Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
976
Einzelbild herunterladen
 

TitulusOctauus

Gethleem reꝑtos. Tanta ē crudelitas et ſtulticia odiētis vt occibat ſeip̄m gladio odij exeo aliqͥs aliquātulū ſcidit veſtē eiꝰ. Oīsīiuria fieri p̄t ē circa corpꝰ. qꝛ res tꝑalesordināt̉ ad corpꝰ. Corpus aūt eſt veſtis aīe.quā occidit gladio odij ip̄m ſuſcipiēs. LāceaLongini militis fuit ita crudelis ſicut eſtodiū. qꝛ illa trāſuerberauit corpꝰ mortuū odium aīam viuentē aliqn̄ etiā corpꝰ. Hinc etBoetius de philoſophica ꝯſolatōe ait. Apudſapientes nullꝰ locꝰ odio ꝓrſꝰ relinqͥt̉. bonos qͥs niſi ſtultiſſimꝰ oderit: Malos v̓o odiſſerōne caret. ſicut corporis lāguor. ita vitioſitas qͣſi quidā morbꝰ ē aīaꝝ. cuꝫ tn̄ egroscorpore mīme odio ſꝫ miſeratōne dignos arbit remur. Et Sen̄. Ridiculū ē odio nocētisīnocenciā ꝑdere. Ideꝫ ī alia epl̓a. Si magnanimꝰ fueris nūqͣ dicēs tibi īiuriā fieri īimico. dices. nocuit mihi ſꝫ aīmū nocēdi habuit. illū ī tua pt̄ate videris vindictā putabis te vindicare potuiſſe. Tertiꝰ fructusodij ē dānū. odiens q̄rit in exoſo ſeptē genera dānoꝝ vl̓ ſil̓ vel ſeꝑatim ī qͦlibꝫ ē mortale. In ſub̓a. appetēs ip̄am amittat vel diminuat. ad hoc oꝑat̉ ſi p̄t ſe vl̓ per alios.In fama. qꝛ detrahit ſibi. bona audita de eoꝑuertit dicēs malā intētōeꝫ hr̄e. In patria.qꝛ q̄rit qūo expellat̉ de ciuitate vl̓ ſaltim hocd̓ſiderat. In familia. qꝛ appetit īfirmitates vl̓mortē filioꝝ vel dānatōem iniurias eiꝰ. Inlibertate. qꝛ appetit incarceret̉ ꝓpter debitavel al̓. etiā ſeruituti ſubijciat̉. In corpore.qꝛ cupit illū infirmari vl̓ mori. vn̄ īprecat̉ei multas maledictōnes. et ſi ip̄e velit ſeoccidere optat tn̄ vt aliꝰ vel deꝰ hoc faciat invindictā ſui. In aīa. qꝛ vellet aīam eiꝰ ad inferna deſcendere. Quodlibꝫ hoꝝ qͥs appetensꝓximo ex odio mortalit̓ peccat. Eꝯͣ dimittēdo īiurias odiū de corde multiplex fructꝰ optimꝰ ſeqͥt̉ .ſ. remiſſio pct̄oꝝ. Augꝰ ī ẜmone. Ego ad dilectōeꝫ īimicoꝝ vos moneo qm̄ad ſanandū vulnera pct̄oꝝ nullū medicamē efficatiꝰ eſſe cognoſco Augꝰ. Unuſqͥſqꝫ debitor ē. hꝫ debitorē. debitor ē dei. debitoreꝫhꝫ ꝓximū ſuū. Hanc regulā deꝰ ſtatuit debitore ſuo. quā ip̄e ẜuas tuo. Si non ignoſcis debitori tuo. i. ei te offendit portādo .ſ.odiū ad: nec deꝰ tibi ignoſcet debita tua .i.pct̄a. Si at̄ ignoſcis. deꝰ tibi r̄mittet debitatua. vt dr̄ Math̓. vj .ſ. ſi pct̄is ſis ꝯtritꝰ. Secūdꝰ fructꝰ ē adoptio filioꝝ. qꝛ efficit̉ filiꝰ dei imitatōeꝫ. ẜm illud Math̓. v. Diligite īimicos vr̄os: bn̄facite hijs oder̄t vos. Orateſequētibꝰ calūniantibꝰ vos vt ſitis filij pr̄ispr̄i .ſ. dei .ſ. imitatōeꝫ: quibꝰ tandē hereditasgl̓ie dat̉. Deus em̄ nullū odit. ẜm illud. Diligis omīa nihil odiſti eorū feciſti. Un̄ p̄s.Qūo miſeret̉ pr̄ filioꝝ miſertꝰ ē dn̄s. Or̄ aūtignoſcit odit malos filios. bn̄facit īimicis

