TitulusOctauus
fecerit ⁊ facit recte ⁊ optime facit. et concorbant ſe ī oībꝰ cū voluntate dei dicentes illudꝓpheticū. Omīa que feciſti nobis dn̄e in veroiuditio feciſti. qꝛ peccauimꝰ tibi. ⁊ mandatistuis nō obediuimꝰ. Sꝫ peccatores iudicantſicut infirmi quibus dulcia amara videntur.⁊ eꝯͣ. Sic dicimꝰ tribulatōes. pauꝑtatē. infirmitatē eſſe amaras ⁊ malas: ſꝫ ſerui dei oppoſitum. Tertia ratō quare deū inculpare nōpoſſumꝰ ē. qꝛ ip̄e eſt ſūma rectitudo ⁊ mēſuraoīm reꝝ. Un̄ dicūt ph̓i ⁊ ſancti ꝙ quelibꝫ reshꝫ menſurā ſuā. nō dico ſolum menſurā cānarū vt in pāno. ⁊ ſextarioꝝ vt in bladis: ſꝫ ſūtmulte alie mēſure ⁊ regule. Aenſura calorisẜm ſapientes eſt ignis. qꝛ nulla res eſt ita calida ſicut eſt ignis. et iō res tanto ē calidior.quantomagis appropīqͣt caliditati ignis. Sicmenſura oīm lucentiū ē ſol. qꝛ ſol eſt lux intēſior oībꝰ alijs lucidis. ⁊ iō om̄s alie res lucidehn̄t menſurā ab illa luce. et res illa eſt magislucida q̄ magis appropinqͣt ad lucē ſolis. Sicmenſura oīm venaliū ē aurū. qꝛ ẜm ip̄m mēſurat̉ ⁊ ponit̉ p̄tium rebꝰ. Nūc aūt ad ꝓpoſitūdicūt ſancti ⁊ ph̓i. ꝙ regula nr̄e volūtatis eſtlex q̄ eſt tanꝙͣ quidam oculꝰ qͥ habet dirigerevolūtatē. Lex aūt hūana proceſſit ab īꝑatoreet ſua volūtate. ſed ip̄e fuit peccator vt ceterihoīes. ⁊ iō aliqn̄ errauerūt in condendis legibus nō rectis. Oportꝫ gͦ ꝙ ſit vna volūtas ſūma abſqꝫ vllo peccato et defectu. Et iſtā dicūtom̄s eſſe volūtatē diuinā. q̄ nō p̄t eſſe magisrecta. et nulla rectitudo eſt ſuꝑ eam. Et ſicutignis nō p̄t ꝑdere ſuū calorē. ⁊ ſol ſuū ſplēdorē. ſic volūtas dei que ē regula omīs rectitudinis nō p̄t effici torta vel curua. ſeu obliquaaut iniuſta. ſeu praua. vn̄ quicqͥd agit recte ⁊iuſte agit. Nos aūt ī vita pn̄ti ꝓpter ꝑuitatē ⁊cecitatē ītellectꝰ nr̄i nō poſſumꝰ plene cognoſcere iſta. Sꝫ ī alia vita cū videbimꝰ eū ſicutieſt. aꝑte cognoſcemꝰ ꝙ omīa que facit ⁊ fecitdeus. cū maxima ſapiencia ⁊ rectitudine fct̄aſūt. ⁊ qd̓ ait Salomō Eccleſiaſtes. iij. Cūctafecit bona in tꝑe ſuo. Nolite gͦ loqui aduerſꝰdeum iniquitatem .ſ. blaſphemādo ipſuꝫ tāꝙͣn̄ hēat ꝓuidēciā d̓ hūanis. vl̓ n̄ recte ꝓuideat.Ꝙͣtum ad ſecundum. .§. iij.Blaſphemant aliqui diuinā potēciā vt illi qͥdicūt. deus nō p̄t facere hoc vl̓ illud. ac ſi nōeſſet omīpotens. cū tn̄ dicat̉ Exodi. xv. Omnipotēs nomē eiꝰ. Omīa em̄ p̄t niſi q̄ īportātdefectū et imꝑfectōnem. vel que implicat ꝯͣdictōnem ẜm Tho. in prima ꝑte. Nā poſſe peccare vel mori vel errare ⁊ huiuſmoī. nō ē poſſe: ſꝫ impotēcia. Un̄ Pieroꝰ. Solus deus illeomīpotes ē qͥ cuꝫ omīa poſſit. hoc ſolū nō p̄tcuius poſſe nō eſt aliquid poſſe ſꝫ nō poſſe .ſ.peccare. de peni. diſ. ij. §. fi. Et idem dicit ꝙ cūomīa poſſit beus. hoc nō p̄t .ſ. virginē ſuſcitare pꝰ ruinā. xxxij. q. v. Si Paulꝰ. hoc em̄ im
