TitulusNonus
a nobis reddat̉ gͣta reſponſio. vniuerſos cordis nr̄i r̄ceſſus felle amaritudinis occupāteSed notandū vbi dicit Tho. vbi ſupͣ. Impugnatio vitij qn̄qꝫ ē vincēda fugiēdo. qn̄qꝫ reſiſtendo. Fugiēdo quidē vincēda ē tēptatō. qn̄ꝯtinuatō cogitatōis auget īcentiuum pct̄i vtluxuria. Un̄ apl̓s. j Coꝝ. vj. ait. Fugite fornicatōeꝫ. Reſiſtēdo aūt ē īpugnato vincēda. qn̄ſ. cogitatō ꝑſeuerans tollit incentiuū pct̄i qd̓ꝯtingit ex aliqͣ leui apprehēſione. qd̓ ꝯtīgit inaccidia ex qͣ videt̉ hoī laborioſū ẜm inſtīctūſenſualē face̓ oꝑa ſpūalia. Sed īſiſtēdū ē eisnō dimittēdū. qꝛ ꝙͣtomagis cogitamꝰ de ſpūalibꝰ bonis tā tomagis nobis placētia reddūt̉.Dicit̉ eī Ecc̄i. vj. Subijce humeꝝ tuū ⁊ porta illā .ſ. ſapīam ⁊ nō accidieris ī vincul̓ eiꝰAlias ſi ꝑmittit ſe ab accidia vinci. ſeqͥt̉ illd̓pͣs. Omnē eſcam abhoīata eſt aīa eoꝝ.Capl̓m ſcd̓m de accidie tedio ⁊ remedijs eꝰ.Eaccidia loquens pͣsait. Dormitauit aīa mea p̄ tedio:ꝯfirma me in v̓bis tuis. pͣs. cxviij.vbi dicit glo. ꝙ dormire ē hoīs obliuioſi ⁊ ſocordis. Sed dormitare ē feſſi expectatoris. Ubi nota vitiū accidie. Ex hoc em̄ ꝙhō laborare habet ⁊ diu qꝛ dū viuit. ⁊ p̄miumſeu fructū ſubito nō ꝑcipit ſenſibilē inde aliqn̄ attediat̉ ⁊ dormitat ex accidia. Sed ſicutex dormitōne corꝑali hō īcurrit damna ⁊ egeſtatē dū īꝑceptibilit̓ ei auferūt̉ ſua vl̓ nō lucrat̉ ab īimicis occidit̉ ⁊ ſcandala ml̓tiplicātur. Sic ex dormitōne accidie demones auferunt v̓tutes de aīa penuriā meritoꝝ patitur.mors peccati ad aīam ingredit̉. Un̄ dr̄ ꝓuer.vj. Uſqꝫ qͦ piger dormis qn̄ cōſurges a ſomnotuo: paululū dormies. paululū dormitabis etveniet tibi egeſtas qͣſi vir armatꝰ. Et loquit̉Salomō de pigritia accidie ex qͣ quis dormitnil boni agens. Et Math̓. xiij. dr̄. ꝙ dū dormirent hoīes .ſ. ꝑ pigritiā ⁊ negligētiā p̄lati pl̓alij quicūqꝫ. venit īimicꝰ nocte ⁊ ſuꝑſemīauitzizaniā ī medio tritici. qꝛ diabolꝰ vel hereticus vl̓ malus xp̄ianꝰ ī agro eccl̓ie aut mētishūane inducit vitia ⁊ errores. etiā in bonis ſidormitōi negligentie ⁊ accidie ſe tradūt. Siſara quoqꝫ ⁊ Polofernes fortiſſimi dormientes occiſi ſūt a muliere .ſ. ꝑtis ſenſitiue. q̄ cuꝫſit hoſtis ſpūs ꝑpendēs ſpm̄ dormitaſſe ꝑ accidiā vigorē ſumit ꝯͣ ip̄m. Ab hac igit̉ accidiapetit liberari pͣs. dū ait. Hormitauit aīa ⁊cͣ.vbi tria facit.Primo vitium accidie expͥmit cum dicit. preQedio.Scd̓o effectū huiꝰ malitie īnuit cū dicit. Dormitauit aīa mea ⁊cͣ.Tertō remediū huiꝰ nequitie petit. cū ſubditConfirma me ⁊cͣ.