ſuis .i. ꝑmanentibꝰ ī pct̄o. Naꝫ ſolē ſuū oririfacit ſuꝑ bonos malos. pluit ſuꝑ iuſtosiniuſtos. nōſolū materialē ſolē ſꝫ ſpūalē. qꝛlumē intelligēcie dat bonis et malis. pluuiā gr̄e infūdit ſuꝑ iuſtos augmētando eam iniuſtos iuſtificādo eos. vt pꝫ i Saulo.em̄ eſſet ī ip̄o actu ꝑſecutōnis xp̄i circūfulſit lux celo. ꝯuerſus grāꝫ dei recepit Act̉.ix. Orauit ip̄e deꝰ īcarnatus crucifixoribꝰſuis. odiuit aūt ſe vīdicauit yſaie. liij. Protrāſgreſſoribꝰ orauit ne ꝑirēt. Tertiꝰ fructꝰeſt ꝯuerſio īimicoꝝ. Un̄ apl̓us ad Ro. xij. Sieſurierit īmicus tuꝰ ciba illū. ſi ſitit potuꝫ dailli. Hoc em̄ faciēs cōgeres carboēs ignis ſu caput eius .i. talia bn̄ficia facta īimicis exquibꝰ manifeſte ip̄i pn̄t videre dilectōneꝫ tuiad eos odiū ꝓpter īiuriā factā. erūt vt carbones ignis excitantes ī caput .i. ī mētē eiusdilectōem ꝯn̄s recognitōnem ſue offenſe.Sic etiā or̄o ꝓthomartiris Stephani Saulo inimico eiꝰ maxīo qui ſeruabat veſtimentalapidantiū eum alijs. impetrauit conuerſionē eiꝰ. Ande Augꝰ ī ẜmone. Si Stephanꝰpro Saulo oraſſet. eccleſia Paulum nonhabuiſſet. Legitur de ſct̄o Ioh̓e elemoſinarioqui erat patriarcha Alexandrinꝰ. ſemelquidam nepos eius recepiſſet magnā īiuriāa quodaꝫ ciue qui erat debitor eccleſie ſue incerta ꝙͣtitate pecunie. multuꝫ cōq̄reret̉ ip̄enepos de iniuria ſibi facta apud ipſum ſuumauūculum patriarcham vīdictā ex odioexpeterēt. Dixit ei patriarcha ꝯſolādo ip̄m.Pacient̉ expecta fili mi. qꝛ cito faciemꝰ taleꝫvindictam tota Alexandria mirabit̉. Quiexhilaratus dieꝫ expectabat vltionis fiende.Una igit̉ dieꝝ pr̄iarcha vocare fecit īiuriā fecerat. ſuum nepotē corā ſe. Et aſtantibus multis ciuibꝰ dicit pr̄iarcha. Ecce tal̓ tufeciſti talē īiuriam huic nepoti meo benefeciſti ledendo ꝓximū tuum. Nolo trāſeat inulta talis īiuria ut exēplo meo aſtātes alijpoſtea hoc audientes diſcāt ſuas vīdicare īiurias et odijs ſatiſfacere. Quantū debes eccl̓iemee? Rn̄dit ille tantū. Mandat pr̄iarcha notario ſuo dicens. dele de libro rōnū tale debi: qm̄ ī ſatiſfactōem īiurie facte nepoti meo ob vindictam. vn̄ mihi. ego tibi illud debitum ex toto remitto et abſoluo. et āmodo tibicaueas in futurum ab offenſis ꝓximi tui nedeꝰ iraſcatur tibi. Ex qua re tota Alexandriamirata eſt vt p̄dixerat. De ſct̄o Ioh̓e gualb̓.etiā legit̉ eſſet miles īimicicias mortales haberet qͦdā. qꝛ occiderat auūculū ſuū.Una dieꝝ eſſet armis accinctꝰ et īueniſſetinimicū ſuū ſolū et inermē aggreſſus ē vtīterfice̓t. Qd̓ ille intuens ſe poſſe euadereꝓſtrauit ſe rogās ob amorē eiꝰ tali dienob̓ oībꝰ paſſꝰ erat ſibi ignoſce̓t: erat feriaſexta. Ad cuiꝰ p̄ces ſubito emollitū eſt cor eiꝰ