CapitulumSeptimum
deū iniquitatē .ſ. blaſphemādo. qꝛ .ſ. deus confringit cornua ſuperbie ⁊ punit blaſphemos.Plaſphemat̉ aūt deus multiplicit̓ nōſolū abinfidelibꝰ: ſꝫ etiā a ppl̓o qui dicit̉ fidelis ⁊ frequent̉. De quo ip̄e cōquerit̉ yſa. ca. lij. Et iugit̉ nomē meū blaſphemat̉. Et hoc multiplr̄.Primo blaſphemāt aliqui dei prouidenciaꝫ.Secundo blaſphemant aliqui dei potenciaꝫ.Tertio blaſphemant aliqui dei iuſticiam.Ꝙͣtum ad primum..§. ij.Glaſphemāt aliqui dei ꝓuidenciā qͥ dicūt deūnō hr̄e ꝓuidenciā de rebus ſeu actibꝰ hūanis:ſꝫ oīa euenire hoībus a fortūa ⁊ caſu. In qͦꝝꝑſona dicebat Iob. Circa orbeꝫ celi ꝑābulat.nr̄a aūt nō ꝯſiderat. Un̄ li. iij. d̓ falſa ſapiēciad̓ Epicuro ph̓o ſic ait. Uidebat Gpicurꝰ boīsſemꝑ aduerſa accide̓. pauꝑtates. labores. exilia. caroꝝ amiſſiōes. malos ꝯͣ bonos eſſe. augeri potēcia. honoribꝰ affici. videbat īnocēciāminꝰ tutaꝫ. ſcelera īpune ꝯmitti. videbat ſinedeletu moꝝ. ſine ordine ac diſcrimīe annoꝝſeuire mortē. ſed alios ad ſenectutē ꝑuenire.alios infantes rapi. alios robuſtos interire.alios ī adoleſcēcie flore ī maturis ānis extingui. ī bell̓ meliores potiꝰ vīci ⁊ ꝑire. maxīe at̄cōmouebat hoīes ī pͥmis religioſos gͣuioribꝰaffici malis hijs qͥ omīno deuꝫ negligerēt autnō pie colerēt vel mīora mala ⁊ īcōmoda euenire vel nulla. ⁊ ſubdit. Cū hec cogitaret Gpicurus eaꝝ reꝝ velut malicia indutꝰ. Sic em̄cauſā rōeꝫqꝫ videbat̉ ignorāti. eſtimauit nullā eſſe ꝓuidenciā nullāqꝫ dei iuſticiā. hec ille.Sic ⁊ Sen̄. ī tragedijs pꝰ ꝙͣ cōmendat deuꝫ d̓regimīe ⁊ gubernatōe vniuerſi ⁊ ordine rerūaliaꝝ. ꝯquerit̉ ꝙ de rebꝰ hūanis nō vr̄ curae̓dicēs. Cur idē .ſ. deꝰ qͥ tanta regis ſub qͦ vaſtipōdera mūdi. librata ſuos ducūt orbes hoīmmīme ades ſecutꝰ nō ſolicitꝰ ꝓdeſſe bonis nocuiſſe malis. Res hūanas ordine nullo fortuna regit. ſpergitqꝫ manu munera ceca. Peiora fouēs. Uīcit ſct̄os dira libido. Fraus ſublimi regnat in aula. trade̓ turpis faſces. ppl̓usgaudet. eoſdē colit. atqꝫ ꝯdit. triſtis virtꝰ. peruerſi tulit p̄mia recti. caſtos ſequit̉ mala voluptas. vitioqꝫ potēs regnat adulter. Unde ⁊Boetiꝰ ī .j. de philoſophica ꝯſolatōne ī ꝑſonahoꝝ ait. O ſtelliferi conditor orbis. qͥ ꝑpetuonixꝰ ſolio: rapido celū turbine verſas ⁊cͣ. ⁊ infra. Oīa certo fine gubernas. Solos hoīm reſpūis actꝰ. Merito rector cohibe̓ mō. Nā curtantas lubrica verſat fortūa vices. Premitinſontes debita ſceleri noxia pena. ac ꝑuerſireſibēt celſo mores ſolio. ſct̄aqꝫ calcāt īiuſtavice colla nocētes. Latet obſcuris cōdita virtus clara tenebris. Iuſtꝰ qͣꝫ tulit crime̓ iniqͥ.Nil ꝑiuria: nil nocet ip̄is fraus mēdatij ꝯptacolore ⁊cͣ. Sꝫ p̄t ip̄e dice̓ quotidie qd̓ ſel̓ īcarnatꝰ ait iudeis. Quis de vob̓ arguet me de peccato: ioh̓is. viij .ſ. ignorācie vel īprudēcie aut
