OctauusTitulus
laudantiū naſcit̉ in corde. ab ore vituꝑantiūſuffocet̉. Hinc ē ꝙ doctor gentiuꝫ ſe in p̄dicatōne curre̓ teſtat̉ int̓ īfamiā ⁊ bonā famā. vtſeductoe̓s īquit ⁊ veraces. ⁊ alubi. Alijs ſumꝰodor vite in vitam. alijs odor mortis in mortem. Debet gͦ is cui detrahitur orare ꝓ detractoribus exemplo xp̄i dicentis p̄s. cviij. Proeo vt me diligerent: d̓trahebant mihi .ſ. iudedicentes multa falſa de eo. Ego aūt orabam.Capitulum quintum d̓ Suſurratione.Vſurratio eſt quartafilia inuidie ſcd̓m Gregoriū. Etpoteſt deſcribi ſic. ꝙ ſuſurratio ēlocutio mala occulte facta de aliquo ad tollendā eiꝰ amiciciā cū alio. Un̄ glo.ſuꝑ illud Ro. j. Suſurrones ⁊ d̓tractores deoodibiles. dicit. Suſurrones ſūt qͥ int̓ amicosdiſcordiā ſemināt. Pro cuiꝰ declaratōne dicitbt̄us Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxiiij. arti. j. ꝙ detractio ⁊ ſuſurratō ī materia ⁊ forma ſeu mō loquēdi ꝯueniūt. qꝛ vterqꝫ malū occultē de ꝓximo loqͥt̉. ꝓpt̓ quā ſil̓itudinē aliqn̄ ponit̉ vnūꝓ alio. Un̄ Eccͣi. v. ſuꝑ illud. Nō appelleris ſuſurro. dicit ibi glo. i. detractor. Difſerūt aūt īfine. nā detractor intēdit denigrare famā ꝓximi. vn̄ illa mala de ꝓximo ꝓfert p̄cipue ex qͥbus ꝓximꝰ īfamari poſſit vl̓ ſaltī diminui eiꝰfama. Suſurro aūt intēdit amiciciaꝫ ſeꝑareẜm glo. inductā. ⁊ ꝑ illd̓ qd̓ dr̄ ꝓuer. xxvj. Suſurrone ſubtracto iurgia ꝯquieſcūt. Et iō ſuſurro talia mala d̓ ꝓxīo ꝓfert q̄ poſſūt ꝯͣ ip̄maīmū ꝯmoue̓ audiētis. ẜm illud Eccͣi. xxviij.Uir pct̄or ꝯturbabit amicos. ⁊ ī medio pacēhn̄tiū īmittet īimiciciā. Et Iſidorꝰ dicit in li.ethimologiaꝝ. Suſurro d̓ ſono locutōis appellat̉. qꝛ nō ī facie alicuiꝰ ſꝫ ī aure loquit̉ detrahēdo. Inꝙͣtū qͥdē ſuſurro malū dicit d̓ aliodicit̉ detrahere. Sꝫ ī hoc differt a detractore.qꝛ nō intēdit ſimplcit̉ malū dice̓: ſꝫ quicqͥd ſitillud qd̓ poſſit aīmū vniꝰ turbare ꝯͣ aliū etiāſi ſit ſimplicit̓ bonū. ſꝫ apparēs malū īꝙͣtū diſplicet ei cui dr̄. Eſt aūt d̓ ſe mortale. qꝛ ꝑ illd̓infertur nocumentum notabile proximo.¶ De ſuſurratione ait p̄s. .§. j.Aduerſū me ſuſurrabāt oēs inimici mei: aduerſū me cogitabāt mala mihi. hic .ſ. ſuſurrodr̄ etiā bilīguis. Et rō eſt ẜm Tho. ꝙ cū amicicia ſit īter duos nitit̉ ſuſurro ex vtraqꝫ ꝑteamiciciā rūpere. Et iō duabꝰ linguis vtit̉ adduos. vni dicēs malū de alio. ꝓpt̓ qd̓ dr̄ Eccͣi.xxviij. Suſurro ⁊ bilinguis maledictꝰ erit. Etſumit̉ ⁊ ꝓ id eſt. Et ſubdit̉. Multos em̄ turbauit amicos. Aōſtruoſū eſſet ī natura habereduas linguas cū nullū aīal habeat duas linguas niſi ẜpens ẜm opinioneꝫ vulgi. Nec em̄ẜpens hꝫ duas linguas ſꝫ vr̄ ꝙ hēat ꝓpter ve
