Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
990
Einzelbild herunterladen
 

TitulusOctauus

fecerit facit recte optime facit. et concorbant ſe ī oībꝰ voluntate dei dicentes illudꝓpheticū. Omīa que feciſti nobis dn̄e in veroiuditio feciſti. qꝛ peccauimꝰ tibi. mandatistuis obediuimꝰ. Sꝫ peccatores iudicantſicut infirmi quibus dulcia amara videntur. eꝯͣ. Sic dicimꝰ tribulatōes. pauꝑtatē. infirmitatē eſſe amaras malas: ſꝫ ſerui dei oppoſitum. Tertia ratō quare deū inculparepoſſumꝰ ē. qꝛ ip̄e eſt ſūma rectitudo mēſuraoīm reꝝ. Un̄ dicūt ph̓i ſancti quelibꝫ reshꝫ menſurā ſuā. dico ſolum menſurā cāna vt in pāno. ſextarioꝝ vt in bladis: ſꝫ ſūtmulte alie mēſure regule. Aenſura calorisẜm ſapientes eſt ignis. qꝛ nulla res eſt ita calida ſicut eſt ignis. et res tanto ē calidior.quantomagis appropīqͣt caliditati ignis. Sicmenſura oīm lucentiū ē ſol. qꝛ ſol eſt lux intēſior oībꝰ alijs lucidis. om̄s alie res lucidehn̄t menſurā ab illa luce. et res illa eſt magislucida magis appropinqͣt ad lucē ſolis. Sicmenſura oīm venaliū ē aurū. qꝛ ẜm ip̄mſurat̉ ponit̉ p̄tium rebꝰ. Nūc aūt ad ꝓpoſitūdicūt ſancti ph̓i. regula nr̄e volūtatis eſtlex eſt tanꝙͣ quidam oculꝰ habet dirigerevolūtatē. Lex aūt hūana proceſſit ab īꝑatoreet ſua volūtate. ſed ip̄e fuit peccator vt ceterihoīes. aliqn̄ errauerūt in condendis legibus rectis. Oportꝫ ſit vna volūtas ſūma abſqꝫ vllo peccato et defectu. Et iſtā dicūtom̄s eſſe volūtatē diuinā. p̄t eſſe magisrecta. et nulla rectitudo eſt ſuꝑ eam. Et ſicutignis p̄t ꝑdere ſuū calorē. ſol ſuū ſplēdo. ſic volūtas dei que ē regula omīs rectitudinis p̄t effici torta vel curua. ſeu obliquaaut iniuſta. ſeu praua. vn̄ quicqͥd agit recteiuſte agit. Nos aūt ī vita pn̄ti ꝓpter ꝑuitatēcecitatē ītellectꝰ nr̄i poſſumꝰ plene cognoſcere iſta. Sꝫ ī alia vita videbimꝰ ſicutieſt. aꝑte cognoſcemꝰ omīa que facit fecitdeus. maxima ſapiencia rectitudine fct̄aſūt. qd̓ ait Salomō Eccleſiaſtes. iij. Cūctafecit bona in tꝑe ſuo. Nolite loqui aduerſꝰdeum iniquitatem .ſ. blaſphemādo ipſuꝫ tāꝙͣ hēat ꝓuidēciā hūanis. vl̓ recte ꝓuideat.Ꝙͣtum ad ſecundum. .§. iij.Blaſphemant aliqui diuinā potēciā vt illidicūt. deus p̄t facere hoc vl̓ illud. ac ſieſſet omīpotens. tn̄ dicat̉ Exodi. xv. Omnipotēs nomē eiꝰ. Omīa em̄ p̄t niſi īportātdefectū et imꝑfectōnem. vel que implicat ꝯͣdictōnem ẜm Tho. in prima ꝑte. poſſe peccare vel mori vel errare huiuſmoī. ē poſſe: ſꝫ impotēcia. Un̄ Pieroꝰ. Solus deus illeomīpotes ē cuꝫ omīa poſſit. hoc ſolū p̄tcuius poſſe eſt aliquid poſſe ſꝫ poſſe .ſ.peccare. de peni. diſ. ij. §. fi. Et idem dicitomīa poſſit beus. hoc p̄t .ſ. virginē ſuſcitare pꝰ ruinā. xxxij. q. v. Si Paulꝰ. hoc em̄ im

