CapitulumOctauum

blaſphemie in ſpiritūſanctū que dicitur preſumptio que non conſiſtit ī hoc ꝙ iuſticia deinegetur corde vel ore id eſt ꝙ credatur ipſuꝫnon punire peccata. quia hoc pertinet ad infidelitatem. Sed in hoc ꝙ contemnit ip̄aꝫ cōſideratōeꝫ diuine iuſticie. puta cū intēdit aliqd̓ pct̄m ꝑpetrare. ⁊ inſtigat̉ mens eiꝰ ⁊ monetur ad cōſiderandū iuſticiā dei punire grauittale pct̄m. mens ip̄a contēnit ⁊ conat̉ abijce̓illam inſtigatōem timoris qͦ tangit̉ ex diuineiuſticie conſideratōne qͣſi ſibi ꝑſuadendo ꝙ nōpuniat vt liberiꝰ peccet. ⁊ ſic p̄ſumit veniā ſine pnīa adipiſci. vel gl̓am ſine meritis. ⁊ hec ēſcd̓a ſpēs pct̄i in ſpm̄ſāctū. Cū tn̄ dicat regula iur̄. in. vj. Uenia nō dat̉ niſi correcto .ſ. adpnīam. Et Augꝰ. Ita īꝑtit̉ a deo largitas miſericordie ꝙ nō d̓ſerat̉ ſeueritas diſcipline. d̓peni. diſ. j. §. Nlemineꝫ. Etſi liber hō ambulāsꝑ viam iuxta quā ē fouea ꝓfūdiſſima ꝓijceretſe in eam nō ē liber ad exeundū niſi alteriusadiutorio. Ita ⁊ in foueā pct̄i qd̓ ad infernūducit. liber ē qͥlibet ꝑ ſe ad intranduꝫ ſꝫ nō adegrediendū niſi deus porrigat ei manuꝫ gr̄e.Qd̓ agnoſcēs p̄s. dicebat. Emitte manū tuaꝫde alto: eripe me ⁊ libera me de aquis multis.ſ. vitioꝝ. qꝛ .ſ. ꝑ me nō valeo. Hac p̄ſumptōnevidet̉ fuiſſe deceptꝰ Ioachim filiꝰ Manaſſe regis Iuda. Cū em̄ vidiſſet pr̄em eiꝰ Manaſſenꝑ plurimos ānos ſceleratiſſime vixiſſe ī omnigene̓ mali. vt ⁊ ÿſa iam nobiliſſimū ꝓph̓aꝝ ſerra lignea ſecari fecerit. ⁊ ciuitatē Hieruſaleꝫīpleuerit ſanguīe ꝓphetaꝝ. ⁊ idolatrae̓ feceritppl̓m. ⁊ alia īnumera mala. circa finem regniſui captiuatus recognouit ſcelera ſua pnīamagens. ⁊ deus indulſit ei vt pꝫ. iiij Regū. xxj.Eſtimauit gͦ forte iſte ſic poſſe tranſire ī mūdo iſto vt male viuēdo ꝑ ml̓tū tꝑis poſtea adplacitū ſuū ad ad pnīam rediret. vel defacilideꝰ ei ignoſceret vt pr̄i. Sꝫ p̄ſūptio iſta decepit eū. Naꝫ cū vitijs eſſet deditꝰ. ꝓpt̓ malū regimē eius fuit interfectꝰ a populo ⁊ male finiuit dies ſuos. Per ſpem etiam q̄ conſurgit inmente hoīs ex conſideratōe diuine miſericordie remittentis peccata ⁊ premiantis bona:homo retrahit̉ a peccato ſeu r̄ſurgit a pct̄o.Sed hec ſpes tollit̉ ꝑ deſꝑatōem de diuina miſericordia nō .ſ. ꝙ non credat deum velle velpoſſe relaxare peccata quecunqꝫ ad penitenciam redeundi. quia hoc ꝑtineret ad hereſim:ſed quia contemnit talem cōſideratōnem. vtcum inſpiratio tangit cor peccatoris vt deſiſtat ⁊ peniteat. cum deus ſemper ſit paratusrecipere peccatoreꝫ quemcunqꝫ reuertentemad peniteniciaꝫ. abijcit ille et conatur expellere illam inſpiratōem perſuadens ſibi deumnō ſibi ignoſciturum aut ſaluaturuꝫ eum. ſꝫeſſe reprobum ⁊ damnandū vt ſic effrenatiuspeccet. ex quo damnandus eſt. Et iſtud ē peſſimū omnium maloꝝ. in quod incidit Caÿn.

