CapitulumSextum

Tho. vbi ſupͣ. ꝙ vbi īmineret periculum fideietiaꝫ publice eſſent p̄lati a ſubditis arguenpi. Ande ⁊ Paulus qui erat ſubbitus Petroquia ip̄e papa ⁊ ille ep̄us. ꝓpter īminens ꝑiculum ſcandali circa fideꝫ Petrū publice arguit. ⁊ ſic dic̄ glo Aug. ad Gal̓. ij. Ip̄e Petrꝰexēplū maioribꝰ tribuit vt ſicubi forte rectūtramitem reliquiſſent: ne dedignēt̉ a poſterioribꝰ corrigi ar. diſ. viij. Qui ꝯtempta. Et ꝙͣuis p̄ſumere ſe eſſe meliorē ſimpliciter ꝙͣ p̄latus ſuus: dibeat̉ eſſe p̄ſumptuoſe ſuꝑbie. tn̄extimare ſe eſſe meliorē ꝙͣtū ad aliquid noneſt p̄ſumptionis. quia nullus eſt ī hac vita qͥnō habeat aliqueꝫ defectū. Et ꝯſiderādum eſtꝙ cū aliquis monet prelatum ſuū non ꝑ hocmaioreꝫ ſe extimat ſed auxiliū imꝑtit̉ ei quiquāto ī loco ſuꝑiori tāto ī ꝑiculo maiori verſat̉. ẜm Aug. ī regula. Tho. vbi ſupͣ. art. iiij.Tercia negligentia.§. iiij.circa correctōem fraternam que cū ſit actuscaritatis ideo oportꝫ ꝙ fiat cū modo qͥ modeſt ꝙ fiat ẜm caritatē. ⁊ ideo dicit ī miſericordia increꝑabit me. Miſericordia aūt eſt effectus caritatis. Aobus aūt ẜm caritatem eſtmodus et forma tradita a xp̄o in euangelioqui de neceſſitate p̄cepti eſt ẜm Tho. vbi ſupͣſcd̓a ſcd̓e. q. xxxiij. arti. vij. vt videlicꝫ denūciatōeꝫ p̄cedat ſecreta admonitio in pct̄is .ſ.occultis. quia ſecus ī publicis ī quibus nō ēneceſſariū ſecretam admonitionē precederebenunciationem. et hoc quia nontm̄ adhibēdum eſt remedium ei qui peccauit vt meliorfiat ſed etiā alijs in quorum noticiam venitvt non ſcādalizent̉ ⁊ ideo publice fienda. Sꝫquia in peccatis occultis pōt parari offenſaꝓximoꝝ. Ideo adhuc diſtinguendū. Quedāem̄ peccata occulta ſūt que ſūt in nocumētūꝓximoꝝ corꝑale vel ſpūale. puta ſi aliqͥs occulte tractat qūo ciuitas tradat̉ hoſtibꝰ velſi hereticꝰ hoīes pͥuatim a fide auertat. qꝛ .n.ī huiuſmōi caſibꝰ qͥ occulte peccat nō ſolū inte peccat ſed etiā ī alios ſtatim oportꝫ ad denūciatōnē ꝓcedere omiſſa fraterna correctōne vt huiuſmōi nocumētū impediat̉ niſi forte aliqͥs firmiter extimaret ꝙ ſtatim ꝑ ſecretam admonitōeꝫ poſſet huiuſmodi mala impedire. Quedaꝫ vero peccata occulta ſunt q̄ſunt ſolū in maluꝫ peccantis. et eius in queꝫpeccatur. vel quia a peccante lederis vel ſaltem ex ſola notitia. ⁊ tūc ad hoc ſolū tenenbū eſt vt fratri peccāti ſubueniat̉. ⁊ tūc ſicutmedicus corꝑalis ſi ſanitatē infirmo pt̄ inferre ſine alicuius membri deciſione hoc facit. ſi auteꝫ nō poteſt. abſcindit mēbrū minꝰneceſſariū ut vita totius ꝯſeruet̉. ita ille quiſtudet emēdationi fratris ad queꝫ ordinaturfraterna correctio debꝫ ſi pt̄ ſic fratrē emendare ꝙͣtū ad ꝯſciētiaꝫ vt fama eius ꝯſeruet̉que vtilis eſt. ¶ Primo quideꝫ et ip̄i peccanti