īiuſticie? certe nullꝰ. Et ꝙ nō poſſumꝰ deū inculpare de aliqͦ vel argue. ſed omīa que facitbonis ⁊ malis bn̄facit. tribus rationibus poteſt oſtendi ſcd̓m Iohannem. do. in ſermone.Primo ꝓpt̓ diuini operis profunditatem.Secūdo ꝓpter nr̄e mentis tortuoſitatem.Tertio ꝓpter dei ſūmā rectitudinē ⁊ claritatē.Prīo etenī dico ꝙ nō poſſumꝰ deuꝫ arguēꝓpt̓ ſuoꝝ oꝑm ꝓfūditatē. Sūt em̄ oꝑa dei tāalta tā ꝓfūda ꝙ nō poſſumꝰ ꝑ nos īueſtigae̓.Et n̄ſolū alta ſua oꝑa nō poſſumꝰ ꝯprehēde̓:ſꝫ nec mīma ⁊ vilia valēt a nob̓ ꝑfecte cognoſci. Un̄ qͣre gͣnū milij ſit rotundū ⁊ gͣnū ordeioblōgū. oēs mūdi ſapiētes neſcirēt dice̓. Et ſimilit̓ qͣre gͣnū frum̄ti ſit ſciſſum ex vna ꝑte ⁊ex alia nō: nullꝰ ſapiēs poſſet ſufficient̉ rōemaſſignare. ⁊ ſic circa quālibꝫ ꝑuā rē poſſēt īfinite moueri q̄ſtiōes qͣs neſcie̓s explicae̓. Uātā abÿſſū ſapiencie poſuit deꝰ ī iſtis ſuis creaturis. Si gͦ ī iſtis creaturis inferioribꝰ ⁊ magis vilibꝰ ē tanta ꝑfūditas quantomagīs alieres alte ⁊ ꝓfūde: Qūo gͦ tu viliſſima creaturap̄ſumis rep̄hende̓ deū qͣre iſtū fecit xp̄ianū. illū iudeū. illū reprobat. iſtuꝫ elegit. qͣre bonismala ⁊ malis bona eueniūt? Uide miſer ne ītres hoc pelagꝰ qꝛ ſubmergeris. Et iō dicebatapl̓s ad Ro. xj. O altitudo diuitiaꝝ ſapiēcie ⁊ſciēcie dei. ꝙͣīcōprehēſibilia ſūt iuditia eiꝰ. etīueſtigabiles vie eiꝰ. Uie eiꝰ ſt̄ oꝑa eiꝰ ⁊ he īueſtigabiles .i. nō cognoſcibiles a nob̓ ī vitaiſta ꝓpt̓ ꝓfūditatē eaꝝ. Hīc ⁊ Augꝰ q̄rens qͣredn̄s nō fecit ſigna ī Tyro ⁊ Sÿdone de quibꝰdicit xp̄c. ꝙ ſi facta fuiſſēt illa ibi q̄ fecit ip̄eī Iudea fuiſſēt ꝯuerſi. ⁊ Iudea ī qͣ fecit illa miracula nō ē cōuerſa ad pnīam ꝓut dr̄ Math̓.xi. dicit Augꝰ. Nāſi rōne facti ꝓfūditatē iuditij eiꝰ penetrare nō poſſumꝰ: maīfeſtiſſime tn̄ſcimꝰ ⁊ veꝝ eē qd̓ deꝰ dixit. ⁊ iuſtū eē qd̓ fecit.xxiij. q. iiij. nabuchodonoſor. De tirijs. Secūda rō qͣre nō poſſumꝰ deū īculpare ē ꝓpt̓ nr̄emētis tortuoſitatē. Sumꝰ em̄ oēs torti nō recti. ⁊ diſtortum ⁊ nō rectū ē iuditiū nr̄m. ⁊ iōmale iudicamꝰ. ſicut qͥ poīt baculū in aqͣ ſibipr̄ ꝙ ſit tortꝰ qͥ tn̄ nō ē. ſꝫ ē defectꝰ ī viſu tuo.Et ſic oculꝰ iudicat de rebꝰ coloratis ẜm qd̓ ēī eo. Dicūt ph̓i ꝙ lux ſiue pupilla oculi nō ēcolorata: nec vllū coloreꝫ dꝫ hr̄e ī ſe vt bn̄ videat res ꝓut ſūt. Un̄ ſi ī oculo eſſet aliqͥs humor et portares an̄ eū pānū rubeū vel azurreū vide̓t̉ tibi obſcurus. Sic ē de oculo nr̄i ītellectꝰ. qꝛ ī eo ē humor nr̄e ꝯcupiſcēcie. ⁊ malus humor .ſ. cupiditatis mūdi. qꝛ vellemꝰ illimala ꝯtingere quē odimꝰ. illi bona quē amamꝰ. et qꝛ nō ſic euenit vt vellemus. ideo maleiudicamus de eo ⁊ dicimꝰ deū iniuſtū. vel nonhabere curā de nobis ⁊ ꝓuidenciam. Sꝫ remoue prauū humorem ⁊ videbis recte. Sic fecarunt ⁊ faciunt ſerui dei. qꝛ em̄ remouent a ſeamorem a rebus mūdi. iō videt̉ eis ꝙ quicqͥo