Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
981
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumQuartum

facta. abſcidūt veſtes vſqꝫ ad nates vt appareat turpitudo. qꝛ ꝯuerſatōeꝫ eoꝝ vitā dilacerāt detrahendo vt manifeſtēt: ſi qua vitia habeant occulta. alijs detegunt. Sed xp̄c talestetractores ſeuere punit.Ꝙͣtum ad tertium. .§. iij.Vn̄dit̉ gͣuitas huiꝰ pct̄i ex eo purgat̉ difficilit̓. ille d̓traxit teneat̉ r̄ſtitue̓ famāquā abſtulit dicēdo ſe falſū dixiſſe ſi falſū dixit. vel īiuſte īfamaſſe ſi veꝝ dixit. hoc ill̓bus qͥbꝰ dixit ſi recordat̉. ad qd̓ dꝫ adhibe̓natū .ſ. ad recordādū. magͣ difficultate homīes īduci poſſūt ad hoc ꝓpt̓ ꝯfuſiōeꝫ quā recepturi ſūt de mēdatio ſuo. ab vno famamali volet ad plurimos. ꝙͣ male p̄t fama ablata reſtitui. tn̄ dimittit̉ pct̄m niſi reſtituat̉ ablatū. ſi reſtitui p̄t. ait Augꝰ extͣ reiur̄. li. vj. c. pct̄m. Qd̓ intelligit̉ nōſolū rebꝰtꝑalibꝰ diuitiaꝝ: ſꝫ etiā fame ẜm Tho. vbi ſupra. ẜm Salomonē. meliꝰ ſit nomē bonūꝙͣ diuitie multē. Illi at̄ cui d̓traxit dice̓ dꝫniſi ꝑueniſſet ad noticiā eiꝰ ip̄a ꝑſona detͣhēstūc dꝫ pete̓ veniā ſe vl̓ aliū niſi ex hoc īmine̓t ſibi magnū ꝑiculū vite ex tali famē reſtitutōe. Sꝫ erubeſcēcia ſola ꝯfuſio hn̄da ēſola ſufficiēs cauſa reſtituēdi famā abla. Sꝫ de reſtituēdi famā hēs ſupͣ. ti. ij. c.ij. vbi vide plene. Et notādū n̄ſolū detͣhēdoqͥs peccat: ſꝫ etiā libēt̉ audiēdo detͣctōes. Procuiꝰ d̓claratōe dicit. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxiij.arti. iiij. ẜm apl̓m Ro. j. digni ſūt morteſolū pct̄a faciūt: ſꝫ etiā ꝯſētiūt faciētibꝰ.Conſētire at̄ ꝯtingit duplicit̓. Uno directe vt .ſ. qn̄ qͥs īducit aliū ad pct̄m. vel ei placet pct̄m. Alio īdirecte .ſ. qn̄ qͥs reſiſtitpct̄o p̄t dꝫ reſiſte̓. hoc ꝯtingit aliqn̄qꝛ pct̄m placeat: ſꝫ ꝓpt̓ aliquē hūanū timorē.Si aliqͥs detractōes audiat abſqꝫ reſiſtēciavidet̉ detractori cōſentire: vn̄ fit ꝑticeps pct̄ieiꝰ. Etſi quidē īducat ad detrahendū. vel eietiā placeat d̓tractō ꝓpt̓ odiū eiꝰ cui d̓trahit̉. minꝰ peccat ꝙͣ detrahēs ſꝫ aliqn̄ magis. Un̄Ber. Detrahe̓ vel detrahentē audire qͥd horūdānabiliꝰ ſit facile dixerī. Si vero ei nonplaceat detractio. ſꝫ ex timore vel negligēciavel verecūdia qͣdam omittat repelle̓ detrahē peccat qͥdem. ſꝫ multominuſꝙͣ detrahens.qn̄qꝫ quidē ē veniale. qn̄qꝫ etiā p̄t mortale.vel ꝓpter hoc alicui incūbit ex officio d̓trahente corrigere. vel ꝓpter aliqd̓ ꝑiculuꝫ ꝯn̄s.vel ꝓpter radicē quā timor hūanꝰ p̄t eſſe mortale. Detrahēs hꝫ diabolū in orę. audiēs libenter in aure. Debet qͥlibet audit detractōnes rep̄hendere detrahentē. ridere. vl̓audire. vel faciē on̄dere turbulentā ad reprimēdū. Un̄ dr̄ ꝓuer. xxv. Uentꝰ aquilo diſſipat pluuias. facies triſtis līguā d̓trahentē.Et ꝙͣuis ſit ꝓprij arbitrij detractōes quas aubit quis de ſe factas paciēt̉ ferre pati detri-