non ſolum in temporalibꝰ in quibus ꝙͣtū admulta homo patitur detrimentuꝫ amiſſa fama. ſed etiaꝫ ꝙͣtum ad ſpiritualia. quia p̄ timore infamie multi a peccato retrahūt̉. Unde qn̄ ſe infamatos ꝯſpiciūt: irrefrenate peccant. Et iō hiero. dicit. Corripiēdus ē ſeorſūfrater ne ſi ſemel pudorē aut verecūdiā amiſerit: ꝑmaneat ī peccato ¶ Secūdo debet cōſeruari fama peccātis fratris. qꝛ vno īfamato alij quodāmodo infamāt̉. ẜm illud Augꝰ.ad plebeꝫ yponen̄. Cū de aliquibꝰ qͥ ſct̄m nomen ꝓfitent̉ aliqͥd crimīs vel falſi inſonue̓itvel veri patuerit. inſtant. ſatagūt. ambiunt.vt de omībꝰ hoc credat̉. ¶ Tercio qꝛ ex peccato vnius publicato alij ꝓuocāt̉ ad peccādū.Ueꝝ quia ꝯſciētia .ſ. bona p̄ferenda eſt famevoluit deus vt ſaltim cū diſpendio fame fratris ꝯſcīa ꝑ publicaꝫ denūciatōem a peccatoliberet̉. Et ſic patꝫ de neceſſitate precepti eſſeꝙ ſecreta admonitio ī hmōi occultis publicam denūciatōem p̄cedat. Nec eſt ꝯͣ ꝙ Ioſephaccuſauit fratres ſuos apud patrē de crimīepeſſimo Gen̄. xxxvij. nec legitur ibi ꝙ p̄miſerit ſecretā admonitionē quia ẜm Tho. ꝙͣuisnō ſit ſcriptū. credēdū eſt ꝙ prius admonuerit. vel dici pt̄ ꝙ publicū erat pct̄m inter fratres. vnde dicit pluraliter accuſauit fratres.Ꝙ etiaꝫ Petrus Ananiā et Saphirā occulte defraudante de precio agri publice denūciauit pct̄m ſine p̄cedenti admonitōne. vt patetAct. v. hoc fecit vt executor dei cui oīa pct̄aetiaꝫ occulta ſūt ei vt publica. cuiꝰ reuelatōepct̄m illius cognouit ⁊ puniuit. Xp̄c etiā cūpeccatū Iude ꝓditoris haberet vt publicū īꝙͣtū deus. vnde ⁊ ꝓdere poterat non tn̄ publicauit: ſed verbis obſcuris eū de pct̄o admonuit vt nobis exemplū preberet. ij. q. j. vnus.Similiter nō eſt ꝯtͣ ꝙ religioſi ī capitulo deculpis ſeinuicem ꝓclamēt p̄termiſſa admoītiōe qꝛ illa ſūt venialia nō infamatoria ī qͥbꝰnō ht̄ locū p̄ceptū fraterne correctiōis. ſed ſieſſet aliquod tale ꝑ qd̓ frater infamaretur ꝯͣp̄ceptū ageret. quia ꝑ hunc modū peccatumfratris publicaret. Iteꝫ qn̄ p̄latus ī viſitatōne vel al̓ p̄cipit ꝙ ſibi dicatur qd̓ qͥs ſciueritcorrigendū. intelligendū eſt ſaluo ordine fraterne correctōnis ſiue p̄ceptū fiat ad omnesſiue ad aliqueꝫ ſpāliter. Sꝫ ſi p̄latus p̄ciꝑetexp̄ſſe ꝯtͣ hūc ordinē a dn̄o conſtitutū. ⁊ ip̄epeccaret p̄cipiēs. ⁊ ei obediēs. quia ꝯͣ p̄ceptūdn̄i agerēt. vn̄ tūc non eſt ei obediendū quiap̄latus nō eſt iudex occultorū ſed ſolꝰ deus.vnde nō habꝫ pt̄atem aliquid p̄cipiendi ī occultis. niſi inꝙͣtum ꝑ aliqua indicia manifeſtantur. puta ꝑ infamiaꝫ vel ꝑ aliquas ſuſpitiones. in quibus caſibꝰ pt̄ prelatꝰ p̄ciꝑe eodēmodo ſicut iudex ſecularis vel eccleſiaſticusexigere iuramentū d̓ veritate dicenda Tho.vbi ſupͣ. Unde ⁊ Arbanꝰ papa. De manifeſtis