cuꝫ dixit reprehenſus a deo de fratricidio ꝑpetrato. Maior eſt iniquitas mea ꝙͣ vt beniāmerear Gen̄. iiij. Sꝫ vt dicit Auguſtinꝰ. Denemine deſperandum eſt ꝙͣdiu paciencia domini ad penitenciam adducit. ſeu dum eſt inhoc corpore conſtitutus. vt dicit Leo papa.xxvj. q. vj. Iſta enim eſt differēcia inter ſpm̄vnitum carni. ⁊ ſeparatum a carne. quia vnitus carni ſēper eſt ſuſceptibilis penitencie. ſeparatus nō. Sicut enim liberum arbitriumhominis verti poteſt a quacunqꝫ virtute admalum declinando. Ita a quocunqꝫ malo adbonum ſe conuertendo. Quod expreſſe dicitdominus qui mentiri nō poteſt Ezech̓. xviij.In quacunqꝫ die conuerſus fuerit peccator ⁊ingemuerit omnium iniquitatum eius nō recordabor. Et Leo papa ī decretis d̓ peni. diſ.j. ca. Multiplex. Miſericordie dei nec menſuras ponere poſſumus nec tempora diffinire.apud quem nullas patitur moras cōuerſio.Periculoſa igitur eſt deſperatio vt dicitur. ijRegū. ij. ⁊ magiſꝙͣ preſumpcio. Ab vtraqꝫ autem cauendum eſt. Nec ita preſumendū de eiꝰmiſericordia tanꝙͣ mala non puniat: nec deſperandum de venia tanꝙͣ conuerſis peccatoribus non parcat. Miſericors enim ⁊ miſerator dominus et iuſtus. ait p̄s. Inter timoremergo ⁊ ſpem debemus ambulare. In cuius figurā dominus mandauit in veteri lege Deutro. xxiiij. vt non ſumeretur pro pignore mola ſuperior vel inferior. vt ſic ſemper ſecumhabeat in domo ſua. Mola ſuperior que comprimit materiam ne eleuetur ſignificat ⁊ deſignat timorem quo quis timendo diuinā iuſticiam mala punientem detinet eum ne eleuetur ⁊ preſumat nimis de ſe vel de dei miſecordia. Aola inferior que retinet materiamne deſcendat. ſignificat ſpem que retinet mentem ne cadat in profundum deſꝑationis. Cōterenda autē ſunt peccata per dolerem intervtrūqꝫ .ſ. ſpem et timorem. et ſeparandum eſtfurfur malorū a ſimila bonorum in oꝑibusnoſtris per illa duo. Ex parte vero donoruꝫdei quibus retrahimur a peccato duo ſūt iſtaſ. cognitio veritatis. ⁊ auxiliū interioris gracie. Ex hoc enim ꝙ quis cognoſcit veritatemcirca aliquid fiendum vel vitandum. multuiuuatur ad vitandum peccatum. ſicut econtra non cognoſcendo non poteſt euitari malum. Contra hoc auteꝫ eſt tertia ſpecies blaſphemie in ſpiritumſanctum. que dicitur impugnatio veritatis agnite. nō cuiuſcūſqꝫ veritatis vt circa naturalia vel artificialia veltemporalia in litigijs: ſed impugnatio veritatis agnite circa ea que ſunt fidei et bonorummorum. Sicut ſi quis conuictus ratione alterius de aliquo ſuo errore circa fidem ꝑpendens errorem ſuum permanet et perſeueratad defendenduꝫ ipſum ne videatur erraſſe. vel

(