CapitulumSecundum
deijcit̉ mēte vt rōne deliberata nō eſſe ī mundo appeterēt vl̓ nō fuiſſe natū. vl̓ vt aīal brutū affectās mori qͣcūqꝫ morte etiā ī malo ſtatu aīe. eſſet iſtud tediū accidia mortalis. nūꝙͣ dei ẜuus habet tale tediū accidie. Dicit̉ em̄Sap̄. viij. Nō habꝫ amaritudinē ꝯuerſatō illius .ſ. ſapīe. neqꝫ tediū ꝯuictꝰ illiꝰ ſed gaudiū⁊ loquit̉ de vera ſapīa cū qͣ ꝯuerſat̉ ⁊ ꝯuiuitqͥ dei grāꝫ habꝫ. Mūdi aūt amatores qͥ ea carent: dicūt. Exiguū ē ⁊ cū tedio eſt tempꝰ vitenr̄e. Un̄ ad hoc vitandū ſubdūt. Uenite fruamur bonis .ſ. tꝑalibꝰ Sap̄. ij. Tediū tribulatōis ⁊ anguſtie ē triſtitia ex qͣ quis anguſtiatur ex magnitudine vl̓ ml̓tiplicitate aduerſitatis ſue vel alioꝝ. vn̄ ad oꝑandū difficultatur. Et ſi qͥdē ſit triſtitia ⁊ anxietas ſolū ſcd̓mpͥmū motū ſeu ſenſualitatē. hūana temptatioeſt ⁊ veniale vel nullum pct̄m. Et ꝑfecti virihoc tediuꝫ aliqn̄ patiūt̉. Un̄ apl̓us. ij Coꝝ. j.Supra modū gͦuati ſumus .ſ. ex tribulatōibꝰita vt nos tederet viuere. ⁊ Eccl̓iaſtes. ij. Teduit me vite mee videntē mala vniuerſa eē ſb̓ſole ⁊ cūcta banitatē et afflictōnem ſpūs. Eteiuſdē. iiij. Uidi calūnias que ſub ſole gerūt̉⁊ lacrimas īnocentū ⁊ neminē ꝯſolatorē ⁊ nōpoſſe reſiſtere eoꝝ violentie. Sed ſi ſit tantatriſtitia ex aduerſitate vl̓ morte alicuiꝰ amici vel ꝯſanguinei ꝙ abſorbeat̉ rō ita ꝙ dimittat bonū neceſſarium fieri. vt ꝯfiteri. audiremiſſam diebꝰ feſtiuis. ꝓponēs nō ampliꝰ benefacere. vel peniteat bn̄ feciſſe iſtud eſt accidimortalis. de qua ait apl̓us. ij &oꝝ. vij. Triſtitia huiꝰ ſeculi mortē oꝑat̉ .ſ. aīe. Et dr̄ triſtitia ſecl̓i amaritudo ⁊ dolor quā qͦs ſibi ſumitex tribulatōibꝰ mūdi. hac triſtitia timuit Iacob patriarcha detineri qn̄ ex opinione ſumpta de morte filij ſui Ioſeph viſa veſte eiꝰ ſanguine tincta īcōſolabilit̓ dolebat: nec filij eiꝰbalebāt delinire dolorē eiꝰ. vnde dicebat. Deſcendā lugēs filiū meū ī infernū Gen̄. xxxvij.qͣſi dicat. tātā triſtitiā ſentio de hoc ꝙ timeone inducat me in mortē vel ī locū dānatoruꝫ.hoc etiā ꝓhibet̉ .ſ. inordinata triſtitia d̓ morte caroꝝ. xiij. q. ij. Ꝙͣ p̄poſteꝝ. Tediū actōisvirtuoſe ē cū qͥs triſtat ſeu anxiat̉ ꝓ aliquobono oꝑe qd̓ oporteat euꝫ facere qꝛ ibi habetlaborare puta in dicēdo officiū. ī ieiunando.orando. ī ꝯfitendo. ī faciēdo aliquā obediētiā⁊ hꝰ. hoc incurrit multitudo hebreoꝝ ambulantiū ꝑ deſertū. de qua dr̄ Numeri. xxj. ꝙ cepit populꝰ tēdere ꝓpt̓ laborē itineris. Dum gͦitur ꝑ deſertū penitētie ſeu religionis ſeu vitep̄ſentis ſtatū. ex laboribꝰ oꝑuꝫ bonoꝝ frequēter īcurrit̉ tediū ⁊ āxietas: que ſi ita depͥmitꝙ ex hoc quis deſiſtat a bono oꝑe neceſſarioeſſet mortale. venial̓ aūt culpa ſi nō obmittatur: ſed lente ⁊ tēpide agit. Et vt dicit Pieromelior eſt triū pſalmoꝝ decantatō cū cordispuritate ⁊ iocūditate ꝙ totiꝰ pſalterij modu-
