CapitulumTertium
retrahētes a malis ꝑ abmonitōnem obiūt qd̓falſo dictū ē de Dauid. ij Reguꝫ. xix. Diligisodiētes te: ⁊ odio habes diligētes te. Et talesobiūt ꝓpt̓ diſplicēciā veritatis quā eis dicūt.An̄ Saluſtius ait. Ueritas odium parit. Denumero hoꝝ fuit Achab rex iſrl̓ qͥ dicebat d̓Richea ꝓph̓a. Ego odi eū. qꝛ n̄ ꝓph̓at mihi bonū ſꝫ tm̄ malū. iij Reg. xxij. Quia em̄ dicebatſibi veritatē rep̄hēdēs eū ⁊ p̄nūciās q̄ īcurre̓tcū ppl̓o ꝓpt̓ pct̄a ſua ⁊ non adulabat̉ regi vtꝑſeudo ꝓph̓e qͥ p̄nūciabāt ſibi proſꝑa adulando ei. iō ip̄m Micheaꝫ odiebat. Huiꝰ rōem qͣſiaſſignās ſaluator ait ioh̓. iij. Oīs qͥ male agitodit lucē .ſ. veritatis. vt nō arguant̉ oꝑa eiꝰ.De talibꝰ etiā dr̄ Amos. v. Odio habuer̄t inporta corripientē .i. ſapientē. Sapientes ſeuiudices antiqͥtus ſtabāt ī porta ad iudicādū.qͥ dn̄t oībꝰ dice̓ veritatē. Aliqͥ odiūt ꝓximosꝓpt̓ diſplicēciā bonitatis. qꝛ eoip̄o ꝙ mali ſūtbonos vide̓ vel bona de eis audire nō pn̄t. qd̓ꝓcedit ex īuidia. vel qꝛ bonitas eoꝝ maliciaꝫeorū on̄dit. ſicut de Ioſeph dr̄ Gen̄. xxxvij. ꝙoderāt eū frēs ſui: nec poterāt ei quicꝙͣ pacifice loqͥ. qd̓ erat ꝓpt̓ ſīgl̓arē bonitatē eiꝰ. Unꝰqͥſqꝫ eī ait Pieroꝰ moribꝰ ſuis fauet. Sicut eīouis delectabilit̓ ꝯuerſat̉ cū oue. ⁊ lupꝰ cū lupo. Ita ⁊ malꝰ delectat̉ ⁊ amat malos ſil̓es ſibi. ⁊ bonos ꝯͣrios moribꝰ ſuis odit. Alij odiunt ꝓpter diſplicēciā ꝯceptā ex aliqͣ īiuria r̄cepta. ſicut Abſalon odiebat Amon frēm ſuūꝓt̓ oppreſſionem ſororis ſue Thamar. ſimulauitqꝫ diſplicēciā quouſqꝫ vīdicaret īiuriaꝫfrē occiſo. ij Reg. xiij. Sic Eſau oderatī Iacobfrēm ſuū ⁊ minabat̉ occide̓. qꝛ abſtulerat iuspͥmogeniture ⁊ pr̄nā bn̄dictōem Gen̄. xxvij.qd̓ tn̄ iuſte Iacob fecerat cū a dn̄o ſibi datumfuiſſet. Eſt aūt pct̄m iſtud multuꝫ generale ⁊ꝑmaximū ⁊ mirabilit̓ multiplicatū. Naꝫ vixhoīes odiū ſemel ꝯceptū volūt dimitte̓ qͣſi licitū eis videat̉: nec aduertūt ꝙ dū ī odio manēt nō tm̄ vnū pct̄m mortale ꝯmittūt. ſꝫ totiens qͦtiēs īiuria receptā ad memoriā reuocātes actualit̓ optāt ill̓ mala qͦs odiūt. Qd̓ aūtdictū ē antiqͥs. Odio habebis īimicū tuū Math̓. v. nō erat illa ſnīa in lege dei. ſꝫ falſa glo.quā faciebāt legiſdoctores ſuꝑ illud. Diligesamicū tuū ſicut teip̄m. Leuit̉. xix. Ex hoc arguebāt a ꝯͣrio ſenſu dicētes. Exqͦ amicꝰ diligi p̄cipit̉. gͦ ꝑ ꝯͣriū īimicꝰ odiri mādat̉. ſꝫ taleargumētū ē validū qn̄ ꝯͣriū nō habet̉ ī legeſꝫ exp̄ſſe mādabat dn̄s ꝯͣriū ī ip̄a lege ſtatuēsꝙ ſi quis tranſiens ꝑ viaꝫ videt iumētū īimici ſub ſarcina ī terrā lapſū. nō ꝑtrāſiret ſꝫ iuuaret ad ſubleuādū ip̄m. vn̄ talē falſaꝫ expoſitōnem reprobans ait. Ego autem dico vobis. Diligite inimicos veſtros Mathei. v.Producit autem odiū .§. v.tres fructus peſſimos.
