Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
988
Einzelbild herunterladen
 

et caritas eſt. Un̄ Hieroꝰ ſuꝑ ÿſa. eſt crudelis crudeles iugulat. ſꝫ crudelis pacientibus eſſe videt̉. latro ſuſpenſꝰ patibulo crubelē iudicē putat. xxiij. q. v. Nlō ē. Hinc Augꝰ. Quid crudele Aoÿſes mandauit aut fecit. ꝯmiſſū ſibi ppl̓m ſācte zelās viuo vni deovero ſubditū eſſe cupiēs. poſtꝙͣ cognouit adfabricādū idolū d̓fluxiſſe colendū ī paucosvindicās gladio et ī pn̄ti ſalubrit̉ terruit. etdiſciplinā ī poſteꝝ ſanxit? nulla crudelitate. ſꝫ magnā dilectōne feciſſe qd̓ fecit qͥsin eiꝰ verbis agnoſcat orātis pct̄is eorū etdicētis. aut dimitte ppl̓o hoc pctm̄. aut ſidimittis dele me de libro vite. Sic̄ Apl̓uscrudelit̓ ſꝫ amabilit̓ tradidit hoīem ſathani īinteritū carnis. vt ſpūs ſaluꝰ ſit. xxiij. q. v..q. iiij. c. Ip̄a pietas. Idē ait. v. q. v. ca. oīs.ca. oſculat̉. Aodeſtꝰ ē medicꝰ furēti frenetico. pr̄ īdiſciplinato filio. ille ligādo. iſte cedēdo: ſꝫ ambo diligēdo. Si at̄ illos negligāt. ꝑire ꝑmittant iſta potiꝰ māſuetudo crudelitas ē. Et Augꝰ dicit ī regula de occultāte peccatū alteriꝰ dꝫ manifeſtare. ſil̓itudinē occulti morbi corꝑalis. ſi frater tuꝰ pulnushabet in corꝑe qd̓ velit occultare timet ſecari. Nōne crudeliter a te ſileretur. miſericorditer indicaretur: Capitulum ſeptimum de Glaſphemia.Laſphemiadei qꝛ videtur procedere ex odio ad deuꝫ.be ip̄a hic agendum. Poteſt autēſic deſcribi ex verbis Ambroſij ēvitiuꝫ quo attribuit̉ deo qd̓ ei cōuenit. velremouet̉ ab eo qd̓ ei ꝯgruit. vt ſi dicat̉ de eoaliqͥd importās defectū. puta ſit iuſtus.vel ſit oīpotens huiuſmodi. Eſt aūt ꝯͣactū fidei eſt ꝯfeſſio credendoꝝ. vn̄ ad īfidelitatē ꝑtine̓ videt̉: qd̓ ex verbis apl̓i elici p̄t dicētis de ſe. j Thimot̉ .j. Priꝰ fui blaſphemꝰ etꝑſecutor. et ſubdit. Ignorās feci ī incredulitate mea. Pro huiꝰ declaratōe ſciendū ẜm. lTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xiij. arti. j. nomē blaſphemie importare videt̉ quādam derogatōeꝫ excellentis bonitatis. et p̄cipue diuine. deꝰ autēvt dicit Dioniſiꝰ ē ip̄a eſſencia bonitatis. vn̄quicqͥd deo ꝯuenit ꝑtinet ad bonitatē ip̄iꝰ. etquicqͥd ad ip̄m ꝑtinet. longe eſt a rōnefecte bonitatis ē eiꝰ eſſencia. Quicūqꝫ venegat aliqͥd de deo qd̓ ei ꝯuenit vl̓ aſſerit eoqd̓ ei cōuenit: d̓rogat bonitati diuine. Qdp̄t ꝯtingere duplicit̓. Uno ẜm ſolaꝫ opinionē intellectꝰ. Alio cōiūcta qͣdam affectus deteſtatōne. ſicut eꝯͣrio fides dei ꝑficit̉dilectōnem ip̄ius. Huiuſmoī aūt derogatō diuiue bonitatis vel ẜm intellectū tm̄ vel etiaꝫẜm affectū. ſi ꝯſiſtat in corde tm̄. erit blaſphemia cordis. ſi exteriꝰ ꝓdeat locutōnem. eritblaſphemia oris. Et ẜm hoc blaſphemia cō-