Ꝙͣtum ad primum.§. j.ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxv. arti. j. in corꝑe. q.accidia īportat tediū bene oꝑandi. Dicit̉ aūtaccidia qͣſi acida. Acida aūt ſeu acetoſa ſuntfrigida. frigus vero inducit difficultatē ⁊ tarditatē in motu. Uidemus em̄ ꝙ aqua cū ꝓpt̓frigus eſt cōgelata īmobilis manet que ex ſeflueret. Et ſenes quia frigibi ſūt. ⁊ graues ſūt⁊ tardi ad ambulandū. ſicut ecōtra adoleſcentes in quibꝰ viget calor naturalis ſunt feſtiniad ambulandū ⁊ diſcurrenbū. Accidia gͦ eſtquedā frigiditas ſpūalis ſeu defectus amorisſpūalis ⁊ feruoris diuini ex quo anima nonmouet̉ vel cuꝫ difficultate mouetur ad beneoꝑandū. ſicut ecōtra dicit Gregꝰ. ꝙ amor deioꝑatur magna ſi eſt .i. mouet ad oꝑanduꝫ. ſioꝑari rēnuit amor nō eſt. Sicut aūt aque niſi moueant̉: putreſcūt. ſcd̓m illud poeticuꝫ.Et capiunt vitiuꝫ ni moueant̉ aque. Uinumetiam ex ſe feces generat ⁊ niſi a fecibus illismundet̉ ſeu mutet̉: corrūpit̉ ⁊ aceſcit. Un̄ dr̄de Moab Hiere. xlviij. Requieuit ī fecibꝰ ſuisnō eſt tranſfuſus de vaſe in vas .i. in tranſmigrationē nō abijt. Ideoqꝫ ꝑmanſit guſtus eiꝰin eo. ⁊ odor eius nō eſt īmutatus. Sapor c̓orruptus ⁊ odor prauꝰ vtiqꝫ nō recedit a vino ſiſupra feces manſerit. īmo interduꝫ totalitercorrūpit̉. Sic accidit accidioſo qui acidus etacetoſus efficit̉. frigidus in amore dei qꝛ adeocorrūpit̉ in guſtu ſeu in affectu vt vera bonaque ſibi debent placere ſibi diſpliceant ⁊ ideoꝯtriſtat̉ ⁊ attediat̉ ad faciendū ea. Sed ſi nōvult totaliter corrūpi debet moueri ⁊ mutari a ſua deſidia ⁊ tedio al̓ dormitat inutilis factus. quia dormitauit. ait pͣs. Anima mea p̄tedio .i. p̄ accidia ẜm Caſſianū. Sciendū atꝙ triplex eſt tediuꝫ.Primū eſt tediū p̄ſentis vite.Scd̓m eſt tediū tribulatōis ⁊ anguſtie.Tertiū eſt tediū actionis virtuoſe.De tedio vite inqͥt Iob. x. Tedet aīam meamvite mee. hoc aūt tediū ē quedā triſtitia quaꝫhabet animꝰ ex viue̓ in iſto mūdo. Et qn̄ iſtatriſtitia ꝓcedit ex deſiderio celeſtis patrie etdei amore ꝯſiderando ꝙͣdulce ſit ꝙͣſuaue ꝙͣptile videre deū. eo frui. ſanctoꝝ angeloꝝ agminibꝰ intereſſe ad qd̓ obtinendū factꝰ ē. ⁊ quāta obſcuritas mētis h̓ ſit ex ignorātia de deoquāta ꝑicula. quāta īpuritas. quātaⁱ inſtabilitas cordis. bona eſt talis triſtitia. ⁊ tediumhoc ſe habere on̄debat p̄s. cū dicebat. Heu mihi quia incolatꝰ meus ꝓlongatꝰ eſt ⁊cͣ. ⁊ iteꝝ.Fuerunt mihi lacrime mee panes die ac nocte ⁊cͣ. Sed habere tediū de vita pn̄ti quia n̄habet illam ꝓſperitatē quā vellet. illos honores. diuitias ⁊ voluptates quas cupit. Sꝫ cōtraria cum videt ⁊ audit alios ꝓſperari. honorari. ditari. ⁊ ex hoc ita ꝯtriſtat̉ ꝙ vellet n̄piuere vilipendens ꝯditionē ſuam. et cum ita