et caritas eſt. Un̄ Hieroꝰ ſuꝑ ÿſa. Nō eſt crudelis qͥ crudeles iugulat. ſꝫ crudelis pacientibus eſſe videt̉. Nā latro ſuſpenſꝰ patibulo crubelē iudicē putat. xxiij. q. v. Nlō ē. Hinc ⁊ Augꝰ. Quid crudele Aoÿſes mandauit aut fecit.cū ꝯmiſſū ſibi ppl̓m ſācte zelās viuo ⁊ vni deovero ſubditū eſſe cupiēs. poſtꝙͣ cognouit adfabricādū idolū d̓fluxiſſe ⁊ colendū ī paucosvindicās gladio et ī pn̄ti ſalubrit̉ terruit. etdiſciplinā ī poſteꝝ ſanxit? Nā cū nulla crudelitate. ſꝫ magnā dilectōne feciſſe qd̓ fecit qͥs n̄in eiꝰ verbis agnoſcat orātis ꝓ pct̄is eorū etdicētis. aut dimitte ppl̓o hoc pctm̄. aut ſi nōdimittis dele me de libro vite. Sic̄ Apl̓us nōcrudelit̓ ſꝫ amabilit̓ tradidit hoīem ſathani īinteritū carnis. vt ſpūs ſaluꝰ ſit. xxiij. q. v. ⁊.q. iiij. c. Ip̄a pietas. Idē ait. v. q. v. ca. n̄ oīs. ⁊ca. Nō oſculat̉. Aodeſtꝰ ē medicꝰ furēti frenetico. ⁊ pr̄ īdiſciplinato filio. ille ligādo. iſte cedēdo: ſꝫ ambo diligēdo. Si at̄ illos negligāt.⁊ ꝑire ꝑmittant iſta potiꝰ māſuetudo crudelitas ē. Et Augꝰ dicit ī regula de occultāte peccatū alteriꝰ ꝙ dꝫ manifeſtare. ꝑ ſil̓itudinē occulti morbi corꝑalis. Nā ſi frater tuꝰ pulnushabet in corꝑe qd̓ velit occultare dū timet ſecari. Nōne crudeliter a te ſileretur. ⁊ miſericorditer indicaretur:¶ Capitulum ſeptimum de Glaſphemia.Laſphemiadei qꝛ videtur procedere ex odio ad deuꝫ. iōbe ip̄a hic agendum. Poteſt autēſic deſcribi ex verbis Ambroſij ꝙ ēvitiuꝫ quo attribuit̉ deo qd̓ ei nō cōuenit. velremouet̉ ab eo qd̓ ei ꝯgruit. vt ſi dicat̉ de eoaliqͥd importās defectū. puta ꝙ nō ſit iuſtus.vel ꝙ nō ſit oīpotens ⁊ huiuſmodi. Eſt aūt ꝯͣactū fidei qͥ eſt ꝯfeſſio credendoꝝ. vn̄ ad īfidelitatē ꝑtine̓ videt̉: qd̓ ex verbis apl̓i elici p̄t dicētis de ſe. j Thimot̉ .j. Priꝰ fui blaſphemꝰ etꝑſecutor. et ſubdit. Ignorās feci ī incredulitate mea. Pro huiꝰ declaratōe ſciendū ẜm. lTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xiij. arti. j. ꝙ nomē blaſphemie importare videt̉ quādam derogatōeꝫ excellentis bonitatis. et p̄cipue diuine. deꝰ autēvt dicit Dioniſiꝰ ē ip̄a eſſencia bonitatis. vn̄quicqͥd deo ꝯuenit ꝑtinet ad bonitatē ip̄iꝰ. etquicqͥd ad ip̄m nō ꝑtinet. longe eſt a rōne ꝑfecte bonitatis q̄ ē eiꝰ eſſencia. Quicūqꝫ gͦ venegat aliqͥd de deo qd̓ ei ꝯuenit vl̓ aſſerit d̓ eoqd̓ ei nō cōuenit: d̓rogat bonitati diuine. Qdp̄t ꝯtingere duplicit̓. Uno mō ẜm ſolaꝫ opinionē intellectꝰ. Alio mō cōiūcta qͣdam affectus deteſtatōne. ſicut eꝯͣrio fides dei ꝑficit̉ ꝑdilectōnem ip̄ius. Huiuſmoī aūt derogatō diuiue bonitatis vel ẜm intellectū tm̄ vel etiaꝫẜm affectū. ſi ꝯſiſtat in corde tm̄. erit blaſphemia cordis. ſi exteriꝰ ꝓdeat ꝑ locutōnem. eritblaſphemia oris. Et ẜm hoc blaſphemia cō-