feſſioni opponit̉. aūt aliqͥ dicūt ſūt tresſpēs blaſphemie. Prīa cuꝫ deo attribuit̉ qd̓ei ꝯuenit. Scd̓a cum a deo remouet̉ qd̓ eiꝯuenit. Tertia cuꝫ attribuit̉ creature qd̓ eſtꝓpriū dei ẜm Tho. vbi ſupͣ. ꝓpe loquēdo iſtaſūt diuerſe ſpēs blaſphemie. qꝛ attribue̓ deoqd̓ ei ꝯuenit vel negare ſeu remoue̓ ab eoqd̓ ei ꝯuenit. differūt niſi ẜm negatōem etaffirmatōem: diuerſitas hītus ſpēs diſtiguit. aūt id qd̓ ē d̓i attribuat̉ creature. adid ꝑtinere videt̉ qd̓ attribuit̉ ei qd̓ ip̄iuenit. Quicqͥd em̄ eſt dei ꝓpriū. ē deꝰ. attribue creature qd̓ ē dei ꝓpriū. ē ip̄m deū facere idēcreature. Itē ſciendū ille loqͥt̉ ꝯͣ deū ꝯuītiū inferre intēdens. vt dicit. ſit maledictꝰdeꝰ huiuſmodi: derogat diuine bonitatiſolū ꝯͣ veritatē intellectꝰ ſꝫ etiā ẜm prauitatēvolūtatis deteſtātis et īpediētis poſſedīnūhonorē: qd̓ ē ꝑfecta blaſphemia. Et ſicut laudat̉ deꝰ in ſct̄is inqͣtū laudāt̉ oꝑa eiꝰ facit īſct̄os. Ita etiā blaſphemat̉ ī ſct̄is inqͣtū blaſphemia fit ſct̄is redūdat in deū. Eſt at̄ blaſphemia pct̄m mortale. ẜm Tho. vbi ſupͣ. artiij. ex eo repugnat ꝯͣriat̉ caritati dei. qꝛhoc d̓rogat̉ diuine bonitati. Un̄ Leuit̉. xxiiij. dr̄. Quicūqꝫ blaſphemauerit nomen dn̄i:morte moriat̉. Sꝫ pena mortis non infligit̉niſi mortali. Et ē ꝯͣ pͥmū vel ſecūdū p̄ceptūd̓calogi. Ueꝝ ē tn̄ ẜm Tho. qͥs ex ſubitapaſſiōe ꝓrūpit in v̓ba blaſphemie aduertens hoc qd̓ dicit eſſe blaſphemiaꝫ vt qꝛ nonꝯſiderat ſignificatōeꝫ v̓boꝝ eſſet tūc pct̄mmortale. ſꝫ ſi aduertat hoc blaſphemiāſiderās ſignificata v̓boꝝ exeo ex ſubito īpetu ire hoc faciat vel ex praua ꝯſuetudineꝓpt̓ hoc excuſat̉ a mortali ꝙͣuis cito doleatꝯmiſſo. ſicut nec excuſat̉ ab homicidij reatu ex ſubita ira ꝑcutit ꝓximū. Et ē iſtud gͣuiſſimū pct̄m. Et ē ẜm Tho. vbi ſupra. ar. iij.qꝛ blaſphemi a opponit̉ ꝯfeſſioni fidei. hꝫgͣuitatē īfidelitatis. aggͣuat̉ ſi ſuꝑueīat deteſtatō volūtatis. abhuc magis ſi ꝓrūpat īv̓ba. ſicut laus fidei auget̉ ꝯfeſſionē dilectōem. Un̄ cuꝫ īfidelitas ſit maximum pct̄mẜm genꝰ ſuū. Ita etiā blaſphemia. Un̄ et glo.yſa. xviij. dicit pct̄m blaſphemie ꝯꝑatūleuiꝰ ē. Et ꝙͣtū qͥdē ad obiecta pct̄i gͣuiꝰ ē ꝙͣ homicidiū. qꝛ blaſphemia directe ꝯͣ deū. homicidiū ꝯͣ ꝓximū. Ꝙͣtū v̓o ad effectuꝫ nocum̄tipōderat hoīcidiū blaſphemie qꝛ plꝰ nocet. Ingͣuitate aūt pct̄i magis attēdit̉ intentō volūtatis ꝑuerſe videt̉ eſſe maior ī blaſphemia. intēdat nocumētū honoris diuini. ꝙͣ ī homicidio. De blaſphemia dei alio dr̄ maledictio. vt cuꝫ dicit̉. maledictꝰ ſit deꝰ huiꝰmoī. habet̉. ſupra ī. c. maledictis. ī ti. ira.De blaſphemia poteſt.§. j.exponi illud p̄s. Nolite extollere in altuꝫ cor nr̄m .ſ. ſuperbiēdo. Nolite loqui aduerſus