plicat ꝯͣdictōem .ſ. ꝙ aliqua ſit corrupta. ⁊ virgo. i. nō corrupta. Poteſt igit̉ deꝰ oīa facereq̄ vult Sap̄. xij. Subeſt em̄ tibi poſſe cū volueris. Puniuit dn̄s plurimos blaſphemātes dei potenciaꝫ. vt patet ī Senacherib regeaſſirioꝝ. Cū em̄ veniſſet ī iudeā ⁊ quere̓t cape̓Pieroſolimā ciuitatē principalē vbi regnabat Ezechias. miſit nūcios Rapſacen ⁊ qͦſdāalios. qui locuti ſunt nōſolū nūcijs Ezechie.ſꝫ etiā publice ad populū ciuitatis qͥ erant inmuris ciuitatis vt audirēt ⁊ r̄bellarēt ſe Ezechie vt traderēt ciuitatē ⁊ ſe ī manibꝰ Senacherib. inter cetera dicētes. Nō te d̓cipiat detuus in quo cōfidis dicēs. Nō dabit̉ Hieruſalem ī manu regis aſſirioꝝ. Nūquid eruerundij gentiuꝫ ppl̓os quos ſubuerterūt pr̄es nr̄i:Et ad populū dicebāt. Nō ꝯturbet te Ezechias dicens. Dn̄s liberabit nos. Quis eſt ex oībus dijs terraꝝ qui eruerit terrā ſuā de maūmea vt eruat dn̄s .ſ. deus ur̄ hieruſalē de manū mea? Et ſic blaſphemabant dei potenciā.qͣſi nō poſſet liberare eos ab ip̄o. Ezechias at̄rex ſanctus homo ad oratōnem cōfugit ⁊ adÿͣſaiam ꝓphetam miſit vt oraret deuꝫ ꝓ ppl̓o.Cui reſpondit ÿſaias ex parte dei loquens deSenacherib. Cui exprobraſti ⁊ quē blaſphemaſti. ⁊ ſuꝑ quē exaltaſti vocem tuā: Ad ſanctum iſrahel. ⁊ infra. Suꝑbia tua aſcēdit adaures meas. ponā gͦ circuluꝫ in naribꝰ tuis.⁊ frenū ī labijs tuis. ⁊ reducam te ꝑ biam perquā veniſti. qd̓ ⁊ factum eſt. Nā in vna nocteab angelo dn̄i occiſa ſūt centūoctuagintaqͥnqꝫ milia exercitus Senacherib. Et reuerſꝰ ip̄in Niniuen occiſꝰ ē a filijs ſuis ī tēplo dei ſui.Habēt̉ oīa hec ÿſaie. xxxvij. ⁊. iiij Regū. xix.Petrus etiā damianꝰ vt narrat Uin. ī ſpeculo hiſtoriali. ad idem poīt hoc exēpluꝫ. Duoamici ⁊ ꝯpr̄es ī Bononie ꝑtibꝰ cū diſcūberētin ꝯuiuio allatꝰ ē gallꝰ. qd̓ pulmentū vnꝰ eoꝝarrepto gladio ī fruſta deſecuit. tritūqꝫ pipecū liqmīe ſuꝑfudit. qͦ facto alter ait. Profct̄oꝯpater ſic explicuiſti gallū iſtū vt ſct̄s Petrꝰſi velit reintegrare nō poſſit. Cui alter ſubintulit. plane nō mō ſi ſāctꝰ Petrꝰ: ſꝫ ſi xp̄c ip̄eimꝑet gallꝰ iſte īꝑpetuū nō reſurget. Ad hācpocem repente gallus viuus cooꝑtus plumisexiliuit. alas percuſſit ⁊ cecinit. ⁊ plumas excuſſit. totumqꝫ liquamē ſuꝑ eos qui veſcebāt̉aſꝑſit. Illico ſacrilegi blaſphemi in aſperſiōepiperis lepra ꝑfuſi ſunt. que plaga lepre īpoſteris eoꝝ hereditaria ꝑmanſit uſqꝫ ī obitū.Un̄ ī famulatuꝫ ſubacti ſunt Bononiēſis eccleſie que beati Petri inſignit̉ vocabulo. hecille. Nolite gͦ loqui aduerſus deū īiquitatem..§. iiij.Ꝙͣtum ad tertium.Blaſphemant aliqui dei iuſticiā dicētes deuꝫiniuſtū. cum multū affligit aliqͦs. ⁊ crudeleꝫ.In qͦꝝ ꝑſona ait Iob. xxx. Mutatꝰ es mihi īcrudelē. cuꝫ tn̄ ſit iuſtiſſimꝰ ⁊ clementiſſimus.