feſſioni opponit̉. Ꝙ aūt aliqͥ dicūt ꝙ ſūt tresſpēs blaſphemie. Prīa cuꝫ deo attribuit̉ qd̓ei nō ꝯuenit. Scd̓a cum a deo remouet̉ qd̓ eiꝯuenit. Tertia cuꝫ attribuit̉ creature qd̓ eſtꝓpriū dei ẜm Tho. vbi ſupͣ. n̄ ꝓpe loquēdo iſtaſūt diuerſe ſpēs blaſphemie. qꝛ attribue̓ deoqd̓ ei nō ꝯuenit vel negare ſeu remoue̓ ab eoqd̓ ei ꝯuenit. nō differūt niſi ẜm negatōem etaffirmatōem: q̄ diuerſitas hītus ſpēs nō diſtiguit. Ꝙ aūt id qd̓ ē d̓i attribuat̉ creature. adid ꝑtinere videt̉ qd̓ attribuit̉ ei qd̓ ip̄i nō cōuenit. Quicqͥd em̄ eſt dei ꝓpriū. ē deꝰ. attribuegͦ creature qd̓ ē dei ꝓpriū. ē ip̄m deū facere idēcreature. Itē ſciendū ꝙ ille qͥ loqͥt̉ ꝯͣ deū ꝯuītiū inferre intēdens. vt cū dicit. ſit maledictꝰdeꝰ ⁊ huiuſmodi: derogat diuine bonitati nōſolū ꝯͣ veritatē intellectꝰ ſꝫ etiā ẜm prauitatēvolūtatis deteſtātis et īpediētis ꝓ poſſedīnūhonorē: qd̓ ē ꝑfecta blaſphemia. Et ſicut laudat̉ deꝰ in ſct̄is inqͣtū laudāt̉ oꝑa eiꝰ q̄ facit īſct̄os. Ita etiā blaſphemat̉ ī ſct̄is inqͣtū blaſphemia q̄ fit ſct̄is redūdat in deū. Eſt at̄ blaſphemia pct̄m mortale. ẜm Tho. vbi ſupͣ. artiij. ex eo ꝙ repugnat ⁊ ꝯͣriat̉ caritati dei. qꝛ ꝑhoc d̓rogat̉ diuine bonitati. Un̄ ⁊ Leuit̉. xxiiij. dr̄. Quicūqꝫ blaſphemauerit nomen dn̄i:morte moriat̉. Sꝫ pena mortis non infligit̉niſi ꝓ mortali. Et ē ꝯͣ pͥmū vel ſecūdū p̄ceptūd̓calogi. Ueꝝ ē tn̄ ẜm Tho. ꝙ cū qͥs ex ſubitapaſſiōe ꝓrūpit in v̓ba blaſphemie nō aduertens hoc qd̓ dicit eſſe blaſphemiaꝫ vt qꝛ nonꝯſiderat ſignificatōeꝫ v̓boꝝ nō eſſet tūc pct̄mmortale. ſꝫ ſi aduertat hoc eē blaſphemiā cōſiderās ſignificata v̓boꝝ exeo ꝙ ex ſubito īpetu ire hoc faciat vel ex praua ꝯſuetudine nōꝓpt̓ hoc excuſat̉ a mortali ꝙͣuis cito doleat ⁊ꝯmiſſo. ſicut nec excuſat̉ ab homicidij reatuqͥ ex ſubita ira ꝑcutit ꝓximū. Et ē iſtud gͣuiſſimū pct̄m. Et rō ē ẜm Tho. vbi ſupra. ar. iij.qꝛ blaſphemi a opponit̉ ꝯfeſſioni fidei. ⁊ iō hꝫgͣuitatē īfidelitatis. ⁊ aggͣuat̉ ſi ſuꝑueīat deteſtatō volūtatis. ⁊ abhuc magis ſi ꝓrūpat īv̓ba. ſicut laus fidei auget̉ ꝑ ꝯfeſſionē ⁊ dilectōem. Un̄ cuꝫ īfidelitas ſit maximum pct̄mẜm genꝰ ſuū. Ita etiā blaſphemia. Un̄ et glo.yſa. xviij. dicit ꝙ oē pct̄m blaſphemie ꝯꝑatūleuiꝰ ē. Et ꝙͣtū qͥdē ad obiecta pct̄i gͣuiꝰ ē ꝙͣ homicidiū. qꝛ blaſphemia directe ꝯͣ deū. homicidiū ꝯͣ ꝓximū. Ꝙͣtū v̓o ad effectuꝫ nocum̄ti p̄pōderat hoīcidiū blaſphemie qꝛ plꝰ nocet. Ingͣuitate aūt pct̄i magis attēdit̉ intentō volūtatis ꝑuerſe q̄ videt̉ eſſe maior ī blaſphemia.cū intēdat nocumētū honoris diuini. ꝙͣ ī homicidio. De blaſphemia dei q̄ alio mō dr̄ maledictio. vt cuꝫ dicit̉. maledictꝰ ſit deꝰ ⁊ huiꝰmoī. habet̉. ſupra ī. c. d̓ maledictis. ī ti. d̓ ira.De blaſphemia poteſt.§. j.exponi illud p̄s. Nolite extollere in altuꝫ cornū nr̄m .ſ. ſuperbiēdo. Nolite loqui aduerſus