mētū fame ſue niſi hoc vergat in detrimētūꝑiculū alioꝝ poſſit laudabilit̓ fieri. tn̄ ēſui arbitrij paciat̉ detrimētū fame alteriꝰ. in culpā ei vertit̉ ſi reſiſtat. eadē rōne tenet̉ quis ſubleuare azinū ꝓximi ſui iacenteꝫ ſub one̓. vt p̄cipit̉ Deutro. xxij. ẜm Tho.vbi ſupra. Etſi audiēs ſcit illū veꝝ dice̓ ꝙͣuisdice̓ debeat qd̓ loqͥt̉ falſū: dꝫ tn̄ arguerepeccat d̓trahēdo vel on̄dere ei diſpliceat detractō. Sꝫ nec defacili debet quis crede̓ detractōibꝰ. quotidiana exꝑiencia doceat ml̓tasfalſitates ex errore vel mēdatia ex induſtriadici. precipue audiendo a ꝑſonis leuibus etmultominꝰ audiēdo a maliuolis. al̓ peccaret.Ande Damaſus papa. xj. q. iij. Nōſolum reusē qui de alio malum profert: ſed etiam aurem crimībꝰ cito p̄bet .ſ. credendo.. ij. q. j. deꝰdicit̉. Mala audita nullum moueāt: nec paſſim dicta abſqꝫ certa ꝓbatōne credāt̉. Si aūtquis audiret detractōnes. quia eſtimat loquētem moueri ex caritate vt p̄tendat ad remedianduꝫ malis peccaret. Sꝫ ſit facilistn̄ ad credendū. I aūt cui detrahit̉ debet paciēter ferre odio moueri vel detractōes deſe factas detractōnibus alioꝝ redūdare directe .ſ. dicendo falſa vel occulta mala illis. ſꝫdebet ſe excuſare innocenciā ſuā oſtendere.quantū poteſt. ne alij ex infamia exorta ſcādalizent̉. al̓ tacendo male faceret. Un̄ Augꝰ.Qui fidens ꝯſciencie ſue negligit famā ſuamnimis crudelis eſt. xj. q. iij. Non ſūt audiēdi.Etſi ex hoc detractores īcurrūt infamiā quiadetegitur falſitas malicia eoꝝ imputat̉ eisqui ſibi hoc ꝓcurauerunt. Sꝫ talem īiuriamreceptam tenet̉ remittere ei qui detraxit veniam petit niſi famaꝫ reſtituat dicendoillis coram quibꝰ detraxit ſe falſum dixiſſe ſfalſum dixit. odiū aūt et rancorē nūꝙͣ ex hocdebet habere. deo ꝯmittere facta ſufficientiexcuſatōne. Unde Gregꝰ ſuꝑ Ezech̓. Linguasdetrahentiū ſicut noſtro ſtudio debemꝰ excitare ne ꝑeant. ita ſuam maliciā excitatasdebemus equanimit̉ tolerare vt nobis meritum creſcat. Et ſi veꝝ eſſet qd̓ dictū ē ſꝫ occultum taliter ſe excuſet mētiat̉. multomagis ne ꝑiret vl̓ arguat eos de mēdatio. Sꝫpoteſt ſe aliquibꝰ verbis ſophiſticis excuſae̓.vt multa falſa quotidie dicunt̉ ab homībꝰ.vel etiam de ſanctis viris etiam multa mala dicta ſunt falſo ideo mirum ſi etiaꝫip̄o dicant̉. Et miratur credat tantū nephas de eo huiuſmodi. Permittit autē deushuiuſmodi detractiones ſuſcitari contra ſeruos ſuos ad conſeruandum eos in humilitate. Unde Gregꝰ. Sunt plurimi qui vitam bonorum fortaſſe ampliuſꝙͣ debent: laudant. etne qua elatio de laude ſurripiat: ꝑmittit omnipotens deus malos in obtractionem et obiurgationem ꝓrumpe̓ vt ſi qua culpa ab ore