latio cū anxietate atqꝫ triſtitia. de ꝯſe. diſ. v.Non mediocriter. Sed ſi ꝑmittit ſe hō vinci atedio iſto obmittēdo mō vnū bonū mō aliudꝓpt̓ laborē: d̓ ꝑuis venit ad magna. Semꝑ gͦoꝑtꝫ laborare ⁊ victo om̄i tedio frequēter ſepurgare d̓ defectibꝰ. Unde Ger. ſuꝑ illud. UTēpus putatōnis aduenit inqͥt. Quis ita ad vnguem a ſe ſuꝑflua reſecauit vt nil ſe habereputet putatōe dignū? Credite mihi ⁊ putatarepululant ⁊ effugata redeūt et extincta reaccendunt̉ ⁊ ſopita excitant̉. parū eſt ſemelputaſſe. Sepe putanduꝫ ē. īmo ſi fieri poteſtſemꝑ eſt qd̓ putari oꝑteat. Si diſſimulas. nōinuenis. quātūlibet in hoc oꝑe manens ꝓfeceris: erras ſi vitia putas emortua nō mortificata ⁊ magis ꝯpreſſa. velis nolis intra finestuos habitat Iebuſeꝰ. Subiugari poteſt nōexterminari. hec ille. Sine tedio ergo laborare oꝑtet in hijs que bona ſūt ⁊ ſine triſtitia.Unde apl̓us. ij Coꝝ. ix. Nō ex triſtitia aut exneceſſitate: hilarem em̄ datorē diligit deꝰ. Un̄Iohannes Caſſianus in tractatu de triſtitiaſic ait. Abſqꝫ illa triſtitia que vel ꝓ ſalutaripenitentia vl̓ ꝓ ſtudio ꝑfectionis. ſeu pro deſiderio ſuſcipit̉ futuroꝝ omnis triſtitia tanꝙͣſeculi que mortē inferat equaliter repellendaeſt. ⁊ ſicut fornicationis ſpūs ſeu philargiriede noſtris cordibꝰ penitus extruenda. Et triſtitia quidē que penitētiā oꝑat̉ ad ſalutē obediens eſt. affabilis. humilis. māſueta. ſuauisac patiens. vtpote ex omni caritate deſcendens ⁊ ad omnē dolorem corꝑis ac ſpūs ꝯtritionem infatigabiliter ſe extendēs. et quodāmodo leta ac ſpe ſui ꝓfectus vegetata. Sꝫ triſtitia mala aſꝑrima. īpatiens. dura. plena rācore et merore infructuoſo. ac deſperationepenali. ab induſtria et ſalutari dolore frangens ac reuocans vtpote irrationabilis. hecille..§. ij.Ꝙͣtum ad ſecundūſ. quis ſit effectus ſeu detrimentuꝫ huius vitij. notat̉ cum dicit̉. Dormitauit̉ anīa mea p̄tedio .i. accidia. ſuꝑ quo verbo Ioh̓s CaſſianꝰUere ab om̄i ꝯtēplatōe virtutum et intuituſpūaliū ſenſuū dormitat aīa que huius ꝑturbatōis .ſ. accidie telo fuerit ſauciata. Pigredo ſcilicet accidie īmittit ſoporem inquit Salomon ꝓuer. xix. quod poteſt intelligi de triplici ſomno.Primo de ſomno naturali corporis.Scd̓o de ſomno vitij ⁊ ꝑditōis.Tertō de ſomno ficte ꝯtemplatōis.¶ Quantum ad primum dormitat non ſolumanima ſed corpus pre tedio. quia cum accidioſus nolit laborare mente vel corpore tradit ſe defacili dormitioni. in quo tria ſunt reprehenſibilia procedentia vtplurimū ex accidia ¶ Primum eſt brutalitas cum quis dormit vt porcus. vt nudus. vel diſcooꝑtus. vel
6