locē eiꝰ motū. Un̄ ſil̓is ē talis ẜpenti venenoſo ꝑ quē diabolꝰ locutꝰ eſt ad tollendū amiciciā hoīs cū deo. Un̄ ſil̓is ē ſuſurro diabolo qͥfiguratur per inimicuꝫ ſuperſeminantē zizaniam in medio tritici Mathei. xiij. Tria autēmala facit ſuſurratio.Primo excludit beniuolenciā diuinalem.Secundo tollit amiciciam humanalem.Tertio includit nequiciam mortalem.Ꝙͣtum ad primum..§. ij.Dicit Salomon ꝓuer. vj. Sex ſūt q̄ odit deꝰ⁊ ſeptimū d̓teſtat̉ aīa eiꝰ. Ocl̓os ſublimes ⁊cͣ.ꝓ ſeptimo aūt ponit eū qͥ ſeminat inter frēsdiſcordias. hic eſt ſuſurro. Et ad ideꝫ facit qd̓dicit ſapiencia increata que ē dei filiꝰ. ꝓuer.viij. Arroganciā ⁊ ſuꝑbiā ⁊ viā prauaꝫ et osbilīgue deteſtor. Importat aūt deteſtatō aliqͥd pluſꝙͣ odiū coē. ita .ſ. ꝙ nō p̄t pati illd̓ qd̓qͥs deteſtat̉ an̄ ſe vide̓. Et ſic pꝫ ꝙ hoc vitiumexcludit ab aīa beniuolēciaꝫ dei ita ꝙ deꝰ illūnō diligit ad ſalutē eternā. Sꝫ maius maluꝫſeu dānuꝫ hō pati nō p̄t: cū oīa bona q̄ habemꝰ ex beniuolēcia dei habeamꝰ. Merito autēdei filiꝰ ſuſurronē deteſtat̉. qꝛ ꝯͣrius eſt ſibi inoꝑbꝰ ſuis. Nā dei filiꝰ venit ⁊ uſqꝫ ad mortemcrucis laborauit vt filios dei qͥ erāt diſꝑſi cōgregaret ī vnuꝫ vt dr̄ Ioh̓is. xj. ⁊ vt diſſoluatoꝑa diaboli. vt dicit Ioh̓es. ī. j. can̄. ſua. c. iij.Sꝫ ſuſurro laborat vt amicos ꝯcordes abinuicē diuidat: ⁊ diſꝑgat ſil̓is lupo qͥ rapit ⁊ diſꝑgit oues. Magis vident̉ ſuſurrones diſplice̓xp̄o ꝙͣ qͥ corpꝰ eius crucifixerūt. Nā xp̄c magis dilexit eccl̓iam ꝙͣ corpꝰ ſuū. qꝛ ꝓ eccleſiamortem corporis ſuſtinuit Apoca .j. Lauitnos. qꝛ .ſ. ſumꝰ eccl̓ia: a pct̄is nr̄is in ſanguīeſuo .ſ. ꝑ mortē effuſo. diuidūt aūt vnitatē corporis xp̄i .i. eccl̓ie ſeu fideliū ꝑ ſuſurratōneꝫ.pn̄ ⁊ in ſignuꝫ huius maioris diſplicēcie etſiꝑmiſit diuidi ⁊ ſcindi in paſſione corpꝰ ꝓpriū⁊ aꝑiri latus. nō tn̄ ꝑmiſit diuidi tunica eiusque ſignificat eccl̓iam. Un̄ dixerunt milites.Nō ſcindamus eaꝫ Ioh̓is. xix. Ex vno verboſuſurronis ſequitur aliqn̄ tanta diſcordia ꝙtota vna patria deſtruet̉. Demū ſicut pacifici qui .ſ. pacem querūt ponere inter diſcordespocant̉ filij dei Math̓. v. quia .ſ. imitantur deifiliū qͥ nos īimicos pacificauit pr̄i ſuo et̓no.Ita econtra ſuſurrones dicendi ſunt filij diaboli qui querit homines deo inimicari. Et vtdicit Geda. Qui ſocietatem fraternitatis aliqua diſcordie peſte ꝯmaculant: deum ꝓdūt.xj. q. iij. Abijt. Un̄ ſūt ſil̓es Iude. Et ī. c. Iniuſtū. dr̄ ꝙ hoī r̄ligioſo .i. bono paꝝ dꝫ eē īimi.cicias alioꝝ n̄ exerce̓. vl̓ n̄ auge̓ male loquēdoniſi eas etiam extīgue̓ bn̄ loquēdo ſtuduerit.Secundum malumª. §. iij.quod generat ſuſurratio ē. qꝛ tollit amiciciaꝫhoīm adinuicem. ex quo etiaꝫ grauitas huiꝰ