiat̉ ſi ꝑ hūc modū ſꝑatur emēdatio ⁊ nō aliter. ⁊ vbi pͥuata correctio noniuuabat. quarto dicendum eſt eccleſie .i. prelato accuſando ſi poteſt ꝑ ſufficiētes ꝓbatōnes oſtēdere ⁊ ſꝑatur correctio illiꝰ ꝑ hoc vl̓ſaltim denūciando. Prelatꝰ at̄ habita ſufficienti ꝓbatōne debet illi p̄ciꝑe vt deſiſtat. qd̓ ſinō facit eccleſiā nō audit. vnde ꝓpter ꝯtumaciam excōicandus eſt. ⁊ tūc excoīcatus ſit tibi ſicut ethnicus ⁊ publicanus .i. al̓ nō viteseum ſi nō excoīcet̉ ꝙͣuis eccl̓iaꝫ non audiati. non obediat nō ꝓpter hoc oportet eū vitare. ar. ij. q. j. Aulti. Cū tenetur iſte modus etordo tūc correctio eſt ī miſericordia ⁊ caritate ẜm illud p̄s. Corripiet me iuſtꝰ ī miſericordia. aliter male fit ⁊ ꝯͣ miſericordiā ⁊ caritateꝫ. vt cū publicat̉ hincinde. Et tūc (vt dicitAugꝰ) non es corrector ſed ꝓditor. ij. q. j. Sipeccauerit. ¶ Item q̄ritur circa hanc materiam vtꝝ ſciens pct̄m ꝓximi ⁊ referens illd̓ſtatim p̄lato ſuo an̄ factā admonitōeꝫ ſecre-

tam peccet mortaliter. Uidet̉ ꝙ ſic. quia cōtͣordinem datum a xp̄o de fraterna correctiōeagit. ſo ẜm Tho. in quolibet. In his diſtingͣuendū eſt de ꝯditione ſubditi ⁊ p̄lati. Naꝫ ſiego ſcio ꝙ frater ꝑ me corriget̉ tūc nō debeodenūciare p̄lato. Si aūt hoc melius fiat perp̄latum ⁊ p̄latus nihilominꝰ ſit pius ⁊ diſcretus ⁊ ſpiritualis non habēs odium vel rācorem ad illum ſubditum tūc poteſt denūciareſibi: nec tunc bicit eccleſie. quia non dicit eivt p̄lato eccleſie ſed vt pͥuate ꝑſone ꝓficiētiad correctionē ꝓximi ⁊ emendationem. Sedꝓpter ꝯditiones diuerſas p̄latoꝝ ⁊ ſubditorum nō pt̄ ī hoc dari iudiciū generale. vl̓ qͥap̄latus mouet̉ odio ad ſubditū. vel qꝛ ſubditus non reciꝑet bene verba p̄lati. ⁊ ideo ī oībus his hoc eſt tenendū ꝓ regula ꝙ ī his ſeruanda ē caritas. et quod meliꝰ ex p̄dictis videtur. et ſi hoc intēdat .ſ. emēdatōem fratris:vel cautelam ī futuꝝ ⁊ ſeruet qͣntū pt̄ bonuꝫcaritatis non peccat denūciando. Si autemdenūciat vel p̄lato vel amico ſuo vel cuicūqꝫex malicia vt cōfundat̉ et depͥmatur: peccatmortaliter. ſi at̄ ex incautela hoc alicui dic̄.ita tn̄ ꝙ inde non aliud vel infamia vel vituperiū eueniat delinquēti non eſt mortale licꝫincaute agat. hec Tho. Dicit etiaꝫ Ricar. inqͣrto. diſ. xix. ꝙ ꝓpter fratris correctōem factam ꝑ admonitionē ſecretaꝫ nō teneor deſiſtere a ſecreta denūciatōe p̄lato fienda. quiavalet ad p̄cauendū fratri a recidiuo: nec eſt īp̄iudiciū fame fratris ſi talis eſt p̄latus qͣliseſſe debet. Si tn̄ ꝑ ſigna valde ꝓbabilia crederetur ꝙ ex illa denūciatione fratrem correctum infamare vellet tūc crimē fratris veraciter correcti ſibi denūciari non deberet. hecRicar. Sed ſi ille nec illum infamaret ſꝫ delinquens ita videtur emēdatus ꝙ nulli dubium eſt de recidiuo non videtur ꝙ debeat diceexquo nil fructus ſequitur immo male faceret denūciando etiam prelato ẜm Umbertū.Notandū etiā ẜm Ricar. in qͣrto. ꝙ in peccatis denūciandis conſiderā dū vtrum peccatūſit oīno occultum aut ad noticiam aliorumdeuene̓it aut in promptu ſit vt deueniat. Siautem pct̄m iam ad alioꝝ noticiam deuenittūc debet denūciare ei qui habꝫ pt̄ateꝫ corrigendi. vt qui ſūt ſcādalizati de culpa edificētur de pena. ſi aūt nōdum ī publicū deuenit:ſed eſt in via deueniendi tunc eſt denūciandūvt ſcādalo futuro occurrat̉. Si autē ſit oīnooccultum tunc ꝯſiderādum eſt vtꝝ emēdatōpeccātis expectari ꝓbabiliter poteſt aut nō.quod quideꝫ defacili aduerti pōt̄ ſi cōſideret̉vtꝝ aliquis ex electōne vel paſſione peccauerit ſiue ex malicia vel infirmitate quod idemeſt dicere. Quod quidē ꝑpendi poteſt ex ꝯditōne peccātis ⁊ ex iteratōe actꝰ. quia ſi aliqͥsfrequēter ⁊ ſine freno in aliqd̓ pct̄m lapſus