plicat ꝯͣdictōem .ſ. aliqua ſit corrupta. virgo. i. corrupta. Poteſt igit̉ deꝰ oīa facere vult Sap̄. xij. Subeſt em̄ tibi poſſe volueris. Puniuit dn̄s plurimos blaſphemātes dei potenciaꝫ. vt patet ī Senacherib regeaſſirioꝝ. em̄ veniſſet ī iudeā quere̓t cape̓Pieroſolimā ciuitatē principalē vbi regnabat Ezechias. miſit nūcios Rapſacen qͦſdāalios. qui locuti ſunt nōſolū nūcijs Ezechie.ſꝫ etiā publice ad populū ciuitatis erant inmuris ciuitatis vt audirēt r̄bellarēt ſe Ezechie vt traderēt ciuitatē ſe ī manibꝰ Senacherib. inter cetera dicētes. te d̓cipiat detuus in quo cōfidis dicēs. dabit̉ Hieruſalem ī manu regis aſſirioꝝ. Nūquid eruerundij gentiuꝫ ppl̓os quos ſubuerterūt pr̄es nr̄i:Et ad populū dicebāt. ꝯturbet te Ezechias dicens. Dn̄s liberabit nos. Quis eſt exbus dijs terraꝝ qui eruerit terrā ſuā de maūmea vt eruat dn̄s .ſ. deus ur̄ hieruſalē de ma mea? Et ſic blaſphemabant dei potenciā.qͣſi poſſet liberare eos ab ip̄o. Ezechias at̄rex ſanctus homo ad oratōnem cōfugit adÿͣſaiam ꝓphetam miſit vt oraret deuꝫ ppl̓o.Cui reſpondit ÿſaias ex parte dei loquens deSenacherib. Cui exprobraſti quē blaſphemaſti. ſuꝑ quē exaltaſti vocem tuā: Ad ſanctum iſrahel. infra. Suꝑbia tua aſcēdit adaures meas. ponā circuluꝫ in naribꝰ tuis. frenū ī labijs tuis. reducam te biam perquā veniſti. qd̓ factum eſt. in vna nocteab angelo dn̄i occiſa ſūt centūoctuagintaqͥnqꝫ milia exercitus Senacherib. Et reuerſꝰ ip̄in Niniuen occiſꝰ ē a filijs ſuis ī tēplo dei ſui.Habēt̉ oīa hec ÿſaie. xxxvij.. iiij Regū. xix.Petrus etiā damianꝰ vt narrat Uin. ī ſpeculo hiſtoriali. ad idem poīt hoc exēpluꝫ. Duoamici ꝯpr̄es ī Bononie ꝑtibꝰ diſcūberētin ꝯuiuio allatꝰ ē gallꝰ. qd̓ pulmentū vnꝰ eoꝝarrepto gladio ī fruſta deſecuit. tritūqꝫ pipe liqmīe ſuꝑfudit. facto alter ait. Profct̄oꝯpater ſic explicuiſti gallū iſtū vt ſct̄s Petrꝰſi velit reintegrare poſſit. Cui alter ſubintulit. plane ſi ſāctꝰ Petrꝰ: ſꝫ ſi xp̄c ip̄eimꝑet gallꝰ iſte īꝑpetuū reſurget. Ad hācpocem repente gallus viuus cooꝑtus plumisexiliuit. alas percuſſit cecinit. plumas excuſſit. totumqꝫ liquamē ſuꝑ eos qui veſcebāt̉aſꝑſit. Illico ſacrilegi blaſphemi in aſperſiōepiperis lepra ꝑfuſi ſunt. que plaga lepre īpoſteris eoꝝ hereditaria ꝑmanſit uſqꝫ ī obitū.Un̄ ī famulatuꝫ ſubacti ſunt Bononiēſis eccleſie que beati Petri inſignit̉ vocabulo. hecille. Nolite loqui aduerſus deū īiquitatem..§. iiij.Ꝙͣtum ad tertium.Blaſphemant aliqui dei iuſticiā dicētes deuꝫiniuſtū. cum multū affligit aliqͦs. crudeleꝫ.In qͦꝝ ꝑſona ait Iob. xxx. Mutatꝰ es mihi īcrudelē. cuꝫ tn̄ ſit iuſtiſſimꝰ clementiſſimus.