Prīo cordis obduratōem. ¶ Odiuꝫ īduratScd̓o crudelitatis actōem. cor terribilit̓Terto dānificatōis malignatōeꝫ. vt meritode odiente poſſit illud verificari qd̓ dr̄ de diabolo Iob. xlj. Cor eiꝰ indurabit̉ qͣſi lapis. Un̄odiū ſil̓e ē qͦ fuit occiſꝰ Troianꝰ īꝑator. Legit̉em̄ de ip̄o ꝙ ip̄o mortuo exenteratum ē corpus eiꝰ vt medici poſſēt vide̓ cauſā mortis eiꝰ⁊ inuētū ē cor eiꝰ duꝝ qͣſi lapis qd̓ ex illo veneno ꝓceſſerat. Cōditōes aūt duri cordis ponit Ber. ī libro de ꝯſideratōne dicēs. Corduꝝē qd̓ ꝯtritōne nō ſcindit̉. pietate nō emollit̉.p̄cibo nō flectit̉. minis nō cedit. flagell̓ obdurat̉. Cor duꝝ ait ſapiēs male habebit ī nouiſſimo. Hec oīa impleri vident̉ ī odiēte. nā coreiꝰ nō p̄t hr̄e ꝯtritōem: vn̄ nec ī ꝯfeſſione abſolutōeꝫ nec veniā nec coīonem. Exp̄ſſe eī dr̄de peni. diſ. v. Falſas ꝙ tal̓ qͥ odiū tenet ī corde admitti nō debet ad pnīam .ſ. ꝙ abſoluat̉ aꝯfeſſore. Et quātomagis ꝑmanet in odio tātomagis īdurat̉. Pietate nō emollit̉ tal̓. qꝛ ⁊ſi videat īimicū ī aduerſitate nō ꝯpatit̉ ſꝫ appetit ei maiora mala uſqꝫ ad cōſūptōem. Siciudei odientes xp̄m nō fuer̄t moti pietate adip̄m cū viderēt eū terribilit̓ flagellatū. qd̓ fecit Pilatꝰ ad flectēdū eos ad pietatē erga eūſꝫ oīo voluer̄t eū crucifigi vt ſaciarēt̉ de penis acerbiſſimis eiꝰ et obprobrijs. Nec flectit̉p̄cibꝰ odiēs. Nāſi amici ⁊ vicini r̄ligioſi ⁊ p̄lati dep̄cent̉ tales vt odia dimittāt ⁊ īimiciciasnō acqͥeſcūt. qͥnīmo nec p̄cibꝰ eiꝰ ad quē odiūhn̄t etiā īiuſte flectunt̉ p̄cibꝰ. Sicut nec iudeip̄cibꝰ Stephani orantis ꝓ ſe lapidantibꝰ quēīiuſte oderāt ꝓpter virtutes ſuas ⁊ ſapiēciā etmiracula. Nō cedit minis odiēs. qꝛ etſi fiāt eiꝯminatōnes a p̄dicatoribꝰ multorū maloꝝ q̄deus ꝓ odio ſuo īferret ⁊ p̄cipue dānatōis et̄ne nō videt̉ curare. ſꝫ nec minas dei. Dicit eīAguꝰ dicit dn̄s. Dimitte ⁊ dimittet̉ tibi. Egodimiſi priꝰ .ſ. pct̄a tua ⁊ offēſas mihi ꝑ te factas. dimitte ⁊ tu poſtea. Nāſi nō dimiſeris:reuocabo .ſ. te ad damnatōem. ⁊ quicqͥd dimiſerā: replicabo tibi. d̓ peni. diſ. iiij. c. dic̄ dn̄s.Flagellis obdurat̉. Nā incurrit in dāna ⁊ infirmitates. mortē familie ſentit. ⁊ tn̄ odiū tenet. vn̄ ⁊ in nouiſſimo male habebit. qꝛ ī morte cū odio tranſiēs a demonibꝰ cruciādus adinferna deſcendet. Scd̓us peſſimꝰ fructꝰ odiē Crudelitas. Nulli place̓ ſinit odiū nec amico nec cōſanguineo. Eaÿn ex odio ita crudel̓factꝰ ē vt nō ꝑceret germano Abel īnocenti.Egiptij qꝛ oderant hebreos. vt habet̉ Exo. j.affligebāt eos multis moīs ⁊ obprobrijs ad̓ocrudeles effecti ad eos vt mandaret Pharacomnes mares cū naſcebant̉ ſubmergi in flumīe. Quid crudeliꝰ eē poterat: Iratꝰ Perodesex odio quem cōcepit ad regem iudeoꝝ recēter natū .ſ. xp̄m vt occide̓t eū occidit oēs pueros etiā filios ꝓprios ab ymatū ⁊ īfra ī finibꝰ