Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
994
Einzelbild herunterladen
 

TitulusOctauus

etiā ꝑpendēs ſeu inſtigatus vl̓ illuſtratusaliqd̓ eſſe peccatū mortale vt vſurā. fornicatōnem. huiuſmodi. vt liberiꝰ peccet repellit abijcit illū inſtinctū. vel etiā ore defēdit talem errorē quē cognoſcit falſū eſſe. Un̄ Augꝰdicit ī libro de vnico baptiſmo. Qui cōtēptaveritate vult ſequi ꝯſuetudinē. aut circa frēsē malignꝰ quibꝰ veritas manifeſtat̉. aut circadeū ingratus cuius inſpiratōne regit̉ eccleſiadiſ. viij. Qd̓ ẜm Tho. ꝑtinere videt̉ ad peccatum ī ſpm̄ſanctū. Et ēiprianꝰ diſ. ea. ca.ſuetudo. dicit. Qui pꝰ peritatē manifeſtatā īcrrore ꝑſeuerat. prudens ſciēs in veīaignorancie peccat p̄ſumptōe em̄ atqꝫ obſtinatone quadā nitit̉ a ratōne ſuꝑet̉. Ad hancblaſphemiaꝫ deuenerūt ſcribe et phariſei quicognoſcētes vl̓ defacili valētes cognoſce̓ xp̄meſſe meſſiā eis in lege ꝓmiſſum noluerūt credere vel ꝯfiteri ſed ꝯͣdicebāt dicētes ī Beelzebub face̓ miracula. quibꝰ on̄debat doctrineſue veritatē ſuā diuinitatē. Et iteꝝ Lazarūreſuſcitatū ab eo voluerunt occidere ad īpugnandū veritatē ſue virtutis. hoc faciebātne viderent̉ minꝰ ſapientes. ne amitterēt oblatōnes decimas a ppl̓o. et huiuſmoī. Aliuddonū dei qd̓ quis retrahit̉ a pct̄o ē grā diuina. Iuſtificati gratis grāꝫ ipſiꝰ Ro. iij. Grāem̄ dei quis iuſtificat̉ .i. impio fit iuſtꝰ.ip̄am vitat pct̄m. Et ꝙͣuis grā veritas pexp̄m facta ſit. vt dicit̉ ioh̓. j. tn̄ hoc fuit mediātibus donis ſpūſſācti que dedit hoībꝰ. Sicutaūt ꝯͣ virtutē eſt īpugnatō veritatis vt dct̄mē. ita ꝯͣ grām. Eſt quarta blaſphemia ī ſpiritūſanctū dicit̉ inuidēcia fraterne grē. īhoc differt ab inuidia que eſt vitiuꝫ capitalequia inuidia vitiū capitale facit dolere contriſtari de bonis ꝓximi inꝙͣtum ẜm eſtimatōnem inuidentis falſā habent diminuere honorem reputatōnem eius. Sed inuidia fraterne gracie que eſt peccatum in ſpm̄ſanctuꝫcontriſtat̉ dolet noſolum de bono ꝓximi ſꝫde gracia dei creſcente ī mūdo. vt fides dilatetur. peccatores cōuertāt̉ ad deū. a malisabſtineant. huiuſmodi. Ad quam blaſphemiam reducitur peccatū ſciſmatis. ẜm Tho.qꝛ fraternā graciam cui opponit̉ hec inuidencia: membra eccleſie vniuntur. ſed ſciſmadiuiſionem ab hac ponit. Un̄ Augꝰ in libroſermone dn̄i in mōte dicit. Inuidie facibꝰ fraternitatem inpugnare eſt peccare in ſpm̄ſanctum. Sꝫ ſuꝑ epiſtolam ad Ro. ij. ca. dicit. bTho. dona qͥbꝰ quis retrahit̉ a peccato ſūt.Fides. ẜm illud ꝓuer. xv. Per fidem purgant̉peccata. caritas. ẜm illud ꝓuer. x. Uniuerſa delicta oꝑit caritas. Contra primū ē inpugnatio veritatis agnite .ſ. fidei. ꝯͣ quā fecerūtfilij Iſrahel in deſerto quando adorantes vitulum aureuꝫ dixerunt. Hij ſunt dij tui Iſrahelqui te eduxerunt de egipto Exodi. xxxij attri

buentes demoni oꝑatōnem dei .ſ. liberatōneꝫſuam. Contra ſecundum eſt inuidia fraternegracie. Hac īuidia ꝑmoti iudei ī Anthiochiavidentes .ſ. plures conuertebant̉ ad fidemxp̄i p̄dicationeꝫ Pauli cōcitauerūt religioſas mulieres primiores ciuitatis excitātesper ſecutōnem in Paulum Garnabam. ſiceiecerunt finibus illis Actuū. xiij. Hac īuidia permotus Demetrius quidaꝫ nomine argentarius qui faciebat edes dee Diane. Gentilis em̄ erat preſtabat magnum queſtū artificibus ex illo opere. videns per predicatōnem Pauli euacuari cultꝰ dee Diane ī Epheſo introduci fidem et graciam chriſti concitauit artifices oſtendens ex hoc ei auferri lucrum de arte ſua ad faciendam ſeditioneꝫ inciuitate vt inde expellerentur vel occiderentur Act̉. xix. Ex parte vero peccati duo ſūtque homines a peccato r̄trahere poſſūt. quorum vnum eſt inordinatio et turpitudo actꝰpeccati. Aliud eſt breuitas et paruitas boniquod quis querit in peccato. Primuꝫ ergoſ. conſideratio turpitudinis inordinatōnispeccati ſolet hominem inducere ad penitēciāde peccato conmiſſo. Nil enim turpius peccato. Adeo enim turpe eſt inordinatum vt dicat Seneca etſi ethnicus. Si ſcirē deos ignoſcituros. homines ignoraturos .ſ. peccatuꝫmeum. adhuc dedignarer peccare. Non enimpropter illud homo vtens ratione beſtialitate erubeſcit de peccato et habet confuſionem niſi propter turpitudinem eius. Nlaturaliter auteꝫ homo horret fugit que reputatturpia. Contra hanc autem conſideratōnemponitur quinta ſpecies peccati in ſpiritūſanctum .ſ. inpenitencia. tamē ſumendo īpenitenciā ꝓut importat permanenciam ī peccato uſqꝫ ad mortē incluſiue. Sic eium eſtſpeciale peccatum ſed quedam circunſtanciaque reꝑiri poteſt in omni peccato vt dictumeſt in primo. §. ſed ẜm importat ꝓpoſitum penitendi vnꝙͣ. De quo peccato ait apl̓usad Ro. ij. Tu autem ẜm duriciam tuam ẜmimpenitens cor tuum theſaurizas tibi iram īdie ire .i. accumulas tibi reatum pene in diiuditij. Ubi dicit glo. ibi notatur blaſphemia in ſpiritumſanctuꝫ .ſ. īpenitencia. Et adhanc īpenitenciam ẜm Tho. reducitur ſimulata penitencia. que dicitur blaſphemia ī ſpiritumſanctum ẜm glo Leuit̉. vij. quod intelligo .ſ. cum quis nūꝙͣ intendit vere penitereconfiteri. ſed ſemper ſimulate ficte. Namaliquando quis ficte confiteatur ex quadamverecundia intendens alias recte cōfiteri ꝙͣuis mortaliter peccet non tamen peccat ī ſpiritumſanctum. Aliud quod retrahit a peccato ex parte ipſius eſt conſideratio breuitatis et paruitatis boni quod eſt in peccato. qd̓momentaneuꝫ quaſi nihil. ẜm illud Ro. vj